장음표시 사용
161쪽
Prooemium Tenor mereti ditia in eausam Nieolas. ntroductio e uiae Proee sua dc sententia o dinarii supereatu exeret Deer. Lib. vIII. Dorament sanestralia Bulis pontifieis Iussu mila a. vulgari.
Cultus ab immemorabili tempore exhibiti B. Nicolao Albergati S. R. E. Catilinati,& Episcopo Bononiae, ex ordine Carthusianorum.
Ad perpetuam rei memoriam. Oniam ita comparatum est, ut ea, quae alias accuratissime expensa, & co cordibus cum virorum pietate, ac sapientia insignium suffragiis a Nobis ipfilancita ac decreta fuerint, novis deinceps supremae Apostolicae nostrae Auctoritatis doeumentis approbata, & confirmata, universi Christifideles maiori eum fide, eonstantia ac veneratione accipere, di debitae executioni mandare consueverint. Ea- Proditer Decretum, quod nuper super casu excepto a Decretis sel. reet Urbani Papae VIII. Praedeceis oris Nostri in causa B. Nicolai Albergati edidimus, novo Apostolicae eonfirmationis nostrae praesidio communire satagimus . Huiusmodi autem Decretum est tenoris, qui sequitur.
s i Singulare divinae providentiae consilium esse videtur, quod Nobis refervaverit initium . progressum , quousque feri potuit, Causae L. Nicolai cardinali, Albergasi, oui Anno MCCCCXLIII. deceset: suo cum Nos GP patriam communem , ct eundem cardinalis Titulum S. crucis in Hierusalem fortiti sumus; eademque Bononia Ecclesia , euius ipse Episcopus inauguratus est Anno MCCCCXVII. ct ad mortem usque gubern vis Nobis pariter gubernanda tradita est , di ad hanc usque diem gubernamus.s' a Cum in minoribus Promotorem Fidei ageremus, Can IaatIonis Uus GHam in istere tentatum est . suod autem tunc perfici minime potuit, id tandem in Congregatione Riiuum habria die xx. Iulii MDCCXLIV allecto filio nostro Card. Pompedio A disrandi tunc Prodatario , nunc miliae Legato, referente, fuit deliberatum . atque ejusdem causae introducendae, prout moria est, commilsio manu nostra perquam libenter
is ' ' inbahi VIII. P decessoris nostri inhaerendo , subjici debebat crum
mini observansia eorundem Decretorum; cir cum Nobis compertum esset, in Archiepiscopali Curia Bononiensi Anno MDCLI. auctoritate Ordinaria conditum fuisse Proces m , in quo maria documenta, ac testimonia de observantia praedictorum Decretorum a rem tantur; at me inde etiam deducebatur, scientia. assensuque ui coporum ti licum cultum fuisse exhibitum B. Nicolao Auergati toto tempore, quod ham VIII. Decreta ex uni praeterea Iacobum Boncompagni cardinalem Arabiem Bononiemem mno MDCCXXV. sententiam de more pronunciasse , qua ciuium clam ad formam in ram Decretorum exhibitum fuisse comprobabat . . . . .
s. . Nos, ut Sanctitatis fama ejusdem Beati Viri illustrior feret , di publici e usculius fundamenta magis flabilirentur, vitae illius acta a Iacobo Zeno hi copo Feliren- fi et Beliunensi, ejus familiari, tam cristia, inis iterum publicari praecep/mus, tar cum Codice Bibliotheca nostrae Vaticanae conuerri. codex autem hujusmodi bene ornatud, ET diualis Petri Larbi, qui deinde Pontifex factus Pauli II. Nomen assumpsi, flemmata praeferens, cui adhuc Cardinali opus illud in criptum fuerat, multo pretio, oestimatione dignus esse videtur, re ad errores aliquot, qui in vetustiores esus vitae ear-tlanta irrepserant, corrigendos apprime retus. Id vero accurate perfecit comantinus Ruereri clericus, nostet Uue familiaris, qui praememoratae uitae notas addidit. Communicati, deinde illi Martini V. di Eugenii IV. Apostolicis Brevibus, quae in nostro peculia, i servabantur , in quibus ampli ma de Sanctitate Vitae L. Nicolat Aure 'easi tesimonia contineautur; tum etiam ei tradisis iis, quae a Nobis alto tempore 'ac de re collicta fuerunt; factaque eidem tum ad nostram domesticam Bibliothecam, tum ad alias hujus Urbis celebriores, adeundi potestate, Nos ipsi singulis hebdomadis uua perlegere. et examinare curaUimus i pr scripto oratae, quem in eo dirigendo orainan
162쪽
doque haleri voluimus, atque hinc post multo labores ad Iacta u hisoriam adiecta
uni praedictorum, aliorumque Romanorum Pontific-m totimonia; necnon ET Carasi ol. Galliae, et Henrici VI. Britanniae Regum, ac plurimorum illastrium Italiae auctorum inter quos recenseri maxime debent S. Anmutam, di AEIeas Disius; tum etiam ex Gallia , Marica , aliisque Re gionibui Scriptorum et quae omnia in Metum volumen ab
eodem Constantino Ruggeri colum, Alfrumque nostro tuis in lucem edita hoc ipso auno
prodierunt. s. s. His omnibus comparatis , cum in congregati me Rituum ordina se pro nendum Catis. Hopo esset Dubium de observantia Decretorum ibani VIII. Cardinius Aldbrando absenti nitiir in Coninemo alius Cardiualis fuit a Nobis lubrogatus , qui causam illam referret: Sed Ratiu- g '
dis Augusti habita coram Notis ea tem Rituum Congregatione, Nos ipsi Caydinalia r latoris v res supplentes . ex fuimus primo , Beatum Nicolaum Auersati Bononiae iuu-stri emere natum , in carita norum claustra j. Ucncm concessisse et ibique Sanctitatis, ac prudentiae fama in variis Caribus nis Domibui Huris munere functum, Romae deinde fuisse ordinis sui Procuratorem Gene alam : postea Bononiensis Ecclesiae , tavisum quam Dis, di coactum , regimen su cepisse; si quo Ecclesiastic, mi Oendi ei ci ina layeisque eleemobnis , luculentiora de ii Sanctitatu sum argumenta e quibus accesti iuυictum robur, quo fui bulentis illis Ecclesiae temo itui, j. ab dictiovis , et uictoritatis Psnsimiae adis sariis fortissime restetit: a Poni ce Martino I 2 Cardinalium ordini a scriptum, praeceptoque adactum, ut eam dignitatem a Verri, sic in eo gradu se arase . ut quemadmodum Religio us religiosae visae , FPiscvm rcligiosi Epocopi, ita Cardinalis factus Can inalis religiosi exemplar , ac norma exi heri cum In omni vitae eenere , ei, ciplinam regularem , aucteritates, oe Caribusiani instituti j junia constantisime etinuisset: a Sede Apostolica i ibus gerendia praese tum , post multis labores, pacem in ira Mydiolanensem Ducem , Vineios . ET Florentinoi covcritasse ; oe post plura in Ges, iam iiive a, nunc Ma sini V. num Eugenti In Pontificum fissu , in matvo Atres tensi conventu, inter Cmolum Galliae Regem, OP Phit pum Luetundiae Dae , p lanam illam parem. Catholicae religionis adco Proscuam , Armas eia cum interea angulastis Dei proυidentia aes ejus preces insigne miraculum edidisset, ut Scripto es nonnulli meisoriae prodiderunt . Exposuimus quoque I sentem illius grae,iatem , cum communi, DBitatis opinioue et unctam , in altis Legati Apostolici muneruus , quae illa tuis in Basileae , tum in Ferrariae Conciliis , tum etiam in conis ii 3 Principum Germanorum Norimbergensi, praeuare fustinuit; praeter graUissimum illud Summi Poenitentia ii.
