Epicorum graecorum fragmenta : vol. 1

31쪽

CYPRIA. 21 ριπισσας πολεμου μεγάλην i ριν γλιακοῖο, οφρα κενώσειεν θανάτω βάρος οἱ ' ἐνὶ ροί θνὶρωες κτείνοντο, Λιος δ' τελείετο βουλη. Sehol Ven. A ad Hom. l. , 5, 6 αλλοι ' ἀποίστορίας τινος εἰπον εἰρηκεναι τὸν πιμηρον φασὶ γαρτην γην βαρουμενην υ ἀνθρώπων πολυπληθίας, μηδεμιῆς ἀνθρώπων ουσης ευσεβειας αἰτησαι τον

επε ιδ Oio τε ν κεραυνοι η κατακλυσμοῖς πάντας διαφθείρειν. περ του μώμου κωλυσαντος, ποθεμένου δε αυτ την Θέτιδος θνητογαμίαν και θυγα- τέρος καλης γένναν, ἐξ ν αμφοτέρων πόλεμος Ελλησί τε και βαρβάροις γένετο, αφ' οὐ χρονου συνέβη κου

σαι παμβώτορα γαίης γαῖαν al. ανθρώπων Cod. Ven. A. - κουφίσαι παμβότειραν γαίην ἀνθρωπων Schol. Vind. - κουφισ- σαι ανδρῶν VOlf, κουφίσσαι μερόπων flugh ad Eurip. Hel. p. 5 βάρεος quod in textum recepimus, debetur Selinoide- Wino. - . ριπωας πολ Scholl. Ininn. ριπίσαι τε πολέμου Cod. Ven. A; ριπίσαι sine τε πολέμου Schol. Vind. ριπίσσαιτε πόνου claneide V. - . θανάτω Schol. Datnn. θανάτου Cod. Ven Arachol. Vind.

32쪽

22 CYPRIA.

Schol. Ven. A et ininn ad H. II 140 εγχος δ' οὐχ ελετ' οἰον προκατεσκευακε μόνον αυτῶδ το δόρυ σώζεσθαι δια το ξυλα μη εργάζεσθαι τον πιφαιστον κατὰ γαρ τον Πηλεως καὶ Θετιδος γάμον οἱ θεοὶ συναχθέντες εις τυ Πήλιον π ευωχία ἐκόμιζον Πηλει δῶρα, ειρωνδε μελίαν ευθαλ τεμὼν εις δόρυ παρέσχε φασὶ δε- χηνῶν μεν ξέσαι αυτό, πιφαιστον δε κατασκευάσαι. τούτω δε τω δόρατι και Πηλευς εν ταῖς μάχαις ρίστευσε καὶ μετὰ ταυτα χιλλευς η στορία παρὰ τω

Eῖματα με χρ0 εστο, τά οἱ χάριτες τε καὶ ραι ποίησαν και ἔβαα αν εν ἄνθεσιν εἰαρινοισιν,οi φερουσ .sαι, ν τε κρόκω ν θ' υακίνθωεν τε ira θαλέθοντι ρόδου es ἐνι ανθεῖ καλῶ ηδει νεκταρέω, εν ἀμβροσίαις καλύκεσσι

Fragna III. Haec non ad Helenam Meinelie Anal crati . ad then. p. 33i , sed ad Venerem, quae ad Paridis iii licium Ornatur, spectare ostendit Nelcher vel ep. II p. 88 sq. 1. ἱμάτια codd. corr. Canter. - χροὶ ἐστο. τα οἱ palmaris StMeinelci ememtatio χροιῆς τότε αἴ codd. - . tegebatur Sδραι. ραι Ecribendum esse Melaelce vidit - φορουσ' vulgo. φέρουσ' Oeelii coni. p. adsentiente einelcio cui ,,magis tamen i φέρουσ αυταὶ placeret, ut i ad εῖματα Spectet . - De extrema fragmenti parte optime merisit oechly, qui recte vi tit ante τοῖ' v. 7, olim a nonnulla excidisse. Odii. καλυκεσσιν αν θεσι ναρκίσσου καλλιρρόου cod. B. καλλιρόυ; corr. einehe). δ' ια διοια Bὶ φρ. ραις ὀδμαις coni. Meinelce παντοίαις κτλ. - Post καλυκεσσι lacunae ima OS. Meinelce deinde omnia haec ad Helenae ruatum pertinere

33쪽

CYPRIA. 23 ναρκίσσου θαλερosy και λειρίου οἱά τε γαια

'H δε ὁ ἀμφιπόλοισι φιλομμειδης Ἀφρ0δίτη

πλεξαμεν στεφάνους ευώδεας ανθεα γαί ς . . .

