장음표시 사용
321쪽
1. υτ τοῖτο τ νυν με καὶ ζην καὶ λέγειν καὶ, 225ορὰν τε μῆς καὶ et φ' υμον ορασθαι παρὰ της Ἀρτέμμιδος μοι σαφέστατα, ο ανδρες - 4 αυτον των του θανάτου πυλον ἐρρύσατο καὶ διέσωσεν. ου δη ἀχάριστον χρὴ γενέσθαι περὶ την ταυτα δοοσαν θεόν,
ἀλλα δικαιον δεικνυμενον τηρεῖν τον περὶ ταῖτα νόμον. 2. ὁ δὲ νόμος εστὶν υ παθόντα πύ το τῖν κρειττόνων τιμὰν τουτον ον υ πεποιηκύτα. τιμα δε ὁμεν κρατηρας ἀνατιθείς, ὁ δε χρυσίδας, ὁ δε τερόν 10 τι σκευος, ὁ δε στέφανον, ποιμην δε αυλιν και θηρατὴς θηρίου κεφαλὰὶ και ποιητὴς υμνον εν μέτρω καὶ ρητορικος υμνον ανευ μέτρου δοκεῖ δε μοι παρὰ τοις
322쪽
306 LIBANI OB ΑΤIONES θεοῖς υμνος χρυσιου προκεκρισθαι, Ἀ δη καὶ ἀνηρα226 ἀγαθ0ς τήνδε αν θεῖτο περὶ τουτοιν την ψῆφον, σεμνότερος τοέτω μὰλλον η ,είνω γιγνύμενος. 3. ἀμει- βύμεθα δη σωτηρίαν λύγω, δοοναι δε μὴ του παντος
ἀμαρτεῖν ν τω λύγω της καὶ το τι εἶναι δουσης θεου, λαβεῖν δε αυτη τουτο παρὰ του μουσηγέτου τε και
ἀδελφο ράδιον. 4. υρτεμις Λῶς καὶ Λητους θυγάτηρ, πατρ0ς μεντου μεγίστου των θεῖν, Ῥητρhi δε, ην κεῖνος εἰς 10 τοιαύτας ἐξελέξατο γονάς, Βήλου δε ἀνασχούσης καὶ σταθείσης τε καὶ στησάσης την Λητω προεκτρέχει μενη Ἀρτεμις του Ἀπέλλωνος, βοηθεῖ δε τη μητρὶ προς
το α τον Ἀπόλλω τεκεῖν. 5. καλιν μεν η και τοεκτραφέντα χρόνω στερον ἐκτίνειν τροφεῖα τοκευσιν,
15 η δε αμα τε ἐγεγύνει καὶ Ἀμείβετο την τεκουσα εν καιρῶ μάλιστα δη δεομένω βοηθου στε και νυπύλ- λων iτιος ἀγαθων ἀνθρώποις, ἀμφοτέροις στέον χάριν, τω τε Ἀπει/η ἐγενετο δόντι τη τε μαιευσαμένη. 6. καὶ δε μεν κω ευθυς εν ταῖς πρώταις μεραις 20 ανδρειοτερα ν του πύλλωνος προς τα ε της πιρας δείματα, θεν δ' καὶ ὀνύματα τύ με υρτεμιν τω δεγενέσθαι Λοξίαν, ταυτ μεν τεροις δειν ἀφείσθω.
