장음표시 사용
451쪽
successoribus eius quieto ordine eas tenere et possidere, et quidquid pro opportunitate monasterii sui exinde facere uoluerit, liberam iaomnibus habeat potestatem facere. Et ut haec auctoritas firmior habeatur, manu propria IBlDEM p. 7 I. Uuligarius abbas monasterii in monte Iouis coram missis Sicardo et Teutardo comitibus reddere iubetur, quae I engario et Ingilardo abstraxit.
Blandiniensem quoque ) Εinhardus abbas Mon. S. Sematii memoώtatur in CARPENTIER alph. tiron. P. 77.
P. p x ς t. V, uet. scrip t. et monum. p. 9 II: Extremo autem uitae suae tem-νeo ,am pore clun iam et morbo et senectute premeretur, euocatum ad se
imperator Ludovicum fistum suum Aquitaniae regem, qui solus filiorum Hilde- ς' i P gardae supererat, co regatis solemniter de toto regno Francorum uel de uniuerso imperio suo primoribus eunctorum comitibus, principibus , ducibus , episcopis , abbatibus , monachis, saeerdotibus . diaconibus et cuncto senatu Francorum, cum cunctorum consilio, consortem sibi totius regni et imperialis nominis sui heredem constituit, ac per coronam auream tradidit illi imperium, populis acclamantibus: Vivat imperator Ludovicus, impositoque capiti eius di adsmate, imperatorem et augustum iussit appellari. Susceptum est hoc eius consilium fab his J qui aderant magno cum fauore et laetitia. Nam et ipse imperator Carolus benedixit dicens: Benedictus es Domine Deus meus, qui dedisti hodie sedentem in Jolio meo, ex femine meo silium , uidentibus oculis meis. Docuit autem eum pater, ut in omnibus praeceptum Domini custodiret. tradiditque ei regnum, commendauitque ei filios suos Drogonem, Theodericum et Hugonem, et cum omnia perfecisset, dimisit unumquemque, ut abiret in locum suum.
Trinomia. ad caballos modii duo Exemplum tractoriae e curia Ludovici P. exhibet CARPENTIER in Alph. tiron. p. 67: omnibus episcopis. abbatibus, abbatissis , comitibus, uicariis, centenariis, seu reliquis fideli-
452쪽
et illos, mittimus ad has partes in fiscum promouendas et uarias redibitiones exigendas. Propter hoc uolumus atque iubemus, ut ad stipendia eorum quotidie unicuique illorum dare faciatis panes XX. Destingas duas, porcellum siue agnum unum, pullos duos, quindecim oua, de potu modium unum, sal, herbola, oriolanas, ligna BDficienter: et intra Quadragesimam - - - - caseus formaticos quatuor, addentes sextaria duo annonae, iuxta quod inueniri possunt, et ad bibitionem eorum de medone, ceruilia modios quatuor, et inter ambos de foeno Karradam unam. Videte ut nullam exinde negli- entiam habeatis.
uiuere risit Ad historiam huius Bernardi pertinet praeceptum Remhardi quoddam Ludovici P. in CARPENTIΚlt Alph. tiron. p. 6 : Nullii ix ι
praesentium fidelium sanetae Dei ecclesiae nostrorumque ambiguum ' 'est qualiter Bernardus, quem Italiae dominus et genitor noster Carolus piae recordationis serenissimus Imperator, siue nos, regem praeposuimus; et aliqui ex sibi subiectis cum ipso Bernardo a fide deuiantes, nobis infideles exstiterunt; pro qua infidelitate iuxta procerum nostrorum, seu cunctae nobilitatis Francorum generale iudicium, et ille et hi qui ei consenserunt, dignam subierunt sententiam; nonnulli in exilium missi, et res eorum, quibus secundum legitimas sanctiones, priuati suerant, fisco nostro sociatae sunt. Nos diuina deinceps misericordia inspirante, inter caeteros Amingum, qui praediret Bernardi nefando consilio particeps exstitit, non solum ad nostram praesentiam adire fecimus, insuper ei et libertatem ac res proprias, quas iuste et legaliter, eo tempore quo haec res contigit, posisidebat, liberalitatis nostrae munere per hanc nostram auctoritatem perpetualiter ad habendum reddimus. Proinde has praeceptionis nostrae imperiales apices ei firmitatis gratia fieri iussimus, per quas decernimus atque iubemus, ut ipse in libertate sua permaneat, et omnes res, quas eo tempore quo Praenominata res contigit, ex quolibet iusto pacto . iure plenissimo possidebat, deinceps teneat atque possideat, ita uidelicet, ut quidquid exinde facere uoluerit - - - - .
