장음표시 사용
322쪽
M Mimni vesros rerum sacrarum Studiis flagrare via
deo, Fragres amantissimi, quin tam me cogitationi congratuler , ct pro facultatis meae modulo opem feram , temperare non possum. Scio quippe rem sam magni elle momenti, sed non parum delicatam , quae molliter tractari, ct camis provideri debeat. Nam A tantisper, fervente adtacoetare , languescere matur haec mentis agitaris , in socordiam ct amnium rerum incuriam facile resoluitur: se luxuriarui animo ct eurisfitate lascivienti frena laxentur, verendum es ne religio oe pietas, qui praecipuus II Bram tu' 'τον ---3' --- - - νανν' ----θ praefocetur . Qua propter magnopere interes scire qua ratione hi duo scopuli vitari queant, ut ne tam praeclarum exercitium in voram perniciem cedat, quia ad salutem animae a Patrisus nostris es inlia
Atque ut id paucis exsequar, s quid bae in re video, se me ipsa experientia non fallit, tria potismum confideranda sunt in ratione sudiorum. Primum es, cujus rei gratia sudendum μ. De e qui renus sudiorum intentio promovenda . Tertio quodnam studiorum g nus religiosis viris maxime persequendum. Cum Iris in unaquaque disciplina principem locum teneat , prima sudiosorum cura est debet , ut studiorum suorum genuinum finem oescopum agnoscant, atque perspectum habeant, ne ea vel levitate animi suscipere, vel pravo exitu perficere contingat. Et quoniam non sinculares Philosophos, non turpis quaesus, aut inanis gloriose cupiis , sed religiosos juvenes informare aggredimur, triplicem eis studiorum βο-rum finem proponimus, Me quo inanes prorsus , immo exitiose futuri sunt eorum conatus. Si vis fructuose ct religiose fladiis dare operam , is ad pietatem , ad actionem, ad temporis rationes . M snt tibi O o a in
323쪽
in amam destri ἰ mes, numquam ex menris tuae ocissis exesrint alioquin deficis, eum te profecisse existis r. Prima noἁis secis nuntium remistenti s ct Religionem professis cogitaris fuit, aut certe esse Abuit, ut Deo nos totos manciparemus, ut non filum praecipuas actiones nos 1 ips consecraremus, sed ut cogitatus oe destria nostra penitus a rebus Iaecularibus a cinentur, ct
ad Deum unum converterentur . Propterea facultates M'ras earumque mel macme desivi abdicavimus , ut rebus omnibus nudati, de Deo sis eclitare , Deum flum quaerere ac spectare nobis in omnibus liceret. Uno verbo propter pietatem, id est ut Deo prorsus adhaerer mus , reliquimus saeculum . Pietas vero in duoHus maxime conmit, nempe in cogitationibus oe assectibus de Deo piis, ct in moribtis san-Liis . cuia s pias illas mentis agitationes ct actiones sacras Hy-que fladiorum bubflidio fovere oe accendere semus: non dubium, quin ex directo prosumnis nostrae scopo, totos nos illis dedere, neglectis 'mdiis, oporteret. At quoniam ea es montis nostae inconflantia, ut quod suscepit facile prima quaque di cultatis occasone Gyerat; ea in mi-r- ,-utiprimos impetus o conatus pios diu servare non mor: fit ut ad flendam hanc leuitatem , au istam is miratcm confirmandam ratio
identidem juvanda st consederationibus piis , ct voluntas boni contem statione denuo excitanda, eg quabusdam Ignis sacri propositi refricam
dis er resiluenda memoria. Ad hoc sero maxime juvant sacrae lectiones , ex quibus intesiectus alustatur , movetur voluntas, memoria reparatur . Sic isaque libris Hendum di, ut eorum subsedis pietas foveatur , ut rebus seriis , non Danibus occupetur animus, atque ut ad amnem magis idoneus reae
