Hapanta. Opera omnia. Editionem curavit Carolus Gottlob Kühn

발행: 1821년

분량: 1044페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

371쪽

κατάτασις άρκίη ην δε αμφοτερα κατεηγη, πυροτα ης κατατάσιος δεῖται. παιθίου ἐν γάρ id εἶδον καταΤα- θεντα ἀλλον η ς ὁδι. O δε πλεῖστοι ησσον εἰ- νονται γ ως δεῖ Tnν πλουστι'ραν καὶ ra μεγαλη πρ&γμα r εἰας αυλοτεραν εἶΠεν. γὼ μόνον τυ μοχθηρὰν κ os ταύλου δηλουrci παρα τοῖς παλαιοῖς, πιλλα καὶ zo Πλούν. sane longior existit; quod vero incumbit, rarius. Plana autem est non solum liae oratio, sed etiam ceterae sere omnes quae hoc in libi sunt. Quae nunc nuncio, ea sola explanationem desiderant. Quare si quid praeter haec obscurum esse tibi videatur, In Sploia, quum X emplar mendis erraVerit, quo probe cor recto, si quid semel lectum Non Comprelienderis, idem insuper tum secundo turn tertio relegens propositum omnino percipies.

XIX. Ubi non hoc. fel illud ue= it connininutum. scitis faciet

Arn licior Dis intendendo ubi utrairrique extenderes alentius mPortet Fuerum uari Didi plus uiso inten'I nn Sed Plerique minus quam res Osulat eatenduntur. Simpliciorem et ii magno negotio actam extensio Irena levio1 ei seu ταυλοτέραν pronunciavit. Eo enim

Vitiatum dura itaXat ταύλου dictione, sed et leve et simplex apud veteres significatur.

372쪽

u . Ἀπην τείνωσι , τὰ θέναρα προσβάλλοντα διορθούν.

αλλὰ μόνα τὰ πὰ τοῖς μεγάλοις δακτυλοις.

Ptiae manla Una paI'tes prominent, ea Volas, θέναρα απὰ του θείνειν, a percutiemio deducta nominant, ut nonnulli volunt qui veris verborum originibus strulent. Nam quaecun Pie percutinaus iis pronainentibus partibus perci'-timus. Nonnulli ero non omnes prominente malilia Spartes sic vocari profitentur, sed eas solas Iale magnis digitis subseciuntur. XXI. Deinde sitito cerato non admodum copi0. ut ne fas ciae circi msultent, ita devinciendum es. Duo sunt deligationis usus alter quidem est sis fracti partes a nobis inter se probe compositas tuto Continere alteri Vero quae lintea liquorem vel mem Camen-

373쪽

tuna XCeperint quod inflammationis prohibitorium osse eXploraverinaus, assectis patetibus inposita tueri. Itaque nonniilli quidem omplasticis inedicamentis utuntur ipsa linteis inducentes, a quorum impositione Oris fascias adhibent. Nonnulli vero humorum ad id idoneorum ali

quem ingerunt, quale vinum Vel per se vel Cum oleo , et 1 aepe liquidoriam medicamentorum aliquod, quale ceratum est quod uolbus modis praeparati tr. Interdum quid enicera vel in aqua rosacea vel oleo liquatur interdum Veiopicis aridae portio ad icitur, quam piceum Ceratum On I nant. Sed liquida medicamenta tum concretionem Umcrassitudinem sortiuntur, cujusmodi liquidum Ceratum existit. Fiunt autem et ex inplastris inflammationem PTO-

Iribentibus in oleo liquatis, in quilius tum in libris do

simplicium aedicantentorum faciat talibus proditum est tum ac liberalius in operibus methodi medendi et in operibus de Compositorum medicamento1 una facultatibus. Iippocrates igitur di qui lo cerato is iis . est quod multo Inagis

