장음표시 사용
21쪽
ζόντων οὐδ' αν ἐξελθε ν Λακεδαιμονίους πολλου χρύνου ἐκτης αυτον. ae Victorius ex libro scripto ita redint j gravit συν orii et Λακεδαιμονίων δυνάμει Venetus autem
Issae sic: συν μόνη τη πύλει, quod δε eris Xenophon seri-lbere non potuit. Adde quod meu ius in archetypo nevitoim plurale cum praedicia singulari iungebatur, ossicis libriiniis pro recentior in temporum mox sitimarem numerum mutare solebat in pluralem, ut VI, 8 simit VI 310 alibi. Itaque inain I 1, 37 quod non solum in M. V
codices nutuerandus sit, mrmn auctori te satis acquiescere possimus, tamen propter in arium simiaidam scripturamini bonitatem apparatu nostr eum prorsus exeludere non ausi sumus Quo factum est, stirpis M iam ues libros in apparata critico haberernus penitusque supervacuum viderei iuerim quartum eiusdem suntlias odi in ilia in diuini eiu nostram liniuere eius scripturae ubique enarrarem uriliaque codicem Parisinum L. qui cum MDV artissima,
ct S Suudine vinctus est, perpat is locis exceptis hi suamno Si man adlial pro supersecti inius, quam quam eximii Iosephi Alpii Onsi Si in Oius arnio J,e1ievolsentia collatio ut ipso accurartissime consecta iobis tradita erat.
Hic codex, Parisinus Coistinianus r. 3l saeculi XIV, 1,ombycinus, alius 28, eonti in. iiiiiis 20 centiam, post Thai didem Xenopimittis Hellenica exhibet Ra audem, ut
' Sed totum Ioeum Stepilanianum interpolatum iudieas miserius.
22쪽
p. sinde a VII 1, I desint Thucydides a vetustiore
quodam librario in uerlibrana Xenophon recentiore manu ui harta seripti sunt Iam vero ad clas ei alterum ain que deteri eri pedigamus contemplari lam, cuius praestantissimi libri of
- Parasinus 2080, olim 223l 3052, chartaceus, uinculi XV ineuntis 22, centi in anus, 14 contini latus, cum alia continet, tum sol. 41 - 202 Xenophontis historiani Graecam Praeter hanc reperiuntur Pluiua est περὶ παίδων
ἀγοσγυ et exem ita historica ex Diodoro et Appiaum Pleihon, quas omnia in indide, queli in initio indicis manu satisautiqua, veram non ipsius librarii seriptiun letinus, id τάδ' ἔνεστιν ἐν τηδε η βίβλω
πλουτάρχου, πεοὶ παίδων ἀγωγῆς - ξενοφωντος ελλ νικον βιβλία ἐπτά - πλέὶθωνος ἐλληνικων βιβλία Do - ἱστορία ἀνεπίγραφος ἐμαι του ἀντιοχικου πολεμου. Tum scutitur sol 282 - 285 med. Ἐκ τον θεοφράστου
Hie liber mendose ac negli fgenter scriptus est, adeo alia vocabula binis accentibus insignis occan rant, alia sine
Oanii accentia aut Spiritu, alia cum salso spiritu alia iito potatis vli abis auet si alia aliis men si conript11. 11ximusvem talium mendOITHIi Stis amems, qualia, eum lui iliciantium verba calam excipia, Recidere solent, luOIum quaedam ex libris quinto exto septimo sic afferro illaet.
23쪽
reliqua Hellenicon pari mirum quanini augere potest. Memoria signum etian hoc videtur, quod VII 1, 21 librarius
tiara vlisthiae duo accentus adpinxit: εἰ δ' a τινες, nec Initius notandus Videatur accentiis VIII, 10 θεά τινι μοίρα Rem scriptura παρεσκεβασάμην III 2, 18, quae ae Die it lue ista qua In modo attulimus me omini series ad dictandi comsuetudinem referenda est.
