장음표시 사용
291쪽
siri mae lib. IV. Q. XL. cap. IV.
S. II 8 . Si reus in insigni aliquo arti sieto exeollat, oli publicam utilitatem aliquando mitigari possunt Poenae iij squamquam consultius est Principem consuleret; quemadmodum et sere parcitur iis, qui ingentem reipublieae utilitatem attulerunt, detegendo transfugas,
aut perduelles sa=; saltem apud nos, si in potestatem fisci tradiderint ( S. Ois., et Iio. 3: nec non, qui in delictis quibusdam se produnt, dummodo prius ab aliis proditi non sint (33. ii Argum. I. Ad bestias St. m. hoe iit. I L. Non omnes S. S. tili. V. de re militari s s. i6. Ii L. i. Prop. H. cο . de aesertoridi ( II. o. ), 1 Mic. coae de his, qui se deferunt (io. i 3. ), Fab. cia. Aοc est. lib. s. tit. 25. Uef i .
Qui diutino tempore in reatu suorunt, idest in carcere, et custodia, mitius Puniuntur iij; carceris squallor, et molestia loco poenae est: Si reus laqueo decidat, iterum u pendendus non est. Prout seri vulgata sententiae sormula, qua rei sic damnantur ad patibulum, ut mors Sequatur, seu anima a corpore separetur. Sane Poena gravior
uni delicto debita non tollit leviorem delicto leviori impositam, sed reus surium delictorum poenas omnium ferre debet, si omnes executionem habere possint tu, si L. Si diutino et S. V. hoc tit., V. Thesctram decis. G. sa) Nerum. Constit. lib. c. tit. 25. S. S. S. ii M. Ex regula superius proposita , ex qua poenae in dubio interpretatione sunt emolliondae ( S. iida. i, colligunt interpretes, si poena gravior imposita sit delicto, quod nocturno, quam diurno tempore admissum sit, atque illud in diluculo perpotratum constet, leviori tantum poenae locum seri (ii; quia stricte dici nequeat, de noete peccatum suisse. Si manus amputatio in Poenam praecipiatur, sinistra, tamquam minus apta, et minus utilis, amputanda est; nisi poena delicto proposita suerit, quia manta admissum suit, puta tabellioni , qui pulsum instrumentum conscripserit; hoc quippe casu membrum , quo pece tum est, Poenam ferre debet sal: atque do inquens in ocneio in eo puniri debet i seu ossicio privarii, non in aliis, nisi crimen gravissimum sit (J : . negligentia autem ollicialium non praesumitur in maleficiis clandestinis, et occultis si . si Argum. I. Titius et S. S. i. m. de liber , et posmum. ( 28. a. sui met in m. hoc tit. num. B. i Si Fab. co . hoc tit. lib. s. m. a G. des iv. ira C P., et iasi . i. , et dem is.
S. I 8 . Eodem tandamento aliqui defendunt, poena statuto imposita percutienti, aut vulneranti in dubio non assci mandantem, aut consulentem: quibus arbitraria Potius poena infligenda est, cum non nisi in casibus a lege expressis eadem delinquentis, et delicto eaussam dantis poena sit sit Conclusio haec dissicultate non caret, nec recipi Posso videtur respectu mandantis su : praeterquam in Poenis statuto singulariter propositis, quae tacite extensionem non admittunt, prout suo loco de statutis agentes demonstravimus t Zi; etenim mandans Prima delicti caussa intelligitur is lo36. ii J Voet in c. hoc tit. d. ratem. 6. Pro . stra. ta h. Od. hoc tit. lib. D. Q. I S. . m. s. in primo.
