장음표시 사용
101쪽
ris . notant. Et alio loco: quoties tinum notant, Ι literam ponunt, quoniam
apud illos μιαία dieitur. Ita scribi antiquitus consuevisse , ab Home-
eo discimus Odyss. E. νην μεν ιαν Nυμφησι ' unam quidem partem 'm- . pris'. propterea Herodianus e uniatatis inumerum significat unum ' ista r
prosequitur , quinque alias. literas, quibus in hanc rem utebantur, sic - explicans. lΠ πέπε. Δ ἐκατον spiratio est , quae ante literam tamquam. litera signabatur et in lapide Sigeo. ΗΕΡΜΟΚPAT . X. χι λια μυριοι decem mille. UL quinquaginta, vel quingenta dicerent, Δ vel
H in ventre Π literae collocabant. Hoc modo Oxoniensium epocharum numeri omnes notati sunt reodem quos continet inscriptio in postrema editione Oxoniensis A inpendiciet decima tertia, quam domenarratores non attigerunt. In illa ΔPAXMAΣ ΜX HH. duodecim mille, trecentas . Deinde M. XXXX. ob quam
102쪽
quam interpunctionem, si autheniatica est, cogitabam, num ιυγάλας legi deberet , ac si in ea civitate magnae , & parvae drachmae distinguerentur, sicuti talentum maius habebatur, minus. At Ve su quinto scribitur etiam MIXHHΗ. ita ut anceps suerim, num drachmae mesae ibi memorentur, ut in Corcyrensi amplissima minae Diar. Corinthiae . Intelligere etiam pos--ε
sumus drachmarum mFriadem unam cum mille trecentis.
At numerales nulli bi umquam visas servat notas Μusei nostri inscriptio num. 28. Atticae Videntur ,& profecto in Atticas vergunt, sed inter illas videsis, amice Lector, ignotas figuras, & collocationem, dispositionemque animadverte, qua omnino inexplicabiles reddantur . Milliarii numeri non apparet nota, qua de caussa opinatus primosum , cuspidatam illam eius viceni
supplere: sed qui admitti hoc possa, cum bis habeatur post II 8 Il-G a
103쪽
ioo GRAECORUM . la etiam, quam decadem indicare putes,quid sit ambigimus, cum eam bis intuemur post P. Cur etiam Πante unitates quinqueὶ Ego quidem quid haec ἐπιχώρια aenigmata sibi velint, ignorare aperte fateor. In et8. DIIIII:
Claudemus de singularia sermonem instituentes, quae doctorum mentes aliquando torsit , pluribusque concertationibus locum dedit ' nempe de L litera , quae praesertim in Graece loquentibus Aegyptiis nummis, & item apparet in porphyretico marmore Μusei nostri. . . Cum hoc in rem suam adduceret magnus Scaliger Emendara Tempora, ineptire assirmavit , qui
βανα interpretantur, neutiquam e
nim annorum , sed in ea seu numis quam satis laudata Luserorum me nistionem fieri. Exinde in Corrigendis Gruterianis , sic in nummis
104쪽
, SI GLAE Iori L est Luserum indictionum non λυ-- καβας , ut hactenus inepte creditum. . Hanc notam nimis inepte ab antiquariis explicari, vir alier maxi- . mus non dubitavit promere Ca . saubonus , qui tamen , mira quidem cogitatione, non literam esse, sed cireumductionem quamdam autumavit . Reinesius vero Scaligeri vestigiis prorsus institit : mihi Soaligeri sententia verissima visa.. Fuere qui nec lycabanta, nec lustrum intelligerent, negantes L li-- teram esse apud Graecos. Ve rumtamen λυκάβανσα designari, e lapide ipso nostro manifeste evincitur, quem Scaliger non satis expendit. Quid enim i agi in eo de Mone Capitolino comminiscitur , qui Ro- . mae in Capitolio , atque in Capitolini Iovis honorem celebrabatur Z qui a Graecis non Luserum dictus, sed Κωπεσώλια εν Pωμ', ut a Cyriaco discimus', '& e Sponii marmore , 3c in quo ingeniosarum artium, Poetices praesertim, cer-
105쪽
ro1 GRAECORUM tamen instituebatur, adeo ut qui vicerat dicatur in Pan viniana I
Gm . p. scriptione, coronatus inter Poetas L 332. t λ cum Graeca haec epigraphenihil nisi Graeciam sonet, & Gymnasium, & Aliptas, & Μercurio, atque Herculi dicatos gymnicos ludos . Nec animadvertit Scaliger, Batonem nostrum primitus Gymnasiarchi munere iunctum dici ΕΤΗ ΔΥΟ. deinde id muneris rur
ΚΑΙ ΗΚ L. postremo exorari , ut etiam denuo capessat ΕΙΣΤΩΘKL. quibus satis patet, ut ossicium primo lusceperat in anno duos, ita exinde in annos tres, scilicet XXVI.& XXVII .. XXVIII. tandem in annum Gymnasii XXIX. Non erat ergo cur hic P. Dom. Petavius ambigeret, num annus ipse, re ρη- aliud quidpiam quod annuum esset, ' designaretur . Levat nos hac
disputatione omni Vandalius , si pauefm. editioni ab eo procuratae fidimus, nam pro L scribit Λ . Idem singulos annorum numeros in Versio.