Si corpori cibum ct alimenta subtrahim , cito deficiet, ct ad omne vas ineptiam ct invalidum set. Cibus arimae lemo es, quams non subinde ipse suppedites, jejuna er languens ad omnia erit. Non experientia quaevis, non labor qui corpore exercetur , non ipsa disina σ-cia Japient, s animus piarum lectionum usu non fuerit recreatus. Imde cor suum oe aridum erit, pura erunt rerum spiritalium desederiis, quaesamnis injur , sublato semionis oleo ct alimento , re ventur. Contra s quis mentem rerum seriarum temone oe consedera e pascere curabit, pios Myectus inde enascentes affidue experietur, prae se omnis laboris sensum vel minuent, mel etiam penitus auferent Sed Diuiti by Cooste
324쪽
. Sis eis Me eommoda ex Fh studiis non reta darent, vel Hea m ad uos animare debet, quod Deo temporis concessi rationes reddere nobis oporreat. Nam fi haec confideratis pro sua dignitate cogismeiopem nostram occuparet, ne momentum quidem temporis a bono ejus sese vacare sneremus, ne concelfi Dpocii apud Deum reos quod ut nam rarius inmisgatb nos esse consequeretur. suod si verbum otiosum,
Me est fine ullo Dei cel maximi respectu ex ore elapsum, nos Deo OL noxios facit : quid fiet de illis, qui tempus pro nihilo ducunt, idque interire non solum patiuntur, sed etiam quo dedita opera, s quid
agunt, interimere se tempus, pernicisse verbo ct exemplo, profitentur. Itane tempus, rem omnium pretioris am, quod redimendis peccatis. quod comparandae sanctitan oe Hemitari, quod denique demerendo premo Numini coelitus nobis concessum est, ad inanem operam, ad interitum dari, ad interitum inquam non tantum ipsius temporis,
sed etiam ejus qui tam facile ipso abutitur δ cuippe securis maledictio damnationis posta est ad radicem arboris infructuosae, id est ejus, quae nullos Deo dignos fructus producit, excidenda utique secundum
aliam paulo minus periculosam delabuntur . Nempe ut se at inerti otio ct temporis incuria tutos praesare vitarantur; in aliorum salutem studia flua dirigunt, qui vix prima citae spiritalis elementa degustirunt. Videas illos totos se dedere ad componendas conciones, huc omnia sua studia, commentationes omnes torquere I ct quasi de sua pedis Hone iam secum, rotos esse in procuranda fasite aliena. Videas in As calbedram Hi erigere in theatro cordis sui, ubi declamationes umbraticas edunt, Hi jam ipsis de futuro plausu congratulantes . Non nova est haec Daemonis asutia quam Bernardus jam dudum in tironibus reprehendis. Verum quo pacto quis utilem alienae saluti curandae navare potes operam, qui necdum caritatem apprehendit, utpote visiis adhuc fervescentibus plenus, ct vanitate, quae caritaitis capitalis b M s. me vero si omnibus incipientibus persuasum , totum eorum negotium ac studium esse debere de extirpanda cupiditate, oe de caritate acquirenda: quam cum semel quis apprebenderit, jam non spo te sua ais tam sanctum ministeris se ingeret, sed etiam a Superioribus suis ct Ecclestae ministris applicatus Cis acquisicet, ut qui nem
vocationis suae praecipuum finem animo demum babebit, Amia oe suspecta
325쪽
pecta rerum pericula, qui in actorum salutem l ores suos conferunt, nec non operis ipsius difficultatem, cui nemo ni se vocatus o cum gramia timore se dare debet . Felices vero terque felices , qui sua sorte , id est, privata vita contenti, ad ejusmodi exercitia non adspirant, nee iis implicari se patiuntur , ns charitas ct Ecclesin necessitas exigat , quod certe Monachi vocabulum oe officium exigit.
