Libanii Opera;

551쪽

σταδιων θαλάμων ταχέως ψίγυιον αλσος, τοῖς ἀπανταχόθεν ξύλοις δι αυτου παρεχων ὁλκήν. 263 που ποταμο δε εννοήσας τὰς εἰς την θάλατταν ἐκβολὰς λκομαι προς την του λιμένος μνήμην. 33' οὐν ων ἐναι δοκεῖ, τούτων κηδύμενος ὁ κρατον μετερρυθμισεν, ἀλλα τέτμηται μεν εν Σελευκεία, τέτμηται δε περ της μετέρας τοσουτω χρυσω λιμην κπέτρας γενύμενος, ῶσον Ῥυδε Κροίσω ψακτωλος 462 ἐθησαυρισε 264. τοιγαρουν πασα πανταχύθεν ὁλκὰς ἀνάγεται 'α πανταχύθεν γουσα, Λιβυης, υρώπης, 10υσίας, νήσων, πείρων, καὶ των κασταχου καλλίστων τε κάλλιστον χευρο ,οὶκίζεται 'η εἰς τηε πρασιν οξυτητος γνώμα. ἐμπορων χευρω καλουσης καὶ Ῥηναπασαν δι' αυτης καρπουμεθα. πλεῖστα δη των περπελάγους ἄπλωθέντων ἱστίων λιμένων ουτος συνέστειλε. 15265. ουν δη θαυμαστον τοιαυτην με νεμομένους γην, τοιουτω δε ἐμπορίω χρωμένους, ἔχοντας δε συμμαχον μεν λίμνην, ποταμου δε πόρον συνεργον

552쪽

532 LIBANI ORATIO XI

ἐγγώτατα πανηγυρεως κατεσκευάσθαι την πόλιν; 266. πο γαρ τέρωθι πανήγυρις τοσουτοις θάλλει τοῖς απασι , σοι ἐνταυθα in συμπας χρονος τοῖς πασιm, τις δ' υκ αν προτον ρῖν την πολιν εἰς ἱερομηνίαν ηκειν γήσαιτο τίς δ' υτ φυσει κατηφης, ω τὴν R 363 γνώμην ου αν εἰς ευθυμιαν τρέψειε , που δὲ Ἀλ- λοθι τοσαυτη τέρψεων επιρροή τίς δὲ υ ηδονῆς ενταοθα φορμη ου ἀέρων πραύτης; ου λουτρον χάρις. ου αγορὰς φαιδρύτης; 10 σταθερος προξενων οὐκ εα στιλπνον τοῖς νθεσιν; οὐ θέρος ἀκροδρυων χρώμασιν ἀστράπτον τε καὶ τοαστυ ταῖς σμαῖς λειμ ονα ποιουν ου ηδιον μὲν νμέσω βαδίσαι τον νίων η δια μέσων κήπων ἐλθεῖν, ηδιον δε της οἶκοι διατριβης οἱ κατ' ἀγορὰν συλλογοι; 15 ου αυτος ὁ ρέων διὰ της πολεως ὁχλος εἰς θέας χάριν ἀρκεῖ οὐ παρ μῖν Ομηρος ελέγχεται μειγνως της ἀξίας τον ' Υπνον κοσμον 267 οὐ γαρ ἐνταυθά γε

553쪽

αναξ ἀνθρώπων ουδὲ ἀεκοντας ἔλκει προ λυτον οὐδε προ βίαν κατακοιμίζει, ἀλλὰ την ἐπὶ τῖν βλεφάρων ἐκείνου τυραννίδα μόνοι των πάντων ἀπεσεισάμεθα καὶ τὴν ηλίου λαμπάδα λαμπτηρες τεροι διαδέχονται τὴν Αἰγυπτίων λυχνοκαῖαν παριόντες καὶ 5διενήνοχεν ἐνὶ μονή παρ' ημῖν νυξ ημέρας τω του φωτις εἴδει ταῖς δε γε δημιουργίαις προς ἴσον ἔρχεται καὶ on μεν ευτόνως εργάζονται χερσιν, οἱ χε ἁπαλον γελοσι καὶ προς δὴν ἀνίενται κοινή τις M364 Ηφαίστου και Ἀφροδίτης ὴ νυξ των με χαλκευύντων 10των δε ρχουμενων, ἐν δε γε ταῖς αλλαις Ἐνδυμίων μαλλον τετίμηται. 268. Ποίοις δὲ θνεσιν η πόλις ου λυσιτελής οὐκενταυθα χρηματισταῖς μεν ἐπὶ πλουτον ήαστώνη, σοφιας δὲ μετύχοις μὲν εἰς δοξαν ἐπιθυμηταῖς δὲ εἰς κτησιν 15ου ἐνσπουδάσαι μεν ἀγαθm νευπαθησαι δὲ ἐπιτηδεία

ου ιππων πονες ἔριν ἀστασίαστον χοντες , ουκἀθυρματα σκηνης; ου αντίπαλοι ταῖς φροντίσιν αι θυμηδίαι; ου το των μείων σεμνb ἐνταOθα μετελήλυθε και οὐ διδασκάλους των υλυμπίων si πρις 30τον ω τιμr παρηνέγκαμεν. 269. τοὐτον ηδη τις τον

554쪽

LIBANU OB ΑΤIO XI ἀγονα καὶ βασιλευς θηκε καὶ την αυτο στολην ἀφεὶς την λυμπικην ἔλαβεν, ὁ δε τις ελλανοδίκης φθη καὶ τον ἐκ δάφνης ἀμφέθετο στεφανον, κοσμουντες ὁμου καὶ κοσμούμενοι τοῖς δρωμένοις. εἰ δε ιλείοις ταλλα οὐχ ἰς αριστα πράττουσιν η πανηγυρις φέρειν365 τι σχηματος τι τό γε μέτερον νομίζειν, οῖ μετὰ της αλλης τύχης και η των υλυμπίων φαιδρύτητι

κεκρατήκαμεν; 270 δ ταύτη πόλιν παραβάλλειν πιξιον 10 των μεν γὰρ ἀρχαιοτάτων εὐδαιμονεστέρα, τὰς δὲ μεγέθει νικὰ τὰς δ ευγενεία πάρεισι, τὰ δε τω παμ- φύρω της χώρας καὶ μην ἐς με ηττῆται κατὰ τους τοίχους, ταέτης κρείττων γίνεται τω τε ἐνέδρω κω τωτο χειlκῖνος μέρω καὶ τη των ἐνοικουντων στειύ- 15 τητι καὶ τ της σοφίας ἀσκησει, της δε τι μείζονος τω καλλίστω καλλίων ἐστίν, Ἐλληνικη παιδεία καὶ

λύγοις 271. λως δὲ τὰς μεν μικρὰς ευρησεις, τὰς δὲ