i. γίγνεται δε αυτη γενομένη παρὰ της Γης τόξα τε και βέλη δῖρα και τι ευθυς ἐπίστασθαι την τέχνην, Η ελαφοί τε ευθέως ἐφαίνοντο, παρὰ της Γης, οἶμαι, και
323쪽
LIBANU OB ΑΤΙΟΝΕ 307τοοτο, καὶ ἐβάλλοντο αλλαι ἐπ' ἀλλαις μελετης εῖνεκα της περὶ την τοξικήν. Ἀοfτο δη φαίνεται πεποιηκος 227
μην παρθενος μενεῖν. του μεν ουν κάλλους αλλοι τε
ποιηταὶ μάρτυρες και ὁ σοφώτατος Πομηρος, τοOτο μεντην Ἀλκίνου θυγατέρα τη ταύτης εἰκών τιμήσας, το0τοδε ηὐγκαρίου, προσθεὶς τη ρτεμιδι την φροδίτη 10
εἰς ἴσον ταῖν θεαῖν γων τα κάλλη. I. Παρθένιόν τετον εν Παφλαγόσι ποταμον οντα καλον καλιν δη ἐναι λύγος, τι λουτρον Αρτεμιδι γενοιτο. το γε μην ἀποδιδράσκειν την προς το αρρεν κοινωνίαν μάρτυς κα-ν0 δυστυχὴς 'Sδρίων σκορπίω κατενεχθεὶς ὁ τηλι 15κOBτος Ἀπειδη ν ου ἐξην ηπτετο 10. την μεν δηυθηνὰν οὐδεν θαυμαστον παρθένον Ἀλεσθ' αι εἶναι, φοσαν εὐμύνου του πατρός, ' δε ε γάμου γενομένη
324쪽
308 LIBANI ORATIONES τὴν παρθενίαν ὁμως ἐδίωξε. καὶ μεν Ἀφροδίτη διατο κάλλος αυτ τε ἀνδρὶ συνεγγη καὶ πεστησεν αυτην γάμοις τε καὶ μεναίοις, την δε υκ επεισε το κάλλος συνοικεῖν τε θεω και κυειν καὶ τίκτειν ουδὲ πεθηκεν αυτην τοῖς του γήμαντος βουλήμασιν 11. Ο μην ουδε ἐστον καὶ ρια καὶ ταλασίαν καιεργα γυναικον ξίωσεν φοραν, ἐλάττω ταυτα της εαυ-
της κρίνασα φύσεως, ἀλλ' ἀφηκεν αὐτὴν ἐπὶ τα θηρία, νάπας τε και ρη και αλση και δρυμους πιοΘσα, --R428 ιν εχουσα την θηραν ου γαρ Ῥη πύνου δει η Ἀρτέμιδι προς το βάλλειν, ἀλλ' οσα μεις ταῖς καθειργμμ εναις ορνισι, χρηται ἐκείνη κάπροις τε καὶ ἐλάφοις κα υτ αλλω θηρίω δόξειε. 12. καὶ στιν ἀκριβος δεσποινα τον θηρίων μῆλλον ὴ Ἀμεις τον οἰκετον. 15 τον μεν γε ἀντεβλεψεν ῆδη τις και ἐλύπησε ρηματι και ἀποδρὰς χετο, τα δὲ Ο τι περ αν ἐκείνl δοκη, πάσχει
τε καὶ στεργε τοῖς ἀπο της θεο0. 13. η δε τερπεται μεν ροσα αυτὰ θέοντα, τέρπεται δε διώκουσα, τέρπεται δε τοξεύουσα. τη τέρψει δε αυτη τω γένει τω 20 τον ἀνθρώπων μένει, τὰ δυσμεν τω γένει ποιουσα
325쪽
LIBANI ORATIONES 309 ἐλάττονα, δοκεῖν δέ μοι, και τω μη χωρεῖν αυτ επὶ
