장음표시 사용
301쪽
sal Neg. Constit ibid. S. . , et S. sal Neg. Constit ibid. S. 3.
S. I 2Is. Si autem sententia a judico inseriore adversus. reum praesentem lata fuerit, nee a supremo magistratu adhuc confrmata , potest ab ea appellari, quamvis reus ad pecuniariam tantummodo poenam condemnatus sit, dummodo libris quinquaginta minor
non sit, appellari, inquam, ad praesectum i a praefecto ad Senatum, si poena libras ducentas excedat sal: appellatio autem interponi debet intra quinque dies ab intimata sententia, introduci intra decem, atque intra quinquaginta finiri, alioquin desert a habetur sa , quamvis veteribus pragmaticis aliud passim placeret (3, ii Reg. Constit lib. . tu 23. S. I. sui Aeg. Constit ibid. S. S., et .(3) V. Fab. coae de appellationi, lib. I. Gl. 26. delira. I 6., i . , II., ef S . S. iv o. Immo nec admittitur appellatio, nisi appellans idoneam cautionem praestet solvendi, quod in secunda iustantia praescribetur, ou paupertatem tamen ad cautionem iuratoriam admitti potest si . Nec permittitur appellatio a iudicis decreto, quo reus in pedisona citatus, nisi in jus veniat responsurus; nec vi, interlocutoriis sententiis, quae gravhmen irreparabile non inserunt ia . Cum autem delinquens a decretis, vel sententiis iudicum inseriorum provocat, nulla haec esse contendens, supplex libellus generalitisci patrono edi debet, ut, omnibus Pensatis, concludat, an uulsa, et irrita habendis sint, nec ne s33.
Quemadmodum in caussis ei vilibus appellationis remedium competit illis omnibus , quorum ius connexum est, atque suasit humanitas, ut pro reo criminis ad supplicium eondemnato quilibet de populo appellare possit ( S. 8 o. 3; ita placuit apud nos statuere, ut appellatio interposita ab uno ex pluribus ejusdem delicti consciis prosit
caeteris, etiam contumacibus: atque ideo iudex appellationis pro his etiam cognoscere debet, et definire, an prior sententia confirmanda sit, an reparanda sit; cum maxime favendum Sit condemnatis, ne Poenam sustineant propter delictum, quod forte non admiserunt, aut ne graviorem subire cogantur sal,
ii Reg. Constit ae lib. d. m. ad. S. G. tu Avum. L Absentem 5. st de Poen. ( 8. is. Js ia a. Quaedam supersunt adjicienda de litis eriminalis impensis. Supra diximus, nullas deberi impensas ne iudiciarias quidem ( videlicet quae judici. et graphiario solvuntur ), a reo, qui definittae absolutus fuerit, vel ab observantia iudicii ( S. Iouo. 3; judiciarias tamen deberi, si definitive absolutus non sit. sed, cum probationes non sufficiant, liligentior adversus illum inquisitio praeseripta sit ( S. ioui. 3: impensae autem, quas fieri opus est, ut reus appellans e carceribus iudicis inserioris transferatur in carches judicis superioris, iudiciariis computantur ( S. Ioa a. )S. II 3. Iure, quo nunc utimur, cautum est, ut trihunalis, et fisci ossicialibus ante sententiam soli debeantur in caussis criminalibus sumptus itinerum, qui suppeditandi sunt areis, adversus quos legitima adsunt indicia. si solvendo idonei sint; alioquin ab aerario Principis in terris immediatis, a vassultis autem in mediatis ( salva utique earum
302쪽
Zoi ibus modis criminet extinguantrari repetitione, prout de jure competere potest, in fine litis sit 3, pro rata iurisdictionis p. i. s. Parte la et atque idem jus est de sumptibus pro transmittendis reis, et testibus ad rei et defensionem audiendis s33: nisi vassallorii in cura, vel judicum ab ipsis nominatorum, iii. St. aut communitatum delinquentes comprehensi fuerint, quippe quo casu ex Principis aerario huius generis impensae praestantur, licet delictum in terris mediatis vassallorum admissum suerit .