453쪽
intenuitas haeret Muratorius Violenter in seruitutem detrusos quosdamcnorun- . libertate itorum imperiit Ludou. Imp. in CARPENTIER p. 73:4ita . Omnibus fidelibus nostris praesentibus, scilicet et suturis. Cum hoc omnibus certissimum sit nihil magis regiam et imperialem decere maiestatem, quam ut miserorum necessitatibus subueniat: idcirco nos in Dei omnipotentis nomine atque adiutorio post decessum domini et genitoris nostri Caroli serenissimat imperatoris, de sua atque nostra eleemosyna inchoantes, decrevimus cum proceribus et fidelibus nostris, ut per omnes prouincias regni a Deo nobis commissi. legatos mitteremus, qui omnia praua comitum, siue iudicum, uel euam mitisorum a palatio dimissorum facta diligenter inuestigarent, et ubi aliquid iniuste factum inuenirent, emendarent, et ad iustitiam reuoca re contenderent: inter quos cum fideles missi nostri ille et ille, qui in pago illo ob eamdem rationem dimissi fuerunt, inter caeteros uiolanter oppretas inuenissent quemdam hominem nomine illum, ab illo comite quondam iniuste et contra legem ad seruitium redactum, nobisque ordinem ac secutionem huiusmodi iniuste et contra legem facti retulissent: placuit nobis, atque ita decernimus ut eum it rum ad libertatem suam redire permittatur. Qua propter et hoc nostrae auctoritatis praeceptum ei concedere ac dare iussimus, per quod et ille ab hac die imposterum a iugo seruitutis absolutus sit, et omnes fideles nostri agnoscere ualeant, quod nos eum ad pristinam
concessimus peruenire libertatem. Praecipientes ergo iubemus ut nullus comes, neque uicarius, neque centenarius, neque missus noster a palatio dimissus praedictum hominem, aut filios, uel propinquos eius, quibus per hanc nostrae auctoritatis praeceptionem, Iubertatem concedimus ab hac die et imposterum de statu ingenuitatis suae inquirere. aut calumniam illis facere praesumat: sed liceat ei et filiis ac propinquis eius in suo proprio quiete residere, absque ullius iniusta contrarietate. Et ut haec auctoritas etc. Haec apprime conueniunt cum narratione THEGANI c. I 3: Eodem tempore, supradictus Princeps Ludovicus) misit Legatos siuossupra omnia regna sua inquirere et inueste re, si alicui aliqua iniustitia ρcrpetrata esset, et si
aliquem inuenissent, qtu hoc dicere uellet, et cum verissimis testibus boe probare potuisset, satim cum eis in prouinciam eius uenire praecepit. 9ui Disiti od by Coral
454쪽
ACCESSIONES. 4rregress inuenerunt innumeram multitudinem oppressorum aut ablatione patrimonii, aut exspoliatione libertatis. Quod iniqui 3Amiseri, comites et Ioco-positi per malum ingenium exercetant. Omnia supradictus princeprdeseruere iussit acIa, quae impie in diebus patris sui per iniquorum ministrorum ingenia facta fuerant. Patrimonia Opprestis reddidit, inisse ad struitium inclinatos absoluit, et omnibus praecepta iussit facere, et manu propria cum subscriptione confirmauit.
