장음표시 사용
11쪽
sibertatem similem illi, qua sancti in caeso Deum amant absque coactione, sed per necessitatem , ita ut non possint non amare Deum, ec resistere motui, quo in Deum feruntur. mnes hae Neo-concionatoris propositiones pro ut ab auditoribus, auritis testibus, exceptae erant, ita quoque a pluribus eorum in codia cillos relatae sunt. Verum reliquarum primaria, et quam reperiit idemtidem, quamque omni conatu auditoribus incultare satagebat, haec erat: Quod JEsus Crinisaeus mortuus non si, snguinem suum non fu- rat, prosi te omnium hominum supra silute dum taxa praedeJinatorum. Mirum dictu est, quantum eκ his concionibus commotionis turbarumque per totam urbem enatum sit. ii quidem qui se Rescir-m tos dicunt, bonoque numero concionibus illis interfuerant, plausum dedere oratori, dicentes gratia' Deo referendas, quod tandem suae doctrina Irix, Ecelesiae romanae illucessere coepisset: cumque oratori egrederentur, auditi sunt aliqui haec eadem alia voce repetere. Addebant alii, persuasos se ministrum reformatum sibi perorasse illa, nisi pompam pipalem , crucem , lumina, icones, reliquamque romanae superstitionis supellectilem in oratorio conspexissent. Et fuere reformati verbi. ministri, qui de hac insperata mutatione publica ν ἡ cathedra Deo gratias egerunt. Orthodoxi interea tanquam fulmine icti, ad conciones istas stabant attoniti , mussitantes ia quaerentes invicem, num dogmata illa, aut quae illissimilia, unquam Φ veritatis cathedra sibi proclamata, recordarentur 3 Quidam inaἡ non aniamo dumtaxat, sed do corpore aegri, dolebant se pedem in oratorium
in tu ille , non deinceps ad illud redituri aut eraeconem illum audituri, Fuεre alii, qui iudicabant, se aequa tuta concientia, pari sal litis considentia, posse esse Calvinistas quam Catholicos. Q id 'qui sua damnabant consilia, quibus olim a Calvinistis, qucia pariatilic tune dra nata offenderenti ad Catholi eos transierant, de regressu cogi antes: oc redierunt non nulli; alii ad gremi' Romanae Eccle-
si a se socii re, sc ad illum te rece eb iisque plurimi) omise
runt; ut i des rom n eicia acumibus tuis stragem eo tunc loci non
levem passa sit. Haec, scandalo iuncti, quod iam enatum erat, gliscebatque indies.
zelum provocarunt & acuerunt missionarii culus depitu eadem urbe, viri 'in Theologia probe eruditi qui ut staret pro avita veritate , imp tum e silieret novi huius praeconis, fidem ortho toxam strenue tutatu Ut , atque promerito incentus a recentem novitatem, eam multis,
12쪽
exagitavit, catholicis ipsi plausum, pilmanque tacit ὁ deserentibus,
ac novo ei, ni amore, novis assectus sui indiciis exin E prosequentibus. Inter alia parallelum edidit propositionum Janienti, oc nominatim quintae: Sem elatianum est dicere, Christum pro omni somniia homi-κ ins mini um cse cte. Damnatae, ut talpae, im rariae,& intellectae eo sensu, ut Christus pro salute dumtaxat praedeliinar rum mortuus si, ut imprae, blasphemin, contum os . divinae pire tide rogantis de haeret , cum dogmate Neo, concionatoris in eadem materia, ut ex utrorumque collatione doctrinae consensio appareret. Et
apparuit itine ex parallelo illo consensio omnimoda, ut novator ille conticescere coactus si, suoque ipsus silentio, nihil se inter & Janientum, damnatamque Ian senii doctrinam, discriminis esse, palam
agnoscere , rc pinantibus tantisper 'mmolicis . cum viderent confusum sieni opera Nova orem. At veri, novitis ipsa silere non potuit, ac quidem velut ex scintillula enatum incendium. Enim vero exemplum , quo uolterodami alios praeiverat dux intrepidus Andreas nchurius, plures deinde, pluribus in locis , strenue secuti sunt. Neque civitas erat primum vicini , remotior deinde, in qua novitas non erumpebat. Amael a