Beo in expensas condemnato, exigi possunt ab eo impensae vacationum, et quidquid ex Caussa processus debetur: si tamen reus solvendo non Lit, nulla competitnetio adversus fiscum, et vassallos sit. Porro ex bonis condemnati imprimis solvunturim Pensae alimentorum, atque medicamentorum, quae occiso, hut vulnerato suppeditata fuerint: tum victus, et custodiae rei, tertio loco impensae osticialibus tribunalis, et fisci debitae: post haec sumptus, damna, et id, quod interest laesi: Postremo mulctae tax
Quibus modis crimina extin iantam Digest. lib. 8. tit. 23. Cod. lib. s. tit. St.
De Scruent Passis , eg restitulim
Cimina sulem modis extin tintiar. Imprimis talia poena , qtiampis lavi is, i a S., et i a G. Temporis Iusti crimen extin iliar, exculo crimim laracte moestatis. S. Ia I., et i a d. An homicidium picennii praescriPlione Perimatur Z S. i a s. id de absolutoria milicis gententia, et morte reip S. iaSo. Aholitione extingurantiar criminia. S. IIS I. Abolitio ptiblica, aut Privata est, uti generalis, arat vectialis. S. ia II., et i 253. Abolitio dices t ab indulgentia Principis, at e Politis Pertinet ad iacCΩSα-tionem. S. IIS . Pranitas regulariter a iudice reis Promitti non potest S. i aSS. Aestitutio, qtiam Priscus reis indulget, uel lenia est, vel mistis Plem. S. IaS6., et ias . Indulgentia PrinciPis tantum restitiale ea, qtiae sentemia ademerat Ouid de fructibus p S. IISB., et Ia Sy-Pretiram loco rei a suco tempore intermedio distractae graccedit S. IIGo. Ouid de haereditate alteri iliactis, OZ a tilaimp S. iasii., et I 262. Nestituis seulalgentis PrinciRia recti rata hona, dignitatem, et Omma, quae ramiserat. S. I 263. , et ias . Ouiu ai quo tamquam nocens condemnarus Derit, et Postea innocerat Prob imp S. ta65.
303쪽
Joa Iuri mae lib. IV. GL XL. cv. m. TVT Rassilinus insistentia Principia ruralia glabicitur oneribus, qiubm mete condemnetistionem tenetarum S. iam uti e . Restitutionem ex msis caussa Princeps cinte condemnationis sententiam indulgere potest. An in Premdicium passallip S. ta6 . Indulgentia Principis restricta ad certam poenam non debet ad aliam extendi. S ta68., et Ia . id mire municipali in hac re cautum Sup S. Iaio. Inratilis est indulgentia, quae per ob tionem, vel fra,r lionem obtenta Derae s. ia i. Qiaibus , qtio tem re , et quibus modis rescripta indulgentiae exhibenda sint pS. ia a. , et a 2 3. Indulgentiae nulla habe,r ratio, si retis deinceps labarur in idem, pes grauius erimen. Quid si in Ibitis p S. laeti. An reus , qui se in Orceres constituit, tal delicti remissionem ex delicto impetraret, possit retineri P Qtiis de generali etholitione, aut anDis conductibus p S. II S. uomicida Principis indulgentia uti potest, licet cum occisi Propinqreis in concom iam non tam redierit. S. ia G. Bona ex conrumacia fisco addicta recuperat retis, qui alium in fisci potestatem tradiderit S. ia T. Ara cuti tempore treguae, seti inducturum puniri Possint de delictis heia temporepe emutis p S. II 8. id de transactione in delictis p S. ta s. Otio ordine singulae dilictorum species eraetulandite sint p S. iudo.
