De bello Peloponnesiaco libri octo: libri octo

291쪽

6. δὲ E. -- Πνιξ locus erat Aut 7. διά - α na spectabat ad mare; sed id

ta.ερ κω ἄλλοτε ἰωλσαν In at itemque Polso. Et quia diro sua aetate halis insitiuae in casu frequens eo populus vocabant Athenienses, an sicat est, ἀπο ου πυκνῶσθω το- ενδραι

292쪽

ἀλλοτε ώεισαν, ἐν περ - τως υτροκοσίους καται

πειλ Πύκνα pro Πνύκα meruisse scriptum esse censent viri Em-dui. Veriam, pace eorum, Vul-mam lectionem retinendam Puto quum Πύκνα dic κατὰ μετά-- ιν acribat Scholaintes ad Aristoph. et ex eo Suidas quibus actae E mologum dicentem, Rui re in Vari Leci. I. s. c. I. Η s. Πνύκα tamen Pro Πύκνα, quod habent omnes

Edd. et e ΜSS. Cass. r. et Cameri et in Latini intemetatione μιν Pνenia scribi voluerat Cl. Irisse. Idem, sed tuuinthii duintans, malebat Florens Christianus ad Aristoph. Pac. v. 679. et sine haesitatione Palmerius in Exercitation Pag. 58. et uhnius ad Pollucem VIII. 32. Palmerius etiam Pronunciat, sciolos, quid esset Πνύκα ignorantes. hoc ubique depravasse inmisciis, vocem illis

notiorem Satis profecto confi- omnis. Nam Grammatici vel res docent edit eas is rectus hu- axis nominis est Πια tamen hi obliquis per μυ--π στοιχείων, euphoniae causa dicimum G Πο-ma, vita . quidem non pos--n decernere, an vera sit, quam

illi tradunt, triuispositionis lit ramini in fac voce ausa quia

κω quod ortassis teretes illaeae icaim Aineorrum aures alis daeam potueriint. Sed hoc ex observatione Grammaticorum liquet, eos non ignorasse, quid Πνύκα. Rutgeratus V. v fictae. Iumet. I. et alasatis ad Harpocrimonem, qui et ipse ex aliis Scriptoribus Πυκὰς et Π in exicon suum contulit, hic retinent vulgatum Πωνα. Et potest isto retineri. eque tamen ideo lectio plerorumque mStomini Thucyclidis, qui Πνύκα -- bibent, improbanda est. an praeceptum lino Grammaticorum non fir uni est, ut pro l-4 beri debeat, quum certain sit quamplurimis locis veterani Scriptorum, quoriam non Pauca in eursio de ripulis Ata et II. Athen At m lmuntur, non

minus Πιωκος, Πνυκὶ et Συμα, quam Πυκνὸς, tueri, et Πύκνα scribi quae omnia cormpta esse non temere quisquam, etsi hic Πυκνα retinendum censeat. --firinet. Et statim hac scriptura auctoritas Eustathii inm merum, apti l quem ad Iliad. pag. 322. haec leguntur: πισθε ἐκ του πτύ- ω πτύξω si εται καὶ

τὸ πτιξ πτυχός καὶ τὸ πὰξ πιπιος, perperam ωχὸς in M. Rom. quod bene emendavit in Indice

293쪽

is σανδρον και Ἀλκιμα και σοι σαν της λιγαρχιας ro et Merci - μα--, ino ρχοντα ες την Δεκελειαν Ἀρισταρχος va marinis δε αυτων μονος ετ ε γα και στρατηγων λαβών κατα aliaeet ut,

ταχος τοξοτας τινας τους βαρβαιρωτατους ἐχώρει προς

294쪽

des in

a. Ἀαλι--- δ' αὐτο ἐπιλιορκουν οἱ Κορίνθιοι τὴν Ου-ν, παραλαμντες τοι Βοιωτοὶ ἄνευ των ἄλλων συμμάχων δι δίαν τινὰ συμψοράν συμμμι τοῖς Κορινθίοις ἐγένετο περὶ την Οἰνον, διαφθαρώτων ἀνδρει μως μὲ Αθηναίων ἐκ της Οἰνοης ἐξελθόντων, ἀνεχωρουν, ἐκ Δεκελείας πεφρουροκότες οἱ Κορινθιοι - a τι - αὐτων πολιορκῶ σι την Δεκέλε- κοινολογησάμενος ὁ Ἀρίσταρχος προδι σου τὴν Οἰνόν. 6. ων πο ισσαφέρνουςJ τῶν κε ωσθέν - inia is σορρνους, ετ αῶτος εἰς Ἀσπενδον ἀ- ει,