mum, Hartemium, Lugdunum, Delphi, Dortiacum, ultrajectam, Amorshirdium , Culenburgum, Viannae, Monfordium, Gauda, nova dogmata resonabant, quae dc in pagos deindε cassimae agrestium hominum, pariter cum immani commotione & scandalo, brevi dinfundebantur. Et scubi pastores metae corriperentur . ne novitatis praeconio, manifestam apud siros, cum redituum praejudicio, nem , odiumque inciderent, persam sebsidiarios, se clam idem molientibus, novitatem praedicari satagebant: atque sic una quasi novit iis disseminatio quaquaversiam per Hollandiam obtinuit. Omnes nomina non recenseo ) viam impigre insistebant, qua aschurio jam praeitum eseat; quamvis rem illim omnes non ueprae sdenter , aeque intrepide , aeque frequenter peragebant ebani omnes doceban:que in substantia ac pro loco & tempore inculcabant,qi post lapsium Adae maximae parti hominum a Deo negaretur auxilium si illiciens, quo possent converti ac salvari. Immo ridebant auxilium sussciens, nisi simul essicax, ac istiusmodi auxilium deitinalba Deo infinitis hominibus subtrahi: 'quod maxima pars hominum evitare noueat infernum deiectu gratiae, I Deo tibi non datae, nolente scilicet
D o, ut ab idiano per JEsυN CR Ris Tu es liberareatur, quod
13쪽
tantundem est, ac eum Ianisuo dicere, singuinem suum a Christo enon magis pro ipserum, quam pro daemonum salute, prinisu messe: peccatum esse inevitabile defectu gratiae, iis omnibus, qui peccato .siiccumbunt: mandata defectu gratiae esse impossibilia iis omnibus, qui illa non observant , quantumvis illa observare velint ec conentur. Interea tantum aberat, ut Apostolicus vicarius, illustrissimus in
Oriensis primum. ac deindὰ illustrissimus Sebastenus, vel haec dodimara improbarem , vel, ea proseminandi Libertatem redanguerent, aut inhiberent, ut sibi etiam ostenderent, per eorundem ebuccinat
rum promotiones ad stat,onea magis honorabiles, id esse pergratum. Si quis vero dogmatibus illorum obloqui, stareque pro veteri veri tate praesumeret, ad silantium adigebatur, etiam interdicti ac spe sonis comminatione. In hunc modum Illustrissimus Castoriensis processit eum in inuriatio van witch, Pastore in Lethel delflandiae pago, ac Rotter amo non multum dissito. Promiserat ille demonstraturum
se ex Mi Litteris aeque ae M: Patribus 1. Quod Deus per suam in sericordiam omnibus hominibus de suffciente auxiliis provideat, cui si cooperentur , salvi fieri possunt α Deus si er velit in sua parte salutem omnium. 3. Q IEsus Cilni Tus sit mortuus pro omnibus ec singulis hominibus & . Quod inlantes siletanitimo decedemes damnentur quidem ad se iam damni, sed non ad poenam sensus. Facta indilatE ab Illustrissimo Castoriensi comminitoria prohibitio D: Adriano, ne de hisce dogmatibus ad populum verbum iaceret. Exstant etiamnum iam huius quam illius litterae ad invi cem transmissae Anno 168 Hic procedendi modus ab illustrissimo Castoriensi institutus, suum ab eius morte invenit protectorem, dc imitatorem illustrissimum Se basienum, Castoriensis succetarem. Hic enim jam ab annis tred rim Arnaldi discipulus patronum praestitit sese eorum, ac protectorem strenuum, errores Jantenii , quantumvis cum scandalo dc o isone iplebis cathol icae, aliasque doctrinas nomis, atque doctrinae etiam monis
stra ac portenta qiiκ-i uix-usterem tua disseminantium. Plures quam triginta testatores omnes orthodoxi & incolae pagi Hi versum prose ultraiectum declararunt Anno 169r, solemniter, accoram Notario iurato, quod eorum Pastor D: Adrianus simit, continuo, per conciones ac Catecheses, illis inculcarit, quod magnae dementia: armendus sit ille, qui crederet Deum. aliter quam decreverat erga nos
inurum, tameis ferventibus pecibus a nobis interpellaretur. Quod Lica
14쪽
yeet omnes homines in preces se coram Deo inunderent, nihilo ta men magis eis Deum flectendum, ut vel plus aliquid vel minus nobis immittat, quam iam anse immittere decrevisset. Deo tam esse attribuenda peccata hominum, quam aditones bonas. Hominem nec math nec benε operari, Deum esse, qui in homine bonum oporatur te mlum. Raptori rapinam imputandam non esse . sed Deo, qui, ut eam committat, instigaret. Neque homicidae caedem imp
eandam , quam commisit , sea Deo, frachium homicidae dirigenti. Quod G duobus hominibus, qui aequE Maviter peccarunt, si unus
ad Deum se convertat, de alter eadem adiutus gratia non se conve
tat, non idcirco id fiat, quia hic minus fideliter ea gratia usiis si,ves ille magis fideliter gratiae sit cooperatus; quin initi contingere eum a Deo rnici, quem videt ad converilodem disipositum , illique negari
auxilium & denique derelinqui, ut Deus se convertat ad alium, no- kntem se ad Deum eonvertere. Falsum esse, quod Deus unicuique
