Epicorum graecorum fragmenta : vol. 1

11쪽

Ca Cai S. Photu Bibl. 239 p. 18h Belcher Ἀνεγνώσθησαν ἐκ τη OKΛΟΥ χρηστομαθείας γραμματικης κλογαί. εστ δε το βψλίον εἰς δ ὁιriρημενον λόγους . . . Ex libro I. p. 19'. 17 sqq. γεγόνασι ἰετο ἐπους ποιηταὶ κράτιστοι μεν ομηρος, σίοδος, Πεισανδρος, Πανυασις, Αντίμαχος διέρχεται δε τ0ύτων, ς ἐόν τε, καὶ γένος καὶ πατρίδας καί τινας επὶ μέρους πράξεις διαλαμβάνει δε καὶ περὶ τ0 λεγομένου πικου κύκλου, ο ἄρχεται με ε της

ουρανο καὶ Γης μυθολογουμένης μίξεως, ε η αυτοὶ φ και τρεις παῖδας κατοντάχειρας και τρεις γεννῶσι Κύκλωπας διαπορεύεται δε τά τε ἄλλως περὶ θεῶν τοῖς Ἐλλησι μυθολογούμενα, και ει πού τι και προς στορίαν ξαληθίζεται και περατουται ὁ πικος κύκλος, ε διαφόρων ποιητῶν συμπληρούμενος, μέχρι της ἀποβάσεως δυσσέως της ει 'Iθάκην, εν ' καιυπο ου παιδος ηλεγόνου ἀγνοοῶντος κτείνεται. λέγει δε ς του πικοὐ κύκλου τὰ ποιηματα διασώζεται και σπουδάζεται τοι πολλοις οὐχ οἱ τω δια την ἀρε- την ως δια την ἀκολουθίαν των ε αὐτω πραγμάτων. λέγει δὲ και τὰ νόματα καὶ τὰς πατρίδας των πρα-

12쪽

2 CYCLUS. γματευσαμένων τον επικον κυκλον λέγει ὁ καὶ περί τινων Κυπρίων ποιημ.άτων, καὶ ς οἱ μεν ταυτα εἰς Στασῖνον ἀναφέρουσι Κυπριον, οι δε υγησῖνον δ)τον Σαλαμίνιον αυτοῖς πιγράφουσιν, οἱ δὲ Oμηρον δουναι δε περ της θυγατρος Στασίνω, καὶ ι τηναυτου πατρίδα Κύπρια τον πόνον πικληθηναι. λίου τίθεται ὁ συγγραφευς δ ταυτὶ τs αἰτία μηὁ γαρ

σειαν, ην Σενων καὶ Ἐλλάνικος φαέ90υνται αὐτos. o με τοι γε αρχαῖοι και τον κύκλον ἀναφερουσινεές αυτόν. προστιθεασι ὁ αὐτω καὶ παίγνιά τινα,

13쪽

Joli ilirioponus ad Aristot de Sophist. eleneli I. 10. locum inspicere non licuiu): Ἀστι δε καὶ λλο τι κυκλος ἰδίως ὀνομαζόμενον, ο ποίημα τινες μεν εἰς ετερους τινες ε εἰς Oμηρον ἀναφερουσιν. Clem Alex. Stroin I p. 144 Sythi. 398 Polt. Καιταῶτα μεν προήχθημεν εἰπεῖν, τι μάλιστα εν τοις πανυ παλαιοῖς του os κύκλου 'Oιζτὰς τιθεασιν. Schol ad Clem Alex. rotr. II, 30. . 26 Polt. Vol. V p. 104 lotg. Κύπρια ποιήματά εἰσι τα os κυκλου περιεχε δε ρπαγην Ἐλμης' ο δε ποιητης αυτῶν δηλος εις γαρ εστ των κυκλικῶW κυκλικοὶ δεκαλοῶνται ποιηταὶ ι τα κύκλω της γλιάδος η τα πρῶτα τα μεταγενεστερα ἐξ αυτῶν τῶν Oμηρικῶν συγγράψαντες.

Πυρραιον.

14쪽

quibus cincluditur leo non possunt.