292쪽
Sola autem mandatarii assertio probationem non tacit ad condemnationem, immo e ' nec ad habendam de reo quaestionem, si non alia adsint indicia fit; nulla, aut vix in Utilla fides adhibetur ei, qui propriam turpitudinem allegat, praesertim Post iniqui mandati executionem. Indicia haec esse possunt, si minae praecesserint, maxime Paullo ante scelus patratum, si injuriarum capitalium caussa subsit inter laesum, et mandantem, mandatarius vero nullam laedendi, vel occidendi caussam habuerit: si is, qui mandasse dicitur, prius aliud crimen perpetraverit, ex quo posterioris capi praesumptio Possit, Puta adulterium in marito, vel uxore, qui mandatum occidendi dedisse allegetur set :atque receptum , ut in delictis atrocioribus leviora sussciant indicta , ut quis condemnari Possit ex confessione mandatarii (3,tii Fab. cod. hoc tit lib. s. sic a s. d. desinit. S. niam. i. , et seqq. ut Fab. H de v. s. ntam. G. . et Seqq. 33 f h. nil R nII DE DIIS. ii . Cum plenae criminis probationes non habentur, ordinariae poenae reus subjici non potest, sed extraordinariae tantum, singulis adiunctis pensatis, atque praesertim anteacta rei vita, et fama fit, nisi accedat rei consessio (a : extraordinaria autem poena ad
Leges tamen poenales ex rationis identitate a casibus expressis ad alios similes verbis legis non comprehensos exteruli posse, alibi demonstravimus si : excipiunt aliqui leges, quae a mero Imperantis arbitrio pendent; videlicet, quibus prohibetur, aut praecipitur
suh Poena actus per se indisserens sa); quia leges huius generis continere videntur ius singulare ad alios casus minime protendendum i3 . ii V. Tom. I. sv. aa. S. D. sa met in m. hoc fit mm. s. in Prisciss
Immo etiam contingere potest, ut poenae Potius exasperandae sint, quam leniendae, vel quia majus ex scelere in aliquo loco damnum immineat, qua ratione gravius plectuntur , ait Iureconsultus, messium incensores in orica, vitium incensores in Mitia , adulteratores monetae, ubi metalla sunt it , vel quia, multis personis grassantibus, exemplo opus est, ut cives eo crimine deterreantur sax
s. Uya Qui in sua provincia deliquit, si in alia inveniatur, atque in carceres detrudatur , tum de crimine convictus sit, non ad aliud condemnari a Senatu solet, ait Faber, quam ut exulare consestim iubeatur, si non ab alio accusetur, quam a fisci patronoti : quod tamen de levioribus tantum delictis accipiendum est, non de gravioribus, quae puniri publice interest. ii Fab. cod. hoc tae lib. s. tit. IS. Q v. 22. S. iis3. In quaestione, cujus loci poena delinquenti irroganda sit, puta si Titius in uno loco lethaliter vulneratus fuerit, in alio ex eo vulnere mortuus sit, atque diversa homi- IURISPR. Iram. XII.
293쪽
aso IurisArtiae lib. IV. tu. XL cap. IV. s. i. is. cidii poena in diversis his locis obtineat, plericine sentiunt, reum subjici poenae, quaei viget in loco insticti vulneris; tu in quia vulnerans occidisse videtur ipso momento illatii; . im vulneris sit, quo morbi caussam dedit; atque initium delicti, non secus ac contractus, magis inspicieudum est, quam quod postea contigit tu tum quia alioquin a potestate via luerati penderet, quonam poenae genere homi ei da alliciatur , quod absurdum est. ii L. IIuic acriAttirae i S. S. i. , L Ait leae ui. S. i. m ad loe Aquit (s. a. )tu L. i. mae ubi de criminib. vi OP t. (3. IS. S. Os . Idem dicendum, seu locum perpetrati delieti in poena attendendum, licet delinquens alio in loco domi ei lium haboat; quia et in loco delicti videtur eontraxisse , seu quasi contraxisse, atque ad Poenam maleficio subeundam se obligasso tit: quo iundamento, octo dosonditur, mundantem puniendum esse juxta leges loci, ubi delictum perpetrari mandavit; cum et ibi mandasse intelligatur tu,