det gratiam, sui eam sincere ii se postulet, de ex parte sua omnia ea exequitur ac prietat, quae in potestate sua sunt, ut se Deo gratum faciat. Si Deus unicuique hoc auxilium concederet , famulum eum ut pedissequum hominis fore. Punctum fidei esse , infantes, qui absque baptismo moriuntur , inferni igne torqueri, non aliter quam daemones , quinimis velut daemones feti. Adjiciebat ad haec , aliaque , quae pro concione vel catechesi exinponebat memoratus pastor , teneri auditores suos tantam in his sibi fidem adhibere, quantam Deo, Si illud, quod impero. Hebat, nullam obligationem imponeret, satis tamen est , quod id imperem, ut mor tale peccatum constituat in eo , qui non exequitur. Et quicunque, addebat, verbis meis fidem non habent, digni non sunt, qui ex manibus meis sacram Eucharistiam aecipiant.
Drema CHRis To, quod publicε docuit, tale erat: salsum esse, quos mortuus sit pro omnibus hominibus, dc quod graditiam suam reprobis obtulerit.
Super hisee postremis dogmatibus quidam civis Amor diensi.
Cornelis Prius . notabilem conserentiam instituit cum D: Iacobo Cut ita decano rurali istiug districtus , dc cuius erat, dogmatibus invigilare tollendis. quae scandalum parere nata erant, & haec pariebant
gravissimum. Decan us hic iisdemnem re imbutus principiis non Iaudabat Pastorem, es quod nimis crudElocutusIuisset, cum agno eimus, inquiebat, I EaυM CHRis Turi mortam obside proon nidiu
15쪽
nibu hominibus . in quannim sanguis eius pretium infinitum .
quod iusticeret ad Salvandos. omnes bomino , si omnibus applicaretur. Verum cum civis ille ex decano quaereret, an illum non damna ret , qui negaret cum Jansenio, Jes UM CHRasTu M . sanguinem , suum fidisse pro salute omnium hominum' respondit , quod non satis super eo puncto mentem suam declarassent pontifices. Addebat, quod Judas, Saul, pluresque alii reprobi, omnino a Deo accepissent gratias, sed gratias dumtaxat transitorias, id est, aptas quidem, qui bus aliquanto tempore Deo adhaererent, sed non aptas, quibus sal tem consequerentur. Quod si Deus intrinsece vellet, ut salvarentur omnes homines, impossibile fore, ut vel unus periret, cum nullus divinae voluntati possit resistere. Atque quod haec verba: Deus stomnes homi=us fulvo non cesignent nisi voluntatem Des extrinsecam, quae ctius,llit in lignis ex erioribus volendi, non autem in intrinseca voluntate, qua quod velit, actu ipso seri velit. Cum vero civisisse ipsi reponeret, esse eam ipsam propriis terminis doctrinam Calvini, respondit Decanus Catrius, quod omnis doctrina Calvisual esseth cretica: adjecitque, subtiles has esse quaestiones de gratia, quibus en dandis frustra plures hactenus insudauent. Vere, inquiebat Cornelius, Domine decane, haec dicis: V interea Sacerdotes vestri, dum ad
rurales dicunt homines, de subtilibus iliis quaerionibus sermones in
Iam superius observavimus, quam haec methodus contraria si pra xi orthodoxorum Theologorum, quorum perspicacis limis iudiciis vix
licuit introire in arcana haec, ut liberum arbitrium hominis cum Dei praescientia conciliarent, & hanesta infortuniorum experientia satis abundἡ nos docuit, quam dissicile sit mysteriorum horum scrutatoribus ab altero praecipitiorum sibi cavere vel praesumptionis nimiae, ves desperationis. c. id Z quod Hollandia sedes sit, in qua haerer doxi verbis divi Pauli de praedestinatione & m tia, liberius abutum
tur; adeoque hic maius orthod erectur periculum & tamen m .his estissimum est, piliore piae aptios e clero saeculari Hollandiae videricum retor natae fidei minit iris, jam ab annis duodecim , conspirasse, ut non minus ac illi in concionibus suis, et in ad agrestes, deinc techesibus suis ad pueros, profundisi ma haec m)steria non leviter pertractarent, dc quidem tanta inter verba corundem Ecclesiasticorum
inipsis opusculis ab ipsis, hac supcr materia, tipo editis expreis cum
16쪽
Synodi Res malae Dordracenae decisionibus consormitas ae eonsensi
