D. Junii Juvenalis et A. Persii Flacci Satirae; ad lectiones probatiores diligenter emendatae, et interpunctione nova saepius illustratae, cur Joannis Hunter

11쪽

AD LECTOREM.

QuUM apud nostrates diu desiderata esset D. Iunii

Juvensili Satirarum ditio, ea, qua Par ESL, Cura EC diligentia emendata, juventuti studiosae rem, quum utilem, tum gratam facturi nobis videbamur, si Contextum auctoris ad optimorum exemplarium fidem recognoscendum SUSCIPE remus. In hoe eonsilio exsequendo nos juventutis commodis melius inservire non POSSE EXiStimabamus, quam si eruditissimi Ru- perti editionem, quae anno 18O Lipsi a prodiit, ad optimorum exemplarium fidem recenSita, Et varietate lectionum Perpetuoque Commentario illustrata, pro exemplari adhiberemus. Contextum auctoris igitur, prout vir celeberrimus ConStituit, quam

12쪽

D AD LECTOREM.aeeuratissime potuerimus, Exhibuimus ita tamen, ut non modo interpunetionem, quae, Ut ipse vir doctus monet, ad Sententiam tum expediendam, tum turbandam, plurimum valet, Sed ipsas quoque lectiones, nonnullis in locis, ubi ratio id poscere vide- butur, et libri scripti adstipulabantur, mutare ausi sim iis musmodi unum aut alterum exemplum hieloo subjicere nec ali Unum, nee sorsan inutile erit.

In 'rbis Romae descriptione occurrunt hi verSUS, quos doctissimus Ruperti sic edidit:

Nos urbem colimus tenui tibicine sultam Magna parte sui. Nam Sic labentibus obstat Villicus, et veteris rimae contexit hiatum, Securos pendente jubet dormire ruina. St. III. . 1s3.

tibi oratio disjuncta est et incohaerens . NOS, Uatuor codicum scriptorum fide, pro CONTEXIT, E-PoSuimus CUM TEXIT; totumque locum ita legimus et distinguimus:

Nos urbem colimus tenui tibicino fultam Magna parte sui: nam sic lubentibus obstat Villicus et, veteris rimete cum texit hiatum, Securos pondente jubet dormire ruina.Ita omnia recte cohaerent ne quicquam es , quod Ieprehendi potest.

13쪽

AD LECTOREM. tri

In sine Sat. H. sunt hi versus in Sigues:

Esse aliquid Manes, et SubterranEa regnR, Tt contum, et ivgio rana in gurgit nigras, Atque una transire vadum tot millia cumba, Nec pueri credunt, niSi qui nondum aere lavantur. Sed tu vera PUTA : Curiu quid Sontit, et ambo

Scipiadae quid Fabricius, manesque Camilli, ,-- uotius hinc talis ad illos Umbra venit ILLuc heu i miscri traducimur.

Horum versuum hae videtur esse sententia, quam primu S, quod Sciam, perspeXiti eorumque Cum Prdem Cedentibus nexum indicavit cel. Ruperti Nemo quidum lio die prsdter parvulos pueros, Credit MiaricSaut inferos esse aliquid: at tu era Esse titia, i. e. s AC, pone, unimo finge mat, Si tu Cra ESSE OnaS, UM de inferis memorantur; quid tum Cense SCn SurOS

Curium Fabri Cium, alios, proe Clara illa piae simplicitatis, continentiae, fortitudinis, aliurumque virtutum exempla, quoties talis timbra qualis Gracchi hinc titillos enire l-quoties tum spurcisti sim mutique homines eae superis locis ad inferos cles Cenderent. ' Tulis planissime est hujus loci sententia. At ab hac sententia alieni SSima Sunt Verba, quae C-

14쪽

iv AD LECTOREM.quuntur: ILLUC heus miseri triaducimur ita enimo didit vir doctissimus, etsi LLIC legendum censuerit. Nos ex tribus codd. Oriptis illic restituimus: ILLIO heiae miseri troducimur: ut sensus sit-- illic, apud inferos, truducimur, risui Ct Contemptui exponimur. V De hii verbi tradite significatione Con