αν κεφαλαῖσιν θεντο θεαὶ λιπαροκρήδεμνοι, Νυμφαι καὶ χάριτες αμα δε χρυσε Ἀφροδίτη, καλον ἀείδουσαι κατ ωρος πολυπιδάκου Ἱδης. IAthenaeus, postquam versiai fragm. I allatos laudavit, p. 82 F sic pergit: υτος ο ποιητης καὶ την των στεφάνων χρησιν εἰδὼς φαίνεται δι' ων λεγε ,,η - Ἱδης .

Kάστωρ μεν θνητός, θανάτου δε οι ἐσα πέπρωτο, αυτα o ' θάνατος Πολυδεύκης, ζος ' ρηος. Clem Alex Protr. c. 2 p. 9 19 A Suth, 26 Poti προσίτω δεκα ὁ τα Κυπριακὰ ποιήματα γράψας , Κάστωρ - ηος ' .

1 ια codd. corr. Heyne 2 Versus quattuor fragmenti huius v. 1-4 quo Athenaeo auctore usus assere videtur Schol. Lucian. Vol. I p. 143 Iacob.), non a scholiasta Vetere, sed a viro docto saec. sexti decimi a 4ditos esse ostendit Schneide v. Philol. V p. 612.

Fragm. IV. . ,Αpertum est OSi secundum versum ad sententiae absolutionem aliquid desiderari. eluet e. - ανδ εα ποίης cod. Od. t 449 Oni. Hecker. - 4 Vulgo χρυσq; Orr. Meinelce. Fragm. V. 1. πέπρωτο Oecta coni. p. I p. 8; vulgo

πέπρωται.

34쪽

M CYPRIA.

Tους δε μετα τριτάτην λενην τέκε θαυμα βροτοῖσι, την ποτε καλλίκομος Νέμεσις φιλότητι μιγεῖσα Ζηνὶ θεῶν βασιλm τεκε κρατερης υπ' ἀνάγκης φευγε γάρ, υδ εθελεν μιχθήμεναι εν φιλότητι πατρὶ An Κρονίωνι ετείρετο γαρ φρενας αἰδοῖ Gκαὶ νεμεσει κατὰ γῆν δε καὶ ἀτρύγετον μέλαν θωρφευγε, Ζευς ' ἐδίωκε λαβεῖν ' ελιλαίετο θυμῶ αλλοτε μεν κατὰ κυμα πολυφλοίσβοιο θαλάσσης ἰχθυῖ εἰδομένη πόντον πολυν ἐξορόθυνεν,

Fragm. VI. 1. Tob ὁ μέτα oechi l. l. p. 9 conferri iubens es se. 12 Marchsch. 130 d. nostr. τοὐς δε ε θ' κτλ.)comprobante Mein anal. p. 148 τοις δε μετὰ codd. Athenaei. τέκε τρεφε Αlarens coli Schnoide vi Philol. IV p. 45 et ver-beel HSt sculpi. gr. ed. p. 219 1r H0Aer Philol. p. 437, de Tyndareo vel Lieda sic ratus. - Post h. V. laetanium statuendam esse putat 'Velelcer sq. αἰδοῖ καὶ Νεμεσις Iunio Praeeunte einelce, sed νεμεσει praeclare delamiit Veleher; cf. oechi l. l. p. 9. - 12. Theog. 582 κνώδαλ'. OG ηπειρος πολλὰ τρέφει δε θάλασσα, Hurnii in Ven. 4 sq. θηρια πάντα l μεν σ' πειρος πολλὰ τρέφει ὁ οσα πόντος - δεινὰ Nelcher; πειρός γ' αἰνὰ sin eter Suppl. P. 16.