s i OS.IIaec lucem asserunt quaestioni de tempore quod in poenae Praesinitione inspiciendum sit in eo casu, quo post delictum perpetratum, Sed ante ccindemnationem poena ex sperata , vel imminuta sit: nimirum delinquens poenam ferre debet, quae maleficii admissi tempore vigebat; tum quia tunc Se ad poenam subeundam ex quasi contractu obligavit sS. praeced. 3; tum quia ex trita iuris regula leges non Praeteritis, aut Pra sentibus, sed suturis tantum negotiis formam dant, ut Si aliter expresse caveatur si,
His addendum , a reo subeundam esse Poenam , non quam conditio eius admittit eo tempore, quo sententia sertur, sed eam, quam sustineret, si sententiam passus esset, eum deliquit iii: Puta si crimen commiserit, cum Servus esset, atque deinde ante sententiam condemnationis libertatem consociatus sit, vel viceversa lal: ergo tempus quoque patrati delicti inspici debet in poena infligenda, ut modo diximus (s praeced. iiij. L. i. in 'in m. s. hoc tit a) D. l. i. S. i. , et a. c. hoc tit
Cum autem vulnerans iam videatur occidisse, cum lethalo vulnus infixit ti=: sponte sequitur, in condemnatione habendam esse rationem legum poenalium eo tempore vigentium, quo vulneratus homo fuit, ut initium potius speetetur, quam quod deinceps subsecutum fuit saxlij D. L mio seristrarae i S. S. r. , t Ait lex ai. S. i. ad les Aquil (s. a. a L i. cod. tibi de criminib. vi v l. (3. IS. )
Supra diximus, Poenam, si proprie loquamur, a mulcta distingui (S. I ret .i; atque
mulctam plerumque in pecunia solvi: mulctis autem, seu Poenis pecuniariis omnino satisfaciendum est, nec admittitur cessio bonorum ad eas declinandas, ut supra diximust S. 8 o. ; atque si condemnati iis solvendis idonei non sint, corporali coercitione plectuntur lii, juxta vetus adagium, ex quo in pelle luit, qui non habet tu aere, nisi Princeps criminis, seu poenae corporalis gratiam saeiat, prout et in hoc casu potesti et . Haeredes autem condemnati pecuniarias poenas non debent, sicuti nec expensas iudicii, si, cum reus Contumax esset, sententia ante eius mortem legitime intimata non fuerit, aut si praesens esset, tempus appellationis non Praeterierit, antequam vita iunctus sit tal
294쪽
m AOmb. stta Fab. cod. hoc fit. lib. s. fit. I S. desit. I. es. l. s. sal Aeg. Conaeit. thici. S. 8. . asst . . xi . . . Porro iudices tum maiores, tum minores singulis trimestribus iubentur trasmittere ad pravincialium tributorum praelectum notam Poenarum, quae pecunia solvendae sunt, atque mulctarum ad fiscum devolutarum, ut hae a thesaurario exigantur si): omnes autem pecuniariae poenae, et confiscationes, detractis prius litis sumptibus, et iuribus ossicialium fisci, partim denu uelatori, partim xenodochiis, partim fisco, aut vassallis cedunt ta), nisi forte Princeps mulctam aliquam in singulari casu sibi ex
Ossicialibus tribunalis, vel fisci severe prohibitum est, ne de caussis criminalibus transigant, sive ante, sive post sententiam : graviter alioquin puniendi, non secus ac si processum aliquem supprimant ti): tum et vassallis eadem transactio interdicta est sui; quibus simul veli iam, aeque ac universitatibus, ac cuilibet, ad quem forte spectent confiscationes, poenae, et mulctae, ne eas locent, aut alium contractvm de illis ineant sub poena privationis, et devolutionis ad fiscum per decennium, qalvo utique universitatibus indemnitatis iure adversus administratores s33: atque in hae re, idest cum quaeritur de transactione in caussis criminalibus, probationes privilegiatae favore fiscisum ciunt, quemadmodum et in casibus, quihus aliquis tu publico ossicio deliquisse insimuletur si . ii Reg. Constitvl. lib. i. Q is. S. t. , α, et 3., Fab. mae ne 3M. M. PrinciR. lib. s. tu. ah desin. 3.
