Praxeos medicae universae praecepta. 1826-43

41쪽

DE DIAPHRAGMITIDE.

de dolore ad latera colli conquerantur Respiratio, holo thorace peracta, Sublimis, parva. anhelosa, interrupta, suspiriosa est. Praeterea iquivis inspirandi. loquendi, tussiendi, alvum vel urinam deponendi conatus, dolores adauget. Deglutitionem impeditam esse non vidimus, illam vero strepitu quodam Circa ventriculiam comitatam fuisse, percepimus Malis enu meratis singultus, interdum et vomitias, accedunt. Ingravescente indies morbo, delirium et

risus sardonicus 6uPerveniunt. Brevi ante mor tem symptomatum remissio observari solet η θ.

Felici in casu diaphragmitis veluti pleuritis

desinit. 2. Visum est diaphragma tam vehementer Autopsino inflammatum, ut injectoria arte reddi non posset rubicundius, idque tum in miasculosa sua parte multa , tum in tendinea universa Praeterea reperiebatur septum trati8verSum Obdia tum Pseu domembranis'; concretum Cum basi pulmo-

- num

23 Aeger Clinici Villiensis A. 1819. V. S Vi CZ l. c. Obs. 2. EX origine et decursu nervorum Phrenicorum explicatur iste dolor . 24 SAwicet Obs. I. 25) ΠυπHAM opp. De asire et morbis epidemicis. A. 1744. 26 HAEN Rat. med. P. IX. C. I. f. b. C. II. f. 7. 27 Lego in schedis Patris mei: se Die 25. Iun. 1798.eum cadaver Archiducis Austriae MARIAE CHRisTINAE,

42쪽

10 DE DIAPHRAGMITIDE.

variis tumoribus ' P, ut ab hydatidibus ass). Erat

. . Hae praesente aperiretur, Vidi diaphragma in ea parte, quae licpati obversa est, colore quasi tendinco D troque eκ latere instriaci iam , tamque crassum ut tres Partes pollicis unius aequaret. Fibrae musculares discisso illinc diaphragmate) manifeste in medio iacebant, utrinque a pseudomombraria lavdacea quasi,mac densissima, contectae. Similes ob pervationes nax-

35 Misceli. Nat. Cur. Dec. III. A. I. Obs. 22.

43쪽

DE DIAPHRAGMITIDE.

Deum ῖβJ, osseum as) et peticulis notatum μῆ).3. Diaphragmitis, interdum epidemica μη), Caussae. excitari solet, a frigore aestuanti corporis admoto μ', a potu frigido eoque fermentato ingesto, ab evacuationibus sanguinis habitualibus neglectis, a Cursu, ab exarathematibus et impetiginibus retropulsis, ne iterum de ruptura et vulneribus dicamuS.

g. V.

1. Quid Τ De vulneribus immo dicendum D. diffi- est, nam nisi ex pathologia vulnerum lux hic

in UALLEni Coll. disp. pract. Vol. IV. p. 269. 38 SCHRE in En Coariment. Soc. Petropol. Vol. VIII. P. 228. 39 MOROAUM Epist. LXX. Art. 5. 40 STOLL l. C. 41) SAGAR A. 1770. diaphragm itidem epidemicam interi usticos observavit G. VooEL mni . Q prati. Ara ΠοωιSSenoch. 4. Th. K. 10. . Epidemicam quidem non vidi diaphragmitidem, sed annuam constitutionem peculiarem, et hujus morbi evolutioni favere posse, eX eo concludo, quod a. 1819. tria illius exempla inclinico Villiensi habuerim, cum alias plures anni PTaeterare soleant, antequam vel unicum invenire liceat. a) Scia Ur ZE I. c. 39. 43 AAsnow Act. R. Soc. Havn. . Vol. I. P. 205.

44쪽

assulgeret, de diagnosi di aphragmitidis desperan

dum foret. Docet autem ea, VetereS non errasse,

ubi risum sardonicum inter symptomata dia-phragmitidis recenserunt, cum ille risus revera ab assectionibus gravioribus septi transversi non sit alienus, quod aut ex nexu intercostatis Cum tertio ramo paris quinti μ'), aut a connubio Hervi Phrenici cum pari vago et nervo faciali explicatur. Explicatur inde etiam cur risus Sa

45 Est risus sardonicus spastica musculorum faciei contractura risum simulans. Sardonicus dicitur risus, aherba Sardonia, quam qui gustarunt, labiis dolore in Tictum contractis, veluti ridentes emortui esse nur

rantur.