quoci apua Pontifcem Eugenium I . gessi : postremo merito Plenum Senis ex hac mor- ne diti. tali vita decessisse, communi omnium opimone, ac fama.heroicis virtutibus ornatum tuatis tam
ejecue coipus II rentiam, prout irae mandaverat, o capita vos suisse delatum , tilica hanc u que diem requiescit: tam illud Senis Florentiam comitatu, fui ei Thoma.' ' μ' 'Saraanensis, qui deinde Cardinalis, ac paulo post Pontifex factus, Nicolaus V voca, ivoluit in memouiam Nicolai Cardinalis Albergati, Vira de se optime meriti: qui post obitum l ui historici, inter quos ipsemet Thomat, narrant j e paruit, ac tristem , maerentemque hae ipsa magistri fui ct domini myrte, recreavit; re inter caetera, sempiterna felicitate se post, i a , mans, Summum illi Pontificetum praedixit; quem par ter aeneis Soeloinae, mi Secundi nomine, assecutus est: qui ambo fuerant tum eodem Nicolao Affergati obsequio oe familiaritate conjuncti. Atque uno verbo diligenter exposuimus qui uia magis egregium , frumidumque de B. Nic lao memoriae prositum erat in Pontificus iuplamatibus , gramissimisque Auctoribus, qui in praedicto volumine Meuter accurareque citantur. Tianseuntes inde ad id, quod erat praecipuum . aes qualitatem Italicet, o vetustatem publici cultus, retulimus summa fide, quidquid camae Postulatores in suis scriptis attulerant, tum etiam illa, quae Fidei P omolor in duo animadveryonibus ex osscio opposuerat. Nec fuit a mίis omissum id, quod ad eiusmodis ostiones responcieri valides poserat: ut ratis , et in bono lumine reuocatis principiis
es quoi, quae in nostris de Canonietatione Sanctorum operibus continentur , quibus oppe in itiones illae nitebantur. . 6. Mentem autem nostram minime aperuimus; sed sententiis aliorum exquisitis , Coelen stata ingenii animi nostri gaudio Ddidimus, Cardinales omnes congregatos , communi Iussi in i- 'gro , et una voce declarantes , tabani VIII. decretis obtemperatum prorsus fuisse, quo- e eis, o bin rum vi E. Nicolai causa esset muItis nominibus excepta; adeoque veterem ae publicum viii.e ui cultum, legitimum eZ canonicum esse censendum, milloque modo iis . cuin in cit
163쪽
iis decresse praescribuntur, adversum. Atque id magis, quod publicus idem cultus tuareaepti, cum Senis corpus ejusdem B. Viri in Ecclesia S. Augoini fuit expositum, ubi praeter totius populi concursum, qui ejus pedes manusque deo Mari certabat, Eugenii In Pontifex Maximus, mustato sis temporibus exemplo, ejus funeri cum tota curia adesse voluit: te ius id se facere ob ingentem , quam de ejus Ianctitate opinionem h bebat , per orbem iam longe lateque pervulgatam; imo et duarum librarum lapidem, qui in dissecto ejus corpore repertus est, devotionis causa apud se habere voluit. Adae sint praeterea, Cardinalem Gabrielem Paleotii primum Bononiae Archiepiscopum , NAeolai nomen in Beatorum , ac Sanctorum Ecclesiae suae album retulisse, Urbanum VIII. ut nonnulli memorant, et emasse, delendos non esse ab ejus imagine radios; ET splendorer , quos ipse piatico decreto Imaginibus eorum, qui non esseni ab Apostolica S de Canon attonis , aut Be tisicasionis honore donati , apponi prohibuerat, appositosque deleri jusserat. P remo L. Nicolai statuam justu ne ro in fronte Basilicae raberianae it
ter alias aliorum Sanctorum fuiste positam , cullus Lasilicae ipse furrat Archipresbyter . pontifex M- s. i. Audivimus haec omnia singulari animi nostri tatilia, ct in omnibus unanimes, solutionem praedictorum Cardinalium sententiae voce assensi sumus , quam etiam nunc scripto Pro- .... . in bamus , di confirmamus. suoniam vero in esu modi colus Fidelium pietas, ut ove lisse . vamimus praescriptos limites transire facile; cui rei, si Deo placuerit, alio tempore Nos opportune providere cogitamus, in praescris decernimus ea, cuae Iequuntur. ob iner m. s. g. Primo, evulgato hoc Decreto, nolumus ingentem puesicae laetitiae significatimem bile tionem dari, eo modo , quo in Canonietatione alicujus Beati feri solet, quod quia m alias com 'i' 'i' iis se non ignoramus ; sed Alum in Ecclesia Metropolitana Bononiae , in Basilica Libe- naria Romae, di in singulis Carthusiani ordinis Ecclesiis, post Missam , quam cenuem tualem dicunt, cantari posse concedimus Te inum in gratiarum actionem , sine music mim instrumentorum strepitu . nulloque campanarum honitu praecia nie. imagineam. s. q. Secundo, praeter titulum Beati , quem de sure p. idet , a privatis primo illiti normis sub attributum, nunc vero a Sancta Sede comprobatum , concedimus ejus imaginci pingi , I. - ...i, marique pso laureolii, radiis , tr Olendoribus ; non autem Uiademate , juxta incre- o. ' tum Sacrae Congregationis Risuum die s. Februarii MDCLVIII. ab Alexandro VII. confirmatum . Volumus autem semper carthustiani ordiniae habitu vestiri, quo ipse tam ui copus, quam Cardinatis perpetuo usus est , non solum religionis causa, sed etiam , ut Eeclesiaclicam Di olinam eo tempore maxime vigeniem observaret. Capiti vero i lius neque pileolum , neque biretum rubrum apponi volumus e cum certum sit, ejusmodi ornamenta Cardinalibus Regularibus fuisse concessa a Praedecessore nostro Greetorio XIV. Anno MDXCI. bene vero Cardinalis pilaum , quo mulio prius fluuiis cardinalibus uti dedit Innocentius IV. eoque caput ornari, sive is ad pedes deponi poterit. Easdemque s. io. Tertio rutamus ejus Imagines in Ecclesarum , sive Sacellorum privatorum ,- M te: taribus collocari, exceptis iamen Ecclesia Mesropolitana Bononiensi, Bassica Libellana ,- - , ic Urbii , et 'gulii Ecclesiis, oc sacellis Ordinis Carib rei, tum etiam Ecclesiis illis eae venerati sive Bononiae , sive alibi, in quibus, vel seper aras, vel extra, ejus imaginei in pr*