Disputat Faber, ad quem pertineat pecuniaria poena, vel mulcta, si fructus jurisdietionis tempore admissi delicti ad Titium pertinerent, tempore vero condemnatioriis ad Sempronium. Plerisque placebat, maleficii tempus spectandum esse li , prout plerumque fit t S. I ici. i. ad iis .): sed quia multa ante condemnationem evenire possunt, quae impediant, ne condemnatio sequatur, Puta delinquentis mors: atque mulcta ob delictum quidem, non tamen omnino ex delicto, sed ex condemnatione, seu judicato debetur, Senatui Sabaudo placuit, condemnationis tempus inspiciendum esse ta). ii 3 Fab. eod. hoc eis lib. s. eit. IS. dem. I. in princi . ut Fab. d. def. 23. num. i. , et Seqq.
Simile illud est, subiicit Faber, quod rerum iudicatarum emolumenta, quae in podinam temere litigantium apud nos exiguntur, non debentur ei, qui coeptae, et contestatae litis tempore ius illud a Principe conduxerat sed ei, qui in conductione r peritur, cum res iudicatur silet atque illuc infert idem Faber, vendita iurisdictione sub pacto redimendi, si anta retro venditionem aliquis deliquerit, sed post eam condemnatus sit, Poeuam ad priorem venditorem pertinere, qui condemnationis tempore dominus est fax si Fab. Od. hoc est. lib. s. tit a S. d. def. I. ira simiai Fab. d. des a. talis Meg.
295쪽
Isa IurisAria. u. IV. sit XL cap. IV. Amenaea.
: ,- Iam innuimus, bona delinquentium aliquando fisco addici, seu, ut aiunt pragmatici, iii. ' post Iustinianum tamen ii , confiscari in sceleris atrocioris vindictam: sed de hae singulari poena sensim dicere praestat, cum speciales habeat dissicultates. iii V. me lib. s. ut 8., qui inscribitur: Ne sine iussu Principis certis iudicibus
De Publicatione, aeti honoriam Aco addictione. Digest. lih. S. titi Io. De hon damnator. Coae lib. s. EL s. De bon. Pruracriptor.
Poenam pecuniariam non serebant olim capitis poena damnati et deincem honoriam para covit Aco addici. S. Io ., et IIos. Iustiniantis damnatortam bona descendentibus, isque ascendentibus, lisque ad tertium gradiam Semavit, excePlo crimine laesae majesta g. S. IIM. Indi is ablata comanguineis non cediant, ud fiam. S. lao . Publieatio honorum mandari non potest, nisi a Supremis magistratibus, et M μα-vioribus eriminibus. S. i IOB., re itos. Publicationi honorum quibus casibias apud nos lactis sat p S. ivio. oe me distributio bonorum Deo addictorum p S. Iali., et IIIa An hona Publicata pertineam ad Vassallas, cum Prim g Pectiniariam menam imponit actui per se licito p S. IIII. Donare non poleat Princeps ante gententiam bona fisco Gildicenda. S. iat . Quid si delinquat sticinarius , maritias , atig mialier p S. III S. An piablicationi gubsint hona per sdeicommissum restituenda, pes alienari prohibilis PS. lal G. , et Ial . Contra metim in dubio facile respondemn otiarest S. iai S. Publicatis bonis omnibus mobilaeus, et immobiliblia, non penitim jura, et actiones nee furiam. S. illis. Alienationes in fraudem fisci factae, et praetermissae a iurendi occasiones rem-
Fiseus bona damnatortam acquirit, gia ciam onere cleris alieni. S. IIII. Ouid si condemnama bona habeat in territorio diversorum Principum p S. IIII., et IIII Bona etiam mobilia stibiiciunt Drisdictioni Princi s, in cWm territorio grant S. icta . Haetis diuersorum Principum feret rem aeria alieni pro rara honorum Parte, gracimex publicatione consequitiari S. I 225. Publicatio honoriam cessae morte rei, praeterquam in gravioribus deliciis. quid si condemnarus oppe aperii p s iu 26. An quinquennium servari debeat in honorum piatica ne post rei morumst S. iaci . Quid si reo, ratam aere alieno , nihil in bonis aversit J S. ia28.
on eadem semper viguit in hac re apud Romanos iurisprudentia. Primis reipublicae temporibus capitis poena damnatus pecuniariam non ferebat; quasi dupliciem Pro uno delicto gravem inuigere poenam minus aequum sit: deinceps sub Imperatoribus ad ultimum suppilicium condemnati, aut civitata privati bona fisco addici coeperunt, liberis licet superstitibus sti: quamquam Imperatores miseratione plurium liberorum moli, bona liberis aliquando re inquebant (a3.