lures sunt modi, quibus crimina extinguuntur, nimirum: i Lata poena a judico imposita: I. Temporis lapsu: I. Sententia iudicis reum absolvente: . Morte rei: S. Abolitione: G. Indulgentia Principis: et, et postremo transactione. Singuli hi modi atquanto susius exponendi sunt. S. II 6. Imprimis crimen extinguitur lata poena si , etsi leviori , quam leges praescriberent sa); ita suadente naturali commiseratione; etenim reus, quantum in se est, rei Publicae, et laeso satis et L Hinc supra diximus, reum absolutum vel levius punitum amplius de eodem crimine regulariter aestusari non posse sJx
S. I a T. I. Extinguitur crimen temporis lapsu: nimirum plerumque lapsu vicennii si , quod a die commissi delicti computatur tu ; atque continuum est hoc tempus sJj, idest non subducuntur dies, quibus agi non potuit. Huius auium temporis lapsu ita extincta judicatur criminis Persecutio, ut iudex praetermissam praescriptionis exceptionem SuPPlere possit, licet crimen notorium sit et quamquam consultius ducit Thesaurus, delinquentem notorium, et consessum non omnino impunitum dimitti, sed in pecu- niariam saltem poenam condemnandum esse ad aliorum exemplum (S .
304쪽
Quibus modis crimina emininantur. S. ia d. ff. l. s.
Exeipitur crimen laesae majestatis, in quod et post rei mortem inquiritur si ; exci- irripiunt praeterea aliqui parricidum sa , crimen subditi partus s33, apostasiam ( δ: sed iii. si repugnant alii; tum quia iureconsultus generatim, et indistincte docet, in omnibus fisci quaestionibus vicennium custodiri (5j, adeoque excipi non debent crimina, nisi exceptio nominatim facta demonstretur; tum quia leges obiectae intelligi possunt, ut brevius vicennio tempus excludant (6 . si L. Majestatis G. mae ad las sit maiestat (s. 8.
S. I, s. Cum tamen apud Senatum Pedemontunum quaereretur de homicidio, an vicennii Praescriptione summoveatur, censuerunt patres, homicidium quidem minime praemeditatum huic praescriptioni subjici, non vero praecogitatum, quod inter atrociora crimina recensendum eAt iij. Ex quo recte insertur, nec in parricidio, utpote graviore, quam homicidium, erimine, prodesse vicennii praescriptionem: in caeteris utique, cum
Tertius extinguendi criminis modus fit per absolutoriam judicis sententiam s S. ia 6. i. Quartus per rei mortem ante conclusum in caussa lii, prout supra diximus t S. io a. 3, Praeter quam in crimine laesae majestatis ob criminis atrocitatem sa=; repetundarum Peculatus, et residui, . in quibus intra annum adversus haeredes agitur i3 ; quia in lius Principalis quaestio est de pecunia ablata. i) V. Traefatim decis. i. ., tibi tradit, mortuo nec Posi conclastam in ratissct, haeredes ad mulctam Pectiniariam, quae per condemnationem irrogetur, generi, Odaac.
S. Crimen extinguitur abolitione, idest remissione, et absolutione criminis, quae reis, accusatoribus, et delatoribus datur: his quidem, ut ab accusatione, et delatione impune desistanti reis vero, ne pro erimine patrato vexentur: duplex autem distinguitur abolitionis species; alia generalis est, seu publica, alia specialis, seu Privata si . iij L. m tamen ii. S. tile. U. de accusationib. ( 8. a. )S. i IS a. Publica, quae generalis dicitur tit, ea est, quae publice fit, et ad omnes certorum criminum reos protenditur: atque haec iterum duplex, nimirum ordinaria, et extrao dinaria: ordinaria, quae quotannis in die solemnis Paschatis concedi solet reis levio- rum criminum sal: extraordinaria vero, quae extra ordinem conceditur ob res prospere gestas, natalem Principis . publicam laetitiam (J . iii Tre coae de generali abolitione lib. s. tu. 3. 23 AC L Nemo deinceps 3. me de viscopat citidient f i. d. ), V. sum S. ii ol. 3j L. Abolico B., et 1 seq. m. ad S. C. Tu illian. ( 8. 16. )s iaS3. Privata, seu specialis abolitio illa est, quam non Princeps, sed iudex maior indulget, accusatore postulante si , qui Per errorem, temeritatem, aut inconsultum calorem
305쪽
3oi Iuni mil. lib. IV. GL XL v. m. v. i. .'. ad accusandum prosiluerit sa, Ilis addi potest abolitio legitima, quae ipso jure fit,
quin desideretur accusatoris instantia, puta si accusator mortuus sit, vel justo imp I . e. dii uento detentus, ne accusationem Prosequatur (3 .
