Isaakiou kai Ioannou tou

발행: 1811년

분량: 765페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

721쪽

nera, ' 15.

Via orationis, O. Victi imae certae quare Certis

tiones, 464.

Zerynthias, 77.

722쪽

ADDENDA ET CORRIGENDA.

tineant, Conferat Savia Doriast. I litterar. VI, p. 153. et

imi in claudem , scripsit Ualhenar in Praefat. Euripidis

Kratiis. Vitebergensis eun in adornanda Lycoplironis editione sun esse Cantem editione obseruatio nihilis Elasin. Schini lii instraicta . et iacti plagellas quasdam in Lycophr. confecisse, ut typis exciriae rentur Uermi et hae perierunt Dicitur ibi et in oecher I ex. natus a. d. VI.

Non. Decembr. sed lini nullae sint VI. Non ac Decembr. legendum Idus i Non. qui dies, ut docuimus vere est, quo luce in vitae vidit Ei autem fuisse res an iastas, ipse ad calcem e l. Otter. h. lais verbis conqueritur: , FIniuitari dena, quam diuini tu Dinis in ilii meisque studias frendente omni invidor Uin turba Diuentis Da vilius gratia est et in is ei icordia . inter militas inde riae ἐφορίας eruuinas et calanaitates domesticas, quibus hinc in aedibus montanis distortus ' QNatusque fauiae tantum non vitae liae pericula adii, mearu nimiae rerum iactura ni lieti feci non conteiri non lariis finiui . in litana, λορθωσιν Lycoptironis non ad- stilao studi , sed saltuatim, et per mira de imporum intervalla , ut qui ier se dabat occassio, et permittebant alii Iab Oie8 quorum adiumento τα ἄλφιτα, quae intra aedes non dabantur, ' eritra ea erant . quaerenda. In paginavit inia edit io iter. 1. in quam congessit, obseruationes suas, cum edit. Ibycoptironis daturum esse promisit Claro nologiarim ad morem modus elli anuui Lycophion eam et Geographica in Isago geri, quam iactura na, inaniat tua

eius morte factam. inprimis Geographiae, Ut alius nobis

723쪽

resarciat, sane optandurn illetur. Pluia enim albet L. y- Cophron, qtiae a relisi iii Geograpitis, ut i in illinc i, -

Praefat. XXXVIII, l. 29. τα ῶτζα, ad i. Quum huic voc a luet setur μῖν, nec id praepositione adiuuetiit praetitissa, o TZet Ze quo lite in Cli ilia d. hinc illinc si1rpet ζετ ικὰ, non ero Tςότψα, lege Ii tui omnino videtur τοῖι βτζαις, nobis fratribus retetis, vel seruata lectione τοῖς ζετζAta l. ζετζείοις, h. e. nobis, modo rationem Tetetrarum l. e. Uram equentibus , quod Ioauni iactatori istissimum est. Praef. LXXXVI l. 1. o licia, eg Notitia. Pag. . . . l. I. et II. μῖολον, quod Reicliar l. liabet, deg. αιόλον ' De accentu la. Voc vid Bast ad Greg. Coritilla.

In illo is scit oll. Marcianis, Ἀθηναίη λη δι λαφυρα-

Pag. 22. v. io 7. μηλάτων Steph. in Thes. Gr. L, T. II, p. 164 a. ad μὴ λαται citat eri Eustathio verba Ibycophronis

724쪽

ἀπαργματι μηχάτων , quorum Vero auctorem ab Elissathio non Onai natu in ipse ignorat. Praeterea Nominatiuunam λατον, a quo Plerique Genit Plurat. μηλάτων deducunt. testina onio idoli eo non posse confirnaari existimat, atque sui , stituit μηλας. die utram folina in I ex Schneideri exhibet Rei char l. indici μηλα et ἡλατο in dit.

Reicliari filium terrae opinantur esse Erichtlionium, sed censor editionis Rei chard im: Aligem. Icili. t. an. 179 I. n. a. p. 655 rectius intelligit Cecropem, qui plerumque o miriatur φυης, Vt hic a bucophrone δίμορφος Apollod II, 4, 1. Κεκροψ αυτόχθων, συμφυἐς

Pag. 23. V. 55. De Cerere ξιφηφόρφ Lot gen admoni.