106쪽
. sone extenuad, uno minuens. culente ut solet hoc a mentum,
praesertim adversus Maligerum , pertramvix Caes. Noristius in E- Durpochis, qui etiam Harduini eom. CL ' 'mentum explodit, pro L inversa etiam T literam aliquando accipientis . Et tesse tamen paulisper declinavit Norisius nostras, secumque Fabretium traxit, illud etiam animadvertens quod in serior li- 8.nea protrahatur quandoque, & a communi typo aliquanto deflectat.
Verum ubi ea parumper inisectitur, ad parandum subseDentibus
numeralibus locum id factum est. Petenti autem , se λυκάβακνα de gnare voluissent , eur non initiali liatera Δ in fiassent , repono eredi posse, antiqua usos esse ad ambiguitatem evitandam: ubi enim ΛΒ gratia sealptum videllemuS,
retur an numeralis nota, & num annus indicaretur secundus, an trigesimus secundu : quaa dubitatio
107쪽
. archail mi beneficio tollitur. Lati- num L Graecorum quoque antiquitus fuisse, indicio est vetustis sima Atheniensis tabula inter Gal-PQ. 33 Autiquitates exhibita , in qu Λ valet Γ, & lamda non ita qui-- dem ut a Sponio repraesentatur , sed ita semper V eiungitur, ad la -- tinum typum valde accedens. Bene habet, me de hoc in praemi L. sa inscriptioni Epistola monuisse , nam Parisiensis typographus literarum sormas , ut in autographo idederam non expressit. Mirum non est, in hoc elemento cum priscis . Graecis Latinos contensisse , nam . formae literis latinis , quae veterin Ann.xl. rimis Graecorum , ex Tacito; σveteres Graecas fuisse easdem pene , . quae nunc sunt Latinae , aetate sua ι .c.68. t docebat Plinius. Vocem autem λυ-κ, βας ad annum significandum re- motiori aevo adhibitam Homerus
108쪽
s I G L A EAt novam mihi de hoc sigio conce tationem olim exoriri memini eum amicissimo , & supra quam dici
possit erudito viro, Salvinio meo, cuius non sine benevolentiae sensu. etiamnum mihi recordatio subit . Cum igitur de hac litera inter nosi aliquando. incidisset sermo, initialem nominis in multis numin mis,& in lapidibus eo modo adumbratam contendebat , inchoatam scilicet, & sorte ob angustiam spatii minime absolutam ' neque enim λυκαβας Vocem esse nisi a Poe-- tis , & in re Poetica usurpatam: - quae illi sententia magis insedit, cum suggessi , articulum neutrum in marmore nostro huic notae praeponi, in To L. patere enim hinc aiebat, non masculinum λυκαβαμνα , sed neutrum ετος subsequi: cum autem coniecturam hane suam Veronensis olim alter, Norisius scilicet , amplecti pariter abnuisset, peculiarem quamdam de Verone
libus querimoniam iucundissime in-
109쪽
xω G R A E C o R U Mstituebat. At impersectam literam ultro concedi posset, ubi sic uno& altero in monumento prodiret secus autem , cum in tot affabre elaboratis nummis ea sacie occurrat . Neque in Aegypto solum ea sigia monetarii utebantur: visitur enim in Sebastenorum, Tyriorum, .Damascenorum, aliarumque Syriae urbium nummis: est apud me Sidonis cum ΘLEIP. Litera prior θεας, secunda λυκαβαννος signi at: anno CXVII. Generis diruultatem
ita dissolvo, ut discere dicam
a memorato marmore, nomen λυκάβας neutro etiam assignatum an
tiquitus suisse. ini in exemplum alterum in Fabrettiano epitaphio conabar reperire. ''Eπτα μοUυε ΛΥΚΑΒΑNTAT AG uuVertit Nicasius: i Septem tantum annos gemino cum
se peregi. At sigma perperam intrusum suspi- . . cari possumus, & legςndum esse λυ-
110쪽
s I G L. A E so χάβαντα, Vertendumque, An s duos vixi tantum menses septem. Μ tri ratio hoc docere videtur λυ- autem plurali numero ne trum genus involvit . Duriuscula quidem ea verborum transpositio
videri possit, sed ad annorum, &mensium numeros carmine enunciandos adhibitae multo duriores sunt . Hanc observati mem eum praelaudato viro attulissem , respondit fieri posse, ut sibilantem lite.
ram Graeci quoque abserberent aliquando,ut secisse Latinos ultorses,& ab Ennio praesertim discimus: Ap. Cic. striatus rimo Craus A. 'I. - '
& mollis et isse per ora Uisum; quin Homeri locum statim protulis, in quo ut quantitati consaleret ,