Hapanta. Opera omnia. Editionem curavit Carolus Gottlob Kühn

381쪽

νωνται και Σελευτησάτω κειθι.Aυτὰς εἶπε την αἰτίαν, δύ ν νω Πρωτον κελευει si νωομην των ὀθονίων ποιεῖσθαι βούλεται γαρ ἀς Πιρροας του ψατος κωλύεσθαι των νω μερῶν του κώλου. 171Jκατ δε την ειρημένην πίθεσιν οὐ μόνον πεῖργεται τυεπιρρεουν, ἀλλὰ καὶ τ περιεχόμενον ἐν τοῖς περὶ το καταγμα μέρεσιν ἐκθλίβεται. ἐν os επιρρο μίαν ὀδὰν ἔχει τηνανω- 533 θεν κάτω, η δ' κθλιψις άμφοτέρας, την πανωθεν κάτω καὶ την κάτωθεν ἄνω. καὶ γάρ εις τυ κατωτου κωλου δυνατὰ εκθλῖψαί τι καὶ εἰς et ἄνω. καὶ συμβουλεύει γε - φοιν στοχάσθαι δύο κελευων επι δεσμοις χρη σθαι την ἐν ά άρχην ἔχουσιν μφοτέροις uo του πεπονθότος, ως κατ μηκος σκοπούντων, ἐνιεῖθεν δε του πρ0rερου με ἄνω, ου δευτερου δὲ κάτω νεμομενου βελτιον

XXV. Ubi DPer eandem facturam bis terve fasciam crrcumieceris , qui deligat, ad superior disribuat, quo san' uianis ossuaus interc*iatur. illicque donat.

Ipse causam dixit qua primum imperat fasci una di tributionem sursum fieri. Vult enim sanguinis assiuXum a superioribus membri partibus prohiberi Commetaiorata vero deligatione non solum qui affuit sanguis coercetur, Verum etIan qui fracturae partes obsidet exprimitur. Itaque sanguinis assiuaeus unam viam sortitur superiae deorsum, Spressio utramque tum superne deo1 sui tum inseriae sursum. Etenim aliquid exprimi potest et ad inseriorem et ad supeliorem membri partem. Et consulit sane utrisque operam dares quum duabus uti lasciis imperat, utrisque ah assecta parte principium habentibus habita ongitudinis ratiotie; linc priote quidem uisum, secum a Vero

deorsum distributa Praestat eniti pallis assectae sangui-

382쪽

γαρουν ανω πρῶτον εκπιεζειν χρῆ ' μάλιστα μεν εἰ Πν τε ποῦ τ λυπησον, εἰ δ' noλε seroιτό τι σμικρὰν ἐκθλίβειν τουτο εἰς κάτω δια του δευτέρου τω - ἐπιδέσμων ' χι ἐβιαιότερος αὐτογτην γνώμην λην παρακολουθήσας τῆ περιτης ἐπιδεσεως διδασκαλία.

λει μη μακρὰ εἶναι τα πρῶτα ὀθόνια.

0σηκόντως ειπε τουτο των γα πρώτων ὀθονlωνορχομενων με απὰ του κατάγματος, αν δ αναφερομενων nem ad superjacentes membra partes atque ad totum Orpus exprimi. Quandoquidem extremum minus est quam ut citra noxam copiosum humorem recipere queat. Ubi post primam fasciam Paae partis assectae sanguinem ad manus initium exprimit, si altera vehementius adstringatur, ad carpum et digitos inflammatio oboritur. Qitas ob res in primis sursum Xprimendum est, maxime quidem, si fieri vaeat, Fidiat infestat. Si quid vero paulu-Iuna relictum fuerit, id altera fascia injecta deorsum excludendum est. Totam hanc sententiam persectius intel- Iiges in sermone de ratione vinciendi.

age Prima lintea minime longa esse oportet. Decenter pronunciavit: suum enim primae fasciae a fractura incipiant o sursum serantur ibique desinant quas

383쪽

XXVII.

anyiciendum est. Consulto, inde aiamque vult liberalius exprimi sanguinem.

XXVIII.

A senne eodem inDoli atum Semel secumlae asciae caput circumjicere consulit, non bis terve ut prioris Vult enim sursum magis quam deorsum ob commentoratam causam, sursum magis quam

384쪽

deorsum id excludi, quod proximis fracturae partibus obductum est. XXIX. Tum deorsum demittatur, uentur adfringatur atque major interpallo circumdetur. Minus adstringi ineui hirnna Ussit a secunda fascia ob causas propositas, quin et ejus circuitus non ita spissos adhiberi, quum id opis quod spissi asserunt circuitus a priori fascia satis asseratur. XXX. Ut posse relata ad partem qua Prior desinit Pervenire. Hippocrates antequam pannos superimponat binas si- scias adhibet filii vero ternis utuntur, in quae a Ia-