τ αστη μηδε προσπίπτοντα σπαράττειν τε και κατεσθίειν καὶ κενοον τὰς πύλεις ανθρώπων. 14. τίς γαραν νεγκεν μοθυμαδον πιώντα των θηρίων τα φυλα, οπου γε και η εν τι τούτων δη των ε τοῖς ζωγρείοις τεταλαιπωρημενων περβὰν το ερκίον θεῖ δια πολεως, βλεμματι μύνω ταράττει τε και Ἀκπληττει καὶ ποιεῖ σκοπειν τὶ αν τις σωθείη, θυραι τε κλείονται και βοηπρος έλλήλους καν θόρυβος, οσος πιν Ἀπι πολεμίων εἰσπεσόντων γένοιτο. 15. τί δη- ουν οἰόμεθα συμ- 10βηνα ἐν θηρίων ἐπιστρατείαις ηγουμενων λεύντων της θεο l τοίνυν χάρις α νυν γιγνόμενα, ο μένειν Β 229
ἐν ταῖς λαις, α ου ην ενεγκεῖν πιόντα.16. Φήσει τις Ῥεγάλω Ἀργω, τοιοῦ πολεμικοις, ἐπιστατεῖν τον ήρη τε και την Ἀθηνὰν Ἀστι δε υκ 15ολίγη μοῖρα των ἐν πολεμ οις Ἀρτέμιδος, ει μη μικρύντω δοκεῖ τοις πολεμουσει εἶναι τόξα καὶ βέλη, δι ωνεστι πόρρωθεν των ἐναντίων κρατεῖν δροντας ανευ
σημείωσπι το ξενίζον του σχημ ατος ἀφεὶς γὰρ προς τοἔμψυχον θηρίον ἐπάγειν τα ξης κῶλα παρενέβαλε το ψυχοWθυραι τε κλείονται εἰπώW καὶ ἔτι ἐξένισε τω σχηματι βοῆς ἀνθρώπων ν ησθεὶς καὶ ων ἄλλων καταλέγει 1 δοκεῖν Re δοκεῖ libri ere oro τω Re libri eri Mor 2 ει in κατεσθίειν a. rec. M in ras ex ει cor m Θα φῖλα των θηρίων Β ω τουτων δ δη τουτων
326쪽
το παθεῖν. 17. εἰ γοον τοῖς με εἶ εν των μαχομενων τοξόται, τοι δὲ μή, τάχιστ αν ἀναλωθείη τ οπλιτικονυπο των τοξευμάτων, πρὶν συμπεσεῖν, καὶ πίοιεν ανκαθαροὶ τ9αυμάτων νενικηκότες ουτοι δη οἱ τοξύται, καὶ πολιορκον δὲ τοξότης κατενέγκαι αν τ0ν ἐπὶ τείχους πολλάκις, καὶ ἀπο τομτείχους δ αν τον τειχομαχοfντι ραδιως ο πολιορκούμενος. πλίτου δε πόσον αν ἐνταOθα εἴητο εργον. 18. μάθοι δ' αν τις καλος παρ' Ηρακλέους, οπύσον τι δύναται τόξον is ὁρμήσας καθαίρειν την 10 γην, ου θώρακα ἐνδψς οὐδε ἀσπίδα λαβων χώρει πρ0ς τ εργον, ἀλλα τόξα καὶ φαρέτραν, ἐς τα πολλὰ κατειργάζετο 19. των δὲ ἐκείνου τόξων ἀπέλαυσεν εἰς νίκην
ῆλθεν ἐκ Λήμνου Φιλοκτήτης μετὰ των τόξων δερα- 1 κλέους, μικρὰ αν ὴν τὰ των στλιτωit 20. ίλως δεα230 OG θηρὰν ἀγαθύς, οfτος και πολεμεῖν ἀγαθός. ἀγαθὴ γὰρ Ἐτολέμου διδάσκαλος η θήρα και ὁ μενεκειθεν δεορ 4κων θαρραλέος, εἰδος σωθηναί τε και διαφθεῖραι, ὁ δ' ὀνευ θήρας δειλός τε και κακος και ad πολεμίοις χαρά. 21. Ἀριθμει ὰλ ὁ χρηστ0ς Σενοφων εν τω περὶ κυνηγεσίων λόγω Λους ὰπ οε θηρὰν μακαρίους τε