reteritur, squod consul ex accuratiote parallelo, quo doctrina utria usque collata est) ut dicterentia vel tantilla, nisi fortε inmero terna no, ostendi nequeat etiam in dogmate decreti divini, quo ad rem batos; quod tamen ex punctis essentialibus unum est, quo reformistae fidei ministri se E Catholica Ecclesia segrevarunt. Nullus intra illud tempus annus elapsus est, quo non aliqui ex sa cularibus sacerdotibus nomen sibi per ejusmodi conciones parere si duerinti Anno proximἡ elapse DD: de Ront, o iunior van Erkel totum quadragelimae tempus Delphis insiampserunt, ut e cathedra Vobarent, quod nec Judas, nec malus latro potestatem habuerint se silvandi, aut gratiam sussicientem, qua salvari possint .Quod nulla ignorantia imis naturalis, quoi uamvis ea in vinciuilis supponatur, Lincere possit, ut ille damnaniaua non sit, qui contra illam legem deliis erit; di ut hanc secundam propositionem stabilirent, hanc, interra, rationem adduxerunt, quod in statu, hi quo sumus, sitfiiciat ad precandum mortaliter, quod habeamus libertatem , per quam peccatum voluntarium es liberum suit in sua causa , nempe in peccato originali, de voluntate Adami, peccatum committentis, . Atque hae sunt duae primae ex triginta dc una propostionibus ab Alexandro Viil. damnatis, per decretum, quod ni Meseliastici ha tenus publicare noluerunt. Quod magis est, cum ab annis aliquot Do. van Erhel diceretur, posse fieri, ut eius doctrina Romae censu. raretur, absque ulla verborum palliatione respondit, id si fieret, permitarum se potius, omnibus suis ministeriis se privari. quam sinuli censurae se submittere. Atque hic nihilominus van Erhel ita ill missimi Sebasteri gratiam, assectumque consecutus est, ut praeter titulum, quem sibi vendicat,.quod stasecretis praetensi ultraiectensis capituli , praeter ossicium provisoris seminarii unius Hollandicae missisonis Lovanii , iam nuμr de natu Delflandiae ins itus sit, vel eo talem fungitur; ut sc veteres & adolcscentiores Ecclesiastici constringantur dependere ab eo . qui publice, ae sngulari quidem pertinacia, Wrorea Iansenti propugnat. DD: de Bont, de Oostertingi, in aliis osculanibus eadem poenE, qua Erhelius, verborum libertate sunt usi.' Hi triumviri docuere praeterea, durante quadrages mali tempore, a que etiam mox ά. paschate anni caeteros Jan senii, eiusdeπ que asseclarum errores, furiose ac rabide invecti in eos, qui contra sentiarent, eo usque progressi, ut hos publice de cathedra di pelagian α
17쪽
si pela os&tas prophetas, et antichristi praecurseres, Mem
serabile semen Iudae &α appellarint.. Et eum Roma tui serturi per amicos sum monerentur, rem illic eorum erupisse, nominatim O. van Etha, censurae Lbducere, caverunt sibi, ne durante quadrinesima huius anni quidpiam carpi dignum edicerenti verum sub finem quadragesime, ID Van Ericet conatus est in unam concionem ea rursus omnia compilare, & unicii hora popula inculcare , quae anno lapis per plures e ciones prolixius digetarat, uti supra annotavimus, pinima quaeque di mala. Is ipla D: van Erliel scripto dedit expositionem praedestinationis, in qua fundamentalem hanc regulam ponit, quod praedestinatio sed
decretum, scit: quo Dum S ex damnata Adae progemecertos quo dam eligit , ut eis gloriam coniurat, se quo decernit, caeter omnes in damnatione relinquere, 'uam per peccatum primaevi parentis sui in currerunt. Haec verba illius scripto data: Per me. iserionem gra σι ta- mul igo, quod D u ex δε-- -- coetum numerum homo um. e erit; quodque decreveru a in damnasione aestiri in interrogarias a duabus personis, qui rem uti acta est, testistionis
suo signarunt, an igitur hista caeteris in damatisne relictis, nulla au-btilia hippetiissent , quibus porruissent salvari ρ respondit hisce terminis, iaminem in D rm o, 'm s ira 3 qium eo ραπισα ma . in alio congressu, his verbis sensum strum explicuit , quod homo im gratia, quam habet a Deo, nihil phis boὼ facere possit, quam
finit. D: Oinertino, D ly collega, maior etiam, quam bic, dogmatum suorum simulator est. Horum nonnulla spectinua exhibe quae collegit testis fide dignus, pro ut in eius ore prolata , auribus
Insus Cn Ris Tos nulla ratim' et sest pro omnibus, sed eius mors suffciens eram tit Orines redimeret λNon est mortuus pro ulla alio, quam illis, qis silvantur. Si mortuus esset pro omnibus hominibus, omnes homines Lia
Qui non seruantur, auxilium quo salvari posituri, non habenti aedestinati non possunt rejicere gratiam, qua salvantur.