D talio ista. s. II. Postquam innotuit , ac declaratum est, Nos in eo casu versari, quem inlani augendi ve . VIII. accreta excipiunt, di post ea , quae nuper exposuimus, ct quae quodammodo mT declaratione casus excepti a Decretis Urbani VIII. sequuntur; sopolicae Seris in more fuit, praeterito aliquo tempore, urientibus graυibus circumstantiis, O cium , - MU-jam de Communi in honorem Beati concedere; a io deinde inierjecto temore, urgenti bus grmioribus circumstantiis, Lectiones proprias , etiam antequam fuerint accus ae probatae virtutes, juxta exempla a Nobis cumulata in nostro opere de Canonietatione Sanctorum lib. a. cap. q. m. 6. denique post aliquod temporis spatium Beati nomen in
Martyrologium Romanum ( quamquam id perraro ) referre; es quoties magni ponderi; causae adessent, Decretis, o Constitutionibus Apostolicis, si quae sistant, derogare com fumis, juxta ea, quae a Nobis relata sunt in eodem opere nostro de Cano eatione
Sanctorum lib. q. pari. I. cap. II. n. r .
conceditur Ir. Nos itaque, ingentibus B. Nicolai Albergati Cardinalis erga hanc S. Sedem , ct Catholicam religionem meritis in pectis, tum ci iam communi praeconio, quo Scripto dc Missis io' ' res ex omni lingua , tribu , et populo , heroicis ejus virtutibus plauduni, deroganici honorem n plenitudine auctoritatis nostrae quibuscumque a resantibus , - temporis inutiliter ira et dis*-- jacturam compensare volantes, O cium Divinum de Confessore Pontifice cum M'mo
164쪽
MFlandus pro riis, per Nos componendis, et oratione Exaudi qua sumus de eodem Communi, ritu majoris duplicis, recitari concedimus die X. Maji, in quo ad beatam vitetm-gravit; id vero tantum Claro tam Regalaii, quam Saeculari, necnon ' Monialibus, cilitatis oe Diaeceps Bononiensis; tum etiam mmae Clero Bellicae Liberianae; par ierque Monachis, e Monialibu Ordinis Caribusiani linive itaut quicumque ex prines iis praememorato die O cium illud recitat erit , horas Canonicas, ad quas tenetur . periore e censeatur. Eadem ratione concrcimus, die x. Maii in omnibus praecitatis
Ioch celibrari posse in honorem ejusdem Beati Missam de Communi Confessoris Pc misicis quam quidem concersionem ad assis quoque Sa. i dotes tam Saecula es, quam Rexit Iares, qui eo die in Ba ira Laberiana, aut in Carthasiani ordinis E est iis rem Sacram confecerit, extendi volumus. Concedimus qurque eadem die x. Mei in antedictis Ecclesiae celebrari posse quotannis Beati Cardinatii 'stum, et esui Reliquia1 M pumcam ipsis iis est.
venerationem exponi, non autem in Proce oracm deferri, iuxta ea, quae Alexandre in reriis xc-UII. die xi. Septembris MDCLIx re ret. Aprilis MDCLX. decrevit. Postremo con 'Eimus I. Nicolai nomen Maruerologio Romano inscribi, addito Elogio, quod a re u iii, hominis
s. 13. Haec omnia singularibus Beati Cardinalis meritis profecto debentur . At viro F a diis Q. praeclari quoque Cai thusiani ordinis, quem Nos peculiari studio prosequimur , merita his, apud Nos pondus habent, ut haec Apostolica liberalitate concedamus; eoque magis, quoa cautae ipse ordo non tam solicitiis fuit multos Sanctos suos patefacere, quam multos Sanctos sacere, ut recte fuit adnotatum. Accedit quoque spes , in qum maxime adducimur, Deum Opt. Max. ad intercessionem hujus Beati Viri, qui, qnamdiu vixit, Cardinalis Pacis nuncupatus est, daturum esse Nobis id , quod tam enixe toto corde , humiliterque rogamus, eT rogaturi sumus, exoptatam scilicet inter Christianos Principes pacem , flabilemque concordiam. Neque vero dissimulare voluimus, Nos in hac tota rerum forte spirasuale quoddam percepisse gaudium , simillimumque ejus , quod Pius II. Praedem cessor noster in Canonietatione S. Catharinae Senensis civis fur se percepisse fatetur, quo ne in ejus Cauonietationis titilla his verbis expressi: Et si Nos quidem d. Cathamrinae sublimes dotes , nobile ingenium , divinam mentem, sacratissimam voluntatem in omni natione quam hetissime vidissemus , laetiores tamen in Urbe Senensi, quae nos genuit. Siquidem meritorum eius longe magis, di magis peculiariter esse parti cipes confidimus, quam si virgo haee aut in Africa, aut in Scythia , aut in India nata tuis let. Neque enim fieri potest, quin Sanctorum propinquitas aliquid habeat
. i . suod si deinde Deo placuerit ut ab hoe cultu ad nonnullos locos restricto quem inprobati in praejens Sedes Apostolica permitiis, ad cultum publicum praeceptivum, O gener Iem, hoc est a Beati casione hac aequipollenii , ad Iolemnem canonctationem irari eum tum faetenda, .clum sit; Populatoribus causae palam facimus, heroicarum ejusdem Beati virtutum ma di teriam ad con uetam iuris formam esse proponendam: cum expolirio earum, quam mi et, c. s...is ipsi in Conrregatione Rituum fecimus , suffecerit quidem, ut debito rerum apparatu ad B. Naeolai. agendum je publico permissim , di restricto ad quosdam loco cultu se cederetur, re ut etiam in memo pede feri posset, a Nobis concessio Lectionum propriarum; non autem ut discussonas , oe approbationis Virtutum a Sacris Canonibus requisitae, ut ad solemnem non Tationem transitus flat, D ciens esse potuerit ; juxta a Nobis deducta in nostro opere de Canonietatione Sanctorum lib. I. cap. 32. nu. I . & seq. Proponenda sint quo que miracula , fecundum ea , qua Nos die 53. Aprilis Anni MDCCXLI. - die et . Iulii MDCCXLIV. generatim decrevimus. Notum praeterea unicuique facimus, nemini licere transgredi tu exhibendo cultu limites per praesens Decretum praescriptos: Maudamusque Patriarchar Hieroso dimitano Sacrorum Rituum Congregationis Secretarro, ut hocinum Decretum , una cum caeteris ad calcem additis, inter Regma Sacrae congregati nil referat, di conferves. Datum hac die et . Septembris MDCCXLIV. Thomas Patriarcha Hierosolym.