47 Quodsi itaque caussam simulati huius Tisus, qui aegroto funestum praenuntiari solet exitum, sciscitemur, nullo fere negotio eam a connubio, quod pari est intercos tali cum quinta coniugatione, petere possumus. SCHUI ZE l. c. g. 33. 48 Il Uest pia, etonnant ques les .ections dia- Phragme puissent occasionner des conseialsions dans IesmuScies des Lores, et quelles solent en esset sota ni la auiae dos mala dies de ce grand muscie. Eu esset, Dyne a diaphragmaliques communiquent par des fleta a Pecia ners Dagues, et celut auec lo faciat, qui re and sos rameaux dans Ies muscios dos leνres: leur conνulsionpetat erre uia esset de Passeclion ners SaPhra; matique, qui communiquo aussi aDec te faciat e au moendu plexus forms principalement par les quatriame et cinqui mes patres ceroteales, par largueti la mujetire Paselle des ners dAPhragmatiques eεt formee. PORTALA t. med. T. 4. p. 233. '

45쪽

donicus a vermibus intestinorum oriri possit Nec arduum est de montis alienatione, diaphrag-mitidis interdum comite, per Consensum PleXus coeliaci ope nervorum vagorum et intercostalium cum cerebro , rationem reddere. In .

terea dari haud raro di aphragia itides sine risu,

sine delirio =gJ, quin immo sine εolitis hujus L 2 morbi

40) A. 1786. Obiit in Nosocontio Ticinensi , , aeger cum

febre pelechiali, delirio, risu sardonico, et sin ultu. stipata: Dillilominus diaphragina nullum vestigium iustam mationis obtulit, sed copiosi ascarides lumbri- coides nulliaeque saburrae iii intestinis tum tenuibustum crassis inveniebantur. Ex Schedis Patris mei . Cfr. Epito me de cur. ho m. morb. T. II. p. 180. Doleo encephaluiu hujus viri non fuisse adapertum).50 Rationem pro itide eXquisituris, Crix nerveo dia

phragmatis centro incenso, continuum delirium, quod in furiosum multoties observatur abire, sempeT Praesto sit, haud obscure videbitur, causam hujus phaenomeni, maxime conserendam esse in mutuum illud commercium , quod diaphraginati Per nervos est cum

51) I: ONLT Sepulchr. Anat. Lib. I. Sec t. I. Obs. I.)proseit exemplum ubi puellae cujusdam lipothymia

subito interemiae cadaver dissecuit, in cujus carnosa diaphragmatis parte abscessum magnum deprehendit, quae tamen viva nunquam delirio fuit tentata. MoRGAGNI de sed . et catas. morb. Epist. VII. Art. 14. Inquit: se ego tendineam quoque di aphragmatis partem quam unam maxime attendunt, qui delirium a dia-phragmatis inflammatione repetunt) inflammatam, cum vix confusa ct sub delira, morbi e tremo tempore,

46쪽

20 DE DIAPHRAGMITIDE.

imorbi symptomatibus fasti medici abunde

docent.

Disi. Dia- 2. Dis hi agmitis, quae risu et delirio sti- 4 .H'ab Patur, Sarae COHsundi posset cum enco halitide a qua quondam vix disserre credebatur si ); qui tamen error jam diu correctus fuit Caete-Tum mens fuisset. Et HAE N l. c. casum refert, ubi septiam traNSVea sum iri musculosa parte multa quidem, sed in tendinea universa, adeo vehementer inflammatum fuit repertum , ut ipsa Per artem iniectione Tubicundior reddi Don potuerit; et tamen aeger in morbo non deliraverat, sed ipsam tantummodo sub mortem; pariterque ritu sardonico, convulsionibus, furoribusque plane liber fuerat. Idem docuit WEN1,1 Obs. do Pleuritide et pori pia eum. Sect. Cadav. l. 2. 5.), ubi di aphragma in tribus cadaveribus inflammatum describit, sine delirii, vel risus sardonici mentione. Plures observationes quoque collegit SELLA l. c. , eX quibus pater, Hon quidem semper deesse deliria, sed

certe non semper et raecessario in diaphi agni ditis inflammatione occWτreTe.

52) HAE N l. c. p. 68. postquam aegri sui historiam

enarravit, - ubi titilla nausea, nullus vomitus, ob- Servabatur, ac Ventriculus omnia pharmaca et si irritantia porserebat, tandem exclamati H Quis demum mortalium in hac pleuriti de fuisset unquam universi pene di aphragmatis itissam mationem suspicatus Θ 58 Primus GALEN Us inflammato diaphlagmate, doliria, non multum a phrenitido diversa produci, dixit Dolo c. ni ci. Lib. V. C. 4 . In eadem opinione vexsa-' bantur BoΛΕΥ l. c. et Tullo D. X INOEax Tlieati .PTaX. med. p. 338. . 54) A LANolo Prax. med. C. XIII. a LAURENT. BEL-

