Praxeos medicae universae praecepta. 1826-43

71쪽

quodque constat ex CoSto, croco, spica, asaro, mastiche, aloe et opto. Ad eius imitationem confecta osunt pilulae Rodi DELETII, PLATERI, RIVERII , WILDE GAdis II etc. Celebris est mi Atura optata SI M.

ScHULgi I de singultus diuturni curatione in Misceli. Curios. med. phys. A. 6 et 7. Obs. l. 9. . R. Vini

cydoniorum. Tincturae xOsaxum .ia unciam unam.

Syrupi cydoniorum unciam Semis. Extracti Zedoax. grana quindecim. Olei destillati corticum Aurantio-xum grana quatuor. Laudant optati grana duo. M. D. S. Dio potiuncula cochleatim sumenda. Opium quoque commendatur adversus singultum a TRALLES Usus opii Seci. III. p. 97.); a Ra VER Io Obs. Cent. IV. N. 78. cum nitro a GEDEL IUUEELAND 's Iourn. 17. L. 3. M. p. 88.) a ScasMi DT Hondi 'S Archio f. Pr. mil 3. D. I. H. p. 156.).s8 Avic ENNA l. c. castoreum ad scrupulum unum porrectum mirabile in singultu Vocavit. Similia te stantur RIVERI Us in Praxi. MULI En in mysteriis medicis p. 165. HERCULEs SAN OTIA L. H. C. 12.99 Qv Anici animadv. p. 232. 100) ZAc H. Voc EL in medic. chirurg. Leobachiu/ven. P. 214.1 Idem, ibidem. 2 Guni odi in NecueiI pDiod. de la Soc. de med. Paris.

72쪽

46 DE SINGULTU.

Nomica 3 , aqua cinnamomi, iaether sud hur cus a Icoholistitiis'; oxydum tinci Pureis aritimasmodicus ruber Nec externis remediis

Parcendum, inter quae commendari solent: lac.' , acetum S J. folia marrubii Vulgaris alia eques herhae aromaticae oPium, ba

in Amyter d. N. σι. in singultu periodico . 3 RANoe in Actis R. Soc. med. Havia. Vol. I. p. 460. Tinctura).4 LUD. M EncAT Us opp. T. III. C. 5. P. 254.5) FR. ΠΟΕEMANN I. c. metti . med. f. 2. vel solum

6 CREI. I. Dis s. de Zinco medico. Heimst. 1780. Ratio mea Instituti Clin. Ticinensis l. c. Singultus, opto, mos clio, a sae foetidae, castor eo, cinctionae, Tebellis; veluti per incantamentum ope florum Zinci ad granum

unum bis de die, debellatus fuit. Peculiarem hujus

aegrae curam habuit audito x tunc meus, nunc celebris anatomicus, semper amicus, ALEXAd DER MO

RES CHI.

Commerc. Liter. Norimb. 1739. p. 35.8 Ait MOROAGNI l. c. : OVAT SALVAE memini se cile, obviumque remedium in notabili Comite respondisse, lac videlicet, quo foνebat Gbdomeus quamdiu enim lintea lacte madebant, tamdiu singultum aegro molestissimum sistebant: in quo tamen neu inutilis fuerat ilieriaca imposita. s) Cum lateribus pulverisatis nuchae applicitum. SCHEN Ndiss. Cit. P. 30. 1s Sc HENN I. c. . 11 e. c. absγnthium, Tullia, salvia, Tosmarinum, Vino