35쪽

Pausan. III, 16, 1 Πλησίον δε λαείρας και Φοίβης στὶν ἱερόw ο δε ποιησα τα πνὶ τα Κύπρια θυγατερας αυτας Ἀπόλλωνός φησιν εἰναι. Cf. Stephani una Aristot Rhet. II, 23 in Crain. n. Par. I, 298 Tυνδάρεως και φαρευς και Λεύκιππος δελφοί. ὁ ὁ Λεύκιππος ἐχε θυγατέρας δυο, Φοίβην και Ἱλάειραν, ας o ZIιόσκουροι τι παρθενους υσα εξήρπασαν. εἰ γουν μη οἱ υνδαρίδαι πρῶτοι περὶ τὰς ξαδελφας αυτῶν μάνησαν. υδ αν Ἀλέξανdρος περ την αυτῶν ἀδελφήν ουτως ν τω γάμμα το λεξικον το μη- ρικον λεγει )

Herodot. II. 117 Ἐν φεν γαμ τοῖσι Κυπρίοισι 'εi ρηται ς τριταῖος εκ Σπάρτης Ἀλεξανδρος ἀπίκετο lε το 'Tλιον ἄγων Ἐλένην, ευαέι τε πνευματι χρησάμενος καὶ θαλάσσ1 λείρ ε δε γλιάδι λέγει ςεπλάζετο ἄγων αυτήν. Ex Herodoto hausit Eustath ad Il. p. 643 2 om. 50 Bas.

Tηυγετον προσέβαινε ποσιν ταχέεσσι πεποιθώς

ἀκρότατον ' ἀναβὰς διεδέρκετο νησον ἄπασαν

Fragm. VIII. Quae Herodotus narrat, cum eis pugna.nt quae apud Proclum v. supra' leguntur: itaque nonnulli Herodoti, alii Procli vecta spuria habueriant. IIIaeder Vestita, Versuum heroicomam secutus, legendum censet ευαί τε l πνεύματι χρησάμενος λείη τε θαλάσση. Tres versus procudit medemann Comment in Strab. . p. 336. χρησάμ ενος poetae abiudicat Volcher. Fragm. IX. 2. αἴγετον Sehol. ind. -

36쪽

4. εἴσιδεν βριμος vel ομβρ. codd. nonnulli getet Chil. II. 14. - . δει-ῖς Sic TZeig. εἰ ed Romana Scholi Pind. ὀφθαλαοῖσιν ἔσω κοίλης δρυος μένω αμφω evne. Oeelchio mendum in εἰ situm videtur ciliapropter eius loco lacunaesima Osuit. Fort. μένω φθ. - κοίλης. - . . Paullo infra.

posito Scholium mancum esse videtur. 3 Ed Bona. ἀγχίστωρ, quo in vecto ἄγχι τὰ ς τον Κάστορα latere censet e me. Recepit V olf.

37쪽

Οἰνόν τοι Μενελαε, θεοὶ ποίησαν αριστον θνητοῖς ἀνθρώποισιν ἀποσκε θάσαι μελεδῶνας. Athen. II, p. 35 C ,,οἶνον - μελεδῶνας ' , ὁ ων Κυπρίων τουτό φησι ποιητης, οστις im i η Hi versus praeterea inVeniuntur a p. iiid. v. ii νος Vol. II, 2 p. 1275sq. Benili. et Seliol ad Authol. IV, locum inspicere non licuiu); respiciunt Theom. 883. Eustath ad Od. p. 1623 43 Rom. 34 Bas.

Pausan. X, 26, 4 1): To δε χιλλεως τω παιδὶ πιμηρος με Νεοπτόλεμον νομα ν άπάσὶ οι τίθεται τῆ ποιησει τα δε Κυπρια ἐπη φησὶν πο Λυκ0μήδους μεν Πύρρον, Νεοπτόλεμον δε νομα πο Φοίνικος

αυτ τεθηναι, τι Ἀχιλλευς λικία τι νέος πολεμεῖν ηρξατο. 12.

Schol. Laur ad Soph. l. 157 ι μηρωψ, ακολουθεῖ εἰρηκότι τας τρεις θυγατέρας του Ἀγαμέμνονος φώς ὁ α Κύπρια ποιησας ), ' φησὶν μιγένειαν καὶ φιάνασσαν.