. I s. Lectiones in Freo B. Nleolai Albereati Episcopi, & Consessoris; pro se tamone. .
LECTIO lv. Nicolaus Albergatus nobili genere Bononiae ortus est. Adolescens, dum ' iuri civili in patria operam daret, Monasticae, ac severioris vitae praestantia captui di
165쪽
cari, morum Institutum amplectitur; in quo bre Di adeo profecit, ut Sacerdotio livi ilaius, patrio Canc o prae remu sit, aliaque subinde Mon eris fere decennio sum ma cum laude administraverat . Gus prudentiae, ET Sanctitatis opinione Clerar Populusque Bononiens permotus, ultro sibi in Episcopum plenis su agres delegit: quem tu honoris gradum mu constanterque refugiam, Superiorum suorum jussu intaitur demum fuscepti. Nibu tamen de prioris vitae cultu , atque obserDatiove remisit , Sed me bo , di exempla forma gregis effectus , Ecclesiosiam Discipuliam , ν Cbroiianos more, ita in Ecclesa sibi commissa restituit, ut talus omnino populus, actus cleruI videretur, O esset
LECTIO v. Citium Dorum ad Martinum V. O. asor it rum ac tertio profectus, tantam ab eo Pontifice , qui eximias ullus virtutes perspexerat, iniit gratiam . ut con ciliandae pacis caea inter Anglorum , Francorumque Reges, Legatum in Gallias mis rit e Ab ea Legatione reducem S. R. E. Cardinalem sub titulo S. Crucis in Hierusaleis creaυit; Legavitque mox in Insubriam , ut Moediolanen es, Florentinos, et clueior Accordia laborantes componeret. Post pacem Italiae at eo feliciter resi tutam . secunda in Gallias Legatione auctus es, ac vita functo Martius V. Eugenii IV. jussu in Re gium p. memis, Philippum Largundiae Dutam Carolo VII. Francorum Regi in Atrebiniensius Comitiis concilia Dit. Ad Germaniae quoque Principii in Norimbergensi conis tu Pontificium Legatum egit, deinde Bameensi, tum Ferrarienti inierfuit Concilio, i i ostolicae Sedis dignitatem, majestatemque ad Uersus schi malicos vregie tutatus est. LECTIO UI. In ebeundis tam variis, gra Dissimi que Legationibus incredibilem sibi apud Reges, Principes veneration m ad plus , In virtutum suarum a mirationem rapuit universos . Erat enim ves in summis honoribus simplici ma tam uita, , animus non solum semus, ct excessus , sed candidui etiam , Prud I . ac modermus , et a in
omnes charitas, mansuetudo , atque humanitas , cum ardenti Religionis etesi caniuncta
Ca, ita ani, quos pro equi fuerat . Instituti tenax, ejus asperitates ag mortem usque resinuit. Familiam ingenuam aluit, Iancti Umeque institu ari , ex qua duo Romani Ponti dis Nicolaus V. ess Pius II. prodiere. Tandem cum Eugenium Im honoris ergo comitaretur. Senis in Hetruria renum calculo oepressus, sancto Me quie Dit . Gus corput Florentiam Uelatum, apud Carthasianos honor re conditum est. Sanctitat is , se re ac lorum fama post mortem clarum Len dictus XIV. Braiorum ritu coli pei misit. Eloilum de S. I S. Elogium apponendum in Martyrologio vi. Idus Maii Bononiae. B. Nieolai
q*' in in- si Albergati Monachi Carthusiani ejusdem Civitatis Episcopi, dc S. R. E. Cardina-- lis, Sahctitate, dc Apostolicis Legationibus clari, cujus Corpus Florentiae apudo Carthusianos conditum est. congiari in s. II. Praein se itum itaque Decretum nostrum, ac praeinsertas Lectione , & Et praeinserat ei uni, ae in eo Decreto omnia dc singula contenta ac praescripta, quo firmius subsi-
et de si hant , ac serventur exactius, atque etiam quatinus opus sit, auctoritate nostra Arn-li. . di in m stolica tenore praesentium confirmamus, dc approbamus, illisque, di omnibus ae sinis in ionibus gulis contentis & praescriptis , Apostolicae firmitatis robur adiicimus; atque ita ut Pymmi praemittitur, omnino servari mandamus. Decernentes easdem praesentes literas firmas , validas, & essaeaces existere, dc fore, suosque plenarios dc integros erectussct tiri di obtinere, ae illis ad quos spectat, dc spectabit in tuturum, plenissim di suffra-sari, dc ab eis respective inviolabiliter observari. Sicque in praemissis per quoscumque Iudices ordinarios, ct Delegatos, etiam cautarum Palatii Apostolici Auditores, judicari & definiri debere. ac irritum, & inane, si secus super his a quoquam quavis auct ritate latenter vel ignorariter coni gerit attentari. Non obstantibus Consti-v-,α,- tutionibus, & ordinationibus Apostolicis, caeterisque contrariis quibus eumque . v plena Sira lumus autem, ut ipsarum praesentium literarum Transumptis, seu exemplis, etiam
thi i inpressis, manu alicuius Notarii publici subscriptis , de sigillo persolve in Ecelesiastica Dignitate constitutae munitis, eadem prorsus fides in iudicio, dc extra adhibeatur, quae adhiberetur eisdem praesentibus , si sorent exhibitae, vel ostentae. o. . ai. g Datum Romae apud Sanctam Mariam maiorem sub Annulo Piscatoris die Pi. iis
. . i. bris MDCCXLIV. Pontificatus Nostri Anno v.
166쪽
RULLARIUM. I IDE IURISDICTIONE
Episcoporum quoad Ecclesias Parochiales Regularium, & Personas curam Animarum
Subditorum S.ecularitan in eis exercentes.