Perinultis locis ea, quae prima manus peccaverat, aut ab ipsa aut ab alio 1odam homine correcta sunt, sed inmmiliter etiam peceata sine inmutatione mansenuis, et innitio lite Marius illud apparet, huius ossicis auctorem
24쪽
PRAEFATI0. XXI ininei et incuriosum et pumina d tum suisse. Nemo ait u erit, qui eiusque amnes non inter deteriores numeret. Auamen cum ideat ille liber mendosissiliuis in Masscripturas praebeat, tae et verae sitiit nec ii reliquis eo libcibus, ne in optimis qui lem reperiuntur, sacere non potuimiiη
arcitetypi Servavi scripturana, ut IV 2 4 4 IV 5, 1 της. VI 3, 1 4, 21 θάλατταν VII 1, 21 διεσκεδασμένοι alibi. Nec laeua si quidem loci complures, nisi V eiusque sodalis
adhibetrix, recte expleri possiuit, ut inaesinae illae lacauius 1 5 sqq. de quibus optime Ioviines Alpii sus Simini in promunmata Durens 1888 p. is sqq. Huiusmo si scriptiuas partim in C solo partim in uota simul traditas ut meras scriboni iuui coniecturas ιrchetypo ut rogaIe summae ternornati est immo vero illud statuetidum videtur aliquotiens in ipsis deterioribus liliris veram Xenophoritis sententiam incolurnem esse erunt lIII1.
Cum codice C artissilii necessitii sine collueret codex , adeo ut unius stirpis esse nemo non videat Cuius recensionis auctor exad, homo antiqui Graeci sermonis propemodum ramis, qui libidinis , ac ludibrii causa saepissime suas coniecturiis textui inseritis, sexcentis locis verborminis
dinem semere immutavit, lue aliquid addidit, illi Miquid
eiecis, plerii ita autem leviora tantam mutare audebat, ut articulum aut demeret aut adiceret; ubi spiritus asperponerulus esset, minime intellegebat, quippe illa scribere soleret ἐξηκοντα, ἐξακύσιοι Inialia similia idem nulli Osisi ivissimosque Templaris alii rara res non sentiebat, sire saetis tulit
βοιωτίας pro βοηθειας I b, 1. ἐπίθειντο pro ἐπίθοιντο VI 5, 18 similia. eode C propter nonnem mensimam multitudinem sis, qui conserant, maximas rix et difficultates ideoque ante nos a nullo nisi a Galli conlatus est quo id etiam, quaecumque indorsus aliiquo de lio codie narrant, ad
dubiam Gallii auctoritatem reserenda gust. Novani igitur ea lue aliquinto accuratiorem pili confecimus colla Oilein Disitiroci Corale
25쪽
XXII PRAE Tm. oti multa silentio praeterinisuniis inutilia, Ra omnia, quae alicuius momori esse videliniatur, in apparatum Osiritiuatamituenda esse putavimus. - eodex eo nianus M. 6 universitatis utatuiο-Bata G, Olim conlatus ab L. c. Valescentieri 177 ab I, lovico findorso 1850 eod. ditionis Oxoniensis 1853.