IBIDEM p. 73. Lambertus, cognomento Aganus, a pago, qui uocatur Petrocius et ex castro, quod appellatur Toringius in obsidium ab Ermenrico Comite et patre suo, nomine Agano, datus fuit. Omnibus fidelibus sanctae Dei ecclesiae, et nostris praesentibus scilicet oi suturis. Cum in Dei confidentes nomine atque adiutorio , anno decimo imperii nostri propter quasdam sanetae Dei ecclesiae, ac regni et populi nostri a Deo nobis conantiis utilitates et neces litates Ordinandas ac disponendas in Coinpendio palatio nostro peruenissemus, atque hiemandi gratia ibi resideremus, ueniens quidam homo nomine Lambertus, cognomento Aganus, ex pago qui uocatur Petrocius, et ex castro quod appellatur Toringius, ad nostrae celsitudinis praesentiam exposuit, quod cum tempore aui nostri Pippini regis obsides ex eodem pago ct castro, ab eodem rege, propter fimmitatis ac pacis studium, ab habitatoribus eiusdem loci quaererentur et darentur, inter caeteros et se ipsum in oblidi una ab Ermenrico comite et patre suo. nomine Agano, datum fuisse. Sed post non multum temporis spatium, caeteris obsidibus licentia redeundi adtributa, seipsum ab illo temporis spatio usque ad praesens tempus, propter
huiusce rei occasionem, ablatis rerum suarum facultatibus, ab Immone comite uinculo seruitutis esse adstrictum: cumque huius facti ordinem a praedicto homine nobis expositum cognouimus, placuit nObis, ut eum iterum, pro mercedis nostrae augmento, ad libertatem suam et ad res, modo superius conscripto sibi ablatas, redire permitteremus. Quapropter et hoc nostrae auctoritatis praeceptum ei
concedi ac dari iussimus, per quod et ille ct filii sui, qui hac occasione uinculo seruitutis tenebantur adstricti, ab hac die in posterum
a iugo seruitutis absoluti sint, et omnes fideles nostri agnoscere ualeant, quod nos eos ad pristinam libertatem, et ad ipsas res, occasione superius conscripta eis ablatas, concessimus peruenire. Praecipientes ergo iubemus, ut neque comes , neque uicarius, neque
455쪽
centenarius, neque missus noster a palatio dimissus, praedictum hominem aut filios eius, quibus per hanc nostrae auctoritatis praeceptionem ci libertatem et res ablatas concedimus ab hac die imposterum, de statu ingenuitatis eorum, aut robus illis a nobis illis redditis inquietare, aut illis calumniam facere praesumat: sed liceat eis in eorum proprio absque ullius iniusta contrarietate quiete residere. Mimimu- Et ut haec nostrae auctoritatis IBIDEM pag. 7s traditur t*y charta denarialis siue sormula manumissionis per excussionem de-L bini narii : item formula manumissionis ob sacros ordines impetrandos. euiusdam Charta quoque sequentis de libertate restituenda agunt. IBlDEM tὰξ.a.. p. 83 m numissis cuidam eauetur, ut patrimonium eius ad filios trans
a febris . . eat: Nemini putamus esse incognitum. eorum uidelicet, quos ali-m r. quam iuris Francorum constat habere notitiam, quod omnes nianumissi, qui liberti uocantur, si intestati decesserint, non alium quam fiscum nostrum rerum suarum haeredem sunt relisnuri: et quoniam ad hoc parendum quidam ex his, qui libertate donantur, possessones suas hominibus perfidis liberis tradunt, ut, si sorte subita morte
praeuenti, nec testamenta facere, nec eas taliter ordinare, uel disponere potuerint; hi qui eas sumunt, hoc de eis iaciant quod illi uoluerunt, ac facere rogauerunt, qui eas illorum fidei commiserunt. Sed solet miseria ex terrestrium cupiditate cognosci, ut res suae fidei eommissas non ad filios defunctorum, sicut ipsi uoluerunt, peruenire faciant; sed neque in eleemosynam pro salute eorum uel tradant. uel erogando distribuant, quin potius sibi uelut legitime collatas ad proprium , perfidissima uoluntate , uindicare contendant. Quod praeuidens, et ne sibi accidere posset, cauere cupiens fidelis noster Ribricus actor, quia et ipse cum domini et genitoris nostri Karoli piissimi principis seruus estet, munere clementiae illius libertatem est