BENEDICTUS EPISCOPUS SERVUὴ SERUORUM DEI
FIrmandis , atque afferendis Ecclesiasticae disciplinae regulis studiose intenti Praed
cessores Noliri Romani Pontifices, conlueverunt, peculiaribus rerum aut temporum necessitatibus animadversis , ad generalis providentiae curam animum adiicere , easque Apostolicas Constitutiones opportune promulgare, quibus gliscentes morum cor ruptelas resecarent, & inordinatas humanae arrogantiae praesumptiones reprimerent . Cui rei obtinendae utilissimum plane experti sunt, vel antiqua Patrum constituta re novare, interpretari, aut declarare, vel competentium Romanae Curiae Tribunalium, sive Congrcgationum iudicata&responsa colligere, confirmare, aut in aliquibus remit tere , eademque prudentCr atque apte conciliare , si quando inter ea non latis convenire videtur. Utque antiquiora omittamus exempla , non alia line ratione sel. rec.
Praedecellor Noster Clemens Papa X. per saam Constitutionem . quae incipit Superna, datam xx. Nati Junii Anno MDCLXX. inhaerendo pluribus resblutionibus Congregationum S. R. E. Cardinalium negotiis & consultationibus Episcoporuin & Regularium, ac Trident mi Concilii inset pretationi Alsistoritate Apollolica praepolitorum , multa convstituit circa debitam a Regularibus erga Epite os Locorum ordinarios obtervantiam,& subiectionem ; tam in rct dinda eorum licentia benedictione pro verbi Dei praedicatione in Ecclesiis etiam suorum respective ordinum habetnda , quam in approba tione & facultate ab eisdem obtinenda pro administrando Saecularibus Poenitentiae Sacramento. Ita pariter sese sit recolendae memoriae Praedecestor Noster Innocentius Papa XII. quum, ad normam plurium resolutionum Congregationis Concilii praefatae, certas iacrarum ordinationum regulas , & Lngulorum Epsicoporum iura in proprios Subditos praefinivit. lata Const. quae incipit e Speculatores et sub datum pridie Nonas Novembris Anni MDCXCIV. s. i. Hanc hilam rationem Nos iesi secuti sumus in Mostolicis nostris Literis, quam rum initium est et sacramentum Paenitentiae , Anno MDCCXLI. Κalendis Iunii datis, in quibus nonnulla decrevimus cc si tuimus adversus Sacerdotes in Sacramentali Conlesesione suos Poenitentes ad turpia solicitantes, iuxta declarationes in causis huius gen ris , divertis temporibus di casibus prolatas a Congregatione Venerabilium Fratrum Nomorum S. R. E. Cardinalium contra haereti eam pravitatem generalium Inquisitorum . Idipsum nuperrime est mus , dum Venerabilibus Fratribus Patriarchis , Archi piscopis, Episcopis, cunctisque loco tum ordinariis per Italiam consti tutis Encyclicas Literas dedimus sub die xiv. Aue uili huiusce Anni MDCCXLIV. quarum initium est: Cum Iemper oblatas, quibus, a praedictae Congregationis Conei l. Tridentini Interpretis LV Dutionibus & placitis neutiquam discedentes, plura declaravimus circa onus , quod harent tum omnes animarum curam serentes, Missam pro Populo applicandi diebus saltem italis de praecepto ; tum etiam Ecclesiarum Cathedralium , & Collegiatarum non .ci, a innue de earum premio, Missam Conventualem quotidie pro Benefactoribus in genere i pecialiter offerendi. Nunc denique hor idem a Nobis servatum iri declaramus, dum Episcoporum iura , quod attinet ad visitationem Ecclesiarum Par - cnialium ad Regularium Monasteria pertinentium, hae nostra perpetuo valitura C Mititutione asterere, atque, ut infra, definire & constituere in animum induximus. mini Erur' curam in saeculares personas evercentes in iis Ecclesiis , quae Monali erras leu Domibus Virorum aut Mulierum adnexae sunt, sive ipsi Regulares sint . sive oaecula rerum, Sacri Tridentini Concilii praeseripto , fess. 13. c. ri. de Regularibui, su esse debent: immediate in fis, Ju.e ad dictam eura n , et Sacramentorum admini irati
mem pertincnt, jura dictioni, visitationi, di correctioni Episcopi , in cuius Dioecesi praedivria Monasteria sunt sita, exceptis dumtaxat iis Monasteris seu locis, in quibus Abba ei Generales , aut capita Orctinum Sedem ordinar am principalem habent , Iatque
eentit xii. idipsum di moti sex a pluries
is notissimu nobsetcari a elatae Reseat Tit dentinieretum et rea
167쪽
a Regularibus Parochis seu Curatis libenter excipi debeant, omnibusque rebus iuvari, quibus . ad iniunctum sibi onus adimplendum opus illis esse contigerit. Quod Nos quoque probamus, ct auctoritate Apostolica confirmamus, atque in posterum (quoties id opus esse, prudenti Episcopi arbitrio iudicatum suerit) ab omnibus huiusmodi Patochis seu Curatis praecipimus observari. s. 6. Sed & in ipso visitationis cursu, atque etiam extra illam, aliqui Regulares de suorum privilegiorum dc exemptionum iudemnitate plus nimio soliciti, hanc Episcopis i 'tuba hoc controversiam moverunt, utrum iis liceret,sin ipsorum Regularium Ecclesiis, sive Pa- ct epit, arochialibus, sive non Parochialibus, Sacramentum Confirmationis administrare ; quae quidem controversia in Congregatione Concilii, partibus plenissime auditis, pro Epit hi. i. t. te. copis decisa fuit, quemadmodum & Nos generaliter dc sine exceptione eamdem definimus. fila s. i. In exequenda vero Pastorali visitatione Ecclesiarum Parochialium, quae a Re- i'. . q- ' 'gularibus administrantur, minime quidem licet Epii copo omnia Ecclesiarum huiusmo--quis di Altaria visitare , ted illud dumtaxat, in quo Sanctissimum Eucharistiae Sacramen- ima tium asservatur, &consequenter Sacrum ipsum Tabernaculum: Fontem quoque Bam' inia et, sterii, si adsit; item Consessionale , in quo Parochus ad audiendas Consessiones relidem ei, ait. Re... re solet; Pulpitum Ecclesiae, e quo Parochus ius habet, verbi Dei, iuxta praecipuum latium. ministerii tui munus, annunciandi, Sacrarium pariter Ecclesiae , ad inspiciendum locum, in quo asservatur sacra supelleae . pro Sacramentis tam intra Ecclesiam , quam extra illam decenter administraneis : Sepulchrum excipiendis Subditorum Parochiae corporibus addictum, Cae ne terium Parochianorum humandis cadaveribus destinatum; Turrim Campanariam, dummodo in ea sint Campanae ad Parochiam proprie spectantes . ac demum, praeter res supra enunciatas, omnia sacra vasa, quibus vel Particu lar consecratae servantur , vel Sacra olea sive in Baptismo, sive in extrema Unctione adhibenda, vel aqua Baptisterii , vel alia rite benedicta , quae pro ingredientium asserersione ad Ecclesiae fores poni consuevit. s. 8. Visitationi locali proxima est ea, quae personam respicit Parochi ; cuius qui' o. adire, p.