327쪽
καὶ θαυμαστους καὶ χυς λυειν κινδυνους γεγενημένους καὶ ἴστε, ο νέοι, τους ανδρας ους ἀριθμεῖ Ξενοφον 22. θαυμασταὶ δὲ ντευθεν καὶ γυναῖκες, ὁσας ἐφίλησεν Ἀρτεμις καὶ ἔσχεν εὐθήρα διατριβούσας αῖ μοι δοκοOσιν ανδρας ἀπείρους θήρας ἐν πολέμω λα- βοοσαι δεῖξαι αν καλος, ο νόθος απας ὁ στρατιώτης ὁ πολέμου προ θηρας πτύμενος. 23 δηλοῖ δε των Λακεδαιμονίων πόλις μάλιστα δη δοκοῖσα φροντίσαι τον πολεμικον μάλιστα δη φαίνεται φροντίσασα των περὶ θήραν νόμος γουν αυτοῖς ἐν τη της Αρτέμιδος 10 εορτη τον κοντα ἐπὶ το δεῖπνον ου τεθηρευκύτα δοκεῖν τε ἀδικεῖν και διδόναι δίκην. δε δίκη, αμφορέα τις υδατος κομίσας καταχεῖ της τ00 παιδος κεφαλης, ην παῖς isτος et , ανδρ0ς δε της χειρος δάκτυλος Bris 1τοῖτο υπομένει, και εστιν ἐν Λακεδαίμονι τοOτο τ 3 15υδωρ τιμία. ἐπιθυμοοντες γάρ, οἰμαι, του νικῆν ἐν τοῖς πλοις et τοῖτο μέγιστον ευρισκον εἰς νίκην ἐφύδιον, θηρίων περιειναι.
24. 'πιοι δ' ἰν τι λέγειν ου προς υρην καὶ 1θηνὰ μονον, εἰ βούλοιτο, υρτεμις, ἀλλὰ καὶ προς απαν- 20τας θεούς, Ῥι τέχνας παραδύντε. ἀνθρώποις ἔχουσί
328쪽
λυντ αν αἱ τέχναι, ανθρωποι δε υκ αν ῆσαν ἐνοδῖσι διαφθειρομενων ων τε φερουσον α τε φέροιτο κοινος γαρ ἀμφοῖν ἐν τω τοιωδε ολεθρος, κράτει δ' αν οὐτος ου Oντος του ἀρηγοντος 25. τίνες αν ουν ου φύντων των τικτομένων η θάλατταν πλεον η γην
εἰργάζοντο ἰ λύγους ἐποίουν ὴ σώματα ἐθεράπευον ἐχάλκευον η κοδύμουν ὴ ναυμάχουν η ἐπεζομάχουνὴ ἀφ' ππων μάχοντο θανάτου τὴν γένεσιν φθάνον- τος η γα ουδεν γίγνετο ν ὴ κομιδη τινα ευαρίθμ10 μητα ουδ αυτ απηρα. 26. ἐπεὶ και σα πώποτε η υδιέφυγε τον κλύδωνα η κεν εἰς ως ἀνάπηρα, στεαυτοῖς γενέσθαι το μη τεθνάναι ζημίαν, αὐτα νευτης θεου τησδε την ob ἐκείνην τα μὲν ουδὲ λθε, 14 τὰ δε ου καλος ουτω πάντη το την γην ἐσχηκώς τε R 232 γένος ἀνθρώπων Λαι εχον και εξον εν λικίαις απάσαις παρὰ της Ἀρτέμιδος δέδοται τη γη, τύ τε οντο τε Ου δν τό τε σύμενον. i. καὶ α δη τον Γάμονυμνειν ἐν γάμοις εἰώθαμεν, Δ οντα πατέρα ἀνθρώπων, τά τε τούτου του θεου τά τε της Ἀφροδίτης μάταια ad αν ν ει φυρτεμις χεῖρα ἐν δῖσιν ρεγεν. ἐπεικα την Εἰλείθυιαν τα ἀκούσης, ἀκούεις την Ἀρτεμμιν 28 ουτ καὶ της Ἀφροδίτης η σπουδή, εστ δε