consecutus, mansuetudini nostrae supplicauit, ut talem nostrae auctoritatis confirmationem a nobis accipere mereretur, perquam secure fieri posset, ut res et bona sua, quae post acceptam libertatem iuste atque legajiter adeptus est, ad filios suos ex nostra largitione peruenirent, si subitaneo casu praeuentus ea tradere, uel disponere non potuisset: et ut sibi necessario inhiberet, ut uel ipse bona suataeito alienae fidei committeret, uel filios suos per cuiuslibet perfidiam ex haeredaret. Cuius petitioni propter eius sedulum ac deuotum seruitium nobis annuere placuit, ac Proinde hoc nostrae imperialis auctoritatis praeceptum eidem fideli nostro concedere, ac dare statui-
456쪽
4 3 statuimus, per quod decernimus atque iubemus, ut si memoratus fidelis noster ille, uel morte subidanea, uel alio quolibet casu ita pra uentus fuerit, ut res suas proprias aut tradere, aut disponere solemni consuetudine non possit, et intestatus diuino iudicio uitam decesserit, neque eomes, neque uicarius, aut centenarius, neque ullus iudex, aut actor publicus, uel quaelibet alia qualicumque dignitate praedita persona, res ipsius, quas eo tempore inordinatas atque indispolitas reddiderit, aut inuadere, aut sicut mos est, quasi ad nostram partem recipiendas, occupare praesumat; sed liceat filiis eius, si ei superstites fuerint . easdem res ex nostra concessione recipere ac possidere, et de eis facere quidquid suprema uoluntate decreuerint. Et ut haec auctoritas nostrae praeceptionis certior habeatur, ac maiorem sui uigoris obtineat firmitatem, manu propria
emtulit Exemplum primum reperimus in Lothario filio, quem pater, inusitato more, CAESAREM appellat et consortem imperii. Tabulae in CARPENTIER Alph. Tiron. p. 33 exstant: Notum fit
omnibus fidelibus nostris, tam praesentibus quam et futuris, quia nos dilecto filio nostro Hlothario caesari et consorti imperii nostri, concedimus ad proprium ex quadam uilla nostra, quae sita est in pago Aliacin se, quae dicitur Herinstein, mansum dominicum cum omnibus supra positis, et alios mansos tantum LX ad eum pertinentibus, cum mancipiis desuper commanentibus, et ad eosdem LX mansos aspicientibus. Has uero res, sicuti superius continetur scriptum, cum domibus, aedificiis, mancipiis, terris, pratis, siluis, pascuis, aquis, aquarumve decursibus, molendinis, mobile et immobile tibi dilecto filio nostro Hlothario imperatori ad proprium per hanc nOstrae auctoritatis largitionem tradimus ad possidendum: ita uidelicet, ut quidquid de eisdem rebus et mancipiis sacere) uel uindicare uolueris, libero in omnibus perfruaris arbitrio faciendi. Et ut haec largitio donationis nostrae per futura tempora inuiolabilem obtineat sirmitatem, manu propria - - IB. duobus fidelibus de Saxonia propter istorum fidele seruitium duas uillas iuris sui trans Albiam fluuium, eiectis inde Sclauis, ad proprietatem concessit. IB. p. s fideli cuidam Bettoni reddit ecclesiam, quam defuncta eius auia et avunculus domino et genitori Karolo bonae memoriae piissimo Au-
Ludovie P. Lothainrio filio Caesaridotist uilis iam Heri stet Munifieas es m duos
457쪽
gusto per strumenta chartarum tradiderunt. m. Theodoni restrenis clario dilecti filii sui Lotharii consortia dedit res quasdam propriet tis suae. IB. p. 37 libuit, inquit Imp. celsitudini nostrae quendam
fidelem nostrum nomine Ricbodonem de quibusdam rebus nostrae proprietatis. quae sunt in pago Alsiaciense et in duabus uillis, quaa uno uocabulo i. e. Frankenti cim cappellantur) honorare, et easdem res per hoc nostrae largitionis concessum ei dein Ricbo doni fideli nostro perpetuo ad proprium concedere, id est, in una cuilla quae Frankenhai in appellatur, mansos tres et in altera, quae simili modo Frankenhaim nominatur, dimidium mansum cum aedificiis desuper construetis et de terra arabili hunnaria centum, et de prato in quo potest colligi de foeno carrada una et mancipia tria quae ita appellantur. lis. Imp. Forestariis suis in U0sago singularem immunitatem indulget: Omnibus praelatis ecclesiarum, siue comitibus, aut vasallis nostris, uel iunioribus uestris, notum sit quia forestarios nostros Adonem uidelicet et pares suos, qui si restem in Volago prouident, immunes constituimus a quibusdam publicis functionibus, id est liberos forestarios a bannis et aribannis et coniectuum impletione, siue parauereda danda; tantum uero ut hi, qui soliti sunt, stoffam