15쪽

de Graechen bis vir ei Alexander' de Grossense Colon 1840) Supplementiani ed. 1841. THEOGONIA. Theogonia primum enitisse locum videtur. s. tot. p. 319 Belth. διαλαμβάνει ὁ καὶ περὶ του λεγομενουεπικοὐ κυκλου, ο ἄρχεται με ε της Ουρανου και Γης μυθολογουμενης μίξεως, εξ ης αυτοὶ καὶ τρεις παῖδας εκατοντάχειρας και τρεις γεννῶσι κύκλωπας ὲ coli. Apollodor. I, 1, 1 Sq. Ουρανος πρῶτος του παντος εδυνάστευσε κόσμου, γημας δε Γην τέκνωσε πρωτους τους κατόγχειρας προσαγορευθεντας, Βριάρεων Γυην Κόττον, o μεγέθει τε ανυπέρβλητοι και δυνάμει καθειστηκεσαν, χεῖρας μεν ανὰ κατον κεφαλας δε ανὰ πεντηκοντα εχοντες μετὰ τουτους δε Γυ- κλωπας Αργην Στερόπην Βρόντην, ν ἔκαστος ἐχενε να φθαλμον επὶ του μετώπου. De Theogonia disceptaveriant iide de cyclo p. 52 et Selahihar in Ephem. liti. Hal. 1840 Vol. I p. 508, qui u ad Stipulor.

Titanomachia utrilin latio pertineat necne, Plaeritur:

cs. Militer . 3 coli. pollodor. I, 1. 2 τεκνοῖ δε ουρανος αὐθις εκ Γης παῖδας μεν ους ιτῆνας προσαγορευθέντας Id. I, 2. 1. ἐπει δ' ὁ Ζευς γένετο

1 'Velcher Cycl. ep. II p. 556 versum latere a bitratus, coni. 'ρεῖς κατόγχειρας καὶ τρεις γεννῶσι Κυκλωπας.

16쪽

γράψας.

17쪽

Equorum Solis et Horamam nomina. OUS'), per hune caelum verti solet: ethiops, PiaSi flammeuS St, Oncoquii fruoes. Hi funales Sunt Diares feminae tu ariae', Bronte, quae OS Ondi na adpellamus, Sterope, viae fulgitrita Huic rei auctor est Eumelus Corinthius.

σιοι O . 1 Versum corruptum, quem affert Selaol ad Pind. Nem. III, 38 A δε ρακλεῖαι στηλω καὶ Βριάρεω λέγονται εἶναι, καθό φησι hic nomen auctoris excidii J στηλαι την Λἰγαίωνος ἀλος μεδεοντι Πγαντος Tita nomachiae finiticandum eSSe censent Vos et Veichert alii Euphorionis esse utant. στῆλαί τ' Ala. propos Boeta 1, στήσαντ' Αἰγαίων ἁλος μεδέοντι, Γίγαντες Voss. - Ort. τηλαί τ' Αἰγαίωνος λος μεδέοντος ανακτος. 2 υπαιν .... Od. - Ilegebatii EOS; Ore Micyd. 4 Llegebatur locarie; AEOIT. Salmas ad Ol. p. 192 D. Fragm. IV. παίζοντες νήχοντο ergi de reliquiis Om. au. . 25 eod. He8. Sciat. 209.

18쪽

8 OEDIPODEA.

Fra ora VI. ερὰς Κoechi coni. p. I p. 10: ἱλαρὰς vulgo.ῖερὸς et λαρος confunduntur talostr. magg. I, p. 769 Olear. et alibi. f. anyasidis fragm. inha. Fragm. VII. Titanes riuum saepissime miran Gigantibus

19쪽

Pausan. IX, 5 11 5), postquam versu Homericos Od. T1- laudavit, sic pergit Πῶς ουν ποιησαν ἀνάπυστα ἄφαρ, εἰ ὁ τεσσαρες ε ξ Ἀκάστης ,ε νοὶ τοπαῖδες τω ι δίποδι ἐξ υρυγανείας δε της ,περφαντος γεγόνεσαν δηλοῖ ὁ καὶ ο τα ἐπ' ποιήσας Ofδιπόδια ὀνομάζουσι.