73쪽

fama ac em Iastra , animalia juniora epi- gastricae regioni admota. Item succinum etiamtiletum singultus levior seu accidentalis tolli solet per sternutationem vaporem Candelae extinctae , fumum sulphuris , Spiritus cohibitionem , inspirationem magnam δ), vociferationem silentium ' b, deglutitionem aquae uno anhelitu absolutam , terrorem

ima- malvatico irrorata ac in sacculo suscepta ventriculo apposita. V. Di ΕΜΕRBROECH. Obs. et Cur. 6. N. 53. GALE Nos in singultu cataplasma super spinam dorsi

applicabat.13 Ex crustis panis, baccis lauri, et oleo essentiali

17 HIPPOCRATEs L. VI. Aph. 13. singultu fatigante,

sternutatio liberat . AEae Ius L. V. C. 37. RIVERIUS l. c. Sic CHRYsi MACHUS medicus apud PLATONEM ARISTOPHANEM singultientem, qui spiritus cohibitione et aqua frigida gargarygata, curari non potuerat, sternutamento excitato, curavit . PAULLINI Lanx Sat. Dec. I. Obs. 7. RIGAUD l. c.

18) Eph. N. C. Dec. III. A. V. et VI. Obs. '88. 19 Ibidem Dec. III. A. V et VI. Obs. 288. 20) ARisTOTELEs Sect II. Problem. GALEN Us Lib. de

med. fac. parab. Lib. II. de caus. Sympl. 21 FH. HorEMANN l. c. g. 9. GEHEMA Decas oba.

74쪽

48 DE SINGULTU.

imaginationem assectam alapam , Compressionem digiti medii utrinque ad latera ligationemque validam thoracis vel ventris ope fasciae

25 e. c. aqua frigida in faciem inopinate inspersa, Tu-

more derepente facto, Verecundia eXcitata.

26) Eph. N. C. Dec. III. A. v et VI. Obs. 165. - Dec. II. A. IX. Obs. 103. Doni promissio . 21 Ibidem Dec. III. A. I. Obs. 44.28) ΙIOLLERI Us l. c. Facile eXplicatur hoc phaenomenon per ortum nervi phrenici eX medulla cervicali, ex qua et nervi brachiales , aliunde cum sympathico magno communicantes proficiscuntur. 29) HAnae MANN PraX. chim. L. II. C. 129. p. 169.

75쪽

DE MORBIS

77쪽

Do morbis PeriCardii, cordis, rarteriarum Et menarum in gener C. s. XII.

Doctrinae momentiam et historia.

i. J Uusculorum potentissimus, prim Us in Doctr.

embryone se movens, ultimus in moriente qui e Scens. vitae totius Curriculo sese vicibus innumerabilibus indefessu contrahens, et dilatans, talique pacto liquorem Vitalem, principium nempe caloris, pabulum nutritionis et fontem secretionum, Per Canales, satae non plane inertes, modo propellens, modo recipiens, atque Cum cerebro, medulla spinali, gangliis DerVorum et pulmonibus arctissimum nexum alens, animique allectibus plurimis adeo obtemperans, ut illorum veluti Centrum haberetur; - cor, inquam,

una Cum arteriis et υenis, Dori solum multarum

aegritudinum, Praecipue febrilium Particeps est, εed proprios quoque agnoscit morbos. Hi morbi quanta sint momenti intelligitur, Perpendendo, quod illis vigentibus - aliae corporis liti manis Parteo cruore Lbruuntur, inflammantur; aliae et side-

78쪽

Doctr. historia.

52 DE MORBIS PERICARDII, CORDIS, '

siderantur, algescunt, - quod cruor ob recepta. culorum, quibus CoerCetur, impotentiam aut in cavitates contiguas, aut extrinsecas, saepe Vita

inopinate periclitante, ruit; - quod humores, alias eliminandi, retinentur lentumque praeparant interitum; quod facultates animi perturbantur; quodque aegri ob εummas respirationis aerumnas, magis quam in omni alio morbo anguntur.' 2. Veteres medici dignitatem morborum Cordis, arteriarum et Venarum minime intellexerunt. Loquitur quidem HIPPOCRATEs de vulneribus corindis et de illius ac vasorum majorum dilatatione ' ; at vero, ubi de assectione cordis in febribus mentionem injicit ' , Duin vocabulo καρδίω cor ipsum aut potius scrobiculum cordis intellexerit, dubitatur Quin, in libris Hippocrati.