Ου ἐφάμην Ἀχιλο χολώσειν αλκιμον τορωδε μάλ ἐκπάγλως, ἐπει μάλα μ0ι φίλος ηεν.

1 H. I, 144 2 ποιήσας add. manch. 3 Sic Cod Laur. , unde ed. Om. τέσσαρας, omissis v. φιγένειαν και Yφιάνασσαν. lingle reposuit διαφόρους φησίν mihi post φησιν nonnulla excidisse videntur. Fragm. XIII. 2. ἐγπαγλως et ην uas.

38쪽

28 CYPRIA. ioti. 1838 p. 15 E Ἀγαμέμνων υτως ἀπεφασκεν ,,ου - εν Cyprioriun poetae Vindicavit tetronn. adsentiente Selineidei est. l. l. eL Proeli epit. Supra P. 19) ΦιλοκτWης - εν Λήμνω κατελείφθη, καὶ Αχιλλευς στερος κληθεις ιαφέρεται προς γαμε

Pausan. IV, 2, 7 5): Λυγκεως με ὁ παῖὁ ουκῖσμεν γενόμενον- να ὁ Κλεοπάτραν θυγατερα κμαρπησσης η Μελεάγρω συνώκησεν. ὁ ε α πηποιησα τα Κύπρια Πρωτεσιλάου φησίν ος τε κατὰ την Tρωάδα σχον Ἐλληνες, ἀποβηναι πρῶτος τόλμησε, Πρωτεσιλάου τουτου την γυναῖκα Πολυδώραν μεν τοονομα, θυγατερ δε ελεάγρου φησὶν ἐναι του

Οἰνεως. 15.

χης οὐσα. Schol. Ven. A et Dalain ad loe. ἔνιοι δέ

φασιν τι καὶ 4 ρυσηὶς εκ Θηβῶν ἐλήφθη ζ γαρ

39쪽

CYPRIA. 29Xρυσης, φασίν ουσης πολιχνίου ἀτειχίστου και ευτε- λους, ς ε ἀσφαλεστέρα καὶ μείζονι τῆ Θηβs ι ἀπαυτης προσερρυηκότες σαν δια τον πόλεμον. Schol. Ven B et lips. εις Θήβας δε κουσα Ἀρυσηὶς πρ0ς Ἱφινόην την υετίωνος ἀθελφην Ἀκτορος δε θυγατερα, θυουσαν Ἀρτεμιδι, λω π Ἀχιλλέως φ). μεγαλο - φυῶς δε συντέμνει se ὁ 0ιητης τα περισσα

των λόγων καὶ των στοριῶν. 17. Seholl. vett. Cod. Marc. 476 ad Lye0phr. 570 ): Σταφυλου του ιου Λιονύσου θυγάτηρ γίνεται μιώ

ταυτα ἐμίγη Ἀπόλλων αἰσθόμενος δε ὁ Στάφυλος,

ενεβαλεν αυτην t λάρνακα καὶ ἀφηκε κατὰ θάλατταν η δε προσεπελάσθη τῆ υβοία καὶ γέννησεν αυτόθι περί τι ἄντρον παῖδα οὐ Aνιον νόμασε διατο ἀνιαθηναι αυτην δι' αυτόν τουτον δε πόλλωνηνεγκεν εἰς υηλον ο γημας σωρίππην γεννησε

τὰς ' Οἰνοτρόπους, ινώ, Σπερμώ, Ἐλαῖδα αἱ ὁυιόνυσος εχαρίσατο πότε βουλονται σπερμα λαμβάνειν οπότε βουλοιντο, ἐνον, σπερματα, και ἔλαιον ποιεῖν καὶ λαμβάνειν κατὰ τὰς των νομάτων θεσεις Τgetet. . Φερεκύδης δε φησιν ὁτι ὁ Ανιος πειθε τους Ἐλληνας παραγενομενους προ αυτον αυτου μένειν τὰ θ ετη δεδόσθαιμ ὁ τουτο παρὰ τω θεω των θεῶν gelg. τω δεκάτ' δ' τε πορθήσειν τ0 Iλι0w