S. C. Tia illian. S. IIS . Abolitio dissere ab indulgentia Principis: quatenus abolitionem impetrans crimen non fatetur, quia abolitio potius ad accusationem pertinet, quam ad delictum ipsume atque potest quidem Princeps indulgentiam concedere in omnibus delictis, sed non ita tacito abolitionem si): qui vero gratiam criminis impetravit a Principe, non cogitur probare ea, quae Principi exposuit; et sufficit, nihil per obreptionem, vel subreptionem tactum fuisse, idesL nihil retici tum ex iis quae ex actis constant, nec aliquid expressum aereo ad se exonerandum, contra quam testationibus probatum iuvenitur ( i, ij Fab. O . de abolic lib. s. in1 aa. dem i. , et 3.(ai radi ibid. dere. I. S. iacis. Cum iudicis officium, Iata sententia, finitum sit si , sponte sequitur, delicti, aut Poenae remissionem a iudice indiligeri non posse, licet tamquam nocens damnatus fuerit ille, quem deinceps constitit insontem esse, sed remissionem impetrandam esse a Principe (u , qui legis serendae, et justis de caussis tollendae potestatem habet. Ex quo inserunt doctores, impunitatem a iudice promitti non posse reo, ut consessionem extorqueat, nec Promissam servare posse, nisi ex consensu Principis lai, prout apinuos licet Senatui in quibusdam casibus iij.
( d. is. , Fab. codiet hoc tit. lib. s. iuul. 28. desinit. I. , libi e endit, ctra Clericta , qui ueniam homici lii et Principe obtinuerit, adhuc possit condemnari a jucue ecclesiastim.
S. I 256. Restitutio, quam Princeps reis ut plurimum condemnatis indulget, vel plena est, vel minus plena. Cum plene restituit Princeps, restitutus recuperat omnia bolia, quae condemnationis sententia ademerat, adeoque honorem, dignitates, bona, patriam potestatem, et similia li): minus plena vero a poena delicto imposita tantum eximit,
nisi quid amplius diplomate Principis comprehensum sit tu , cum tota vis restitum tionis a Principis voluntate pendeat (33: atque ideo diplomatis verba diligenter Perpendenda sunt.
si L. i. , L liv., ct Passim mae hoc fit, V. Thestim decis. ai. in aedit lictem B, tabi remert, mralierem, q&ae conubia erae in necem Miri, ee ct Principe restitiarem, habitam Pidem fuisse caseacem graecessionis in honia mirariam, sed tanti, tam ram cth indigna, et ablata fuisse, et mm mplicam, excissa maue imitas mulieria et g etamen Sententia maximnm habet di clavutem.(a L. Generalis q. mae hoc tit.(Zi L. Si dvortatus I., et L seq. s. hoc sit. . S. lIS . Cum plena est restitutio, quaeritur, an lauetus bonorum interim a fisco, publiciatism bonis, perceptorum in eam venia- a. An et bona interim a simo distracta. I. An
306쪽
quibus modis crimina extin anfran
haereditates ob delinquentia incapacitatem interim alteri delatae, vel acquisitae, Possint v. l. . huic auferri, ut ad restitutum perveniant. ea .r
Consentiunt omnes, fructus medio tempore perceptos in restitutionem non venire t ij: ut enim modo diximus ( S. t ISG. 3, indulgentia Principis ea tantum restituit, quae sententiam ademerat tui: fructus autem post sententiam percepti sunt a fisco, et quidem dominii per addictionem quaesiti jure: adeoque indulgentia non continentur, nisi id nominatim expressum fuerit iij Thesaur. lib. I. qu est. 58. Niam. B., et s. t Sl D. L ti . S. tili. cod. hoc tit . . S, Iam. Neque objiciatur, fructus venire in rei vindicationem si : etenim longe distat una ab alia restitutione: qui rem vindicat, contendit. se rei dominum semper fuisse; ademque petit fructus, utpote rei suae accessiones; cum sine crimine res suas amiserit, et per injuriam ab alio possessae suerint: quod et, proportione serviaa. convenit caeteris hona sua repetentibus una cum fructibus tui: hic autem fructus a fisco iure proprio, et legitimo percepti sunt, et bona ex sola indulgentia Principis recuperat condemnatus: Princeps autem non. praesumitur velle a se dimittere, quae ita acquisivit.