Ex his facile quisque colligere potes, ut quis finem sudiis praefixum
assequatur , tria esse maxime necesseria , nempe intentionem soli Deo placendi oe ad rendi : amorem summum veritatis , ita ut ne minima quMem veritas negligatur: ac demum orationem frequentem, tum ut studiorum obscura percipiat, tum ut studiorum exitus ac succesus Deo, qui scientiarum dominus es , commendentur . suo uno exerci-rio plus prefecise se, quam propria industria professus es Tmas Aquianas , qui numquam se lectis , M praemissa oratione, dedit. Expleta prima parte, nempe cujus rei gratia studendum si, nunc quatenus studiorum intentio promovenda , id est quousque primus isie dissorum ardor ferri possi, considerandum es, ne scilicet in studi
statis viritim in 'istur Tria vero hac in re maxime nos munis
sunt, scilicet ut pro sua quisque facultarc Icu pro inito talento sis flu- diis, ad quae natus es, praecipue applicetur. Nam nisi invita miser recte fit , ct frustra supra vel contra naturam nisi , conatus est hominis tempore oe otio abutentis . Qui ad dia ineptus est , in mantiali anqua arte seu in labore se exercear: qui ad studia natus, eas disciplinas praeferat, ροα genis suo magis respondent. Quia vero passim in rebus nostris caecutisnus, operα pretium est , ut quis ingenii sui modum ex viri periti judicio metiatur. Hoc loco quod alterum considerandum venit 9 vitandum , ne inutiles ct infruis sae artes a religiose tirone praeserantur , qui nonnφ utilibus occupari debet . Utilia voco, quae ad propriam salutem vel ad perfectionem conducunt, aut saltem ab ea non retardant. Et primo quidem scientiam illam quae in iis sermonibus versatur , fugiat veritatis amator, nec cupedias verborum, id es v ram pro re ipsa sectetur. Deinde eas artes declinet, quin rcitum animum rapiunt, nec eum ad res spiritales aptum efficiunt, quales sunt mathemagicae, quarum elementa quidem fudisse prosunt, Ied se semel his immersus fuerit arimus, vix unquam a piritalia affingere valebit. Terris denique ramum temporis studiis tribuendum est, Minuis propositi s ordinis sui exercitia snunt , oe studiosus operam suam
326쪽
suam male collocatam reputare debet, eum studia sua ipsum a propriis citae religiosae inciis auocant. Semper in animo demam habeat bisne Ambrosii Amperti Asiatis piissmi sententiam, ita Deum precari soliti: is sui tribuisti mentiae donum, quaeso ut tribuas etiam volummis rem, studium atque virtutem quaerenta bonum. Mood si voluntas, is sudium , virtusque operandi bonum non prosequitur mentiae do- ,, num, satis es mihi, Domine , sultum hebetemque esse . Neque
is enim ideo patriam parentesque reliqui, ut mihi mentiae Ana lanis 'eris, sed ut perfectisne virtutum ad vitam aeternam preduceres.se Nolo certe hanc commutationem . God μ utraque non merrar, is Ammam scilicet atque operationem: aufer quaeso doctrinam, tam ,, tum ut tribuas operationem virtutum. , , Ita ille in me libri decimi ex stionis in Apoea Um, quod utinam in omnium dissorum memribus insculptum set in aeternum pietatis monumentum: ut sine dispem dis actionis fludis incumberent. Restat pars tertia, quam initio proposuimus, nempe dnam si disrum genus Monachis si maxime persequendum. Cum vero tripli- - μrsionam i nempe Christiani. Monachi, ct melos is ... -- fler canadam Umm , ἀν-s- πη Nae dirim my me inser ,