dem . si Regularis sit, agendi rationem, in iis, quam spectant ad observationem proe loehi. vlia, ptii ipsius Repularis instituti, non est Episcopi inquirere, quum ad ipsius Superiorem ' i'orea eo Regula tem privative id pertineat . Licet tamen Epitcopo , vel potius ipsi specialiter ' . incumbit, ipsius Parochi seu Curati , etiam Regularis , vitam ac moles scrutari , quatenus ea , quae extra Claustrum prodierunt, Rectoris animarum exempla , plurimum conferre ad Populi aedificationem , vel contra eidem obesie maxime postulit . quemadmodum aliaes eadem Concilii Tridentini Congregatio sapienter decrevit, di Nos etiam caruindem praesentium tenore decernimus, ct statuimus. s. p. Ad personalem quoque Parochi visitationem, proindeque ad Episcopi ius & oc ei Hie. .ls.ficium pertinet ea occasione examinare, an titulo legitimo Parochus etiam Regularis,emtam animarum curam exerceat , an residentiae lex ab eo observata fuerit atque observe-- tur; an ad Synodum vocatus, i verit; an Congregationes seu Conserentias super ca- 'sibus conscientiae haberi solitas frequenter; an onera, quae secum fert animarum caera, adimpleverit; ac inter alia , an Missam 'o Populo applicaverit diebus sellis deluareepto; an iisdem fellis diebus omnia piaestiterit , quae a Sacro Tridentino Concito praescripta time, Populum verbi Dei praedicatione, & Pueros in Fidei rudimentis Christianaeque Doctrinae oraeceptis instruendo; an, statis diebus, excipiendis Fidelium
consessionibus vacet ; an aegrotantibus & in extremo vitae agone laborantibus debita spiritualia subsidia sedulo praestet, de Sacramenta Eccletiae tempesti ve conserat; an Pudiros& Puellas ante susceptionem Sacramenti Confirmationis, tum etiam ante primam Corum Communionem , opportunis instructionibus erudierit: an priusquam Fideles ad matrimonia in faciem Ecclesiae celebranda admittat, debitas inquisitiones adhibuerit, atque adhibeat, quibus tuto deprehendere pol sit , nullum inter Contrahentes impedimentum existere , eosdemque libere matrimonio consentire , ac demum in Doctrina Christiana, maxime vero in precipuis Relisionis nostrae Mysteri is, illos instructos es' s. hu: p. . se; denique an Parochus apud se recte ordinatos retineat libros tum Baptigatorum, ei. e tectio. udr Fons Baptismalis adiit in ipsius Ecclesia , tum Sacro Crismate Confirmatorum, li- ctionembros etiam Matrimoniorum , dc status animarum . his uuas. io. Ino verbo quidquid Episcopus a Parocho saeculari exquirere atque exigere s eum supello. let ac debet, id omne, Regulari obiervantia unice excepta . a Parocho Regulari exqui- ' RφιMixere, di exigere potest; atque ubi hunc muneri suo de: ecille compererit , opportuna '
168쪽
ineret a condere & pronunciare, ac meritas in eundem poenas statuere; in quo nishilominus Episcopi iacultates minime privativae sunt, sed Praesiit Regularis ius eum lativum eum ipso habet; ita tamen , ut, si aliter a Superiore Regulari, aliter ab Episcopo decerni contigat huius , non vero illius, Decretis sit Onclum; prout alias a Pistochiano, Congregatione Tridentini Concilii interprete iudicatum fuit, Nosque Auctoritate A- . ta postolica probamus , confirmamus, atque decernimus. Privativum tamen Episcopi ius ii est in Parochianorum mores inquirere , ac si quae inter ipsos scandala oborta fuerint, auditis proborum ac prudentium Virorum sinceris relationibus , de iis cognoscere, eaque opportunis remediis resecare, di reformare : nec enim Superioribus Regularibus in huiusmodi laec uiues Parochiae subditos ulla competit iurisdictio. Remotionem s Eveniente autem casu, quo vel Episcopus, vel Superior Regularis aliquem ex praedictis Parochis ab exercitio Curae removendum, eademque privandum esse ium, . sine ali dicaverint; quoniam huiusmodi Parochis , sine praevia Episcopi approbatione, ad Cum igni u ram animarum accedere nequaquam licet, quamvis a suis Superioribus deputati, iidemque ad nutum sint amovi biles; dubitatum propterea fuit, an Episcopus posset ad huiuimodi remotiones procedete, sine Superioris Regularis consensu, ct an remotionis causa eidem adducere, easque verificare deberet; tum etiam in Regularis Superior ad similem remotionem & privationem suo iure deveniens , consensum Episcopi exquirere, suasque aeendi rationes illi notas atque probatas sacere teneretur. Qua de re, supradicta Congregatio Concilii decrevit, huiusmodi Parochos tam ab Epitc po, quam a Superiori Regulari, aequo iure, non reo uisito alterius consensu , ab A niniarum cura removeri posse, nec unum alteri caulas judicii sui aperire, multoque
minus probare & veri fietare debere . id quod a nobis in omnibus approbatur di con
Filinat exem- ra. Postquam vero Tridentina Synodus loco superius laudato declaravit, praedimet usiuri ictos Curatos leu Parochos tam s. aeculates, quam regulares, animarum curam exer-
qui . sube centes in Monasteriis seu Domibus Religiosis , quibus huiusmodi cura personarum ta- eularium incumbit , subesse debere immediate, in iis, quiae ad de am curam ct Samessoria rusc cramentomin administrationem pertinent, iurisdictioni , visitationi di correctioni E-copale in di piscopi, ( quod quidem, iuxta inagis receptam Tribunalium huius Nostiae Curiae sen- e DPur iem tentiam , intelligitur de iurisdictio ite Episcopi ordinaria, non vero de delegata ); ii-' la tamen Monalleria seu Loca ibidem a Concilio excipiuntur, in quibus Abbates, aut alii Regularium Superiores iurisdictionem Episcopalem & temporalem in Parochos & Parochianos mercent; salvo nihilominus eorum Episcoporum iure, qui alia quapiam ex causa seu titulo, maiorem in praedicta Loca vel Personas iurisdictionem exercent . Quare nonnullis Episcopis contendentibus , licere sibi, saltem tamquam Delegatis a Sede Apostolica, in Parochos praedictos, sive in Parochia nos, aliquem iurisdictionis actum exercere, Congregatio Concilii respondit, quod ubi Abbas, aut Superior Rem gularis suam probat narii dictionem Epitcopalem dc Temporalem in ipsos Parochos & 'Parochianos, ct contra Episcopus probare nequit ampliorem in eosdem iurisdictionem ex alio capite sibi aequisitam fuiste, abstinere omnino debet Episcopus tam a visitam tione , quam ab alio quocumque jurisdictionis actu in huiusmodi Parochos & Paro chia nos . Quod quidem, veluti ipsius Concilii Decretis consonum, Nos etiam Ap
stolica contirmatione roboramus .