Quod pertinet ad bona medio tempore a fisco distracta , unanimis sere est omnium sententia, pretium loco rei succedere, prout fit in haereditatis petitione iij, et similibus : bona ab emptoribus auferri non debent, cum ementes a lisco securos esse de-eeat tu ; sed Princeps plene restituendo ea etiam, quae ex condemnatione acquisivit, restituere velle censetur, nisi aliud expresserit.
Dissicilior est quaestio tertio loco proposita do haereditate alteri delata, vel acquisita ob condemnati incapacitatem, an ei restituto Principis indulgentia restitui debeati A firmant aliqui hoc fundamento, quod nulla irrogetur iniuria possessori, cui id tantum tollitur, quod sine rei incapacitate non fuisset habiturus; atque ideo Princeps restituens tantummodo declaret, seu statuat, non fuisse ex parte Possessoris acquisitioni locum, et restituto competiisse, retrotracta nimirum vi restitutionis ad tempus condemnationis si xii Argum. L tile. coae hoc est. S. I 262. Alii contrariam tuentur sententiam, atque existimant, hona interim ad alios devoluta, vel aliis acquisita non esse restituenda (ii, tum quia Princeps praesumendus non sit veniam condemnato indulgere velle in aliorum dispendium su=; tum quia indulgentia tantum restituit bona, quae sententia ademerat ( S. IaSB. ); sententia autem non ademit bona, quae medio tempore propter condemnati incapacitatem alter de familia acquisivit; ex quo concludunt, mitem haec in restitutionem non venire
S. II63. Quamquam gravia sunt, quae hinc inde assem utur argumenta, prior tamen sententia aequitati, et Principis voluntati magis consentanea videtur: etenim restitutio ex omnium UMOR. TOm. XII.