Abi.testes declarant, quod in sinites prc sitiones, vel iis etiam i
18쪽
'res , iudiverint ex ore in Gerardi fluiter , sitellant tunei ami in oratorio dicto Paradisiis, anno 169i; quo in oratorio si pia narravimus, primas pro Ianscitisino conciones suisse institutas. Semre etiam convenit, quod testimonia de quibus hic loquor, strino consgnata sint, de ex iis aliqua coram Notario iurato Mosita, sed
omnia sub pollicitatione confirmandi ea iuramento, cum haec praemiis tu, necessaria judicata sit, ob dissicultatem, qua viri autoritate emisnentes laborant, ut fidem adhibeant iis rebus , quae fidem omnem videntur superare. Anni iam duo elapsi sunt, cum ad eum audaciae excessum unusmhisce Ecclesiasticis pro lapsus est , ut veritus non si publicἡ invit re Catholicos , urbis in Hollandia prae si is Catholicorum freque tia inclytae , ad concionem is M' Odam cec quae ipso ha bita est) in Laudem Jamenti. Fuit ille audax Jansenti Encorniastes D: Ignavus Walvis, qui vix in oratorio iam uno Haga comitis saceli trum egerat, quin illi e fidum se Iansenti sectatorem prodiderit. Musia hiit illustrissimo Sebasteno , ut virum illum promoveret. Statuit ergo illum in pastorem urbis Gaudanae. Haec urbs est, in qua ille, dominicis aliquot ante Quadragesimam, promulgarit ἡ cathedra, d minita sequenti dicturum se, ec de Jansenio squis nempe quantusque vir illel ὶ ec de Jansenti doctrina . contenta in libro eius, cui tit lus: invitans una auditores, im sugr. compa re dignarentur: &comparu Ere plures, non ex sita unius, sed dc ex comm nitatibus aliorum. Itaque Janimiam laudaturus, orsus est a pietate eius ac virtute, quibus ille ec non tantum doctrina, eximius, in inhi-ta sibi episcopales gradum fecit, quas de Ipris adeptus est. Diab inam illius multis deindὸ praedicavit, ninil eorum praetermittens, quibus populo persuaderet, illam, quidquid irendeant ac fingantur
invidi) sanan tque orthodoxam. Librum Iansenti aiebat non alia ex causa impugnatum, nisi ex pura zeloth pia nationis , dc gravas su Gallorum, quem in Janscnium conceperant, ex alio ejus libro, quem contra Gallos in lucem dederat, cui titulus : Maars Gazum. Missionarius quidam regularis, nomine Ioannes Maille ex ordines. Francisci, Gaudae pariter stationem habens, religioni sibi ducebat, hac in occasione conticescere, ac petulantiam hominis, dc Jan senium et doctrinam Jansmii, publico praeconio inerentis , tantillum non
coercere. Admonita ergd a se communitate; ac non minore numero
convcruente , dc librum Janscnii, Ec dccinnam in libro contentam C a confixam
19쪽
Onsmin Romae, atque haereseos, repetitis vicibus, damnatam esse non minus strenuε, quam facilε, comprobabat, allatis in cathedram,
ac palam praelectis, sed vernacule prius redditis Bullis superiorum pontificum , in librum Jansenti, doctrinamque illius perpet emansetis; tanto id, tamque optato successa, ut audacem hunc Iansenii do clamatorem obmutescere tantisper adegerit, tametsi is alias deindε, occasiones, Iani enianos errores pioseminandi, sibi elabi non permis
rit. Declamatib praefata in laudem Janienti contigit anno. Estque de cadem in manibus attestatio debita forma a quatuorvitia, qui inter fuere, consignata.' O niter vulgares Catholim diu Pari, perco non dimina ratione & methodo Ian senismum vitanus 'in, Mollandia per
- conciones divulgatum, eadem nunc, dc fortius disseminatum videbimus per libros. Alii ex his gallice primum conscripti sunt a simoso Dinore Antonio Arnaldo , ae dein belgicό transtati.
