장음표시 사용
371쪽
Omne eXScripta habeo, in apparati1111 inicum recipere re Visum est. Sunt enim in universum multo peiores
Uctinus 126 t Marciano XC 2 cliuin etiam Bacterino, qui ex eodem fonte fluxerit t. Satis habui lectiones a Morollo se huiusmodi odie Parisino 963 n. 41 0notatas et cum ρ. in margine editionis Osua ex hac repetivisse. Noctu de Sordibus Hesionum odicis Lia ursentiani ILVII 44 a me collati communicandis alia illi fuit sententifi
tuendum prorsu sufficiunt codices suos uinino ui potissimo duce Se quendos esse duxinius Chisianus C),
N-101, in libani pares er atque qui Barberinum consarcinavit pluribus. Incipit autum fol. 7 7 λψανίου σοφιστουε του προσφωνητικο ἰουλιανο λόγος , Sed hunc Sequuntur rimum μελεται, quartim prima, ταὶ μελέτης ἐντὶ πτωχος πλουσιον κρίνει μοιχεία μελετ α ultima, et ii CL lοysium do Stola ni Stud Rad di filol. class. VIII 49 sq. 2 Cf. quae post Villoisonum necd. V 4 sq. dixi in anna libus Flecheisen. anni 1876 p. 104q
372쪽
Sudesdunt fol. 95 pauca ἐκ των πιστολον του αυτου σοφιστο λιβανίου et ε της ἀντιλογίας παρ'Ἀχιλλεως προς ὀδυσσέα πρεσβευοντα. In orationibus περ ἀπληστίας et περὶ πενίας eum ed sic seliolastico libasse ut ordo opusculoriam Supra allatorum et titulus περὶ φίλων, a lectione ipsa documento sunt. Omnia an ad Ilibanium Spectant ipso anno 1870 con
repetivit nonnullis locis 1110ndatam ope Odici ReyM i. e. Ρarisini gr. 963 n. 41), euiu lectione pa8Sim in marone cum ρ. adnotatae sunt odem anno 160 quo tomus illo primis cuius in fine tres illae oratiunculae x- Stant, prosilit, sed paulo post hunc' Moressus eas latino versas didit de licata, Me Brminrt1O, Franciae I URΠ-
collario, hoc tu ulo Libani Sophistae disseriationes tres. De ostibus et inopia. II de amicis. III de ne Ictili cupiditate. Fed. Morellus interueres est Latine convertit et notulis illu stravit Luditiae Apud F derio m Morellum, Architet Fostras an Regium MDCVI. Edita, holito raris-1 Cf. quae infra de oratione VIII exponam.
373쪽
1 Usus sum exemplari bibliothecae Regiae Berotinensis. Cf. anta ire, Ann typogr. III 850. Parum recte in Catalomedo a M. dia Boi Bolles Leti res p. 10 n. 1724 A haecessiti tres oratiunculas graece et latine praebere dicunar. 2 Mitische eitrage uatibanios H Liubant 1870 p. 1.3 Vide supris . 78.
374쪽
B, 241 1 Ου ρήδων ἐντυχεῖν, Ἀνδρες, ἀνθρώπ μὴ
λοιδορουντι τὴν et χην καὶ τὴν μὲν δικον, αὐτον δὲ ἀτυχη καλουντι. καλεῖ δὲ αὐτην δικον καὶ ηγεῖται ἀτυχεῖν ὁ μὲν ων καλύς, τι μὴ καὶ μέγας, ὁ δὲ μέγας, ὁτι μὴ καὶ καλύς , τω δὲ ταυτ αμφω, τι μὴ καὶ ἰσχυρός, καὶ τ δε ενι τα τρία, δια το μὴ και ταχυς εἰναι αἰτιῆται τὴν θεόν. 2 αλλ' υδ' εἰ πάντα αυτῶ παρείη τὰ του σώματος ἀγαθά, στέργοι α ουδ ανει τούτοις εἰδείη τη δαίμονι ταυτli χάριν, αλλ' υκ 10 εἰμι ρητορικος, ἐρεῖ προς αυτόν, οὐδε ἰατρικην C
