Plutarchi Vitae inter se comparatae

311쪽

μ υνθάνωθαι, και που -του του βασιλε*ε, ὁποῖος eis προς του πολεμους, καὶ τίς ἡ Περσῶν ἀλκη και δυναμις, ωστε θαυμάζειν ἐκείνους και την λεγομεν Φιλίππου δεινότητα μηδὰν γεισθαι προ την τον παιδῶς ὁρμὴν καὶ μεγαλοπραγμοσυνην. σάκεε γουν

ἀπαγγελθείη Φίλιππος η πόλιν σωλὴ πῶς

μάχην τινὰ περιβόητον νενικηκως, - πάνυ φαιδρῶς ην ἀκουιν' ἀλλα προς τους ἡλικιωτας εχπ- ω παῖ

πράξεις ει ἐκεῖνον πούμενος, ἐβουλετο - χρήματα μηδἐ τροφὰς καὶ ἀποχαώσεις ἀλλ' αγῶνας καὶ πολ μου καὶ φιλοτιμίας ἔχουσαν ἀσην παραλαβεῖν. Πολλον μουν πω την ἐπιμέλειαν, ἀνειπόλησαν αντον, Morris καὶ παιδαγροσι καὶ διδάσκαλοι λεγμ

312쪽

στος ουτ ἀναβάτην προσιεμενος υτ φων ,πομένων τε- των περι-- Φίλιππον, αλλ απάντωνι κατεξανιστάμενος, δυσχεραίνοντος δε του Φιλίππσο καὶ κελευοντος ἀπάγειν ως παντάπασιν αγρεον και

313쪽

σαν ἀρέσαντο μη βιασθηναι, ἡ δίως δε ἀγομένην

υ πο λόγου προς το δέον αυτός τε πείθειν ἐπειρα- μῶλλον η προστάττειν, καὶ τοῖς περὶ μουσικην καὶ τα ἐγκυκλια παιδοταῖσον πάνυ τι πιστ-ων τον ἐπ- στασίαν αυτου και κατάρτισιν ς ago- ουσαν πραγματείας καὶ κατα τον Σοφοκλέα πολλῶν Ha νῶν εργον οἰάκων θ' αμα, μετεπέμΨατ των φιλοσόφων τον ἐνδοξότατον και λογιωτατον Αριστοτέλην, καλὰ και πρέποντα διδασκάλια τελέσας αυ- την

γὰρ Σταγειριτῶν πόλιν, ἐξ ης - άριστοτέλης, αν

στατον υ αυτου γεγενημένην συνήκισε πάλιν, καὶ τους διαφυγοντας βουλεύοντα των πολιτῶν ἀπο- κατεστησε σχολην μεν ουν αντι is και διατριβην τοστερ Μίεζαν νυμφαῖον ἀπέδειξεν, που μέχρι νυν Ἀριστοτέλους ἔδρα τε λιθίνας καὶ,ποσκίου περι-

314쪽

η γαρ εἰς Ἀσίαν διαβεβηκως, καὶ πυθόμενος λόγους τινὰς ἐν βιβλίοις περὶ τουτων, μιστοτελους ἐκδεδόσθαι, γράφει προ αντον ὐπερ φιλοσοφίας παρρησιαζόμενος ἐπιστολήν, et ἀντίγραφόν ἐστιν uiatim

hoc Αριστοτελει - πράττειν. υκ ρθῶς ἐποίησας ἐκδου του ἀκροαματικους των λόγωw τίνι γαρ δ' διοίσομεν OH των αλλων, a καθ' ους ἐπαιδεύθημεν λόγους, ουτοι πάντων μονται κοινοι; ἐγὼ δε βουλοίμην αν ταῖς περὶ τὰ κιστα ἐμπειρίαις η ταῖς δν- μεσι διαφέρειν Φρω-I ταμν' - ουν - φ. τιμίαν αυτου παραμυθούμενος Αριστοτελη ἀπολωνῖται περι ων λόγων ἐκείνων ως καὶ ἐκδεδομένων