374쪽

inflammationem coercet quam quod duriam est aut quodcunque quis aliud nomiilare voluerat Modum autem utendi Ihujusmodi orato copiana his verbis declaravit. Non admodum copiose ut ne asciae Circumsi trident, Contrari H in Ue I lemni num non declaravit, tanquam nobis intelligentibus. s autem est ne ita pauco cerato uti deceat, ut fasciarum lintea siccescant, prius tria in tertio quoque die solvantur. At cur imperat a Un uti cerato, speculatione dignum est. Nam in ciuilius os cutem X cedit austero vino riagro usus est. Mihi ante ui videtur vanum excogitasse ad Ilaec tanquam nobilius praesidium, ipsum vel in aliis fracturis omisisse, in albus contritorum λsu in nullium nrtilatum est, quod vini usus diligentiam postulet. Nisi enim as1 lue insundatur, maxima X sic Catorum ossium oboritur laeso. Qui enim Iaborantibus anser-Viunt, eorum plurimi continuo ac noctu praesertim vinum infundere nolunt. Verum quia extremis Norbis e trema remedia nantia sunt Optima, propterea in quibus S rΟ-

375쪽

γεθος ενίοτε και παραμ νονδες λης νυκτος, δε αν Ggό- α θαρρῶμεν τοῖς πηρίταις τἀ κελευ-ενα πρῆξαι πάνtα καλῶς.

illa tantum enarrasse, quum aliae fracturae etiam absilii evino solo cerato nobis utentibus Curari potuerInt, non necesse me in his curandis qui vinum admovent, eos interdiam ob ministromam negligentiam graviter peccare. Tun auten magia uin incumbit periculum, uno etiam ipsi ministri se Iabores exantiare constituunt, atque nobis inn- Perantibus parent nec non etiam iis frequentius adsum iis et interdum ob periculi magnitudinem universam nocte ianinam oramur, quum ministris ina perata omnia prolae peragere non irat modum Confidimus.

XXII.

Ut ne sum ma manus ibiti sexu inferior, imo Paulo etiam Ibyerior collocetur , quo sanguis minime ad imiam e timnum defluat, 1 e re Cetur.

376쪽

jiciatur et an ulum rectum ad os humeri essiciat, supe-1'ius nunciatum est. Quum autem hoc fieri possit et inferior summae manus ut et ad cubiti exui superiori regione posita merito hoc quoque definivit, quum vipe-xavit summam manum cubiti sexu paulo superiorem liabere. Novimus enim deo ut propemlentes figuras sum nais membris suXionum causas effici. PropteIea quemadmodum et qui totum diem obauibulant et quibus crura calidiora sunt omnino existimant ipsa noctu ianiUerso orpore sublimiora conaponere. Itaque sic imperat Hippocrates deorsum propendentem figuram Vitari, sursum Verotendentem sectari. Quod ipsam manum cubiti iactura naulto sublimiorem figurari ussisset, IiujuSmodi habitus aegris in ipso diu morantibus universae manui doloremeXcitaret, potissimumque anterioribus humeri nullatilis. Itaque hunc labitum doloris cum esse docebit experientia, doloris Vero causam musculorum exurae cubiti articula-

377쪽

η φύσις των κινούντων μυων τὴν κα . ,γκῶνα διάρθρωσιν επιδείξεται. εἰσὶ γαρ οἱ κατὰ et πρόσω τε κἀκ των ἔνδον μερῶν του βραχίονος, Ῥυς , Orαν - κάμπζωμεν ον πηχυν επὶ

tionem moventium natura demonstrabit. Hi namque sunt tum ab anterioribus luna interioribus iumeri partibus, quos ubi sectimus, ad proprium caput contraliuntur et sursum tenduntur, cumque ipsis totus cubitus simul contrali itur a sursum versiis tenditur, in quem suis imis partibias inseruntur. Ne sanguis ad extremum defluat, sed revocetur. Hic textus ad illum reseremtus est, ne summa manus cubiti flexu anserior collocetur. In utrisque autem modio laec inseruit, imo paulo etiam superior, ut tota oratio sit hujusmodi ut ne summa nanus cubiti flexu Inserior, imo paulo etiam superior collocetur, quo sanguis non ad imum extremum defluat, sed reVocetur.

XXIII.