Hymn. P. 5OI. Pag. 23. v. 154 Τίς s. sic quoque Codd. nostri, sed Etymolog ad φάρυγξ ollati Livc Ophronis verbis, φάρε, αντῖτο φαρυγγι, non φαραγγι, ut Sebast habet, quam lectio-oena quoque dat Schiae id in lex ad φαρος, collat Melet de Nat hosc. p. 36 cf. Sylburg adi ymolog. P. 35. PiobBthir o ' φοιρος et miti Censori Ienensi in loc. imo lolair lato mauultque de sepulchro proprie sic dicto, quam ci ventre Cereris inta iligi Praeserenda videtiar lectio φάρε, vii K luisitior, ita genioque Lycophronis

aptior attanae nolit una omnes Muthographi humerii in Pelopis a Cerere vere esse coiis uua turri dicant, Non de Umulo, ver una de faucibi is s. gula Ce Ieris explicem, qUa quasi eum condidit, τυμβευσε. Idem VI doctissi inus, reiectaeniendatione Rei chardi τύμβευσεν, tuetur τύμβευσε prOliter se l. Conson. . . . ait lato Clarh. ad Hom. Ιl.

725쪽

V. 2Ο3. Δελφινιγυ forte Δελφίνιον, . . te Plurn ροllinis , quale erat Athenis, ita ut παρα referatur ad Δελφίνιον et αντρα κερδίου Θεοῖ uberioris explicatio itis causa sit ad lit VIII. Pag. 39. U. α 6. σπεῖραν ἱλκ. κακαν. Censor Ienens in Aligerri. Liti. Zeit. 791. n. 32 p. 56. a I copii rono

putat, quum σπεῖο sit orbis, Dolui .en , cl. asson GraecΟ- maul per mare aduentant mim, et ratione forsan flabita serpetiatu in e Tet, edo littor Troiano adnatanta uiam, et Troiae in te litum minitanti hina. Os e corripa latam culmserpentibUs per mare volumini lau1, ima otiis se advolventi hiis , apte iii genio Layco It tironis nec taliaeti estre icien lacii iter prsetati a nobis allata , Da in p. Phot in I eX. σπεῖρα es i. q. η συστροφη καλαθροισμα , et in otiar. Ita e X. η σύνταξις, πλῆθος στρατευμάτων, is quo iii Hesych.

Pag. 45. v. a 45. l. 2. 7 μ pro ταν Sic Cod. Vat. v. 354. 384. 474. 558 895. 992 IOII. O A. 35ῖ. II 57. Ia Io. i535. Ci et Vat. 1 ad . 54 O Palat. V. I 2. Cas. et Sela. V O7. 99 a. IOII. 1 353. II 57 21 O. css isch. Comment in elio pii Cyropaei l. p. 47. et ast ad Gieg. Corinth. p. 15. Ubi is irria in nota asiit de conia structione huius particulae Iungit,ir h. l. Indicatio oροιβδη ι, nisi velis, addere siticipio ερείσας, vid. Noti . ac li. l. t etiann V. 584. Od. Vat φαμι pro φω μη, v. 474. Vii. i. et i Z. ἐξερεύγεται pro ξερεύγηται, V. ia

726쪽

- . Bo. καν l. ἴν. In schol Sebastiani et ibique κέν male seruatum est ab eo , cui ea describenda commi

seram Us.

Pag. 4 V. 295. l. I. 'ληδος leg. λ ηἰος Cum Iota subscr. De oriri huius vo c. id Schaef. ad Greg. Corintla. p. 34. Zonar κληίδες, . κληῖδεs α τοῦ ἰξεσσόντων καγέδραι. cf. Heyn ad otia. l. v. 74. κ ληδοῦ, Θοίνοι sunt nil nisi triansi a nauium Male eicia ard. in Ind. derivat in '. 296. . . Autinrachi leg. Antima clii. v. 299 I lecti, Sel l. Ἀγκρυμόνου bene respondet τῆ Pag. 57. v. 335. Qitos as Voc. τυμβος, im plurra Vel ara, attinet, tene Ir Uria Videtur, aras etiam, ut ostendit Duris in choll. nostris V. i5. nona inari τάφους deinde Rubri Leti in Pia electi in Aiatiqit. Rom. Itia Ium a Iticulam delaemiis Erfur itio in KGnigsbetae cri D, i. si ad voc. Teni lux lio docet origo tenapiorum Iecte ducitur a sepulchris viro rein illusti tuai, thiae septis claudi solebant, et magna luperstitione curari, quod mortuo Ium a Posteris colendorum manes ibi versari credebant. Si apud Assylios erat te 1Dplum aucti Ranaum,

sepiit clarii in Beli, Arrian. Expeti Alex. M. VII, l . Aelian. V. H. XIV, 3. Plin. H. N. VI, 26 cf. Ly-COpl1r. V. 927. Vbi luoque tena plum super sepulchrunt