47쪽

21 Plisuritis.1. Dolor ad thoracis latus. ' per musCulos pectoris absolvitur. rum non ' sola diaphragmatis, . sed et aliae in flami nationes viscerum abdomitialium, cerebriastection e simulare solent

disteri, sequens docet tabula : Pleuriside. Diaphnagurit is.1. Dolor sub stertio ad

finem COStarum.

e. Dolor cinguli instar 2. Dolor PunctoriuS .est. PCCtus constringit. l3. Respiratio maxime' 3. Respiratio maxime per musculos abdominis peragittar. 4. Sunt qui diaphragmitidem in tesu inciam Disti ricia oet musculosam. dividunt ac, ibi risui*, delirium et singultum, hic vero symptomata miti Ssima obvenire Contendunt, num jure nec De 2 igno

5. Quas observavimus diaphragmitides, in-Distinctio

dolis erant aut rheumaticae aut meta Staticae. itidoletiti Cavendam, ne Symplomata Her, Usu ex solo septi transversi cum Cerebro ConSensu Oita, ab

indole morbi typhoidea re Petam Ud. ac. Vulnera diaphragmatis dissicilis esse. Sa- Progno nationis diu constat atque Iethalia habentur

48쪽

22 DE SINGULTU.

praeprimis quae partem illius tendineam occupant ' Quacunque in diaphragmitide singultus, perennes eX tremorum perfrigerationes, a dores interni, sudores algidi, mali ominis ac lactae gangraenae indicia sunt. Resolutio ut in pleuritide obtinetur. cura. 7. Cura morbi indoli ad aptanda ab illa pleuritidis haud differt. Vbnae sectiorios largae, uno Ore, atque jure Commendantur

De singultu. g. VI.

D e finitio. Lit eratu a. Definitio. 1. Inspiratio, Sub qua Concussus thorax celeri impetu una cum abdomine attollitur, aer Cum Sono acuto per Os exploditur, loquentibus. que sermo intercipitur, singultum constituit. 2. Sin-

49쪽

2. Singultus semiotica ab HIPPOCRATE et Literatu. GALENO perbelle tradita est. Ad therapiam vero ' quod spectat, fundamentum ALEXANDER TRALLIANus posuit. Accessere observatores, quorum sedulitati, facta, ad doctrinam universam condendam necessaria, debemus 3). Inserviere illa ad conscribendas dissertationes auctoribus A LAERTI NEGLER F), STIN MELIUS SEN-NERΤus 7 , MICHAEL Is , Ni EsLING p) , SEBI et ἔφ), HOEMANN , Sc HEN CR CROCI Us Τ), STEIN-FELs δ' , HINNER VEsTI VAN REVER-

HOSTgutius derivatur a nonnullis ab imitatione soni ipsius singultus, ab aliis ab adverbio Oisi utri im, id est

2 Lib. VII. 3 Mentio illorum passim fiet.

4 Diss. de morbis mesentetit et de singultu. . it. 1578. Diss. de singultu praecipue puerperarum. Hal. 1738.

6 Theses de singultu. Franco L. 1606. ) Diss. de singultu. Viteb. 1624.8) Dis s. de singultu. Lips. 1655. 9 Diss. de singultu. Argent. 1655.10 Diss. de singultu. Argent. 1659. 11) Diss. de singultu. Jenae 1667. 12) Diss. de singultu. Jenae 1667. 13 Diss. de singultu. Maxb. 1669.14 Disa. de singultu. Marb. 1669. 15 Disa. do singultu. Lugd. Bat. 1686.

50쪽

DE SINGULTU.

mata.

1. Uypochondriorum variationem et ventris tumorem singultum imminentem indicare , HIPPOCRATES monuerat a '). Spectat haec observatio magis ad morbos acutos, quorum symptoma Sin gultus est, quam ad Chronicos. In his enim sinisgultus

16) Diss. de singultu. Ei f. 1691.1 Diss. de singultu. I tigd. Bat. 1692. 18 Diss. de singultu. Alid. 1695. aq) Diss. de singultu. Lips. 1697.20J Diss. de singultu. I, Iarb. 1707. 21) Diss. de singultu. Regiona. 1707. 22 Diss. do singultu. Mai b. 1707. 23) Diss. de singultu. Rehiom. 1707. 24ὶ Diss. de singultu. Gryphis . 1730. 25) Diss. de singultu. Fraiicf. 1754. 26 Diss. sistens singultum moxbum, SymPtoma, Signum. Ultrat. 1758.2r Diss. de singultu. Gocti. 1761.28ὶ Disa. de singultu. Basil. 1767. 29 Diss. de singultu. Lovan. 178s. 30 Diss. de singultu. Duisb. 1782. 31) Medicinae rationalis systema. I. IV. C. 4.32 Prorrhet. L. I. C. 12. . -