378쪽

αίτοὐ ὁηλοῖ ὁ ε ων ἐπιτίρων εἶπεν ' ἐπῆν δε περιβάλλεi Haec sententia , ad Dacturam caput injici et non in-aici duobus sit rodis interdum quidem nobis ipsam secunduna Inembi longitudinem accipientibus, interdum vero et secundum latitudinem. Termini autem injiciendi fasciae caput in longitudinem sunt, ii primam fasciae circii navolinionem in octem a Clam Universam fracturam operare. Quodsi vel tantopere superius timcias , quam ut fracturam nullo modo Contingat vel marsum tanto inserius, quam ut ad ipsam accedat. Hoc fasciae caput fero quis assere poterat non supra fracturam injectum. Sic Didii intellige supra fracturam in)ici et non injici caput linteorum, sed in latitudinem, quum scilicet primam deligationem fascia quadan tenus fracturae aut exterius secerit. Hic igitur Hippocrates tanquam ad membra longitudinem spectans asciae caput supra fracturam injici de nunciavit, hoc est neque si acturae insemus, neque sublimius. Quae prodidit per ea quae his vectis Inseri, quum, inquid, ubi supra fracturam bis terve circumvolveris, si1r-

379쪽

κατ αυτ δις η τρὶς, ἐπὶ το αν δεδέσθω μιμν. ἐν δετω κατ' ἰηet ρειον ενθα φησὶ την ἀρχην βάλλεσθαι μη κατὰ

ταυταις γαρ τάῖς φωναῖς χἱ Ἀλληνες χρῶνται εἰς πλάτος δηλουντες. ἐν πολλοῖς χε - των ἀντιγράφων η λεξις ἴτως

'φεἰδων μεν ουν, μη πιεζων δε κάρτα. Την συμμετρἰαν της ἐπιβολης των δεσμων ε τούτωτω λόγω διδάσκει. χρη γαρ ερηρεῖσθαι μεν αυτους εἰς

τοσουτον, ως φυλάττειν κίνητον τα κεχωρισμένα περατα

των Geῶν, ου μην ἴτω γε πεπιέχθαι σφοδρως, ως ὀδμνην παρέχειν τῶ κάμνοντι. πῶσα γάρ δύνη χρονίζουσα καὶ μάλιστα κολέψεως αιτία φλεγμονης ἰγνεται. σκοποὶ μεν ουτοι της των Ἀπιδεσμων πιέσεως. ἀκριβως δ' αὐε sum intuitus deligato. At in libro de medicatrina huc, inquit, fasciae caput non super ulcus injiciendum, sed huc aut illuc. Ad membra alitudinem reserens pronunciavit, ut iterum declarat his vectis, huc aut illuc. His enim vocibus Graeci utuntur ad latitudinem spectantes. In multis autem exemplaribus textus sic habet fasciae caput injici non ad ulcus, sed ad nodum refertur.

XXIV.

Sic ut frmet quidem non tamen vehementer o runat. Docet hoc loco vinculi moderationem, id quidem insidere debet eatenus dum fracti ossis extrema immobilia tueatur, non tamen ita arctar ut dolorem asserat laboranti. Quilibet enim dolor, quum perseverat, praesertim ex compressione est, instammationem concitat. Haec

380쪽

μένης ταυτα ρθω.

ad unguen conjicere non licet licet autem ubi saepius devinxerimus nam diligenter animadvertentes modum adstrinsendi, quum Vinculum injecimus, interrogantesque hominem qualem circumdatari fasciam sentiat, iterum aeque ac primo injicientes laxare Vel adstringere oportet, siquidem premi se diXerit, procul dubio Iaxare; sin vinculum ita laxum affirmet ut injecluni minime sentiat adstringere Lacet autem ritas quam eum alligemus, quem fractura male habet, XerceTI, sanum puerum saepius vinciendo , sed cum eo ut percontemur quae paulo ante interrogatula proposuimus: sic enim promptiores erimus ad fracturas deligandas. Ilia enim perspicere oportet, quod quaecunque corpora robustiora sunt ac duriora, vinculum sustinent arctius adstrictum; quae vero infirmiora sunt et molliora, lenius adstringi debent.

SEARCH

MENU NAVIGATION