296쪽
m publieatione, uti bonorum Deo addictione. li) L. Eum , qui 3. m. de interdici, et relegat ( 8. aa. fa3 L. Cum ratio et. Si plurea 3. q. hoc tu
Succedentibus temporibus Severus Imperator decrevit, ne bona perduellis fisco vinis diearentur, si liberos haberet ii et potiori ratione in leviorum, seu minus atrocium eri . minum reis sanctio haec servanda erat: sed non multo Post sancitum fuit, ut pars tantum dimidia servaretur liberis delinquentis, cui aut vita, aut civitas adimeretur taxatque sanctionem hanc de servanda liberis dimidia condemnati honoriam parte eonfirmarunt posteriores Imperatores Theodosius, et Valentinianus, omnia tantum bona fisco addicentes, cum nulli essent liberi s 33: sed in bonis matris condemnatae ad deporta.tionem nihil relictum fuit liueris sit; quia liberi a patre potius, quam a matre albmenta , et caeterea ad vitam necessaria plerumque consequuntur.
Quando quis io. cod. hoc fit. De bonis S eod. hoc sit S. II M. Ius hoc postremum usque ad tempora Iustiniani viguit sit: sed Iustinianus damnati consanguineis potius, quam fisco, prospicere volens decrevit, ut bona omnia damnatorum serventur descendentibus eorum, atque ascendentibus usque ad tertium gradum, data etiam portione uxori inopi, et indotatae sexcepto crimine laesae majestatist; atque his tantum deficientibus, hona ad fiscum pervenire voluit (23. si N eu i . cap. Oportet ciuilem ia. , ubi ordinis nomina intelligitur curia, sera ordo deetirionum moeta et L O nilo quis io. cod. hoc titia N eu i 3 . cap. iat. Prop. .. Thesatin lib. 3. quaeit 35. Niam. ., et s. Eo
Descendentibus, atque ascendentibus servantur bona condemnati s S. praeced. 3: non tamen ea, quae per crimen acquisivit; puta si cognatus cognatum occiderit, vel haeres eum, a quo institutus est iij; etenim occidens indignus est occisi haereditate tui, atque iudignis ablata fisco vindicantur (33.
Bonorum publicationem mandare non possunt iudices omnes, sed illi tantum, qui in summa administratione positi sunt, veluti praefecti praetorio, aut urbi, nisi priores ad Principis aures rem prius reserant si : atque hodie facultas haec competit solis su- Premis magistratibus sal, praeterquam in casibus a lege definitis saxiij L. Mic cod. ne fra. 'δ. PrinciR. cere judici, liceat conmean ( 8. a) Fab. coae eoae sit lis. s. tit assi desin. i. i3l Fab. d. desiui. i. ali ut tale.
Nonnisi ob graviora, et atrociora crimina damnatorum bona confiscantur ii , nimirum laesae majestatis divinae, et humanae sal: divinae autem majestatis rei habentur haeretici sal, et apostatae ( , quibus addendi, qui incestas nuptias contraxerunt sS . iii V. Fab. coae lib. s. ut ala. d. de . i. in Princi , et ali cit. I. aj D. L Quando quis io. coae hoc tit, ae N e . t 3 . cv. i a. in sim(3i L. Manichaeos d. S. i. coae de haeretic., es Manichaeis ( i. S. , Thesaiam lib. a.