και η ἐκδεδομμωw ἀληθῶς γαρ η μετὰ τὰ φυσικαπραγματεία προς διδασκαλίαν καὶ μάθησιν Ουδἐνθουσα χρησιμον πόδειγμα τοι πεπαιδθυμένοις ἀπ ἀσης γέγραπται δοκεῖ δέ μοι και, φιλιατρεῖν - ξάνδρεπροστρίψασθαι μῶλλομετέρων Ἀριστοτέλης - γὰρ μόνον την θεωρίαν πάπησεν, ἀλλα και νο- σοῖσιν ἐβοηθει τοι φίλοις και συνέταττε θεραπείας τινὰς καὶ διαίτας, ias ἐκ των ἐπιστολῶν λαβεμ εστιν. et ηὐδ καὶ φυμι φιλολόγος καὶ φιλαναγνώστης καιτην μεν χλιάδα της πολεμικης ἀρετης ἐφόδιον Μαι, μέζων καὶ νομάζων, ἔλαβε μεν Αριστοτέλους διορθώσαντος - ἐκ του νάρθηκος καλοῖσιν, alia δ' ἀεὶ μετὰ του ἐγχειριδίου κειμένην πο τ προσκουν λαιον,ώςυνησίκριτος ἱστόρηκε, των δ' ἄλλων βιβλίωνον ευπορῶν ἐν τοις ἄνω τόποις πισταλον ἐκέλευσε

315쪽

διθυράμβουs. Ἀριστοτέλην δε θαυμάων ἐν ἀρχῆ καὶ

ἀγαπῶν Ουχηπτον, ω αυτὰς ελεγε του πατρός, οδι ἐκεῖνον - ζῶν δια τουτον δε καλῶς ζῶν, στερονυποπτότερον ἄσχεν, Ora ἄστ ποιησαί τι κακόν, ἀλλ' αἱ φιλοφροσυναι o σφοδρον ἐκεῖνο και στερκτικονου Μουσαι προ αυτὸν ἁλοτριότητος ἐγένοντο τεκμήριον ὁ μέντοι προς φιλοσοφίαν ἐμπεφυκὼς και

κ- τα πεμφθεντα Ξενοκράτει πεντήκοντα τάλαντα καὶ Λάνδαμις καὶ λανo ουτω σπουδασθεντες μαρ-

Φιλίππου δε στρατεύοντος ἐπὶ Βυζαντίους ην μεν εακαιδεκετης Ἀλέξανδρος, ἀπολειφθεις δε κυριος ἐν Μακεδονίε των πραγμάτων καὶ της σφραγῖδος Μαίδων τε του ἀφεστῶτας κατεστρεφατο, και πόλιν ελῶν αυτῶν του μεν βαρβάρους ἐξηλασε, συμμίκτους δε κατοικίσας πιεξανδρόπολιν προσηγόρευσεν ἐν δε αιρωνεία της προς τους Ελληνας μάχης παρὼν

μετέσχε, καὶ λεγεται πρῶτος ἐνσεῖσαι εἱερ λόχντων Θηβαίων. ετ δε καὶ καθ ήμας ἐδείκνυτο παλαιὰ παρὰ τον Κηφισσον λεξάνδρου καλουμεν δρυς,

προ - τότε κατεσκήνωσε, καὶ τ πολυάνδριον υπόρρω των Μακεδόνων ἐστίν. Λ μεν ουν τούτων, ω εικός, Φίλιππος περηγάπα τον υἱόν, - και χαίρειν των Μακεδόνων Ἀλεξανδρον μεν βασιλε Φίλιππον δε στρατηγον καλούντων αἱ δε περ την Οικίαν ταραχαι διατους μου καὶ Ουλ ωτας αὐτου τρόπον τινὰ της βα-

316쪽

λείας τῆ γυναικωνίτιδι συννοσουσης πολλα αἰτιae

καὶ μεγάλας διαφορὰς παρεῖχον ας ἡ της υλυμπιάδος χαλεπότης, δυσζήλου καὶ βαρυθέμου γυναικός, ἔτι