375쪽
ἐπισταμαι οὐδὲ κρατο διαλεγώμενος οὐδὲ οἶδα κιθαρίζειν οὐδε ηγεῖσθαι στρατοπεδων περβαίνων ουν ἰ ἔστιν αὐτω, Ε μὴ εστιν ἀριθμον οὐ τυγχάνειν οἴεται της Τυχης, ἀδικων, οὐκ αδικούμενος. 3. κἀν τουτοις μεν ήττον αν καταβοήσειε mi υχης, ἐν δ αυ τη χρημάτων τε περι καὶ ρχῖν εννοί φευῶς πολλή γε vi καταδρομή, καὶ οὐδεν αὐτοῖς στήσει την κακήγορον λοτταν μεμφεται j δὲ ὁ μὲν να 442 γεωργον ἀγρύν. ὁτι μὴ Θυο. ὁ δ' Ἀ- δύο, οτι μὴ τρεῖς, ὁ δὲ τρεῖς, τι μὴ τέτταρας, ὁ δὲ δεκα, τι μὴ 10
εἴκοσιν, ὁ δ' αὐ τοσουτους, οτι μὴ δὶς τοσούτους, δε δὶς τοσούτους, οτι μὴ πολλάκις τοσούτους. παέει δε υδεὶς ριθ'μος υτε τὴν ἐπιθυμίαν ουτ τα ἐγκλήματα. A. πάσχουσι δε αυτοὶ καὶ πύταν ἐννοήσωσιν,ος ον κεκτηνται χρημάτων στι τι πλεον, και δια τουτ 15
ταυτὶ, σμικρύν τε πιυτοῖς καὶ μέγα, ρεγα μέν, πριν παραγενέσθαι, σμικρον δε ηδ δν ἐν χερσί. σμικρον
δε χίλια χρυσου τάλαντα δια τα δισχίλια, καὶ αὐ ταδισχίλια χια τὶ δεκάκις τοσαυτα i. καὶ ολως Ῥυκ ἔστιν ο ποιήσειεν αν ἐπαινεθηναι την Τύχην ὁποιον so
376쪽
δή τι καὶ το των ἀρχων. αρχει τις πόλεως οτι μηκαὶ θνους, τυχεῖ. θνους τερος οτι μη πλειένων,
αθλιος πλειόνων αλλος, ὁτι μὴ παρχος μηδενος ηττων ὴ μύνου του σχηπτρον χοντος ἀτυχής τις παρ' μυτω κεκριται ἀτυχὴς δε καὶ κεῖνος ὁ μεγας υπαρχος, εἰ μὴ καὶ ε υπάτου σχήματι καθήμενος φανείη ηκε καὶ το0το, ὁ δε και πάντα πείθειν ἄγειν τε η δοκοῖ τον βασιλε βουλόμενος, εἰ υκ αν id τε εἴη, δεινόν τι τοῖτο, κα ὶ Τουχη δυσμενὴς καὶ ου δ' 10 ὁτιοOν των εαυτῆς δεδωκεν.6 1ὸς πραοτάτη γε δε οεύς, ω νέοι, καὶ ἴσως που και γελὰ προς τὴν των ου μέγα εἰληφέναι λεγύν- των ἀγνωμοσυνην, ως ου ἀγανακτήσασα ευθυς αφαι- ρειται τα δεδομένα, διδάσκουσα, ὁπόσα ν οφίσιν, οι 15 δὲ 4υκ 3ησθάνοντο. δοκεῖ δε μοι καὶ ρος και Λαρεῖος και Ξέρξης στρατευοντες εφ' ην ουπω εἶχον, μεμφομενοι τη Τύχη τοῖτο ποιεῖν, τι μη και τούτων
Ι' in a B et ρ Μο in mar cf. r. V p. 311, 2 13, 15 ησθάνοντο in B 19 δοκεῖ μοι καν scripsi praeeunte Sinioni qui tamen καὶ servavit ἐδόκει μοι καὶ eddἐδόκει αν μοι καὶ V ἐδόκει μοι in
377쪽
ἀποθανεῖν ἀνθρώπω καὶ μακαρίζει δὴ τον οὐρανον καὶ τον λιον του ἀεί τε σεσθαι καὶ μηδέποτε απολεῖσθαι. ουτως πληστύν τι χρημα ανθρωπος καὶ ἀχάριστον. 9. διὰ τουτο καὶ Ἐκτωρ τιμώμενος οἷς εἰκος στρατηγήν τε ανδρα καὶ ἐπίδοξον μετὰ τον πατέρα βασιλευσειν, των του Ἀπόλλωνος καὶ της Ἀθηνὰς ευχεται τιμον τυχεῖν, o δὴ καὶ τούτων αξιος ων τοις ρωσίν ουκ- Ουν ἐλάττοσιν οἱς γεῖται χρῆναι τιμώμενος ἀτυχεῖν υπελάμβανε. 10. ποτε ουν, ω ταν, ἐπαινέσεις τὴν Τυχην, εἰ θεις μεν ου εση, τουτο δε ἐθελήσεις, καὶ 10 ε βωμον μεν ιι θυσιον ου τεέξη καὶ ταοτα ετ νανθρωπος, μικρὰ δε τὰ αλλα πάντα εἶναί σοι δοξει; 11. ιν δε τις ἀνὴρ ἐν Αἰγύπτω φιλοχρήματος.