297쪽
asi Iuri me lib. IV. tae XL. cap. IV. Appendimea issum, quo utimur, cautum est, ut praeter casus regiis, aut civilibus legibus e-icis. Plehensos, confiscationi locus fiat ex caussa contumaciae in omnibus delictis, in quibus reus ad mortem, aut triremes in perpetuum, aut aequivalentem huic poenam damnatus fuerit si . Cum tamen publicantur bona propter rei contumaciam, eadem cum fructibus restituuntur reo, qui intra sex menses a die publicationis, atque latimationis sententiae comprehemus fuerit, aut intra biennium sponte in iudicio steterit: solam proprietatem honorum recuperat, si post semestre tempus, sed intra biennium comprehensus fuerit lux quod si ex desieti qualitate bonorum publicatio sequatur, non ex contumacia, restitutio bonorum dissertur usque ad sententiam, tametsi delinquentes intra semestre se in carceres ultro ooniiciant i 3 . si Reg. Constit. lib. d. eit. 26. S. I., V. Oscisc. deeiff. ios. in in.
Lata publicationis sententia favore fisci, administrator honorum eligi debet, ex quibus impensae judiciariae solvantur, atque interim alimenta uxori, et liberis suppeditentur ii : debitores condemnati intra quadraginta dies debita sua edere teneatur sub Poena quadrupli; atque idem onus incumbit illis, qui bona cuiuscumque speciei ad nosce condemnatos spectantia teneant; nec non notariis Peues se habentibus instrumenta , quibus iura condemuati mutineantur iij. ii Reg. Constit. d. lib. i. H. S. .., S., et G. ia) Reg. Consist ibid. f., Io. . II. N ia.
Peraeta bonorum redactione in vim publicationis, haec publice proponitur: atque bona sub hasta venduntur ii : si emptor non iuveniatur, atque bona publicata ad vasaallos spectent, solutis expensis, eadem retinere possunt: at vero ad fiscum, communitates curare debent, ut ea colantur, fisco fructuum ratiouem redditurae a
Ilinc patet, bona publicata aliquando ad fiscum Prineipis, aliquando ad vassallas ex investitura pertinere , quadam utique portione fisci patronia data si, si tamen Princeps faciat ex non delicto delictum , seu poenam pecuniariam imponat actui per se licito, puta adversus eum, qui humenta in aliam Provinciam exportaverit, potest hanc sibi mulctam omnino reservare, excluso vassallo , lieet de omnimoda iurisdictione imvestito su=; tum quia Princeps jurisdictionem concedendo plus sibi retinet, quam invassallum transserat: tum quia, posito alio iure, edictum Priucipis ex collusione va salii irritum, atque inane fieri posset. si Reg. Constit. lib. d. iii I . S. i. , a. . et 3. tu h. coae ne sine DF. PrinciP. etc. lib. s. est assi dem. x, Thractum deest auo.
Plane Princeps bona fisco suo addicta doliare potest, nec non mulctas, et poenas pecuniarias, sed peti nullo modo possunt ante sen inutiam condemnationis (I : cautius etiam hisce in veredundis petitionibus apud uos obviam itum est; atque decretum , ut nemo haec a Principe in vim concessionis, aut donationis accipere P ait, autequam lata ait sententia, eaque in rem iudicatam transierit: atque ut nullius roboria sint decreta, aut diplomata , quae de his , circumventa Principis religione, oblenta fuerint tet . iii L. i. O . de Petillanio. sublat (io. II. x Fab. mae hoc dii ld. s. L a . clem. I.
298쪽
De milieatione, seu bonorum fisco addictione assy illis. Vae Fisco addicenda sunt in poenam eriminis bona condemnati, non alterius, ne poena suos auctores egrediatur si et atque ideo, si delinquat fructuarius, proprietas a domino iii non aufertur, et viceversa et ex delicto mariti sola ejus bona, sicuti uxoris tantum bona ex mulieris erimine publicantur : imino nec dotes mulieris fisco addicuntur in praejudicium mariti, nisi in quinque criminibus , nimirum majestatis , vis Publicae , parricidii , veneficii, et contra legem Corneliam de sicariis su .
Idem dieendum de bonis per fideicommis uin restituendis: fiduciarii haeredis crimen fidei commissario non nocet iii r si tamen fideicommissum ex die , vel sub conditione restitui debeat, potest fiscus ejus fructus, die, vel conditione pendente, Percipere la , quemadmodum conceditor creditoribus fiduciarii haeredis i 33.
ii L. Si Statius Florus d. s. i. c. de iure fisci ( s. ii. x Fab. coae hoc tit. lib. s.
