Demosthenis opera. Ad optimorum librorum fidem accurate edita. Tomus 1. 5 Tomus 5

41쪽

ἄρα, ἀπείληφε, λέγε, οτι γῶ μφισβητῶ, ἄναγελθη ὁ Κηφισιάδης. ει δ' ἄρα ἀπείληφε, λέγε,

42쪽

ζημιῶUOμαι. ειπειν μεν ιν μοι ταυτα προς τυνυρ- χεβιάδην, και τον Ἀριστύνοουν, και προ αυιον ἐ

43쪽

M DEMO STHENIS

et υρησαι, es με κάλλιππος ορκον τω πατρὶ δοίη ὁ δε πατὴρ ου εθέλοι ἀμύσαι παρὰ ost Λυσιθείδη,

νεύδονται, πρῶτον μεν αυτ ἡμῖν τουτο γενέσθω τεκμήριον, τι κατεγνώκει α αυτο ὁ Λυσιθείδης, και - ἐγώ οὐλης αν ψευγον νυν, αλλ' υκ αρ- γvρίου δίκην προὐδἐ τούτω εγῶ μιν τους παρύν- τας εκάστοτε τω παrρὶ εὐτάῖς συνίδοις ταῖς προς τουτον α παρὰ τω Λυσιθείδη γίγνοντο, μύρῖv- ρας παρέξομαι. Μάρτυρες. 'or μεν ουν ου προκαλεσώμενος εἰς ορκον τον πατέρα drε, νυνὶ κείνου τετελευτηκότος καταφεύδεrαι, και κατ εμο ραδίως τὰ φευδη μαρτυρουντας ους οἰκ ἰους τους αυτου παρέχεται, κτε των τεκμηριων, καὶ ε της μαρτυρἰας αὐτη ρθ- διολυμῖν εἰδέναι. τι δε εγώ υπἐρ του πατρυς ἡθέλησα αὐτω πίστιν δουναι, ηνπερ ὁ διμυς ελεὐει,εήν τις τεθνεῶτι επικαλῶν. δικάζηται τω κληρονύ-

μου, μὴ δοκεῖν μοι μήτε ὁμολογησαι τυν πατέρα τού-

44쪽

Ουτε ἀμσβητήσαντα, ἴτ' ἀπειπύνι αυτον περὶ go αργυρου τουτων μῖν τάς τε μαρτνρἰα ἀμφοτέρας, καὶ τον νόμον ἀναγνώσεται.

Μαρωρίαι Ndμος Φέρε δὴ μῖν, ω ανδρες

45쪽

4 DEMOSTHENIS

ποτε παρεκάλεσε, ο δε re βιώδη και τους του

46쪽

λον προσετιθετο την γνώμην η τοὐτω. εἶτα πρωτον μεν ον δυνησὁμενον διπλώσιον του λημματος κακον ποιησαι δίκεις Πειet ενταυθα με αισχροκερδῆς ἐν , εις δετὰς εισφορὰς καὶ λει ιουργίας και δωρεὰς τη-dira , ου και των ξένων οὐδένα δίκει , δε- λιππον δέ κα Ουτος, ως φησιν , χρηστω μεναυrω οι, και ουδεν ἄν φευσαμένφ, ρκον ἐδίδου, ως περ πονηρο δε και απαλείφοντος πωτων παρακαταθηκων, νυμι διαλέγεται; Δεῖνος υτ μδ-

47쪽

εὐκαταφρύνητος εἶναι διουτως ἐρρωμένος στὶν, Ma πέρυσι μοι λαχών την δίκην ταυχηνὶ και προκαλεσάμενος τω Λυσιθείδη πιτρέφα , γῆμεν, καἰπερ καταπεφρονημενος υπ' αὐτου, τουτό γε δοθως βουλευσάμην ' κατὰ τους ὁμον γαρ ἐπἐτρεφα, και ἀπήνεγκα προς την σὴν ' ουτος δε ὁ κατὰ τους νύμους ἀπενηνεγμόνον διαιτητὴν επεισεν ἀνώμοτον διαιτησαι, μου διαμαρτυραμένου κατὰ τους νύμους ὁμόσαντα διαιταν, να υτω ν πρός μας λέγειν,λικα Λυσιθείδει, ἀνὴρ καλὴ καγαθὀς, ἔγνω περι αυτῶν Λυσιθεἰδης γάρ , ἄνδρες δικασrcii, - με ὁ πατὴρ ζη, και ανευ ἄρκου και μεθ' ορ- κου ἴσως αν Ουκ δἰκησεν ε κεινον εμελε γὰρ ωυτω εκεἰνου. μου δε ανευ μεν ρκου, υδἐ αὐτω Ῥεti' μεθ' ἄρκου ὁ ἔσω αν Ουκ δικησε, δια το αυIου ἔδιον διδ περ ἀνώμοτος ἀπεφὴνατο. ς δε ἀληθυλέγω, και οὐ των μῖν του παραγενομένους,ἀρτυρας παρέξομαι. Μύρτυρες 'Oτι με οὐ και παρὰ τους νύμους,