cis spuriis ), cor aegrotare haud POSSe, contenditur. Morbi cardiaci, verisimiliter ex stomacho proficiscentis, meminit CELsus si). PLINIUS contenderat cor vitiis non macerari J. Aliter jam senti it GALE Nus, ubi loquitur: 10 de similitudine inter symptomata erysipelatis cordis et Vul

nerum

79쪽

ARTERIARUM ET VENARUM IN GENERE. 53

nerum in gladiatoribus quibus pectus pertunditur β); 20 de morte a grorum cum animi deliquio et palpitatione cordis 30 de hydrope pe ricar dii et 40 de corde consumpto a Carie Sterno et putrefacto peri cardio) denudato A RETAgus lipothymias et dyspnoeas ex Corinde repetiit. Ex vitiis primariis cordis mortem, ex consensualibus animi deliquium Phu Lus ΑΕ-GINETA derivavit ARABES, exceptis AvICENNA et AvENgo An doctrinam morborum cordis, a Graecis illustratam, haud locupletarunt. De illa, modo aevo medio proprio, dis seruit FRAN cISCUs DE PEDLMONTE QUO magis dein εaeculo XIV et XV. anatomia inclaruit,

eo ε) De Iocis assectis. edit. Basil. 1558.9) I. c. IV. p. 295. Et Coimnent. in HIPPOCR. Aphor. L. II. 41. P. 248. 49. 10 De loe. assectis. Lib. V. P. 297 11 De ad m. anat. L. VII. p. 182. ε12) De caus. morb. acui. Lib. III. 2. P. 15. edit. BoER-

13) l. c. L. I. C. 11.14 L. III. C. 34. p. 91. edit. Basil. 1558. 15) Carion. L. III. feri. 11. tract. II. Cap. 1. Loquitur de instam matione ab aliis partibus ad cor et rexicar dium propagata).16 Theis tr. L. I. Tract. XII. C. T. fol. 19. 6. edit. Venet. 1406. Do hydrope pericardii et exulceratione cordis).17 Comment. in ΜEsυκ. sol. 229 - 232. edit. Vel et, 156 2.

80쪽

si DE MORBIS PERICARDII, CORDIS.

eo magis et morbi cordis innotuerunt, opera ΜONDINI DE' Luget I δ' , GENΤ1LIs DE FULIGNO '), IOHANNIS ARCULANO , HuGONIs BONC1O ANTON. CERMIso NE BARTHOL. MONTAGNANA ANTON. BENIVIENI et ALEX. BENE-DΕΤΤΙ- Saeculo XVI. ex eodem lante locu Pletabatur doctrina morborum cordis a GUIDO

18b Anat. Cap. XX. De desectu et excessu aquae in Pericardio, a quo ultimo inquietudinem et cordis pabpitationem derivat).19 Cons. fol. 59. a. edit. Venet. 1518. De decremento et defectu cordis eX Rigoro et debilitate ce Tebri). x 20 Expos. in liba . nonum ALMAlis ORIS P. 500. Basil. 15 40. De venae sectione periculum inflammationis et suppurationis cordis impedietite . 21 Consi I. f. 27. d. 28. a. edit. Venet. 1518. De coti- ditione frigida et Ii umida cordis, pulsus impexceptibilis et debilitatis caussa . 22 Consi l. f. 18. d. cdit. Venet. 1518. De palpitatione cordis a statibus hystericarum et f. 20. De puliatione arteriarum ventriculi .

23 Consit. N. 11ι. sol. 146 sqq. edit. Venet. 1564. Mors improvisa eX vitiis cordis).24 De ab d. morb. caiis. Obs. XXXV. Do pol 3 poventriculi cordis sinistri . Obs. LXXI. item). Obs. LXI. Sanguis ater in corde apud asthmaticum . Obs. LXXXIX. Abscessus in Ventriculo cordis sinistro). Obs. LXXXIII. De corde circum circa villoso in latrone bis laqueo incassum suspenso). Oba. LXV. De corde denudato ut apud GALENUM).2s Anat. L. HI. C. 12. De varia positione cordis).