Nec interest, utrum bona restitutioni per fidei commissum obnoxia sint, an alienari prohibita (il; quamdiu enim a prohibito retineri possunt, fiscus in ejus jura succedens fructus percipere potest: atque hinc municipali lege sancitum, ne essectum publicati nis , quae profluit ex delicti qualitate, impediat quaelibet alienationis prohibitio , substitutio , cautela, aut clausula exclusiva iurium fisci in praeteritum adieeta, vel imposterum adjicienda in quolibet actu inter vivos , vel ultimae voluntatis; cum hujusmodi clausulae, et cautelae pro non adiectis haberi debeant su): lex concipitur de bonorum addictione , cui delicti qualitas locum laciat : proinde aliud servandum innuit , cum bona propter delinquentis contumaciam publicantur, ut supra diximus ( S. talo. sit mei in m. hoc tit. ntim. d. in medio. a3 Reg. Constit. lib. . tic s. S. II.
Cum publicatio bonorum odiosa sit, stricte potius interpretanda lix atque ideo Modestinus asserere non dubitavit, non delinquere eram, qta in dubiis quaestionsitis con tra Acum Deile responderit tui, quia fiscus de lucro capiendo certat adversus delinquentem , qui damnum avertere satagit,
Si ergo bona omnia mobilia, et immobilia silicuius rei publicata sint, jura , et actiones sub hisce honis non comprehenduntur si , tamquam ab his vere distincta ta). In ei vilibus quidem causias iura ad res mobiles aliquando reseruntur, cum justa ratio suadet, hanc suisse legislatoris, aut contrahentium voluntatem : sed aliud probandum in poenis, quae interpretatione potius emolliendae, quam exasperandae sunt (S. ii 82. , prout et alibi innuimus s3 . Atque eodem fundamento scripsit Ulpianus, publicatistionis, quidquid postea aequirit condemnatus, fiscum non sequi ( i; seu Praesenta a tantum , non futura fiseo addicta intelligi. ii mei in R. hoc fit num. S.(IJ L. i. S. i. c. de division. rem ( i. 8. 3(33 V. Tom. II. Aug. ia . S. SOB. , et seqq. i L. Si mandauero a a. S. Is, cujus bona S. V. mctridat (i . i.
299쪽
e Sed, quamvis confiscatio strictam recipiat interpretationem, cavendum tamem simulti . n. est, ne siscus iure suo fraudetur. Atque ideo non tantum donationes ante sententiam secutae, et caeterae alienationes titulo oneroso saetae, immo et praetermissae aequirendi occasiones revocantur , si in fraudem fisci saetae fuerint a reo, qui bonorum publicationem ex scelere metuebat (I . Ninc pensio reo debita venit in confiscationem, licet alimenta ex communi sententia non veniant. a .
Publicationis is est effectus, ut bona condemnati in fiscum transeant, uti inussimus, Sed cum onere aeris alieni, pro qua parte in locum privati per confiscationem sum cessit li=; alioquin creditores innoxii damnum ex Publieatione Paterentur, quod aequitas non sint tax
S i III. Omnes in hac re consentiunt: sed dubitari potest, cui fisco acquirantur bona , si delinquens in diversis territoriis bona habeat; tum qualis fiscus, et pro qua Parte subeat onus aeris alieni. Si reus condemnatus fuerit propter delictum, quod ex iuris communis dispositione secum serat publicationem bonorum, sententia in uno territorio lata vim suam exerit extra territorium, in quo idem jus servetur (i : praesumitur enim Princeps alterius territorii vulle, ut sententia alibi lata, tamquam justitiae praesumpti nem habens in suo territorio executioni mandetur. ii Fab. me hoc sic lib. s. ut a . dem i. ira PrisciP. S. I 223. Sed, cum bona praesertim immobilia subsint potestati Principis, in cujus territorio sunt, sponte sequitur, ad unumquemque fiscum spectare bona in proprio territorio constituta si : atque idem dieendum de bonis mobilibus; licet enim, cum de successione agitur, mobilia esse singantur, ubi deiunctus morabatur, haec tamen sic tio in bonorum publicatione locum invenire non potest; cum enim de iure fisci cujusque agatur, vix praesumendus est territorii dominus fictionem hanc in sui dispendium probare velle. ii Fab. coae hoc sit lib. s. tit. a . d. des. i. in M. S. iaci . Ilis adde, vere, et proprie mobilia, non secus ac immobilia, quamdiu in territorio sunt, subiici imperio Principis; nemo enim dubitat, quominus Princeps possit legem de mobilibus, puta liumento non exportando, vino, et similibus serre; licet haec ad alienigenas spectenL
Porro quisque diversorum Principum fiscus aeris alieni onus subire debet, pro rata bonorum condemnati parte, quam ex publicatione consequitur iij; quemadmodum iri pluribus unius deiuncti haeredibus servatur (a, Ita sane postulat aequitas, gentium, immo et naturali iure firmata. si D. I. Tinoris a. coae ad leg. sit de vi Ptib et , et privat. (s. ia tu L. Pro haereaerariis di. cod de haereditan actioni, ( . 16.)