385쪽

ρων λισσομένων. καὶ μέντοι καὶ των τριῶν nιδέσμων δεύτερος αὐτοῖς ἐστι βραχύτερος ἐκατέρου των λοιπῶν, κει ι δ' άλληλοις σοι διά to υν με πρῶτον αὐz τε τω κατάγμα r περιβάλλεσθαι δις ηορις, λίσσεσθα τε περὶ τοκῶλον περιβολαῖς πυκνοτέραις, τον δε δευτερον ἄπαξ μεντω καrάγματι περιβάλλεσθαι, τὰς ὁ περιβολάς ἔχειν ἀραιοτέρας ' ον ὁ τρίτον κα ἀμφοῖν με περιβάλἁεσθαι διὰ δε την ἀραιότητα της τομης υ ἱγνεσθαι μακρότερον του πρώτου, ἀλλ' ἔτι τους εἰρημένους τρεῖς ἐπιδέσμους ι δύο περιεχουσιν ἐν ἐαυτοῖς, ους Iuno κράrης γραφε, 6λόν εστι, κἄν γ μη λέγω, οὐ δευτέρου τῶν Πιθίσμων εις δύο χρείας πηρετούντος, ας κεῖνοι διελόντες ἐν μεν χρῶντο

Πρυς την ἐκ του καΤεαγότος πιο κάrω νομην, τερω δε εἰς την ἐνιευθεν ἄνω προς et του πρώτου τῶν ἐπιδόσμων Περας. ctura incipiens sursum tendat, quena admodum Hippocrates praecepit altera quae iactura deorsum , a tertia quae ab inferiori parte sursum per prior en utIamque in coch Ieam serpat. Verum hi secundana 1 asciam duabus prioribus breviorem injiciunt, illas vero inter se aequales propterea quod prima fascia super fracturam plana iterum ac tertio circumeat membrumque ipsum spissiora auabitu complectatur secunda semel super fracturam voluta ex majori intervallo circumdetur tertia super utra lue ob Volvatur et quia rhinus spisse circuin agitur, minae longi tudinem non excedat. Sed constat, etiam me tacente tres positas fascias duabus quas Hippocrates prodidit continerri, quum secunda duplicem usum praestet, quem illi pactili sunt, unam injiciei ites, quae a fractura procederet ad partem inferiorent, alteiam quae hinc sursum, qua prima finiebatur.

386쪽

f1 3J Μετὰ δἐ ταυτα σπληνας κατατείνειν χρη κεχρι μένους ωηρωτῆ λθν καὶ γαρ προσηνέστερον και ευθετώτερον. XXXI.

Attris here Dero fas cias in hoc casu et a dextra debemus Deltas nisera, proru ab hac Dia illa arae ad fracturae habitumatoue inclinationem in hanc et illam regionem confert. Ossa quae sub fracturis pervertuntur modo in dextram inenabri partem, modo in sinistram declinantur. Quocirca priores duae fasciae attrali a contraria debent, ab ea scilicet orsae in viam membrum convertitur atque in contrariam inclinatae. Si enim Dactum Os aeque in utramque partem inclinabit, atque hoc est quod nunc ab Hippocrate Proponitur, quum praecipit, ut fractura liabitiam intuiti fasciam circumagamus, hoc est ut ad contrariam partem atque fractura inclinat fasciam adducamus.

XXXV.

Fos haec anni superdentur modico cerato inuncti, siquidem leniores si ne et sabilliores.

387쪽

σιν, ους ἰδίως ποδεσμίδας νομάζει, ἐπιβάλλετια δ' ii τοῖς ἐναντἱως. . ἐκεῖνοι μἐν γαρ ἐγκάρσιοι περὶ rio κῶλον λιτ

in εκ δυοῖν ὀθονίων ἐπίδεσιν ίλην καταλαμβάνοντες. E- χρησθαι δ' υτους λἰγη κηρωτί κελευμ περιρρυέντες γαράστηρικτοι γιγνόμενοι διὰ το πληθος αύτης, ῶσπερ καὶ διὰ τὴν ὀλιγότητα την άρχην Ουθεν ενωθήσονται τοῖς Ἀποδε

et γὰρ Πληθος της κηρωτης λισθον αὐτης ἐργάζεται.

Panni duas fascias priores fulciunt quas proprie πυ- δεσμίδας vocat. Injiciuntur autem contraria ratione o fasciae illae enim serpunt circa memb1um transveIsae, panni vero in longitudinem dantur, universum Vinculum ex binis prioribus fasciis Xcipientes. Iussit autem cerato modice inungi fluerent enim ubi cerati copia laborent, non secus ac si paulum inungerentur, quod subjectis fasciis minime coirent exhibet enim ceratum vicem glutinantis. Constat autem in aliis quae glutine colligantur modum esse optimum Panni igitur comprimunt, ubi sicci imponantur, cui opponitur quod inquit leniores, sicut et

quod dicit stabiliores. Illis contrarium est qui ob cerati copiam non haerent. Jure itaque ait, si quidem eniores sunt et stabiliores; a Iue ubi panni nullo pacto cerato inunguntur, non amplius lenes sunt; ubi plures iusto uncti sunt, non amplius stabiles, labuntur enim copia

Cerati.