meritat, b. I 3. Si init. ter ab Episcopi iurisdictione, visitatione, & correctione , etiam in hi Remptionem quae ad Animarum Curam ct Sacramentorum adminili rationem spectant , praedicta
iacetur Sancta Synodus excipit tam Saeculares, quam Regulares Parochos, qui Animarum
tinn,in quitati curam exercent in iis Monasteriis seu Locis, in quibus Abbates Generales aut Capite idem supe- ta ordinum Stam ordinariam principalem habent et Quae exceptio, sive limitatio ,rio . hori. i. pluribus controversiis occasionem praebuit. Et primo, an ad inducendam huiusmodite, exemptionem ab Episcopali visitatione . satis sit, quod in aliquo Monasterio resideat demi, o Abbas Regularis, licet is ordinis sui Generalis non existat. Super quo praelata Con uis , Clii Congregatio pronunciavit, non sufficere Abbatis cuiuslibet residentiato , nisi sit neraliuis. Abbas totius ordinis sui Generalis. Tunc enim Tridentinum Concilium simplices Abbates, aut Retularium Superiores nominat, quum ab Epilcopi iurisdictione ac visitatione eximit Par hos Ecclesiarum seu Monasteriorum , in quibus Abbates aut alii
Regularium Superiores iurisdictionem Episcopalem & temporalem exercent ; qua iurisdictione compertum est nonnullos etiam Iamplices Abbates aut Sureriotes Regula py
169쪽
res gaudere, quamvis non sint ordinum Generales. De Abbatibus autem Generalibus seu ordinum Capitibus tunc loquitur eadem Sancta Synodus, quum a iurisdictione &visitatione Episcopali exemptos esse indulget eorum Monasteriorum seu Locorum Pa r hos , in quibus Abbates Generales praedicti, aut Capita Ordinum, Sedem ordinariam principalem habent. Cumque ea dubio procul sit Concilii mens , in hune blane modum semper in posterum judicari & censeri debere statuimus et minime attenta di stinctionis nota , quae in plerisque Concilii Tridentini editionibus impressis aridiosita
conspicitur inter verbum . Mira, aliuduiae Genera es, utpote quae nullatenus reperitur in exemplari authentico Actorum ipsius Concilii, quod in Archivio Sedis Apostolieae in Arce Sancti Angeli astervatur ; quodque , ut genuinam huius loci lectionem certo cognosceremus, diligenter inspici fecimus, proindeque a praedictis exemplaribus impressis eadem distinctionis nota omnino est expungenda . s. i . Altera quaestio est , an ad obtinendam exemptionem ab Episcopali iurisdicti, ne dc visitatione, si iciat, quod aliquod Monasterium, Superioris Generalis Sedes otis dinaria existat, an vero praeterea requiratur, ut ipsum Monasterium sit Caput ordinis. De quo quidquid alii opinati fuerint , decernimus suffcere , quod Monasterium seu Domus, sit ordinaria re principalis Sedes Superioris Generalis; prout a Congrcgatione Concilii constanter iudicatum fuit; quum verba Tridentini, de Capitibus ordinum loquentis , non ad loca, sed ad personas Prael ulum Resularium in locis res,
s. is. Tertio dubitari contigit, an exemptio ab Episcopi Visitatione, quam Tridentina Synodus, ut supra, concedit Ecclesiis Parochialibus eorum Monasteriorum , in quibus resis dei it Abbates Generales aut Capita ordinum , ad alias quoque Par hiales extendatur, quae praedictis Monasteriis unitae sunt, ch ab et idem dependent. Sed quum de aliis hisce Ecclesiis unitis taceant Conciliaria Decreta , neque porro eadem ratio honoris cujusdam & reverentiae habendae erga Superiorcs Ordinum Generales in propriis Monasteriis vel Ecclesiis relidentes, locum habeat iii aliis Parochialibus, eisd-m M nasteriis, ut praesertur, unitis; quod pluries Congregatio Concilii censuit, huiusmodi scilicet Ecclesias unitas, minime exemptas esse a iurisdictione di visitatione Episcopi quamvis illae a Parochis regularibus administrarentur; id iptum Nos , praedictae Congregationis resolutionibus inhaerentes, decernimus & constituimus. 36. Quaesitum fuit quarto loco, an ratione exemptionis a iurisdictione Episcopi, quae competit supradictis Rectoribus Ecclesiarum residentialium Superiorum Generalium,& propter eorumdem Rectorum omnimodam subjectionem iurisdictioni ct correctioni praedictorum Generalium Regularium ius aliquod . dc iurisdictio attributa sit iisdem Superioribus Generalibus in saecula res Subditos huiusmodi Ecclesiarum . sive Parochianos ; an vero dicendum sit ius istud ad Episcopum privative pertinere. Super quo decernimus, Episcopo plenam & privativam iurisdictionem competere in Parochia nos, ad eumdemque Episcopum pertinere, non solum propriam auctoritatem di consensum(praevio exanime per se ipsum, vel per vicarium suum faciendo) interponere , qu tiescumque Superior hus ulmodi Generalis aliquem sive saecularem, sive regularem PProchum seu Curatum, etiam ad nutum amovi bilem, ad exercendam in praedictis E elesis animarum curam personarum saecularium deputare voluerit; sed etiam si Episcopus huiusce Parochiae regimen a supradictis Parochis exemptis , sive saecularibus sive
regularibus, non recte administrari cognoverit; posse ipsum , & aliquando etiam dinhere pro sui ossicia munere , apud Superiorem Generalem instare, ut Parochum seu Curatum huiusmodi ab animarum cura removeat; implorata quoque, quatenus opus sit. Apostolicae Sedis auctoritate; si nempe Generalem praedictum , aut reluctantem. aut Parocho plus aequo faventem invenerit.
