Dionysiou Longinou Peri hypsous hypomnema = Dionysii Longini De sublimitate commentarius

11쪽

DEDICATIO.

iis Britanniae Cancellarii munus exequeris: Norunt jam omnes, qualis in ribunali Judex, qu lis in Procerum consessu PraeSe emineaS: quam incorruptu SanctuSque, et tamen quam dulcis sis; qukm nullum laboris genus refugias, et tamen quam Semper aeuo eSSe animo videaris ea igitur vox hic publicae voci cedat neCeSSe St, ne in tanto bonorum plausu consenSuque ego id Solus velle videar, quod omnes sibi jure iaciendum putant ossicii mei magis est, ut gratias reseram Ob ea benevoli animi indicia, quae mihi quotidiδfer ostondisti Parenti enim me Oti a S, quam Patroni, more fovi Sti; multisque e beneficiis, quibus ibi obstrictu sum, sati apparet, quam constanti et dititurno amore EOS PrOSequeriS, quOS solici inicorum tuorum nomine ornatos Sse Velis: Nihil ver,magis postulat, ut gratum me Pr2BS-tem, ut salvis omnibus Religionis ossiciis totus Tuus Sim, quam nuperrimum illud, quo jam ruor, benevolentis et amicitiae Signum Vereor equidem, ut omnes tantae ParceCiae, Cui me praesecisti, curas digri satis Sustineam, ut tuam eXPeCtationem et Spem fortasSe paulo, quam Par erat, majorem de me Conceptam eXpleam sed fixum animo me et immotum lavente Deo Sedet, nequid refugiam, quod possint aut ire meae, aut naturae, quantulaecunque Sint, dotes ut Regis, Patriae, Ecclesiae nostrae commodi SerViam me dedam siquid adjumenti per Die his importari possit, eo libenter omnes labores mei Se Onwrtent sic et Tibi et ossicio meo satisfaciam Sic

12쪽

viii DEDICATIO.ox animo et uo et e Vitae cursum iustituam, sic id quod mihi semper in votis est Tui non omnino dissimilis futurus sum. Interim placido idost, quotidiano tuo vultu hos Studiorum meorum fructus tibi humillime offerri patiarisa siquos lapsus ex incuria in hanc Editionem Longini obrepsisse Videas, eodem eo modo, quo in aliis scriptis mois diu soles, inter legendum noteS, meumque

judicium saniori tuo judicio, quasi norma, dirigas. Hoc mihi cordi futurum est cum enim inscribendo primum Sit, ut quis optimis judicibus placere Se Ciat proXimum est, ut optimi illi judices, ubi quid ipSi parum Placet, Significent quibus de causi non probetur, et quo modo emendari debeat Permittas mihi. Vir illustrissime, ut hanc de e spem habeam; nequid beneficii, quod a Te accipi possit, genus ibi deesSe videatur, quem tot beneficiis jam effeceris Tui observantissimum Tibique divinetissimum

13쪽

UUII ibi in manum trado Longini de Sublimitato Commentarium, Sciri Velim, quot qualesque Editiones meam praeceSSerint, quibus de causis hanc suscipiendam cenSuerim, quidque ipse in illa exornanda Per Cerim.

Franciscus obortellii Utinensis primus hoc Longini opusculum X Bibliothecarum latobris in lucem protulit impreSSit Basiles 1554 anno vero subsequente illud idem ex Sto Bessarionis odidit Vonotiis Paulus anulius Aldi filius omanino nes ius aliam Editionem Suae antecessisse: ad eam anuli Editionem finXit suam r. Portus Cretensis typis Crispini Xcusam 1570 quam reliqui omnes secuti sunt, qui in hoc Longini olim mentario limando elaborarint. Primu Vero Omnium Petr. aganus hunc libellum asina Versione donavit, ediditque Venet. 1572 post hunc Gabriel de Petra, Graecae lingua Professor in Academia Lausannensi, novam Versionem Latinam Cit, eamque una cum teXtu Graeco impressit Geneus 1612 hanc autem Gabrielis de Petra 2