ουτος ἐποιεῖτο φίλους, οἱ παῖδες υκ σαν, πως αυτος αυτοῖς εἴη παις γενόμενος δε ἐξ ἀπύρου πλουσιος εἰ 1ετὰ τον τελευτώντων εἰσιδεν ῆχθετο τοι ἔτι ζοσι τουτωνὶ τον πατέρων μακαρίζοντος δὲ αυτύν ποτε ανδρος ἐτέρου τὰ αυτ νοσουντος της τέχης, δι' ναυτω πλοοτος ἐς μέγας ἐκ πολλον ἀθροισθείη, μήπω
378쪽
358 LIBANU RAHO VI γ Ἀφη, μη μακάριον με καλεῖν, πρὶν αν καὶ ἐδεἀπέλθωσιν, εἰπών, ων εἰς τὰς ουσίας ἐκεχήνει. 12. οιουτον αν τι πάθυι καὶ στρατ γος τύχη μὲν μάχην νενικηκώς, ου συλλαβεῖν δε αυτην οἱ λεγων διὰ το μὴ και διαπορθησαι των πολεμίων τὴν πόλιν. OB 244 δὲ κλῖναί - φάλαγγας, ω 'γαθέ, καὶ καταδιῖξαιτρῖσαί τε καὶ κατενεγκεῖν, ετ δε σκυλευσαί τε καὶ δουναι νεκρους ἀνελέσθαι μὴ βουλομενης αν ἐπεπρακτο
16 13. Οἶδα δὲ γωγε καὶ ἐμπύρους πολλοῖς μενομιληκότας λιμέσιν, ἐνίοις δε οὐχὶ δυνηθέντας ουκἀγαθη τυχη πεπλευκέναι λέγοντας, τι μὴ καὶ κερνοις το δε πολλὴν μέν, ω βέλτιστε, θάλατταν ἐξ οὐρίων διαδραμεῖν. δια πολλον ὰμ εμποριον μείζω
i5 καταστησαι τα ντα οὐκ ευτυχες 14. καὶ τί α νομισθεῖεν οἱ μα τε ἀνηγμένοι καὶ καταδέντες, οἷα πολλὰ δραται τοις ξαίφνης νεμοις εἰ γὰρ δη τόδε ἐλεεινήν, ὁ πελάγη τε διαβαλών κώ πολλάκις μεν κατηρκώς, πολλάκις δὲ ἀναχθεις πράσει τε τη των φορτίων 20 το βαλάντιον ηὐξηκος πῖς οὐκ αν μετὰ Τύχης φθαιτης δεπορίας δοκοίη. ἀφ' ἰν τοίνυν καταψεύδονται
379쪽
της sχης ἀρκεῖ τε οὐδὲν αὐτοῖς, πο τον αυτον του- των λυπα τε αυτοῖς καὶ ἀνίαι και το τήκειν σφὰς αὐτοές. 15. Ἀλλ', ἄνθρωπε προσκύνεμ την θεον, δες ευτυχης, ' ν γιαίνης μεν τὴν ψυχήν, ἀκεραιον δε si σοι τ σομα, η γυνὴ δὲ σωφρονη, κόσμιοι δε σιν οἱ παῖδες μένη δε α πατρωα, φίλων δε ἀπολαύη σαφον. 16. καὶ se δέ, ω τον βίον ἀπο των χειρον ποιούμενε, μέγα οἰου χρῆσθαι ταῖν χεροῖν, και συ δέ, ω σύν-δικε, το τοῖς λύγοις, καν μηδεὶς ἀρχὴν διδῶ, καὶ σ0 16δε, ω πολεως αρξας, καν μηδεὶς ἐτερων διδω, και συδέ, ω διδάσκαλε, τ αν ἐν τελεία καὶ πὰς δε οστις 445ιατρον ου χρηζων λελουμένος Ἀστιασόμενος Ἀρχεται καθαρος φόβων ους επιφέρει συκοφάντης, καὶ οὐτύς γε ἐν τοι δικαίως αν μνοῖσιν εἴη τὴν Τύχην 17 3 15δη και πρωην πρύς τινα τον ἐπιτηδείων λεγον. oς γαρ δη ημεν ἐν μύνοις δη τοῖς χιτωνισκοις λουσόμενοι καὶ τήν τε Ἀφροδίτην παρεκάλουν καὶ τον Σάτυρον σθέντα με ἀπελθεῖν, ου εἶναί οὐ δυστυχέστερον ταῖρος Ἀφασκεν. ἐγω δε πέπληττον κούσας, 20 εἰ ἐξουσίας οἴσης λοοσθαί τε cc δειπνειν και κειν
380쪽
360 LIBANU O ΤIO VI ἐά οἶνον, οὐ φάρμακον, ἔπειτα ἀτυχεῖν οἴεται ψηφι- ζεται δή με δίκαια λεγειν κἀντευθεν πήδων αὐτω τοεἰρημένον, ὁποτε πληγείη τὴν ψυχήν, ουτως ἐγίγνετο