Οἰδιποδίαν - γράφοντες Ῥουδεὶς Ῥυτα φησὶ περὶ της

χλλ' ἔτι κάλλιστόν τε καὶ μεροεστατον αλλων, παῖδα φίλον μείοντος αμυuονος Ai μονα δῖον J

commutentur cf. Philonem p. Euseb praep. v. I p. 39 D et disceptationem confusam in Schol. ur. Hee. 471), hoc fragmentum ad Titanomachiam rettuleriant Veicher et Velcher. Fragm. II. Scholii veteris hae tantum supererant in Aug. cod. reliquiae, PrOXimis e Pisandro cf. 1nfra subiectae. Qii haec pauca de multis excerpsit literator ista reliquis forsan assiecit: ουδεὶς υτω φησὶ περὶ της Σφιγγός. Vetusti carminis versus describere neglexit, praeter hos duo SuaVissimos, quonam sensus ab illis pendet qui perierunt, aliunde tamen non dissiculter eruendus. Utrum sint X Oedipodiae poemate, an ex Heraclea Pisandra, definiri nequit. Valchen. Cf. Schol Plat. p. Gaiss. Lect Platon p. 169 sq. - p. 893' 11 sqq. d. Tur. Μέλητος ὁ τραγωδίας φαυλος ποιητής, Θραξ γένος, ῶς ριστοφάνης Βατράχοις, Πελαργοῖς Λαίου υἱον αυτόν λέγων ἐπεὶ ω τε οἱ Πελαργοὶ διδάσκοντο, και ὁ ἐλητος Οἰδιπόδειαν καθῆκεν, ὼς Αριστοτέλης ιδασκαλίαις.

20쪽

10 THEBAIS. αυτῶν μνήμην, ἔφησεν μηρ0ν τον ποιήσανταεiναι Καλλίνω ὁ πολλοί τε καὶ α ξιοι λόγου κατὰ ταυτὰ γνωσαν. Ἐγω ὁ την ποιησιν ταυτην μετά γε γλιάδα καὶ τα επη τα ε οδυσσέα ἐπαινῶ μάλιστα Cert Homeri et Hesiod. p. 323 oetit. 19 Nietzsche.) ὁ ' μηρος αποτυχὼν της νίκης περιερχόμενος ἔλεγε ταποιήματα, πρῶτον μεν την Θηβαῖωα ἐπη ζ. Ρ et Γ νος ισιόδου tu Gaisford Poetae minu Grr. II p. 6 cI. Talips. τον παλαιον Γυμηρον 1ιονύσιος κυκλογράφος φησὶν π αμφοτέρων πάρχειν τῶν Θηβαῖκῶν στρατειῶν, καὶ της Ἱλλυ λώσεως. - selido-Herodot vita Homeri p. 4 V estemn.): χρόνου ὁ πρ0Γόντος εν τῆ υρν id απορος ἐὼν του βίου διενοήθη ἀπικέσθαι ες μην, πορευόμενος ε θια του Ἐρμου πεdίου ἀπικνέεται ἐς Νέ0ν τεῖχος, ἀποικίην Κυμαίων Ubi κατήμενος εν σκυτείω παρεόντων καὶ ἄλλων hi τε ποίησιν αὐτοῖς ἐπεδείκνυτο, Ἀμφιάμεώ τε την ἐξελασίαν την ἐς Θήβας και τους μνους τους ἐς θεούς

πεποιημένους αὐτῶ. Cyelica nominatur Thelbais ab Athenaeo et alibi, cf. infra. - te ut Sel Thebaidi cyclicae reliquiae

Aργος ειδε, θεά, πολυδίψιον, ἔνθεν νακτες Cert Homer et Hesiod. p. 323 sq. Goetti. 19 sq. Nietzsche.

ὁ Πομηρος ποτυχὼν της νίκης περιερχόμεν0ς ἐλεγετα ποιήματα, πρῶτον μεν την Θηβαῖδα ἐπη ζ, ῆς