Hic codex praeter Xenophontis historiam Graecam alia quaedam continet ut Arriani expeditioirent Alexandri, de qua
lationisque documentum dediae Post lustoriae Graecae silmini primun haec inent albilis Oxtat subscriptio: π εὐ διορθώτου non διορθώτου, ut aput L initorii uin legii iiiiis ἐγ ολβιος μετ' ἀριστειδου Unde colligere licet in Olbiu in lineri lani adiuvarito Am-sside Avienis hunc odiem ex alia tioni exemplari de se ipsisse. Huius notae quasi stipplementuri post litimini septitium lesemus, ubi libriin F anno 696 145 scripti in esse eoi
Codidem sedeteriori tironia stirpi adnitineranduiuot uni Parisino C artissima necessu in coniunctitrii esse
iam supra, nonnimiis. Tamen multae scripturae, quas illiusfarnilia olim 1 ipIIa RiiSSe ei Intis, RII non reperiuntur in F, ita iit sic ro non possimus. Hun illum Odicena, unde F lescriptiis est ad adiit L suo litam sexemplari suo lex stirpe M oriunditan erat, correctium esse multas que anerius
stirpis scripti iras is in F inrepsisse credamus. Como vero ipsi indit ab tinnitu admodum aiulae haud paucis locis emendareinu. Invenimus igitur in Isic illic coniecti iras ab Hi era manu adinas ni 1 bona ni l pravas nusquam vero eae aut ad archetypum aut ad Xenophontem ipsum, sed omnes, unum vel duos viros doctos sive V siue XVI Disilia πιν Corale
26쪽
PRAEFATIO. XXIII saeculi reserendae sunt. Inter bonas emendationes nutu raro licet I 5 ἐπέστειλεν λλεν lim ceteromin liba oriam ἀπή-
βίωτον. VP3, i επετρέπετε Io πιτρεπιτε. VII 5, 17 F, recte addit οὐ ante προήκαντο. II 3, 48 F et V eongrui aut in sa-essi e uulatione γου- pro γουμένην Quae omnia simillia hossieque a viro antiqui Graeci sermotus haud Mnaro lacile poterant coniectari. Sed nescio an excipere liceat
paucissilitas quasdam notas mar te VII 3 7 laeuna in rectissime suppletam in F, vini lectionem μορ- prosio πάλου eoisi in BCDFLMVo 4, 36 intelleritii malleus sive ansa stii, i suae antiquis temporibus 4πτρον, postea
ἐόπαλον vocabatur Eliam Harpocration loco Xenoptioni eo legi ρύπτρου. Non ala lan lae videntur cum Inunae coniecturii sit F, propositae, tum hae I 3 12 I pro σοι, III I, o γῆ pro χῶρα utroque loco I habuerant lacunam. IV 3 8 πολέμαρχος pro πολέχαρμος CF habuerunt πολυμαρχος). IV 4, 12 F non recte delevit οὐκ aliis τύρουν. V 5, 19 οὐκ ἀπισώγχανεν , pro ἀπετύγχανεν 'i, sed vera lectio erit o ετύγχανεν. 6 4, 6 κεκρατημένους pro Uuημένους isse Melaetypi laeti erat κρατουμένους, laum quidem Diam dormis Memmi coni. προσομιλ-ντες I 1, 30 Prraeter hos quos descripsimus odices BCDFI, MI )alsi niliori Inomenti inveriti sunt, ii quibus Parisiniis A et E LiaureIitia naus 69, 12, Perii Sinus E 65. Ravennas 3 i. i. Parisini non ante Id Saechilli III 3Xarati A1Int; a vernate igitur vix abhorreat, sussis miram illati Scripturma III 1, 3, ubi uterque ἀσία praebet pro χώρα ex Aldinaquadam editione in codices manuscripias inrepsisse pinetur: quippe princeps Aldinamin im anno 1502 ina est. Sunt quoli qui Odiei eam ob ausam inultum auctoritatis inbuerint, quod V 1, 2l, ubi ceteri omnes mendosaai scriptinran εἰς exhibent, ille solus, quod qui leni sententia postulat, ἐκ praesset. At in eod is peribonum illud ἐκ minimo tim
27쪽
notant in ninnius reliquis codicilius mi θαλάμ- leo, in Ea ueniis θαλάμω Φaο pro iusto laconisino veninatum intextum recipitint. At enim oti lini eo lex Ε ut omnes alii genetivum Atticum os θαλάuo liraei,set. Devi lii Si indoesi i xemplum sociati s tilina ex otiis linis A et varias lectione in appamillimis imisissemus, Ilaii1 Mi Sa et Superflua sarragine praeter mi libruari nostrui praegra VRSSeIII 18. Eodoin iure Laurentiantius Perusinum Ravennatem, Sa elui XV odices, apparatu nostro secludendos censuimus: Iosomnes Ouo Rieniannus descripsi atque ad deteriorem stirpen 11 F pertinere deumnsio Denique illud silenti praeterire noluinius, esse in quibusdaan codicibus, potissimum in C, aliquo scholia, sed ea tam vilis exilisque argumenti nulliusque ad rem criticam 1ο-
Exe septis Iellente On ipsortiri collieitrias perpauca sunt sul Si lia, qtiitius ii confiniueitilo textu licuit uti. Haberniis enim nominilla qua dicunt testimonia cum apud scholiasios quos lain et grammaticos tuam apud arpocrationem, de
inibus diligentissime heri in Ioarines Alpii sus Sinion in gyninasii Durensis programin. 1888 Ouo leniannus Qua rei eriticae fractandae ratione Hellenico Xenophontis textus constituendus sit p. 93 sqq.).