Sed quoniam Dirarerisiana caeterarum fundamentum est, in id potissmum incumbat , quod bomini cirsiam informando conveniat . Alioquin super inane pingit,s non praemisso chrisianae pieraris fundimento Monastris virtutes confectetur. Atqui tota christiana Mentia in Asius versatur, in doctrina ct in moribus, quod utramque in sineris litteris continetur. Prima igitur religiose tironis cura si, Fidei insteria probe cognita habere. Deinde ad morum considerationem tram stat , m qua major debet est 6ur sedulitas, eum Christiana religio maxime ad mines spectet. Muapropter ei connitendum est , ut totum Christi Domini sem onem, qui in monte habitus est, saepius meditetur, in quo tota vitae chrisianae perfectis continetur: θ cum in studiis s cris gradum aliquem fecerit, legat eas Parrum expositiones, quin ad hunc sermonem pertinent, praecipue Augulinum. Sic enim fiet ut imtelligat, qua in re sta si vera Christianorum beatitudo, quousque
frenanda cupiditas, qua ratione caritas instruenda: tam leges Ner , non iambraticae humilitatis agnoscet, ct correctionis frater- , atque
uio fraternae charitatis, in quam tam saepe in societatibus religiostr
327쪽
eraditionis Afectu peceatur. Deinde quo pactis moderandum se pasfombus quatuor praecipuis, amori, gaudis, tristitiae ct rimori. Inter haec linguarum si fidium, se ad boc natus est, parare non negliger. ut eurum ope sacram scripturam facilius intelligat, rimetur, ρομα tret. Tunc enim demum ad verae sapientiae gradum se pereemse sciat,
cum uno divinarum Scripturarum gustu fuerit recreatus. Huc maximetendant, huc colliment omnia fudia religiosorum: quibus praecipua esse debet euris de mtellectu Psalmorum, quos passim recitant, de Evam gelii lectione ac medietatione, necnon Pauli Epistolarum, quae summmum Cissianae doctrinae apicem comprehendunt. Ps eruditi em Christianam sequi debet rerum Monasticarum e vitio, ad quas peculiari voto ad ingimur. Et primo sua cuique R gula attente consederanda , ct cum brevibus Commentariis comparam da . Deinde votorum obligatio pervestiganda, simulque observationum regularium, quarum pretium o nece talem non satis attendunt pas
Reliras, si idque nunquam instituti sui perfectionem asequuntur, ad quam mn nsi hac via gradas est. Deinis ordinis sui historia remfri ---ι - σαε λαοῦ. emplis religiosus tiro1prosciat, O minia ae refletur . Neque etiam ne genaea votorum Monactorum praebertim
Orientalium facta, ad quorum imitationem Regulae nostrae auctoritire inducimur.
Denique cum Monachi inter minimos sacros adscripti Mi , etiam Eules Pae doctrinae operam navare debent, ut Ecelesin aesciplinam ct regimo sestem aliquo mias calleant, A ef Ecclesasticam histruriam, Concilia minimum generalia oe nationalia gentis in qua degunt, atque Iuris Canonici ahqua rMimenta. Et primo quidem religiosus tiam discat cim Mum historiae sacrae, cui Romanae etiam aliquam notitiam praemittere juvat. Hstoria sacra duobus testamentis contis ruae, quorsim eximum Messiarium condidit Sulpicius Smerus, hoe i sum scillan quod in eandidatorum mstrorum gratiam bis recuta fecitamus. Qis in auctore nescio quid amplius mirer, sermonis elegantiam, quae cum Veterum eloquentia comparari potest, an rerum tam multarum delectum, quem in contexenda historia sua adbibuit, an denique elaritatem ct facilitatem, Da ut oratio nec brevitate obscuretur, nesrerum multitudine obruatur. μ
328쪽
Quae in hoc Volumine Animadversionum
Bbates, quaenam scire teneantur. ios. In Ecclesia orientali cum ordinarentur subscribebant damnationi haereticorum . I 8. Inter. sunt Conciliis , & subscribunt , ibid. Quare . ros. & S. Synodis interesse debent, ut Episcopos consilio adjuvent. Io . Num solo ambitu privilegia sibi acquisiverint. I. Λ bbates Episcopi. xia. Pς nitentiarii, & Ecclesiarum Vicarii. Irr. Abbatissae in finglia subscribunt Conciliis. Iz8.