14쪽

vi RJEFATI Editionem iterum imprimendam curarunt eri Langbsenius Xonis 1636 Tanaqu. Faber Sauniurii 1663 quorum ille multis, longe omnium doctissimis Amiotationibus opus illustravit hic vero suae Editioni Otulas quasdam legenti utiles jucundasque inseruit, uberiores ut ipse promisit), si vixisset, daturus me Editione Bononiensi a ta 1644, quaeque Editioni Fabri antecessit, meliuΗeSt tacere, quam id quod loquenti necesse esset)mule dicere. HOS Omnes multo interjecto tempore Secutus est JaCObus Ollius; qui textum Gi secum Longini Saepius ex Stis emendavit, spepiti S X aliorum SutSVe OnjeCturis mutavit: qui etiam, cum veteris illius Versionis Latinae vitia innumera k barbariem fere continuam videret, aliam ipse Versionem Latinam sibi saciendarn statuit hanc igitur una cum teXtu Graeco impressam Notis omnium Superiorum in Unum Congestis,

multisque a se ad illustrandi uia, emendandum Auctorem adjectis, eclidit Trajecti ad Rhenuni anno 1694. Postea vero istam Tollianam Editionem in brevius coegit celeberrimus . HudSOnuS, jussitque prodire Xonis 1710, alteraque vice 1718:k, ut minori esset Orma suus liber, omnes serhTollit aliorumque otas, praeter Criticas, miSit, periodosque in Versione Latina Tollii nimium soprolandentes in arctius redegit

15쪽

quod attinet textum, vulgatum illuni Manuti ubique SeCutu Sum, nisi ubi me alio ducoro Editionis primae iam Storum auctoritas cum enim a-nutius in initio suae ditionis dicat se rulla proe-elar emeniasse, ne tamini Lectori notum S 'Iam faciat, qude sint Sti Lectiones, quaeve Sus Conjectuus , a milium de fide ejus Editionis detrahendum Censeo: nimium sane sibi hic indulsit, id ΡΟ-que minus utilis sitit Editor cum him ille multa scientia L lectione vir sciret, quibus e Au CtOribus, ex qua illorum Operum parte omni ea loCa Petenda essent, quze X veteribus Scriptoribus citaverit Longinus, non ea ad fidem sui Sti, quo more Robortellus, impressit; sed ita immutavit,

ut per Omnia vulgatis eorum veterum Scriptorum ditionibus convonirent. Ne ero temero hoc dictium videatur, en Xemplum, quo id probaturus sum : In ecl. 32. gr22Cus teXtus a

at inter errata Typographica ad fidem sui libelli

notata Lectionem Se itientem, in quam eram, POSuit. πάντα αὐτοί φησι κοιτεοκωα ορνι Θεν, τὸ δὲ σωρ α

16쪽

vin PRAEFATIO. προζολο μεν καυμάτων, πρόγημα δε χειμώνων, ἔτι δὲ πτωμα-

πράως υπελουσαν POStrema de Lectio omnino iis

quadrat, quae apud Platonem in Timaeo Occurrunt; at prior illa Lectio in Editione prima Momnibus ΜStis reperituri censeo igitur hinc satis OnStare, quod anutius priorem illam ex suo Sto hau-Serit; postea verb, inspecto Platonis loco citato, Longinum hic ex Platone ut ipsi visum est)emendarit, at ut mihi male mutarit neque enim adduci possum, ut credam anulium tot verba temer in teXtum, aut alia quam sui Sti auctorita , primo admiSiSSe praeSertim cum ea in caeteris omnibus Stis occurrerent. Et si semel hoc secisse probatur anulius, cur non illum passim fere hoc secisse credamus, cum in locis a veteribus Scriptoribus citatis multum a Storum Lectione recedentem videamus Negari quidem non potest quin, si Stus illo in Bibliotheca S , arci Vono-tiis adversatus idem sit, quem anulius uti videtur secutus est, quemque ΜSturn Bessarionis appellat megari, inquam, non poteSt, quin ea, quae de anulii Editione diXerim, vera Sint CO-dox enim illo S , arci multis in locis cum caeteris codicibus incriptis convenit, in manutiana vero

Loctione dissentit. . Scilicet clarissimus ille alioqui vir sibi in animum induxit suum Longini S-

17쪽

PRAEFAΤΙΟ. ixtum errasSe, ubicunque exhibuerit loca Herodoti, Platonis, Demosthenis C. alii VerbiS, quam quae istorum Scriptorum Editiones hodie prae se serunt. At huic non facile assentior; neque enim aut Longino aut aliis priorum Saeculorum Scriptoribus

videtur usitatum fuisse accurate fide hie satis e

ba citare imo nusquam si beii memini Longinus per totum Suum Ommentarium cujusvis

Auctoris locum iisdem verbis, modo pluribus,

quam duobus aut tribus, consiSteret exhibuit: nec aliter ab aliis Scriptoribus factum video si enim sensum AuCtoris, iraecipua Citatae Sententiae verba ob oculos Lectori ponerent, de caeteris minus soli iti fuere : CCurata haec citandi diligentia, qua hodie utimur, useque laudabilis sane est, frustra in veteribu quaerenda Si non ita pridem in literariam Rempublicam importata est nostrae consuetudini, OSteriorum seculorum mori debetur de qua re si quis dubitet, Veteres hoc animo

consulat Auctores, k inveniet ni multum fallori

non solum Longinum, Sed CBetero Summos Scriptores, in huc re non die errasse, sed multum ab

eo, quod jam facimus, plerumque abiisse : vellem igitur hoc Cl. nostro histon in mentem VeniSSEt, qui, Cum nonnulla veteris Testamenti loca inveniat non verbum verbo in ovo Testamento reddita, aliam, prorsus aliam Sibi V. T. Lectio-