307쪽
iri .f. sensu rem plene reducit in Pristinum statum, ita ut restitutus nec lucrum, nee danii iiiva habeat iij et Porro grave pateretur damnum, si eareret, haereditatibus ad aliosis i. e intermedio tempore devolutis, atque Constantinus Imperator apertis verbis decernit, ut tantum ad restitutionem indulgentia valeat, quantum ad correetionem sententia viavit leti: hine subjicit, per indulgentiam Principis condemnatum recuperare bona, dignitatem,
Od. r Puta , qticte sunt in mili c. etc. ( a. d. sa L. tili. S. tili. cod. hoc ut S. II6 . Parum movent, quae objiciuntur ( S. i 262. et vere etiam, et proprie dici potest, bona, quae intermedio tempore ob condemnati incapacitatem tertio quaesita sunt. Persententiam adempta suisse, quatenus, ea sublata, ad condemnatum haec bona pervenissent atque hinc vere damnum non patiuntur illi, a quibus bona auferuntur, ut restituto dentur, sed tantum amittunt lucrum, quod ex sententia condemnationis habuerant; atque
hine reviviscit favore patroni odio liberti ius patronatus per damnatiοnem amissum si x et filius denuo subjicitur patriae Potestati taxiij L. i. S. i. c. hoc fit
sal L. Dit. PrinciP., et S. D . Cou. hoc sit. S. i 26S. Sane si quis tamquam nocens condemnatus fuerib, atque deinceps, innocentia probata , restituatur, latentur omnes, ejus favore omnia in Pristiuum statum reduci; cum Poena nulla esse debeat, ubi erimen nullum est (ii: neque huctus ullo iure interim si seus percepit, quos ideo, extantes saltem, restituere tenetur, imo et consumptos, quatenus locupletior factus est, secundum generales regulas judiciorum universalium sub
Pru. I S. S. 6 3. . S. 3 266. Quemadmodum plene per indulgentiam Principis restitutus omnia bona sua recu-
iterat. et jura ( S. II M. ); ita etiam, cum commoda ab incοmmodis sejungi naturalis aequitas non patiatur iij, post restitutionem denuo subjicitur oneribus, quibus an recondemnationem obstrictus erat, veluti creditoribus ad aes alienum dissolvendum tu , vel in totum, si omnia recuperet bona, vel pro parte honorum, quam ex Principia indulgentia recuperat (3 : ita ut nec exuere se possit actionibus, quae Creditoribus. vis versum ipsum prius competebant. bona dimittendo ( . Quod si restitutio ad bona Ne Don extendat, fiscus onus aeris alieni subit is). ij L. Serandum natiaram io. U Ue V g. fur. ( SO. l . leti L. Si de ortatras di., et seq. c. hoc ere, I. Si debitor 3. eod. Me tit 33 O. l. 3. cod. hoc tit
s D. t a , et d. s. hoc tu, d. l. 3. Od. hoc ire ' . . S. I 26 . Diximus ( S. i a SG. 3, crimen extingui per indulgentiam Principis, qui veniam delicti Plerumque Post condemnationem concedit: sed et ante sqntentiam Princeps ex iusta caussa gratiam sacere Potest, etiam in Praejudicium vassalli de omnimoda iurisdictione investiti fit: vel in totum, vel pro Parte, Puta ut poena capitalis remittatur, aliaque levior imponatur; vel pure, vel sub cet tis conditionibus, quas aequitas dictat. ii Thesauri lib. d. q&ctest. I. ratam. 2. E
308쪽
inibus modis critana extinguantur. 3o
Porro licet beneficia Principum latissime interpretanda dicantur sit, quia tamen pu- ii: Ibliea securitas postulat, ne tacite, et absque iusta caussa delinquentes u Poena Im- ui. si . munes sint, merito tradit Faber, indulgentiam Principis restrictam ad certam poenam, puta ad triremes la), non esse extendendam ad aliam poenam, puta mortis ta=; quamvis enim levior sit poena triremium, quam mortis, atque ideo videri possit princeps nolle, ut majorem supplicii poenam luat, quem a leviori triremium exemit; attamen dissicilius quoque praesumitur Princeps veniam dare in delicto graviore, quam leviore, et levius coercendo.
sa Egimus de remissione poenae Fucta ante condemnat nem S. Praece LU3 Fab. eod. hoc tit. lib. s. tit. 28. - . I. S. ia . Subjicit, et recta Faber, remissa capitalis supplicii poena, leviorem remissam non videri, si senatus ex appellatione leviorem infligi debuisse cognoscat iij iniri Principis indulgentia se extendat ad quamcumqtie poenae speciem (a l; quia Princeps ex commiseratione praesumitur facilius remittere capitis poenam, quam aliam leviorem. si cod. hoc est. lib. s. vi IB. d. dem i. Num. f., et SNq.