Persoluant, et in anno tres ministros constituant, nisi illi comites aut comes ab illis aliud quaesiverint aut in testimonio diligenter excepti fuerint: super hoc nullus comes, aut quae uis potestas eos de qui buslibet rebus distringere praesumat, exceptis criminalibus causis. Serui uero forestarii tam ecclesiastici quam fiscatini de eorum mansis superioribus, de quorum beneficio sunt, rogas faciant, atque censum, siue caeteras lanctiones quae ex mancipiis suis, siue de eorum mansis exhibere debent, persoluant, et nec parauereda donent, nec opera faciant, si etiam manu opera eorum forestarii nostri uindicent quilibet de parte propinquorum illorum eos. uel quiuis
non distringit, aut iniustam inquisitionem facit: sed quidquid tam liberi forestarii quam serui ecclesiastici aut fiscatini possessone aut in occupatione egerint, aut cuilibet tulerint clamorem coram ministris forestariorum illorum iustitiam faciant; et si iustitiam facere detraxerint, hoc ad nostram notitiam deportetur, ut nos praesenti secundum legem et iustitiam facere iubeamus, et illi qui iustitiam facere, uel differre tentaverint dignam sententiam accipiant. Haec uero auctoritas et caetera SuiZgardus ambasciauit. Durandus ad uicem
458쪽
A C CESsIONES. rnedegisi relegit, recognouit et subscripsit. Datum VI Kalendas. anno Christo propitio lX imperii domini Ludovici, indietione pruma. Adtum Fulcolingas. i. IB. p. 39 negotiatoribus commeatus liberi literae dantur: Om- negotiat
nibus episcopis, abbatibus, ducibus, comitibus, gastata iis, uicariis, centenariis, actionariis, clusariis seu missis nostris discurrentibus, caeterisque fidelibus nostris, partibus Franciae, Burgundiae, Prouinciae, Septimaniae, Italiae, Austriae, Neustriae, Baiohariae et Mavianiae commanentibus. Notum sit quia praesentes fideles nostri illi
anno incarnationis Dominicae octingentesimo vigesimo Octauo, eiusdemque miserante clementia anno quinto decimo imperii nostri Aqui grani palatio nostro uenientes se nostris obtutibus praesentaverunt, quos nos sub securitate tuitionis Oostrae ita modo si cepimus, et in antea, Domino uolente, retinere optamus; ita ut deinceps annis singulis, aut post duorum annorum curricula peracta, mandante misi sonuin ministro, ad nostrum ueniant palatium, atque ad cameram nostram fideliter unusquisque ex suo negotio ac nostro deseruire studeat, hasque litteras auctoritatis nostrae ostendat. Proinde a tem per praesentem ordinationem nostram decernimus atque iv mus, ut neque uos, neque iuniores seu successores uestri, aut missi nostri discurrentes memoratos fideles nostros illos de nullis quibuslibet illicitis occasionibus inquietaro, aut calumniam generare, uel de rebus illorum contra iustitiam aliquid abstrahere aut minuere, neque naues eorum quasi pro nostro seruitio tollere, neque scaram facere, neque heribannum. aut alios bannos ab eis requirere uel exactare praesinnatis: sed liceat eis, sicut Iudaeis, partibus palatii nostri fideliter deseruire,et s uehicula infra regna, Christo propitio,
nostra pro nostris suorumque utilitatibus negotiandi gratia augere uoluerint, licentiam habeant; nullamque dationem, neque Plusas, neque in nullo loco eis faciatis, aut facientibus consentiatis teloneum reddere, exceptis ad opus nostrum in Quintovico et Dorestado, uel Sclusias, ubi ad opus nostrum decenter exigatur, aliubi nullatenus requiratur. Quod si aliquae causae aduersus eos et homines eorum ortae fuerint, quas insta patriam absque graui et iniquo dispondio definire nequiveritis, usque ad praesentiam nostram, uel missi illius quem super ea et alios negotiatores nostros praeponemus, sint Iuspensae uel reseruatae, quatenus Rcundum tuos ordinem finitivam
459쪽
aecipiant sententiam ----- sed neque trabatieum, aut portatieum,
Hebraeos IBID. Hebraeos quosdam Domatum Rabbi et Samuelem nepos z: at tem in mundeburdium recipit, aliaque de iure Iudaeorum statuit rhurdiuta omnibus episcopis , abbatibus, comitibus, gastaldiis, uicariis, centenariis, cluariis, seu etiam missis nostris discurrentibus, nec non et omnibus fidelibus nostris, praesentibus scilicet et futuris. Notum sit quia istos Hebraeos, Domatum Rabbi et Samuelem nepotem eius, sub nostra defensione suscepimus ac retinemus. Qua propter Per