Pa .rat . . SIT. l. 6. διοι σφάγος, quana lectionem quoque si rima Bast. ad Greg. Corinth. p. 58. Pa . o. v. 555. Narratii Priamus ad aram Amanaena nonis,li. e. ara in domi strae confugisse, ibique a Pyralio trucidatus esse. Omnes, qui e X tant inter pietes, Agamemnonem putant esse Ioue ui Herceum l. Herca eum, ad cuius aiam in ipsius aula exstructam Pilauium interfectum esse

cori stat, si Pausa iὶ III, 24, 5. IV, 17, 3. Virgil. Π, 5ia se l. et Heyue in Excurs. X. ad h. l. Dubitans vero

727쪽

Censor Ienens in lgemein Lit t. cit. 179 , P. 32, P. 655. ait L. ycophron Againetia nonis nona ille a. l. innuerit Ioiae iti, Agamena non ena, ipsi in intelligit, ita vi Pria intini ad aram in utila sua positam occisum esse κ- isti inet, sicut Agamen, non in regia sua reicida tetis fuerit;

docte lane, ii Ilii tanaen argiit et ii milui enim Constat, Priamum prius Agamemnoiae esse interfectunt, quo fit,

vi haec interpretatio tiro nologiae repugnet; deinde vero id ei magis obstat, quod Aganiem non in lauacro

vel in coena, non vero, ut Priamus, ad aram donni suae iugulatus ti aditur. Sinaile ita Pie claudicat. Interii tamen, citium hoc cognomen Iouis sit dubiuiti, et Aga Inem non qui dein v. II. I. Iupiter, non ero item Iupiter nominerit Agauae nation , haec interpretatio, alias longius repetita, aliquid videtur habere otio itatur. Upiter tamen Aganie in non ariti quis videtur fuisse Idem, qui ἰΘριος, qui Iouem censerent esse aetherem, unde Metrodoriis Aganae innonem allegorice dixit aetherena. f. Hesych ad . ibique interpit Eustalli ad Hom. Il. β , p. 127. Bas. p. Ic A. ROHi p. 32 O. Polit ad υρυ- κρείων addit γοτι οκεῖ δυλόγως παρὰ Λακωσι Ζευς Ἀγαμέμνων

καθότι και ευρυκρείον. Gem AleX. Asiliori ad Gent. p. 24. ed. Sytb Uig. Ἀγαμμέμνονα, in Nait, γουν τιν Δια ἐν παι - πτιμασθαι Σταφυλος ἱστορεῖ. Videtur ranaen hoc cognomen Iouis itum esse e loco nostro Lycophronis. P3g. 64. v. 35 3. Erat domus, quae Cassandram inclusa in tenebat, auctore Zet Za , turris ad modum Hamidis sublata. ergo et ἄστεγος et μετέωρος s. μετεωρος os. Pag. 65. l. 5. Ol. ἴοοφος ad i. vel θοφη, Contign3tio, qualis est tectorum, ideo iunctum cum στέγην, quod per se iam significat aediates una tectum. Pag. T. V. 36O. γάμος, concubitus, Vt γαμεῖν dic de ipso

actu Venereo, vid. Villo is in Prolegg. ad Hom. Iliad.

inusitatum fuisse, docet cum aliis Schaefer ad Greg.

cf. Hesych cum interpit. a. Θηγαν l. Θηγανον, quod est propr. cos, sed la. l. dic. PTO, IcOPuli, cautes, nam vγα-

728쪽

yον vix la. l. serendum est Sic etiam in rictio l. Leig.

Pag. 3. V. 24. l. 3. κερκ νάπαι, cauernae, ad s. vel valles, ut infra V. 252.