Ηinc regio iuro scite cautum, no indulgentia poenae corporalis trahatur ad poenam pecuniariam eidem desidio simul impositam: atque ne remissio poenae pecuniariae complectatur impensas judiciarias, nisi et harum specialis mentio in diplomata facta fuerit fixanus ideo ab illis, qui remissionis diplomata exhibent, depositum, vel idonea cautio desideratur pro mulctis, eo, quod partis laesae interest, impensis, et emolumentis iudiciariis su): quod si reus alterna tina condemnatus fuerit ad poenam pecuniariam, vel corporalem, hac remissa , illa quoque condonata censetur 3 . . Reg. Conuit lib. . tae 35. S. io. sui me Constit. ibid. S. it. 33 Thesaur. lib. 3. quaest io .s ia i
Inutilis autem est rescripti remixtionis impetratio, si per obreptionem, vel subreptionem obtentum fueriti narrata falsi iste, qua Prineeps ad reseribendum motus fuerit, vel reticita veritale, qua cognita, Princeps rescripturus non fuisset, cum in omnibus rescriptis tacita 3 audiatur conditio, si preces veritate nitantur l. . iii L. Mu. coae de diaera rescis t. ( . 23.
Ηine municipali sanctione cautum, ut diplomata indulgentiae, remissionis, aut ab litionis delictorum, vel poenarum ab impetrante exhibeantu intra tres menses, Blimia in ab earum beneneto exeludendo fit: exhibeantur, inquam, Senatui; vel provinciae Praefecto, aut supremae rationalium euriae pro delicti qualitate tu : haec autem dipi matu, si contineant remissionem poenae corporalis, aut abolitionem delicti, cui cor talis poena imposita sit, Senatus admittere non debet, nisi impetrans se in careeres liri stituat, ad interrogata super delicto respoumrusi nec Prius dimittendus, quam stiterit, rescriptum nec obreptione, nec subreptione, nec alio vitio inborare s33. Im. ii, Pt aliae praescribuntur solemni cites, cum impetrans ad mortem, aut triremes damnatis fuit, aut damnari potuisset fi . . si mg., Constic es. D AE . m. M. S. i.
309쪽
ArisArtiae lib. IV. est. XL cap. m. S. 12 3. n. L .3. e. te diplomata Principis nullo vitio laborare constet, interinanda sunt a senatu, atquetii. si . regi Stranda a iudice majore, seu provinciae praelecto, aut suprema rationalium curia in delictis, de quibus cognoscit, atque simul praescribenda eorum observantia, Postquam parti laesae satisfactum suerit: taxatis impensis, et damnis ad certam quantitatem, a qua taxatione, nec appellare, nec supplicare licet si . si j Aeg. Constit. lib. d. tit. 35. S. S., et I .
Cum autem vix miseratione digni sint, qui post obtentam delicti veniam rursus delinquunt , merito adjectum , ut nulla remissionis indultae ratio habeatur, si reus deinceps labatur in idem, vel gravius crimen: quod si secundum delictum levius sit priore, hujus quoque ratio habenda est, ut graviore poena, quam posterius delictum serat, relapsus coerceatur iij. Hinc quoque supra animadvertimus, reum, qui absolutus fuerit, vel levius punitus, de eodem delicto rursus quidem accusari non Posse ( S. iosa. J, si tamen novum crimen admittat, utriusque criminis Poenam ita cumulandam. ut Po-
S. II S. Modo diximus, rescriptum, quo contineatur venia delicti, cui poena corporalis im-Posita est, executioni non demandari, nisi reus se in carceres constituat ( S. II a.): sed non potest in carceribus retineri. quoties sponte se exhibuit ad indulgentiam obtinendlim , licet delictum tale sit, ut remitti nequeat, immo nec retineri potest ex aliis delictis neutiquam remissis, pro quibus legitime citatus non suerit (ii: si autem reus generali abolitione, aut commeatibus, seu salvis conductibus uti velit, nee in carceres Se constituere tenetur, nec responsa dare tu . iii Neg. Constit. lib. d. tit. IS. S. ia. tui Aeg. Constre ibid. S. ib., V. Fab. cod. hoc fit. lib. s. tit. 28. d. n. f., ex qMοolim litterarum salai conducitis apti l Sabaiados in criminatibus nullus usus erat, VThesauri lib. 3. qtactot. 2o. S. ia G. Inutilis sane non est remissio criminis a Principe indulta, licet occidens in coneo diam cum occisi propinquis nondum redierit; cum nec hanc impedire possint, dummodo ipsis satisfiat ii): quemadmodum nec laesus ipse eam impedire potest sa . tii Fab. cod. ad I . Cornelia de sicam lib. s. tit. 1 o. d. n. a. , Vrra Aeg. Constit. lib. d. tit. 35. S. S., Thesatin decis. ai., et lib. i. q eat. 26. Num.- . E ta Fab. Od. hoc tit. lib. s. cc 28. de . 3. , ei b., Aeg. Constit. d. S. S.