48쪽

OItATIO IN CALLIPPUM. 45και παρῶ ὁ δίκαιον δυναται διαπράτrεσθαι κάλλιππος λανδρες δικασται, της μαρτυρίας ἀκηκόατε. δέομαι δε υμων, υτύς τε περ μαυτου , καὶ υΠερ του πατρος ἀνι μνησθεντας, τι πάντων ἐνυμῖν κα μάρτυρας, και τεκμῆριο, και νόμους, και nίστεις παρεσχdμην, ων εἔρηκα τούτω δε επιδείκνυμι, τι εξον, ἔπερ τι αὐτω προσηκε του αργυριου επι τον Κηφισιάδη Ῥαδἱ .ν, τον ὁμολογουμr κεκομίσθαι, και χει το ἀργυριον, και ταυταμ , δε ηττον τὰ πιστὰ παρ μων λαβόντα, οὐκ ερχεται, ειδώς, or οὐκ εστ παρ ημῖν ὁ ἀργυριον δεομαι μων ἀποφηφίσασθαί μου. και ταυτα ποιοῖντες πρωτον μεν τὰ δίκαια, και κατὰ τους νωους επεσθε φηφισμενοι, πειτα αξια μἐν μων αὐτων, ἄξια δε του πατρὁ του μου ' ς γ ὁμα α δε- ξαψρο απανet τὰ μαιτο λαβεῖν μαλλον η δό-

49쪽

44 DEMOSΤHENIS

ΔΗΜΟΣΘΕΝΟΥΣ

Γλι μόνου συκοφαντῶν, αλλ' ἀδικούμενος, και ὁβρι- μενος υπο-οὐ των, και οι δμενος δεῖν τιμωρῶσθαι, την ἀπογραφὴν ποιησάμην, μέγιστον μιν σrω τεκμηριον, Ἀνδρες δικασται, d, et μέγεθος της απογραφης, και τι αυro εγώ ἀπέγραφα ου γ δήπου, συκοφαντεῖν γε βουλωενος, ἀπέγραφα αν nἐν γ' μιμναἰων αξια ἀνδράποδα, ῶς αντος λαμφισβητῶν τετιμηται αὐτά ἐκινδυνευον δ' αν περί

50쪽

o RATIO IN NICOSTRATVM. 45

ρον δ' περ μου του δικουμενου τουνομα παρε- χειν, και εἶναι αν τι τουτοις ovet τεκμήριον, ὁπdete

ου γὰρ αν ποτε τερον ἀπογράφαι, ἔπερ γλαυτὀσηδικούμην ' διὰ μεν ταυτ ἀπέγραφα ἀπογράφας δἐ εῶν ποδείξω τἀνδράποδα μεθουσίου οντα, - περ ἀπεγέγραπτο εἶναι, τὰ μεν τρία μέρη, α κ των νύμων eto, ιδιώτη τω ἀπογρώφαντι γιγνεται, τῆ πύλει ἀφιημι ' αὐτῆ δέ μοι τετιμωρησθα αρκεῖ μονον. 1 μεν ου ην μοι ικανον τωνδωρ διηγησασθαι προς υμυς, ταJ ξαρχης ο ἀγαθὼ πεπονθύτες υπ μου,

μοι et μαλλον συγγνώμην θετε του ὀργίζεσθαι αυτῶς, τούτους et Γνοσιωτάτους ἀνθρώπων γήσασθε εἶναι νυν δ' υδἐ διπλάσιόν μοι etοὐrowυδωρ

μαλλον ἀλλήλοις δη χρώμεθα, διὰ το γείτονες τε