Dolet, limati judicii virum, Gulielmum G ord, qui Juvenalem Anglice reddidit, compluribus in

locis elieissime, notisque multa Cruditione Concinnatis illustravit dolet, inquam, talom virum, Ex laudanda forsan ignoscenda Certe, his praesertim temporibus, pro religione illa qui vero Dei cultu Continetur, proqUE Oriam probitate, sollicitudine, interpretum vulgus hi loe secutum C,se, Et VCtErum superstitionum patrocinium quodammodo proestitisses vel potius uvenalem, tanquili vulgi Superstitionum patronum, exhibuisse : quod a menteppeis alieni SSum csse, tum ex aliis locis, tum praemcipue ex Satiri XLII. V. do. Et seqq. Sati ConStat. Initio Sat. v. ubi de turpi miseraque vitae parasitiose conditione agitur, testata ire poeta, paupereSClientes adeo injurioso et contumeliose a divitibus patronis traotari, ut honestius sit mendicare, quam hos Pontumelia pati quo sententia si effertur :

15쪽

AD IECTOREM. Ventro nihil novi si ligalius Hoc tamen ipsum Defecisse puta, quod ibani Suriicit alvo Nulla crepido vacat nusquam pons, Ut tegeti pars Dunidia brevior Tantine injuria taenae 3 Tarn jejuna famos sititim possit lion ostius illic

Et tremero, Et sorde panis mordere canini t

Plerique ex libris scriptis habent quum sisse, optime quod ad sententiam, vitiose quod ad meti uiri; nam posterior Illaba verbi Possis longa est. Prateo tamen judice, satius est poeti Cain ferre li Centium,

Gl devius, Pro quum Possis, reponi jubet quin poscis et ita interpretatur Cur non mendi casu honestius est illic in crepidine vel ponte, et tremere, frigia pati, et sordes ianis mordere cunini, et Sordido pane VCSCi quam in mensis divitum tam indigna pati: Ingenio Se Sane, Si verbum poscere simpliciter et per Se Pro mendiciare poni poSse, praestare PotuiSSet; quod, et Ruperti uit, vix crediderim Editores ceteri uno locum, alii aliter, varie tentarunt Et, quia in quidam ex codicibus seriptis habent tium Possit, doctissimus Ruperti ex conjectura emendavit quum pol sit, quam lectionem in conteX tum reCepit. Nos quum possit restituimus, ut dispiciant eruditi, non sit enuntiatum generale, ubi non tibi, nee tuu subaudire debetanus, sed cuiquam, vel custisquαm:

16쪽

vi AD LECTOREM.

Tanti ne est injuria coenae cuiquam tam jejunii cujusqucim fames, ut ejusmodi contumelias patienter ferat, quum Possit honestius illic in crepidine vel ponte, et tremere, et sordes Ponis mordere conini ' Hunc Sensum omnino flagitat poetae scopus, ct Sententia-TUm DCXUS. An O te Ctione nostra, quam Uidam ex librari scriptis tuentur, cete elici possit, pene lectorem judicium sto.

Credo pudicitium Saturno rege moratam In CrriS. Multa piacliciti si veteris veStigia forsan, Aut aliqua ex Stiterint et Sub Jove -Cum furem nemo timeret

Caulibu ac pomis, et aperto viveret horto. Sut VI initio.

De hoc loco haec annotavit cel. Ruperti v et operto v. Id legitur m omnibus S, et editt. lante illam Henninii, qui, ex emendatione Barthii, Advers. XXV, 2 reposuit Cotilibus et pomis; sedo verto teteret hortο. Neutrum huic loeo Convenit: Dam subjectum est nemo, quod Cum verto iτeret horto neutiquam jungi potest. Ego levissima mu- tatione verto scripsi, quo omnis dissicultas tolli-- tur. ue Ruperti e quibus liquet, veram hujus loci structuram, vel potius resolution Om, virum doctissimum latuisse. Nemo enim nequaquam Cum

17쪽

verbo ciceret jungendum, tanquam Subjectumet sed, quum nemo idem est a ne homo, vera hujus loci sententia per resolutioncm elicienda est, o modo: Quum homo ne l. e. non timeret cutilibus, Pomis, et quum homo diCeret horto veris. Nemo, ut jam dictum est, Plane idem est a ne homo At, Sive parti- Cula Criati Vu, quam o Cant, separatim esseratur, sive in ulla voce lateat, ejus particulo vis et essectus saepissime intra suum uis sive orationis membrum, Continetur, nec ultra extendi debet, nisi sententi-nm RUCtoris prorsus Pervertere velimus. Ita apud Juvenalem :-Nescis Quem tua Simplicitas risum vulgo moveat, Cum Exigi a quoquam E pejeret, et putet ullis Esse aliquod numen templis, araeque rubentit

Scit. XIII. B. 36.

