Grammatikē tēs archaias Hēllēnikēs glōssēs: syntachtheisa eis tēn koinēn ...

211쪽

του ρήματος, η ἔχον έξιν οῦ διάΘεσιν εἰς πραξιν

213쪽

λινος ο

214쪽

σημαινόμενον των πιΘέτων των , συρίσκομεν si φ

215쪽

ον πλέον μικρον Διὰ να ampoνωμεν λοιπον τους βαΘμοὐ τούτους, δίδομεν εἰς τὰ π Θετ δυο σχηματισμοῖς διαφόρους, τον ἔνα, δια να παρατένντον μεγαλντερον - μικρότερον βαυον του ημαιν μένου και τὸ ἐπιθετον λεγετω τότε συγκριτικόν' τὸν ἄλλον, δια να παρας δειν τον πλέον μεγαλον, τον πλέον μικρον καὶ τότε λέγεται et ρΘετ μον. IIριν δὲ λάβ το ποετον του μετασχνηματισμοῖς τουτους, λέγεται '. τοκον, διό παραστοει τὰ πράγματα εἰς τὸν διαιτέραν των φυσυκὸν Θέσιν και κατάστασιν εἶναὶ δὲ πολλὰ συγκριτικὰ καὶ ὐπερΘετικα, τῶν οποί- Θετικὰ ἐπι5ετά etsi, Ἀδε.

ρίσκονται.

μακρ- ότατος καὶ ἐὰν ἡ παραλήγουσα του Θετικο ἶναι βραχῆα, ἡ ληγουσα Ο μεταβαλλεται

χαρι-οστατος.

218쪽

κρείττων κράτι ς.

κάρρων ' μικρότερος.

εῖ,αι, μείζων, μεγιστος καὶ του πολυς, πλείων του ποίου ο ουδέτερον πλεῖον λεγ' τα και πλέον, καὶ πλεῖν Ἀττικως' τὸ arv

219쪽

ἔξ . . . . .

δυοκαίδεκα,

δώδεκα . . . τρισκαίδεκα . . τεμναρεσκαίδεκα χυντεκαίδεκα ἐκκαιεικα . . . επτακαίδεκα. οκτωκαίδεκα . .

I. I.

εἴκοσι . . . .

εις καὶ εἴκοσι

R. . . τριακοντα , πεντήκοντα

εξήκοντα - ἐβδομηλοντα ογδοήκοντα ἐννενήκοντα -

220쪽

τα, τεσσαράκοντα, πεντήκοντα , Q.