praesentem auctoritatem nostram decernimus atque iubemus ut neque uos, neque iuniores . seu successores uestri memoratos Hebraeos de nullis quibuslibet illicitis occalionibus inquirere aut calumniam generare praesumatis, nec de rebus eorum propriis, unde praesenti tempore legaliter uestiti osse uidentur, aliquid abstrahere, aut minuere ullo unquam tempore praesumatis; sed neque teloneum, aut paraue-
reda, aut mansionaticum, aut pulueraticum, aut cespitalicum, aut ripaticum, aut portatieum, aut Pontaticum. aut tranaticum, aut coenaticum a praedictis Hebraeis exigere praesumatis. Similiter concessimusus de rebus eorum propriis commutationem facere, et proprium suum cuicumque uoluerint uendere , liceatque eis secundum legem eorum uiuere, et homines Christianos ad eorum opera facienda locare, exceptis festis et diebus Dominicis. Habeant etiam licentiam mancipia peregrina emere, et infra imperium nostrum uendere. Quod si Christianus causam uel litem contra eos habuerit, tres idoneos testes Christianos et tres Hebraeos similiter idoneos in testimonium suuiu adhibeat, et cum eis causiam suam iudicet. Et si illi causam uellitem eontra Christianum habuerint, Christianos testes in testimonium sibi assumant, et cum eis eum conuincant. Suggesserunt etiam iidem ludaei celsitudini nostrae de quibusdam hominibus, qui contra christianam religionem siladent mancipia Hebraeorum sub autentu cl. obtentu) christianae religionis contemnere dominos suos, et baptistri, uel potius persuadent illis ut baptissentur ut a seruitio dominorum Porum liberentur; quod nequaquam sacri canones constituunt, immo talia perpetrantes districta anathematis sententia seriendos diiudicant; et ideo uolumus ut neque uos ipsi praedictis He-hraeis hoc ulterius sacere praesumatis; neque iuniores uestros usquam facere Permittatis, certumque teneatis quia quicumque hoc perpe
460쪽
ACCESSIONES. 4r7 perpetrauerit, et ad nos delatum suerit, quod absque sui periculo,
et rerum suarum damno euadere non poterit: et hoc uobis notum
esse uoliamus, ut iam, quia supra scriptos Hebraeos sub mundebu do et defensione nostra suscepimus. Quicumque in morte eorum. quamdiu nobis fideles extiterint, consilli aucrit, aut aliquem interfecerit, sciat se ad partem palatii nostri decem libras auri perfbluturum ; et nullatenus uolumus ut praedictos Iudaeos ad nullum iudicium examinetis, id est, neque ad ignem, neque ad aquam calidam , seu etiam ad flagellum, nili liceat eis secundum illorum legem uiuere uel ducere. Et ut haec ,- - Simile fere priuilegham IB.
p. 61 etiam dedit quibusdam Iudaeis Lugdunensibus; item lB. p. 63 Abrahamo Iudaeo in ciuitate Caesaraugusta, cui quidem mancipia peregrina emere permisit, sed non alibi, nisi infra imperium uendere. CAIRPENTIER p. 99 erudite annotat: Inter notandas huiusce collectionis Chartas, praecipuum est istud diploma, quo detegitur primus Agobardi Lugdunensis Archiepiscopi in Ludovicum Pium fomes odii, quod eo tandem peruenit, ut Imperatoris exauctorati nis praesul incentor fuerit primarius. Pessime quidem, quantumuis praeceptum illud contrarium uideatur uetustis canonibus; imo et i gibus Principum; cum nulla unquam legitima afferri possit rebellionis in principem causa. ipsummet uero eme praeceptum, aduersus quod exeandescens illus -- Agobardus, epistolam Zelo feruidam ad Proceres Palatii scripsit. h eκ cuique illud expendenti, atque cum hac epistola et cum libro eiu ni tib isdem Archiepiscopi De Insio vitia Iudaeorum conferenti conspicuum de inso-
fiet. Quoddam praeceptum, inquit ille Praesul in epistola laudata Iudaei circumferunt, quod sibi datum ab Imperatore ebriantur. in quo continetur, ut mancipium Iudaicum absque uolantate domini sui nemo bmpti sit. Quod a nobis omino non creditur, ut a facie rarisiamsi i et piissimi Imperatoris tam contrariae ecclesiasticae regulae sit egresayenten. tia. In altero autem opusculo scribat: Haec passi sumus a jautoribus Iudaeorum, non ab aliud, nisi quia praedicauimus Christianis, ut manc, pia eis Christiana non uenderent, ut ipsis Iudaeos Chrastianos uendere ad Hispanias non permitterent, nec mercenarios domesticos habere, ne feminae Christianae cum eis sabbatiearent, et ne diebus Dominicis operaremtur, etc. Quae cum praecepto hic edito ita apprime conueniunt, ut sibi inuicem fideia concilient; nam Agobardum nihil praeter ue-