Cosmin ut ex his paucis, :spersis festini iis sero 1iussu in redundat Euhisidii ian irificii Di. n Olbis titulo plusu liiiincliti ali eriti Agesilai illa vita, Dari pristi in sine caiisa ipsi Xenopliouti tribuemuit Hala eniin compluribus locistit III 4, 11. V 3, 20. IV 5 3 eii in singularibus codicis scripturis conpuere Videmus, prosperiime iii ascidii quod non solum ipse in aliquotmellonicon odi aus in V Ages,laum inveni, sed etiam Carolus Sellenicelius, qua sempe exmine suit humani te, egreseum suum aen Agesilai visae edendae causa congesserat Uparatum lim mecum conise municavit. Quo suintum est, ut, io Schenhelius exseripserat
e dees praestantissimos Vatici 133, saeculi XII), Vine. 1950 saeculi XIV), Urb. 93 saeculi XV meae editionis in usum
28쪽
PRAEFATI0. XXVIam vero ad contemplanduli uri: hetyptii codiceam v
Coelicum nostromati amitatas si respicimus, lane in modum delineare ludi quod diei libromun si ea linia: B A ges. MD VI, classem I sive melioren repraesentant, OF lassem II sive deteriorem.
να- codex Optim IS. MD VI, - inelioris classis codice deterior S. stii pis laterioris lectiones singulare iamluan aneri et incorruptas praebet.
stirpis deterioris lectiones partiti ancora ruptas extuliei, partim ad melioris familiae normam humiliatas. Quodsi iis odi est,us adsunipus Melielyptini queaulain, unde irines eorum fluxerint scripturae, fingere volumus, varias uendis animam quantam hunc libriini originariu111 d pravabim fuisse apparet, ita ut nesciam, an nulla reperiati repastina, ubi non sententiae causa traditiae scripturao
emendari necesse R , multis locis aliquid interpollitulli. iii-rahitis piae iam omissa esse inter Omnes editores Oristat; etilina aliti quae issius, Pili lis eii Opliontena dictionein luce dialochi vestigia saepe ii uinei Ont Ii il)iis il)m evanu primi;
hic illic singulis ibi iiisve autum libri tradita sunt ut ξυν pro σύν in ξυμβασις cod. C, cf. Meisterilans Gramin. d. in
29쪽
XXVI Insclir. 4. 106)' vel ες pira εἰς V 4, 14 ΗΜ te . . V 4,b; V). V 5, 43 F). I 2, 17 D). I 5, 22 ); ἐκεῖνος pro κεῖνος III, 8 κεῖνος Ω ); στεως BG 4, 13 pro στεος εiπον pro εἶπα aut παν III, 19. Π 5 24. II 1, 31. VII 4.4). Posterioris aevi formae ui; θάλασσα, καtio, γίνομαι, γινώσκω, - in omnibus lilios saepissime emamuri in lustrum- persectio augmenturia, quod quideri Xenophoniis aequales mi
quan neglexerunt, haud raro omittitur. Multa voeaarula quali forma revera emption usu paverit, iam non liquet a deo archetypi scriptura amat. Ita lite patronyniacoraim gelietivos in ίδα et χου II 2 8 2 l. III 1, 18 22), accusativos in Cot ην lesinentes II, 18. 7. R)