388쪽

παλιν ἀλληλοις ποιουνται την νομην, ὀ μεν ἐπὶ το δεξιὸν μέρος, ὁ δ' πὶ θάτερον ἐλιττόμενος, σαυτως δε κάτω ἐν ἔτερος, ἄνω δε o τερος. υτως γα μάλιστα φυλάξουσι την πίθεσιν ἴαν παρέλαβον φυλάτrειν ἔμπαλιν ἀλληλοις. διόπερ αἱ μεν Πι et δεξιά τε καὶ ἀρισtερ κατὰ ἄν ἴσαι γιγνέσθωσαν, αἱ δ' ἄνω καὶ κάτω μη πολλι ἐν αλληλωνυπερεχέτωσαν. oμως δ' ου η κάτωθεν ἄνω λεονεκτεἱτω'

XXXIII. Hi Iosetis alligandi sunt inter se dioersis, iliis a dextra

ραrte, illis a siniser Plurimum ab inferior parte Iursum ductis, aliquaten is Ibyeriori deorsum. Fasciae quae primo dabantur non circuibant inter se advenae, sed utraque membrum quod pervectum erat a contrario habitu ad naturalem restituebat, sed quae pannis

superinliciuntur cum eo pertineant, ut membrum universum alligent tueanturque vinculum universum, quale ex-

Ceperant, adversae inter se procedunt, atque una quidema deXtra parte, altera a sinistra circumagitur, sutiliter altera a superiori, altera ab inferiori. Sic enim quum inter se adversae sint vinculum cluale acceperint potissi naum servabunt. Quare quatenus a dextra parie e sinistra procedunt, junctura ex toto sit ae 1italis quatenus vero a superiori vel inseriori seriintur, altera non longe alteram excessit. Saepius tamen circuit quae ab inferiora

389쪽

Προσπεριβάλλειν δε χρη χαλαρα και περὶ τον καρπὀν της χειρὸς ἄλλοτε και ἄλλοτε.

parte sursum tendit: hoc quidem lutius est ob causam quae paulo supra posita est, ubi Jussit sanguinem a Dactura depelli ad summu in membrum.

XXXIV.

Quae extremitate tenuantur annis aequanda 1 4nt in or beni datis, qui ubi ea dirigimus, non subito, sed aulatim plurimi obvolvendi sunt. Tenuantur membrorum extrema, quae dixit πόξηρα. Has igitur partes circumdatis pannis transversis compleri voluit et pluribus fasciae circuitibus cingi, cum eo ut quod tenuius est non subito, sic enim inculum inaequale redderes, sed paulatim impleatur. XXXV. Laxeque Area riurara Patrarae Parteι Marsis locis Dinciendi.

390쪽

Συμφλεγμαίνειν μεν ειωθεν πανr τὰ πλησιαζονταμερη τοῖς πεπονθοσι τα δε πίρατα των κώλων μαλλον, τιμικρα καὶ ἄσαρκα τελέως ἐστὶ καὶ δια τουτ την ἐπιρρέουσαν ἐκ των περὶ et καταγμα χωρίων λην πιπόνως ἐπιδ χεται. παρηγορεῖν υ αυτ βούλεται τῆ της κλ ρωτης Πιθεσει, νυnότε ψιλην ἄνευ του σκεπίσαι τινὶ βέλτιον ηὐεπιβάλλειν αυτοῖς, οὐθ' t ροις ἐπιδέσμοις χρησθαι κατ αυτων στήρικτον χουσι την ἀρχην καὶ τελευrὴν καὶ διὰ Ουτ περιρρυησομένοις ἐν τάχει συνεχρησαντο οὐ τοῖς λου του κρούγμα ro επιδίσμ0ις, ους χαλαρ0υς εἰκότως πιβάλλει μημίλλοντί γε δυσχερείας παρίζειν, ἀλλα καὶ ἰαν μόνην την κώλυσιν της φλεγμονης, κρατήματος γαρ ζῆενος χρηται

Πληθος δε των θονIων ἱκανὰν α πρωτον αἱ Σ μάιραι. Solent iuxta vitiatam sedem loca omnia inllammatione assici ac praecipue membrorum extremitates, quonian parvae sunt et minime carnosae et idcirco materiam a Iocis qui uxta fracturam sunt descendentem non recipiunt Citra noxam . a igitur levare constituit cerati inunctione. quod non expedit per se membris imponi sine ullo tegmento, sine aliis fasciis. Nam quum caput et finem haberet sine aliquo fulcro, cito caderet; idcire usus est fasciis totius fracturae qua jure laxas in)icit, ut nullam asperant molestiam, sed id unum dumtaxat ericiant, ut anssammationem arceant non enim admoventur ad id quod fractum est continendum.

XXXVI.

Quod ad linteor m multitudinem pertinet duas Partes Pratam abunde es Ibyerdare.

라틴어 텍스트