Inquirendum superest, quibus casibus cesset bonorum ex caussa delicti publicatio. Imprimis cessat morte rei ante condemnationem, licet crimen tale sit quod ex legum
300쪽
De sententiis, eam rae execulione in judiciis criminalibus ete ab sanctione poena hae coerceatur hi , quia requiritur saltem declaratoria iudicis senten- ff. i. g. tia, qua constet, accusatum talis criminis reum esse, accusatio autem mortem res plerumque extinguitur quoad poenam fisco applicandam S. io 3. 3, praeterquam in iii. . . criminibus laese majestatis, et repetundarum sa , aut auicidii ex sceleris conscientia perpetrati sZi: quod si reus a sententia publicationis poenam irrogante appellaverit. atque , appellatione Pendente, decesserit, bonorum quaestio etiam Post mortem remanet i 3. i L. In fraudem S. S. i. c. de iure fisci ( s. i . , V. Osaac. decis. I ., tibi probat, haeredem ossici sententia consis sionis contra ue notum lata.
Quibus autem casibus etiam post mortem rei quaestio adhuc moveri potest de bonis ejus fisco in sceleris vindictam addicendis, putant aliqui, non ultra quinquennium durare hanc bonorum persecutionem si : seu iudicii initium intra hoc tempus fieri debere tui: sententia haec summa nititur aequitate, et aliis legum Romanarum non. absimili hus sanctionibus tal, quas et fisco nocere traditum est i. iii Peregrin. da jtire cui lib. i. tit. S. num. II., intineman. ad L Si quis defunctum I. coae G -οStat. ( I. I. ), et alii passim.ial Argum. U. L a. iai L. i. . et Nagsim. Coae ne de stat Aranci . Post cliinquerari. Uticterat cet. ai. 3sii L. Si pater et . eoae eod. iv.
Praeterea cessat, exitu inspecto, bonorum Publicationis essectus, si delinquenti, .soluto aere alieno, nihil in bonis supersit sit; quo casu consultius est, ut fiscus creditoribus, quorum caussa Prior est s s laeti.j, bona condemnati dimittat
De sententiis, earumqtie exectitione in iudicili criminalibras, appellatione, et expensis. Digesti lib. 8. GL i. De publicis miliet Codie lib. s. GL i. Ut intra certiam reditis crimin. qvarata terminetur.
Sententiae criminales cui sint denunciandae p Quid si maeres in diuersas abeant semen SP S. OZa., et ia33. Ouid de impensis, camma, et eo, qtiod partis laesae interest Z S. 323 . arationi Aleriamque subjicitur reus ad moriam , MN eriremes dammius in cuia participiam. id si mineti solemnitates vijectae fuerint' b tuas. id si retis contumax gifp S. I 236. Sententiae criminales, q&sitis de poena eo Oruli agitur, executioni mcindari non AOsatim, nisi fuerim ct Senatu confirmatae Cuitia sumptibus Meetitio ip S. Iaa ., et ia38. IURISD. Iram. XII. 33