295쪽

Τισσαφερνης, ἐλπίζων πλέον τι σώσειν ἀπ πω, πω - ο Μίνδαρος πολλει κοσμω, και raro παραγγε - τος xo αἰφνιαυ, ἔσω λαδοι τους ἐν Σαμω, ἄρας ἀπο της μὴ του ναυσυ τρισὶ καὶ ἐβδομ ιαντα ἔπλει Am τον Εὐμποντον προτερον δὲ π - - θέρει τωσε εκκαιδεκα ἐς τον 'ες σέπλευσαν, οὐ καὶ της ερρονησχυ τι μέρος

297쪽

ξυγγενες γουμενου, προσεβαλον προπιν ii mi Muἀποκρουσθεσες της πιέρας λα τὰς ἐκ τῆς Μυτιληνης Ἀθηναίων φρουρους προελ/ωτας, αχις ἔξω μάχη ἀπω

3 πενοντο δε καὶ κ του Ελλησποντο τινες δυο ηες ἐποίκου ανακομιζομεναι και αἱ Μηθυμναῖαι καὶ αἱ et oriumες παρησαν -- - Θκοντα, - ων - στρατευ-

298쪽

ματι παρεσ=μυάζοντο ς κατα κρατος μηχανά- τε κοὐ ἔπαντὶ τρόπω ην δυνωνται, ἀρηροντες την Ἐρεσον.

- Span mitis Dissolet. V. de Praestanti et Usiamurniam Antiquor P. 249. miratur, cur m tua in interpretatione Latina retinuerit vocem Graecam ι -- me tas et quum hic de nautico stipendio in liqueat, post Chias non auddidemst dinciam . Nec aliter haec verba explicanda esse dicit, quam de ps ramis e minis drachmas, mim in innutae seu milites classis Peloponnesiae, quae ad expeditionem in Hellespontum advereus Α- thenienses proficiscebatur, Chiis pro stipendio mensio acceperint. Vallam ou in Putasse, eamdem significationem

se ostendit illius interpretaeis: ae datis a populo ιι ternis et quadraginta nummis ciniis ait gulas. Non impro, sententiam Spanhemii de stipendio menstruo Sed vellem doctareset, τεσσαρακοσπὲς, vel ulla alia hutiis

sorinae numeralia, ut εἰκοστὸς, πριο--ς, Pr carisinalibus, ut Grammatic loquuntur, τεσσα-

ρώοντα, μοσι, τρώκοντα, Poni.

Scholiastes Thucydidis est,

τεσπαρακοσ- nam ad hanc vocem potius pertinet hoc Sch

τερείοις L .P. - τεροῖς, κρα-ροις i. m. κρατερείοις.

Κρατερείωd Plinio V. 3I. a teria juxta myriiam insula. Vide Scylacei p. 36. Iris

299쪽

Ibi pu ararum genem mriora ProvenIre docet nos A. inenariis ibi etiam sal cogitur ο--τοις Etesiis spirantibus; auctor Strabo. Α Lecto ad Gai gari Stad. aoo. Nomen traxisse και Ἐραν Aiunt Gramiuaties. μαθόεντα vocat Auctor Hymn. in

vulgo

300쪽

sed quatuor tamen II ves hostes

tam. - Ἀβυδο εκκαιδεκα - ελαθον, προειρημάνης φυλακης

6. Ἐκπλῶσα ες τὴν εὐρυχωρίαν ἀντὶ του ἐκπλεύσα σε διαφυγεῖν. . Ἀνακως ἔξουσουν, ἡ ἐπιπλεωσι τὸ μὰν ἀνακως diare του προνοwκως καὶ - λάκτικως' , νους, οἱ θναῖοι ἐν ταῖς ἐκκαί- ναυσὶν ἔλαεον του ἐν Ἀβύδ Πελοπο σιους παραφαλ τοπιας, καίτοι προειρημενου τοῖς ἐν τῆ 'Misi ὁπο si φιλίου ἐπίπλου τουτεσπιν - του σπόλου τοῖ μετὰ ΜινM- ρου,ν μως παραφυλάττο- τοις 'Aθναίους, περ τώ μὲ λαθει, αὐτοῖς ἐκ-

πλειάσωντας.

civitate templum inervae. Id. Herodotum V. Strab. XIII. Inmtylenensium potestatem devenis Eschyli temporibus, auctor ejusdem ichol. Eumen.

'Aνακῶς De hac voce vide Hesychium Eam ex Her doto mutilatus est. Conse Plutarchum in Theseo. Pausanias Le-Heographia reddit φυλακτως προ-- μῶς, et ex 'MAR 'ἈNAR laeunt mammatici veteres. Hinc ἀνακοι Διοσκούρους dictos tradit Eustathius p. 1425. MP. 65o. ἀνακως, ἐπιμελῶς, ἄνα, ἔ- τοι, inquit, φροπιασπης. em

Vana venit, e vestigin sagae se manda M. Marius, protinus isDgam in re. Hoc impimbat Stephanus in Thes et scribit, μι ποιμαι Iis eos dici, qui fugae se matulant, sed qui hostes persequuntur. Idem se intrinus. traque sententia dinficultatem habet: nam et insolens est, ut δίαις de is,'entidiis