tum disti fluuisii ol Venisti libros greios Grammat. d. in laselirist. '' et Gree veri, iri egula and defeetive 1879 et consulendos . sequendos putavi Spiritus et aedentiis in Melietypo iendosissini positimust itaque ne tum qui deni, ubi inanibus locis omnes lilbrisii, cinistabant in voce εγεα, adversantibus Meminis riunmaticorurn norini talia recipere audet amus. Noli recte si visa fuissε vite ut uia in a re lietJpi X QID-plari eius auctorem Scription quam ili eunt continitatis III osse eum aliis tum lias si Iniseritur locis I 1. 29ατ-ύκου in Omnibus libris pro τ' πιδύκου. IV 4, 10 σίγματα pro σίγμα τὰ IV 8, 5 αἰγαιεῖς pro θαι εἰσι. V 4 51 παραθεοντας pro ἐπὶ παραθεοντας. VI 1, 3 ἐνδεὴς ει η pro
ἐνδεήσειε. VII 1, 21 ὁσοιπερ αν pro μοι πα--. VII 2, 23ως περιετειχίζετο pro λοπερ ἐτειχίζ m.
ἡ m 4, 3 litueras inter se confusas videmus, unde
illud arctotypi exemplar maiusculis latioris scriptum fuisse colligere licebit, E et AI similitiu pro illltituitἔι SSe efficitur loco II 3, 46 ulbi ita νεων serapturn est pro Αἰξωνέων. Quarti pravae indolis lilyrorum nostror in archei, Pus
' Aliora Moistet hausiani libri edition via non potorum, qui OM
30쪽
vix quisquam neget, facere non possumus, quin ad veram Xenophontis Orationen restituendam innumera R ill Il edimu , doctoriam Iroriam coniecturas, et cliuamvis homines Graecisura litterarum peritissina per muni saecula in hac re elaboraveriint, tamen ho si quoque restant ali luot menda neminimuin quidem sanata, quae addita emice ε) significa vinius. Interpolationes milias cancellis directis f. . J iiotavimus, scripsinius, quomitu figura haec est: lacuna punctis indicavimus; sed lautitii abest, ut ubi sit signa illa posuerimus, ut ea saepe consuli ea praetermiserinius quantamconstantiam si vituperare velis, illud precor consideres si aliter secissent, fieri non potvisse quin Variorum signoriunmultitudine totus lil)or noster foedaretur, eandemtu Oli Rilsam ne Dindoinuam quide in alit Sauppium aut Breupillitu litum aliter egisse, verum inconstruitiae probriin suscipere ii ine sitiones suas in unaquaque pinna cancellis, lacunis, si riseis turpare maluisse. Ex eorum numero, qui pristinis temporibus mendandis Xenophontis libris operiun dederunt inultosque laeos tingeniosis coniecturis correxerant, eminere iussit vident armenticiis Si phantis, Bili diis Pirct heimer, Ioannes Leonclavius, qui quae
Ariemalsi Sc lineideri Dindoriti. Hi eit Nili stellii Sauppii, Miulvigii, Kurgia, Obeti, Harimini, aliorun sagacitati ac sollertiae deberi ex apparatu nostro intellexeras. Nonnulla ut quae an
Hermerden, Grosser, mise ad amendanda Hellenica contuleriant, eo denium tenipore, cum iam nostra editio preloniandata esset, pro siemanti De interpolationibus cauti alii tum Geor iis Unge Optime iudicavi huiusque arguineidationes ubique secuti sumus. In ominentario aliae filio siue conie