Cum venia, seu impunitas apud nos detur reis, qui alium ejusdem, vel gravioris criminis reum in fisci potestatem tradiderint ( b ilio. 1 quaerit Thesaurus, utrum bona quoque per rei contumacium fisco addicta restitui debeant: atque resert , potius a stirmantium sententiam senatui Plaeuisse, quia verbum impunitatis , liberationis, non tantum delicti, et poenae corporalis remissionem importet, Sed etiam pecuniariae, detractis utique impensis Processus sit; quippe tuae poenam non Sapiunt.(il Thesatin lib. a. quaest S8. niam. S., Et Num. ii. S. II S. Disputat quoque Thesaurus, utrum capti tempore treguae, seu induciarium Puniri possint de uelictis tempore belli perpetratis. Atque, licet fisci patronus contenderet, non tantum pro delictis tempore induciarum admissis, sed et pro iis, quae bello durante admiserant, tamquam lacinorosos homines, puniendos esse, senatus tamen , remature discussa, ceuSuit, uon Posse adversus eos inquiri, nisi pro criminibus, quae
310쪽
De priuatis delictis. 3os induciarum tempore patraverant tu : et merito, quia inter Principes conventum fuerat, Inii. l. i. ne subditi utriusque Principis propter delicta belli tempore patrata poenam subirent,dVatque ita generali abolitione remissa fuerant, quam revocare nefas fuisset. iii. i. iii Thesaur. lib. I. quam 3. niam. 3. E S. Ia s. Postremus exstinguendi eriminis modus transactio est, quae tamen tantum Permittitur, in criminibus capitalibus, quia visum est aequitati consentaneum ignoscere illis, qui sanguinem suum redimunt, ut alibi diximus sti: non tamen licet transigere doeaussis criminalibus tribunalium , aut mei ossicialibus, nec .vassallis ( S. 32oo.). tran
actio autem de crimine inter privatos inita non impedit, quominus judex ex ossicio in crimen inquirat, et delinquentem puniat ta); nec enim privatorum pactis jus publicum tollitur, aut immutatur (3 . iii V. Tom. n. Acts 3 i. S. I oo., ei seqq.
Ilisce praemissis , quae delictis omnibus , atque criminibus aeque conveniunt, singulae delictorum species expendendae supersunt: atque de delictis ordinariis privatis inprimis dicemus, prout in Pandectis, Codice, atque institutionibus sectum est: tum diversas quasi delictorum species enucleahimus: deinceps . extraordinaria crimina summatim delibabimus : postremo de publicis criminibus verba faciemus ; atque ita finem huic operi imponemus.
De priuatis delictis. Institi lib. c. tii. i. De obligat , qtiae ex delici nascunt. Digest. lib. . . Lit. i. De Ariuatis delice
elicta Pripam quatuor atina, furtum , rapina , damnum iniuria darum , di im
elicta stricte dicta , prout supra monuimus, quatuor sunt, videlicet furtum, rapina, damnum injuria datum ( quod per legem Aquiliam vindicatur ), et injuria, seu contumelia ( S, ioaa. l. De hisce aingulis distinctia sectionibus ageudum est.