B. Abbo. Apologia scriptorum ejus. I .
Abusus neque Ecclesiastica lege , neque dIvlna auctoritate nIlI Possiunt . 4r. Iares optimas irrepunt. I T. . Academiae Monasticae vindicantur, i 6. Ac eae nominatim PP. Congregationis S. Uitoni. 18s. Adelphius haereticus. I99. S. Λdo Episeopus Viennensis, discipulus Lupi Ferrariarum. N. Agato Ponti sex delegat Monachos in Λngliam, ut inibi doceant. 19. Agnellus Franciscanorum Provincialis, an suerit Studiis adversus. 3s. Blbigenses a Monachis Cisterciensibus oppugnantur. I . Alexandet VI. studia Monastica auctoritate sua fovet. s . Alexander Monachus electus Episcopus, sedat Schisma Meletil. 1 2. Ammonius in Monasterio educatus ad Episcopatum. I 26. Ammonius Monachus doctissimus renuit Episcopatum. I 17. S. Anselmus perperam numeratur inter Relaxationis Monast Ieae introductores. 34 . Ejus Apologia contra Λ uctorem Responsionis. 7a. Quae causa illum impulerit ad inculcandam Virgilii lectionem. ibdd. Codices manu script invicem conis ferebat. I 1. Utrum ad Studia ex vocatione extraordinaria sese contulerit. 7 I. S. Antonius, sublimissimo ingenio pollebat. ς 1. Doctrina inclaruit. io. Ejus itu dia , sive lectiones . 93. Disputationes de altissimis mysteriis , ibid. Moriens Patrum traditionem in rebus Fidei sitis Religiosis commendat. 93. S. Antonius Patavinus docuit suos Fratres jussu S. Francisci. 36. Antonius Melissa, an ejus opera suspecta esse debeant. I 2. Apollo Monachus , atque ipsius discipuli non nisi oratione sese exercebant. 136.
Λ pologiae veterum Patrum pro Religione Christiana , utrum a Monachis legi
329쪽
Apostoll. V. Missio. Armarium appellatio indita Bibliothecis . t s I. Λrnaldus Abbas Cisteriit, cujusdam Missionis adversus Albigenses antesigna
Aquilaranensis Conventus Abbatum, in eo scholae Monasteriorum ordinantur. 6O. Opus manuale praecipitur. 64. Attes liberales ad S. Paginae intelligentiam necessariae. 77. S. Athanasus acta Conciliaria circa Arianos mittit ad Coenobitas. Ios. & seq. Extiterit ne Monachus. 132. S. Augustinus, neminem vult a quaerenda veritate repelli. I 6. In Presbyteratum assumptus , petit sibi dari tempus ad colenda studia . ro . ras. Quas ex Igat dispositiones ad S. Scripturae lectionem . 77. Ait illos Deum tentare qui ad studium Scripturarum nullis adminiculis freti se conferunt. 9. Ejus sententia ei rea Dogmaticam disciplinam . O g. Fuit Monachus. I pr. Laudat studia Mo. nachorum . 33. Et doctos Monachos. 26. Libros quos scripsit de Gratia , ad Monae hos mittit itemque Λcta Damnationis Pelagii. II O. Libros Dogmaticos iisdem nuncupat. r 78. Quosnam putet a manuali labore esse eximendos. Igo. Depingit Monachum propositi sui parum tenacem . t 86. Ejus sententia circa Ethnicos Seriptores , quatenus eorum lectio sit permissa . 81. Vult Iulianum Apostatam inter Perseeutores censeri , eo quod humanas literas Christian Is interdixerit, ibid. Monachi ordinis Cisteretensis hujus S. Patris scripta studiose legerunt. 366. S. Augustinus Cantuariensis In Melesia Cathedrali Cantuariae Monachos conlib
Ausonius docet Tabennis. 1ές. S. Λuxentius, quare Concilio Chalcedonensi interesse nollet. Io . Hujus Coneu
B Almense Coenobium, ex quo Clunia cense prodiit. 6 t.
S. Bas lius fuit Monachus. r 3 a 3c seq. Hujus assertionis momenta , b d. Ex lectione Saerarum Scripturarum ad Monasticum institutum amplectendum existitatur, ibid. Ad Episcopatum evectus Monachos jugiter secum habuit. 13 3. Studiorum rationem Monachis edisserit. 22. In monasteriis puerorum institutionem permittit. I 6. Lectionem Ethnicorum approbat . gr. Λd lectionem Homeri hortatur. 73. Ligata oratione contra Iulianum scripsit. ΣΟΙ. Basilius Abbas Nestorianorum persecutionem sustinet. I98. Basilius Generalis Cartesianorum curat transcribi opera Patrum. 269. Mecense Monasterium pietate & scientia maxime celebratum . st. In eo cum manuali labore Studia connectebantur. I 6 r. Beda venerabilis omnem vitam studendo ae docendo exegit. 17. In statu simplicis Monachi jugiter permansit, ib d Didicit de doeuit scientias in Monasterio, Is r. Artem Poeticam & reliquas disciplinas dotuit relate ad S. Scripturam. 37.