Ir. Praecipua in hac materia quaestio illa fuit , quaenam essent Monasteria , in quibus Abbates Generales , seu Capita ordinum , Sedem ordinariam principalem ha- denti. ontendentibus norunulis, quodlibet Monasterium , aut locum quemlibet , in quo Ahbas Generalia sive Caput Ordinis manet, inibique moratur, Sedem ipsius ordinariam principalem dici oportere, ita ut eiusdem Monasterii aut Loci Parochus ab Episcopali surisdictione ci visitatione immunis statim fiat . Verum vaga dc arbitraria hu)usmodi Sedes, quae a sola Superioris Generalis praesentia naturam Sedis ordinariae cc principalis mutuatur, tum rectae rationi, tum Concilii verbis ae sensui plane adversatur. Quapropter quum Nobis compertum sit in aliquibus ordinum Rehularium
indieat mea dum in pleistisque editi hibui conet iis Tiidentini.
bua superio tum Genera lium non gait dere eae ein ptione
statuit. temdentiam sum riviis ceneta sis d eflectum exemptionis . non vagam &atbitrariam .sia iliam
constituti ni hva vel aconis suetudine or
170쪽
iiii, tutionibus assignatum reperiri locum pro residentia Superioris Generalis , Cultaque Curiae; in aliis vero ordinibus, ubi consti tutiones de eo nihil statuant, eamdem residentiam veteri consuetudine esse praefinitam et quoties de ordinum huiusinodi Superioribus Generalibus agatur, eorum Sedem ordinariam principalem , ad effectum de quo agitur, illam esse, dc censeri decernimus, quae ab ipsorum Constitutionibus, vel ab inveterata consuetudine praedicta praescribi dignoscitur; idque tantummodo Mon sterium, non vero aliud , in quo, quacumque de causa , Superior Generalis comm ratus fuerit, pro ordinaria Generalis Sede haberi praecipimus, licet ipse Generalis ibi
s. 18. Quod si aliqui sint Religiosi ordinis seu Congregationes , quarum Constitutio-Aiit quam tu' nibus , vel eonsuetudinibus minime praefinitum sit Monasterium , in quo Abbas Gen se ralis, seu Caput ordinis residere debeat, nullum Monasterium pro Muidem Generalis initio elige- Sede ordinaria principali, ad effectum eximendi Parochum ab Episcopi iurisdictione dcxlx- visitatione . ex eo tantum haberi debere statuimus , quod solus ipse Superior Generalis in eo degat, absque consuetis Ministris , quos in ordine regendo socios habet; sed illud dumtaxat Monasterium pro Sede Generalis Ordinaria principali haberi volumus, ,.st, . r.etii quod semet ipse Superior Generalis, seu Caput ordinis , initio Generalatus, eleterite. e. ii ixMi. pro sua stabili residentia, & ossicialium seu Ministrorum praedictorum. Verum si, facta semel huiusmodi electione, eamdem postmodum variare praesumpserit, declaramus, nemque Monasteriorum initio electum, neque alterum etiamsi eum sua Curia eo se transtulerit, privilegia oldinariae re principalis generaliter Sedis habiturum.
s. rs. In omnibus autem praemissis exemptionum casibus , salvum semper atque illa te obolum. sum esse volumus corum Episcoporum jus . si qui sunt , qui supradietas Parochia- qui majori a les Ecelesias, earumque Rectores visitare conlueverint, nimirum tam illas, quae Monasteriis seu Domibus iis adnexae sunt , in quibus Generales ordinum Superioresiis. h. Sedem ordinariam principalem, vel a suorum ordinum Constitutionibus, vel ab in-beant. veterata consuetudine praefinitam habent; quam eas , qtiae ab ipsis Superioribus Gener
libus alias pro ordinaria principali residentia tuerint electae , dc nihilominus , huiusmodircsidentia durante, Episcopi visitationi, iurisdictioni & correctioni subiectae fuerint.
s. ro. Decernentes praesentes nostras Literas , dc in eis contenta quaecumque, etiam ex eo, quod quilibet in praemissis, seu eorum aliquo, ius vel intereste habentes, seu habere quomodolibet praetendentes, cuiusvis status, grauus, ordinis , praeeminentiae , vel dignitatis existant, seu alias specifica , dc individua mentione & expressione digni, illis non consenserint, nec ad ea vocati&auditi , neque Causae, propter quas eaegem praesentes emanaverint, adductae, verificatae , vel iussicienter , aut ullo modo iustificatae fuerint, aut ex alia qualibet, etiam quantumvis iuridica . dc Privilegiata causa, colore, praetextu, & capite, etiam in corpore iuris clauso . ullo unqmm tempore de subreptionis, vel obreptionis , aut nullitatis vitio, seu intentionis Nolirae , vel interesse se habentium consensu , aliove . quolibet, etiam quantumvis magno, ae formali & substantiali iesinu . notari, impugnari, infringi, invalidari, retractari, in controversiam vocari, aut ad terminos iuris reduci, seu adversus illas aperitionis oris, restitutionis
in integrum, aliudve quodcumque iuris, laeti, vel gratiae remedium intentari, vel inmpetrari, aut etiam motu pari, di de Apostolicae potestatis plenitudine simili concesso vel emanato , quempiam in iudicio , vel extra illud . uti, seu se iuvare ullo modo posse: sed ipsas praesentes semper filmas, validas , dc cificaces existere re fore , suosque picnarios re integros effectus tortiri, & obtinere, ac ab illis. ad quos spectat, dc pro tempo- . re quandocumque spectabit, inviolabiliter dc inconcuste observari xi h oh ah. . . s. ai. Sicque, dc non aliter in praemissis censeri, atque ita per quoscumque Iudires ordinarios dc Delegatos, etiam Causarum Palatii Apostolici Auditores . ac S. R. E. Car- diu es , etiam de Latere Legatos , dc Apostolicae Sedis praedictae Nuntios , aliosve quoslibet quacumque praeminentia ac potestate iungentes dc tuncturos. sublata eis, &eorum cuilibet aliter iudicandi, ct interpretandi facultate, iudicari, de definiri debere : ae irritum dc inane, si secus super his a quoquam quavis auctoritate scienter velisnoranter contigerit attentari.
. H. Non obstantibus, quatenus opus sit, Nostra , & Cancellariae Apostolicae rh o tu, gula ae iis, e qu estis non tollando, alitique Apostolicis , ac in Universalibus , Provinetalibus, ct Synodalibus Conciliis editis generalibus, vel specialibus Constitutionibus, dc ordinationibus; nec non quibusvis , etiam iuramento , confirmatione Apostolica , vel