Pag. 93 V. 553. l. 9. ρῖα γην. Chne id in LeX. Vtriusque edit ad ρθαγης inale citata.ycoplar Vers. 543. pro 550. additque, ab aliis legi ρθοίνην, sed neque editio ulla,

P. 475. d. Lips. - . 549. l. 25. Daunera Praebebant ad donec Dioscii ri

729쪽

ne iunt L,iv. 34 23. et Polyb. II, 5 et 66. Milo auteni addito auctore, Vnde cognouerint a Unc fluuium anto lictuna fuisse Cnec eorum atque sane nullUs est veterum Geoora phorum qui iis 3ssentiatur itaque, nisi velis πόρις, h. e. Helena, pro πόρος legere, litos nullus Codd. M T. exli1 I, et acquiescenduin est in Zet Zae interpretatione.

v. 556. Reines adscripsit margini σιγινω. Pag. o5. V. 585. Σιθῶνος, forte legendia ui Σιδωνος hic, et infra v. I 6 i. nam Steph. Σιοανία πόλει ρωίδος, tuae sine diibi quoqtie est dicta Σιδίν, Non vero Σιθων. Pag. o 5. V. 596. δ αιτ' αἰνησ. Si C Urip. Alcest. x . . αἰνέσαι τράπεζαν θῆσσαν et cli Ol. 2ητικὴν δίαιταν εἰρκρεττησαι,

- v. 593. ελλοπ Θορους Forsan intelligitntur ova pisciunt, Laich. vel pisciculi.

Steph. laudat , Ibycoplar versu ad τέμμιξ. Pag. 116 V. 664. a. 19. a Ol. a. quae Codd. leg quae est Codd. Pag. LIB. V. 673. sόζεται, alii πόιεται, ut fere ubi sue in aliis locis, inque eadem verti Omina stoici Ur B, Vt . Oq.

531. 62. 825. 34. 347. quae lectio ideo videtur praeferenda. Pag. 12 I. v. 694. l. O. Ol. 2. βαιοῖ, eg βαιίς.

Pag. 29. v. II id, quod acta et de Megiri accin Coniment in epp. Ouid Vol. II, p. 555 se l. ad lectione in Mόιοπος Ῥοιοι tuendam protulit, vi te probabit vis is doctis.

730쪽

Pa . io O. V. 74 . καiii Alli κωβυξ, eg καύηξ Alii καβ, i, et s. Henasteria iis ad Aristoph. Plui. v. 15, 3 3Ia, ed. ii ps. 13II. ubi de fornia iiiiii vo c. tiuersa καύηξ et καύης, ut Codd. nostri in scholiis rectius exhibent, diligentissime ait. V. 742. καταβρωD. Legendum Videtur καταβρόξη pro

Pag a 55. V. 77 I. l. 4. col. 2. κασση leg κύσσα. Pag. 37. V. 736. l. 15. quo D mbylia, add. si Bombylia, ut Tget ges tradit, sere duit Vrbs Boeotiae . nam Me sychio est κρ, νηη ἐν Βοιωτίον, Maae etiana h. l. intelligi potest. Forte urbs ista ante dicta Borribylia . ut inerua nonii natur et Bonit, ylia, cf. Hesych et Alalcomeneis, IIona. l. et χ, CB. Nominatiar autem κλιτῖς τεμμικία Βομβυλιας, a. e. sacra Ombyllae, in qua colebatur Bonti-bylla s. Minerua Caeterium te pia qui ad τεμμι citat hunc versum Lycophr. βομβυλεία, Vt Cod. Vati, non vel βομβυλίας habet. Pas. 158. v. 9 O Forte lectio Cod. Pal. περιτριβη locum habere potest. Sic Apoll. b. I, II 75. χεῖρος περιτρ έος

manus aura ias, assere.

Pag. 139. V. 7s 5. δυο αλθηs, sic nostri Codd. omnes cuni Poti . . Rei chars δυσαλγης. v. 799 Mάντιν νεκρόν. Audiam Us, litae iacti et εMegir in Conniment ad Ouid. p P. Ol. I, p. 1o5. Vt haec verba e X plicaret, Obseruauit , , t se in ble, inquit. iii velit doniae erit endre, tu a sori sepulchre serendo ient des oracles, quandri appelle son cor ps μάν τιννικιο 9. Sine dubio super sepulchrum erat exstructum tena pluua, in quo erat istud oraclitum. Pag. 45. V. 356. l. vlt. ι Pac leg riapi.

SEARCH

MENU NAVIGATION