329쪽
αυτν παίδων χῖνεκα. διὰ ταύτης εἰς τέλος Ἀρχεται, καθάπερ τοι τὰ πελάγη πλέουσι δια των λιμένων. εἰ δε ἀλίμενα πάντα et καὶ ου ην το δεξόμενον, καρπον πιν χν πεπλευσμένον περιρρηγνυμένων ποῖς προβύλοις των πλοίων λ μὴ δη καὶ δ θεις τοῖς τον ἐν si νηδυι πλέουσι πλουν. 29. 21ιὰ τουτο ντιμαῖς πανταχο τε καὶ παρὰ πῆσι, καὶ νεώ τε μεγαλοπρεπεῖς και βωόιοι καὶ θυσίαι και εορταί. δθηναῖοι
δε καὶ μηνος νύματι γεραίρουσι την θεον, ὁ γαρ δη 'Eλαφηβολιών τοOτ ἐστιν. ἐν ἐτέρω δέ γε μηνί, Μου 10 νυχιονω οἶμαι, καὶ τὰς παρθένους αυτη προ γάμωνυπάγουσιν, πως προτεθεραπευμένης Αρτέμιδος ουτως επι τὰ Αφροδίτης Γωσι. 30. δυοῖν δε ντοιν σφίσι R 233 πλείστου ἀξίοιν χωρίοιν, Πειραιος τε καὶ της κρο-πύλεως, η μέν ἐστι της Ἀθηνὰς, ὁ δε της Ἀρτέμιδος. 16 Ἐφεσίοις δε και το νόμισμα και τὴν λαφον φερεν ἀμοιβὴν τη θεω των μεγάλων ἀγαθῖν. 31. τι μεν ου και γίεια παρὰ της Ἀρτέμιδος ἀνθρώποις, αυτὶ μηνύει τουνομα, καὶ τον Αἰνείαν ἴσμεν
330쪽
παρ' μηρου μαθόντες πύ τε Λητοῖς καὶ ταύτης νμεγάλω δυτ ρωννυμενον 32. του γε μην λως αὐτη μέλειν ἀνθρώπων καὶ τόδε μέγα τεκμηριον. θυόντων γαρ αὐτη των ἀνθρώπων ἀνθρώπους οἰομένων δεῖν μεγιστοις ἀντὶ μεγίστων τιμῆν, μετέστησε τον νομον, ἐπεὶ καὶ παρ οἷς αῖματι τιμὰται επὶ τοιουτω, ζοντι τιμαται αῖματι 33. η δε αυτ και φιλάνθρωπος καιφιλέλλην. λθεν ουν Ἐλληνας ἀφεῖσα Σκυθας. καὶ τ ὰπ Σεληνης δε ἀγαθε, τά τε εἰς φυτὰ τά τε 1 εἰς ἀνθρώπους, Ἀρτέμιδος δύσις, καὶ την της μάτης δε ἀρχήν, οὐ δαίμονας τους πολλ0ές, Ἀρτέμιδος ἀρχην νομιστέον Ἀρτεμις γαρ δη καὶ κεῖναι. 34. Ἐπισταμένη ἰὲ ευ ποιεῖν ἀνθρώπους η θεος
επίσταται ,αι κολάζειν ανθρώπους, οὐ του πατρος,1 Oiμαι, ποιουσα, παρ ου καὶ πλουτος καὶ κεραυνοί, τομεν τοι δικαίοις, τοι δε ου τοιουτοι το πυρ. 35. ὁραδε καὶ τον ἀδελφον ἄμφω ποιουντα, σπερ H των πολεμησάντων τοις ρωσὶν περ της λένης Ἐλλήνων, οἱ λοιμον ἐνέβαλέ τε και λυσε τον αυτόν, Ἀκάτερον et τω ἱερεῖ χαρισάμενος την μεν νοσον, πειδη βριστο, την
2s δὲ ἀπαλλαγήν, ἐπειδὴ τὴν παιδα ἀπειλήφει. 36. τοι- α0τα δη καὶ τὰ της Ἀρτέμιδος παρέπεμψε μεν διὰ