18쪽

x PRAEFATIO.nem, quae cum Lectione . . melius Conveniat, imit cum labore, nonnulla Vereor Cum teme

ritate excogitat Sed hoc obiter dico neque enim meae scriptionis hujusque temporis est aut Manu-tium aut nostrum histonum culpare, Sed hujus Editionis rationem Lectori reddere. Novam praeterea hujusce Commentarii Versionem Latinam feci, imprimendam Curavi nec tamen ollianum illam non laudandam Censeo : at vorum sateri liceat illa non mihi se satis probat Tollius enim stili Ciceroniani amantissimus vidotur sensum Longini pluribuS, quam necesse fuit, verbis dilatasse k attenuasse: ne nimio studio longiores periodo proserendi, Lectorisque aures implendi ita multa lOC Obscuravit, ut minori

opinor labore intelligendus Sit Longinus, quam

Tollius. Velim Interpretem fidum esse, Sed non sui ostentatorem Sit modo ejus dictio Latina sint

verba sensum GraeCi auctori clare breviterque eXprimentia, non quaero an VerSi ornatum praesesserat; neque enim legenda, Sed consulenda est illa, ut de vi Graecorum verborum ignari Praesenti sit auxilio De iis hic Versionibus Latinis intelligi velim, quae una cum Graeco Auctoris teXtu imprimuntur de caeteris enim, seorsim editiS,

qualis est Gallica illa Celeberrimi Boilavi Versio, long aliter se res habet in his, ornatum Mele-

19쪽

PRAEFATIO. xigantiam quaerimus in his enSum magis quam Verba paria paribus respondentia Pectamus nec possit ille Interpres omnino placere, qui non prout Hu Linguae, qua utitur, postulat ratio aliqua immutat, corripit, dilatat, ut ipsam vim Spiritumque Auctoris ob oculos legentium ponat. Saepius licet extum Graecum muturim, Vel potius emendarim, nihil meum, si XCipia unum Aut alterum , quaCunque fretus ratione, illi inserui: Storum auctoritatem ubique ser secutus sum rationes vero TeXtu immutati paginis singulis subjeci, , quae lecti eSSet anulii, sive ut eam saepius VOCO vulgata, paSSim LeCtores monui. Totum insuper Commentarium Notis illustravi; quarum partem e Fabro, Langbaenio, aliisque,

earum auctoribu nominatiS, mutilatu Sum longe Vero majorem partem e proprio penu hausi Ιnterim non id in Notis ut vulgo solet mihi faciendum Censui, ut Solum Auctori Verba Sensumque

explicarem k Obscuris locis lucem darem sed Latinos Auctores eodem modo, quo Longinus Graecos, Xaminando protuli, k ubique ejusdem Sublimitatis generis exempla ex Virgilio Cicerone, Sacris Scripturis c. collegi paria paribus Objeci, secique ut Lector temere potius an Cum judicio, ipse videat easdem scribendi virtutes, Endemve vitia Sublimitati contraria in Latinis Scrip-

20쪽

toribus vel collaudare mecum una posset, vel Cul

pare.

Supra memoratas Editiones omnes tu hoc opere perficiendo ad manus habui quibus inspectis perlectis Omnium sero mendarum ortum plan&vidi mihique saepius apparuit, quis Editor vel consultd vel errore Typographico quemlibet Longini

locum mal mutarit, k sequonte Editoros secum una de recto Lectionis tramite deflexerint. Versionem etiam Gallicam nobilem quidem iuram, sed quam non semper fidam Satis esse opinor ob oculos meo PoSui k quaScunque Notas Boilavius

ipse aut Dacierui Boivinus illi addiderint, eas diligenter perlegi, , ubi operae pretium fuit, in meam ditionem recepi: in mihi comparavi Conradi Samuelis SchurZfleischii animadversiones

in Longinum, utiles quidem tum ob doctrinam, quam Saepissime Stentant, tum Ob variantes Le tiones, quas ille ex Sto Ambrosiano collectas in lucem protulit. Praetore duos Indices huic per subjeci quorum prior, qui Voce phrasesque in Commentariodo Sublimitate occurrentes continet, multo auctioria emendatior jam rodit. De Stis, quibus hic usus sum, postremo in loco dicendum judicavi. Ambrosian illo, qui in Bibliotheca ediolani extat, quemque praedictus