Ubi particula negativa cum verbo pejeret tantum Conjungendum, non etiam Cum verbo Ptilet Sententia enim est Ctim 1igis quoqucm Eiberet, e(Cum exigis a quoquam V putet c. Eodem modo apud Livium Collatinus nego verbis opus res se, paucis id quidem horis posse sciri, quantum laeteris Priae stet Lucretia sua. Lib. I.C. ST. Quoniam

nego idem plet, cicit non hic Livii locus simili modo expediendus est Collatinus dicit, non opul

18쪽

VIII AD LECTOREM.

esse verbis, dicit paucis quidem horis posse scis &C. Ita loqui pinant scriptores probatissimi. Sed ad hune dii ventilis locum proxime nocedit ulter Horatii immo geminus est, et simillimus.

Qui fit, Maecenas, ut nemo quam Sibi sortem Seu ratio dederit, seu fors objecerit, illa Contentu vivat laudet divorsa sequentes rciti t. r. initio.

Hi etiam, primo aspectu nem cum verbo sitide tuliquum Subjectum, Conjungendum videri potest; quod tamen ab Horatii mente alienissimum esset. At, si similem resolutionem adhibeamus, nihil expeditu facilius est Qui fit, ut homo ne non sorte sua contentus vivat qui fit ut homo laudet diversa

Sequentes t

Levin quidem lipeo, et parvi forte, Si per se spectentur, momenti attamen satis Stendunt, quam lubricum et periculosum sit, viris etiam docilissimis, et in arte oritie versatissimis libros scriptos de-SCrere, et Conjecturis suis indulgere. Si editores etiam eruditissimi, inde a renatis literis, eam rationem iniissent, et ad suum quisque Cuptum a guS- tum scriptores Classicos emendassent, emendatio nesque sua in contextum P epissent, qu Antillum

ex iis scriptoribus jam reliquum haberemus l

19쪽

AD LECTOREM. IXIlle ii tetit barbam, crinem hic deponit, amati: Plena domus tibi venalibuS.

De hoc loco lisee annotavit Cel. Ruperti: Vix dubito quin iamcitus Pro cinctii reponendum, et verba hoc sensu cupienda sint Si vel ille puer multis, domino dilactus, hortitim, vel hic crinem ponit, plena domus libis dentillhus, multa a Clientibus mu-

nora mittuntur servis seu Pueri S, Ut Cil eorum,

et per illos, dominorum gratium sibi Concilient, Vulgata lectio expeditu dissicillima. quidem nullus dubito quin vir doctissimus veram hujus loci

sententiam perceperit. Neque lectio vulgata expeditu difficillima est, sed tacitis, ut quae muXimo, si timui non pro genitivo Singulari quomodo cepit vir Cel. sed pro nominativo plurali habentur; quod quo minus ita accipiatur, nihil obstare videtur. Numerus pluralis idem valet, a singularis iteratus, aut urnius repetitus ita cinctii idem erit a timcillis, ct mulus XC et sententia erit ille, naitis metit barbum, si hic inctius deponit crinem plena domus est libis venalibus. 'Videlicet poeta pro numero singulari iterato pluralem posuit ut libiditiauita

Sentire calorem

Si coepit locuples Gallita, et PacCiUS, ORBI,

20쪽

x AD LECTOREM. Legitime fixis vestitur tota tabellis

Si amoli pro nom. plurali accipiatur, nihil opus erit

emendatione, et lectio Vulgutu, quam OmnC omnium Codices tuentur, eundem praebcbit SenSiam, pC cmolus. Hujusmodi orationis exempla apud Scriptores optimos satis frequentia Sunt. In his et quibusdam aliis a Cel. Ruperti recessimus in pluribus, levioris momenti illis quidem, forte reCessuri, ni intommoda, quod Xemplarium discrepantia asserre solet, Vitul OmUS. Haec monuisse sat erit de hujus editionis contextu, in quo nihil ex sola conjectura, nihil sine codicum auctoritate, mutar AUS Sumus.-InterPUNC- fioni quoque diligentem impendimUS Operam, Unde permultis locis non nihil lucis accessurum spe

PEnsi Satiras eadem Cura ac diligentia recognovimus. Contextus auctoris, prout edidit doctissimus Casaubonus, exhibetur, nisi quod loca quaedam ex J. Murmelli editione, quae anno I De Coloniae, cum ecphrasi et scholiis, in lucem prodiit, Emendavimus Spographorum etiam lapsus qui-