Iis qui relaxationem induxerunt immerito connumeratur . I 3. Begardi, eorum ignorantia. 2 3. Beguinae ex ignorantia erraverunt. ΣΟΙ.
Benedictini, Λ pologia quorumdam magnorum virorum hujus ordinis. 8o. Nemo illorum adhaesit partibus Lutheri. a os . Falis Novatorum doctrinae restiterunt ν
330쪽
terunt, ibid. In Germania Fidem sartam tectam servaverunt. II . S Benedictus, Sanctariim Scripturarum scientissi inus. 63. Λn ignorantiam professus fuerit, ibid. Studio operam dedit. δ o. Λn studia invexerit, I 63. Λn iiDdem advertetur. 16. Quasnam lectiones permittat Monachis . ra. An in distributione hora tum studio tempus relinquat . 33s. Quantum temporis lecti
ni tribuat. as Λn laborem manuum praecipiat quasi quoddam essentiale ossicium . I 37. Ipse mei praedicationi incubuit, di suos Monachos ad praedicandum misit. rγε. Λmplexis ejus institutum , quae ipse secit, & quae ipse non interd:xit , facere licet. 37s.lta sentiunt Sancti viri , Pontifices, Ac Concilia , ibιd. Responsionis Auctor ordinem S. Benedicti omnibus praerogativis fraudat . a Io. QDae sint istae praerogativae , ibid. Illustres viros qui in eo floruerunt ab eo subducere nititur. 3 3r dc seq. S. Benedictus finianensis tegularem disciplinam ae studia in Monasteriis instaurat. sq. Doctores inibi constituit, ε . utrum id agens a puritate Regulae desciverit. 63. Ejus cura conjungendi studii cum opere manuali. ε . I 63. S. Benedictus Biscopus zelo flagrat reficiendae disciplinae. 38. Studia in Monasteria reducit. ibid. Quibus copulat opus manuale, b d. Benedictus XII. in Monasteriis studia decernit, ε6. Grammaticam Ec Rhetoricam, ibi . S. Bernardus studiis operam dedit . i 8. Ejus exemplum favet studio Monach rum. 338. Studium humanarum scientiarum ipsi probatur. Is s. Et Dogma tica Theologia, ibid. In resutatione haereticorum Monachos alloquitur, ibid. Qua vocatione ad scribendum ductus. iri. Quam reverenter de Patribus loquatur. 7 . Quomodo Clunia censes reprehenderit. 187.
Bibliothecae celebres in Mocialteriis notu mins rsa Arguunt nudIorum Praxin. t 6. An liceat divitem Bibliothecam in Monasteriis habere. ss. De Bl. bliotheca Cluniacensi. I s3. Carthusianorum . 168. Cisteretensium, r64. Llbrorum Catalogus ad Bibliothecam comparandam haud abs re digestus . a 8. S. Bonaventura fovet studia Regularium . 34 Docet studia Monachos decere .ir. Eorum Apologiam conficit ex jussu Pontificis . I 8. Docuit Parisiis . 3 .Ejus admonitio ad quemdam studio Philosophiae obtrectantem. δ 3. dc seq. Bonifacius IV.Clericorum munera Regularibus esse permissa tuetur. 3o. S. Gregorii Magni Monachatum asserit. s. S. noni facius Germaniae Apostolus discit ae docet in Monasterio sine intermi Dsione manualis laboris. 19 61. Bononiense Collegium Franciscanorum a S. Francisco suppressum. 34. Bovillius Trithemii accusator. 2O .
Conones, an eorum studio vaeare debeant Μonachi in elerum assumptI. Ioa. Cantuaria, sundantur Monachi in hae Ecelesia a S. Augustino de S. Gregorio Magno . 1 3.
Carterius S. Ioannis Chrysostomi praeeeptor vitae Monasticae. II Cassianus requirit magistros in studio Saerae Paginae , ut errandi peririssum
avertat. 93. Dogmata tractat adversus Nestorium. I98.
Cassiodorus, Λ pologia pro magno hoe viro eontra Auctorem Responsionis 67. Elegant i mimam formam MonasticI instituti exhibet. a 3. Ad Edem manuscript. Sacra Biblia e tulit. 176.