Alii conscripti Doctoribus Lovaniensibus, Ian senio addictioribus; alii autem, iique plurimi, ab ipsis Ecclesiasticis Hollandis, sed Lovanti, sub magistris Jansentanis, Iansenuino imbutis. Libri illi per
urbes Hollandiae pagosque, cura conatuque multo, circumlati sunt: invitis & reluctamibus obtrusi: nolentibus eos pretio comparare, dono . dati; eosque ex dono nolentibus, in sinum conjecti. Liber primus ac praecipuus, & qui caeterorum promptuarium est, titulum praesert magnificum: Caesel ea victrix veritas. Prodivit in lucem, sub nomine Caroli de Boni, S: Theol: Licentiati in facultate L vaniensi, censura munitus I. De Cuyper, moderni decant metropolitanae Mecbliniensis, librorum istius generis approbatoris oridinarii.
Tisi subscribuntur Dieiises typis Amstet amentibus excusus est , anno 1684. En tibi ex hoc libro, docuinae unum, alterumque
20쪽
petrarunt, tanquam fundamentum omnium morum jureum. Hine et .am est, quod nemo ex SS: DoctoriAo, qui pro 'tu runt necessitatem cor virtutem huius gratiae , contra memoratos haerecticos , Grande inrue se nitores, vel unquam opinioni huic inhaeserit, sed quod multo misei, eum mererit, erobominatus sit. . Nota: Opinio aflirmativa de voluntate Dei generali, quoad salutem omnium hominum, ac de gratia ad salutem necessaria,omnibus ex ea Dei voluntate,promanante, dogma asseritur ab omnibus haereticis, gratiam Christi impugnantibus, velut errorem & ab universale fundamentum, receptum, Ac ab omnibus SS. Doctoribus,
i viam Christi propugnantibns rejectum, & obominationi habitum.
lnd. sic clauditur supra dictai ricidias eo haec opinis ut mi stanquam suspecta de haeresi haberi debet. Propositiones plurimae, huic consimiles ac synonimae, & quibus disertissimὸ asseritur, Deum non nisi aliquos dumtaxat velle salvos, librum hunc ol a limine salutanti, occurent ultro. Et pariter res se habet cum propositionibus de morte Christi non pro omnium salute ab eo obita. Pag. ι36 mee vreia : non pro mundo rogo, mMufestὸ demolia' strant, esse mimaum vel homines, pro quibus I Esus CHRis Tusnolei at mori: er pro quibus neque solumem suum, nerue precer parrisiis oferebat. 144nifeste sic aueritur, Christum non esse mortuum pro omnibus hominibus, nolendo pro eis mori, neque preces pro illis offerendo patri suo. Pag. 134. Ecquis absque horrore aud repas, quod JEsus Cis i set us)pro uno quorue homine in particularimortuus t 8 atq; tunc horrore illi corripiuntur praecipue, quando Christum pro uniu cisjusque hominis salute mortuum dici inaudiunt. Doctrina, Jansent nae haud absimilis, suse traditur toto libro, compendiose verb a pagina
63ο , H qe u paginam 48 3 ; sed clare ubique ae diluciab mentem
suam prae syna in iis c pana auctor. Hinc Melchior Leydecherus, Calvinilla iusignis, in universi ite ultrajectina Prosessor primarius, in ita de Jans mimo Historia, calentibus Etiamnum typis edita, Audi
rem hunc, textu non uno ex libro eius citato, non modicὰ dilai
dat, hoc illum denique condecorans elogio pag. 27s . Hinc Carolus Boniius, quem Laudamus , ut Pacenitam ingenuum , prae catent, 'soru patri rAd meliorem. Huic primario libro compingit* ut plurimum libellus alter e dem simul tempore editus, titulo : Muneatiogeneralis, auctores io,.
agnatio Olceu om. Ner censura est. eaque libetE ac praesdenter c 3. prolata, ,