μείζονας ἐποίει, παροξυνουσης τον Αλέξανδρον ἐκφανεστά ν δ Ατταλος παρέσχεν ἐν τοις χεοπάτρας γάμοις, ην ὁ Φίλιππος πάγετο παρθένον, ἐρασθεὶς παρ' ηλικίαν της κόρης θεῖος γαρ ων αντης ο ταλος ιν τψ πότν μεθυων παρεκάλει τους Μανδόνας αἰτεῖσθαι παρὰ θεῶν γνησων ἐκ Φιλίππου minaoπάτρας γενέσθαι διάδοχον της βασιλείας. πιτουτ παροξυνθεὶς λώλεξανδρος και ειπών ' γε aδε σοι, κακη κεφαλή, νόθοι δοκουμεν; ' οὐ σκυφον ἐν αυτόν. ὁ δε Φίλιππος ἐπ' ἐκεῖνον ἐξανέστη osra- μενος το ξίφος, συναία δ' εκατερου διατον θορον καὶ τον ODOν επεσε σφα ais. 4'Aλεξανδρος ἐφοδεώζων Ουτος με τοι ελεν, ' ανδρες, ις μίαν ἐξ - ρώπης παρεσκευάζετο διαβαίνειν, o ἐπι κλίνην ἀποκλίνης διαβαίνων ἀνατετραπται ' μετὰ ταύτην τροπαροινίαν ἀναλαβὼν την υλυμπιάδα και καταστρο σας ις 'meaeo αυτο ἐν Ἱλλυριοι διετριβεν ωτουτ δε Θημάρατος ο Κορίνθιος, ξένος ων - οικίας καὶ παρρησίας μετεχων, ἀφίκετο προ Φίλιππον, μετὰ δε τὰς πρώτας δεξιωσεις καὶ φιλοφροσυνας ἐπερωτῶντος του Φιλίππου πῶς ἔχουσιν Oμονοίας προς αλλήλους OCEλληνες, 'πάνυ γουν' ἔφη σοι προσῆκε Φίλιππε, κήδεσθαι της Ελλάδος, ο τον Iκον

σεαυτου στάσεως τοσαύτης καὶ κακῶν ἐμπέπληκας.

ουτω δὴ συμφρονήσας ὁ ΦίλιππOs --φ καὶ κατήγαγε πείσας διὰ του ημαρατου ον Αλέξανδρον. 10 ππε δε Πιξόδαρος ὁ Καρίας σατράπης υποδυόμενος δι ικειότητος aις την Φιλίππου συμμαχίαν ἐμν-λετο την πρεσβυτάτην τῶν γατέρων Ἀριδα- φ

317쪽

λόγοι κα διαβολαὶ παρὰ των φίλων και η μητρὸς πρὸς Αλέξανδρον, ὼς Αριδαῖον ἐπὶ τῆ βασιλείεε - λίππου γάμοις λαμπροῖς καὶ πράγμασι μεγάλοις ει

εἰς Καρίαν τον των τραγ*διῶν ποκριτήν, Πιξοδάρφλαλεξόμενον. χρη τον νόθον ἐάσαντα και ὀυ φρ νηρη μεθαρμόσασθαι το κηδος ι Αλέξανδρον καὶ Πιξοδάρ με οὐ παρα μικρον ρεσκε ταυτα των προτέρων μαλλοw ὁ δῶ Φίλιππος αἰσθόμενος ἰόντατον Ἀλέξανδρον ις' δωμάτιον, παραλαβών των φίλων αυτου καὶ συνηθων - Φ. ταν τον Παρμενίωνος, ἐπετίμησεν ἰσχυρῶς καὶ πικρῶς ἐλοιδόρησενώς ἀγεννη καὶ των παρχόντων περὶ αυτον ἀγαθῶν

ἀνάξιον, εἰ Καρὸς ἀνθρώπου και βαρβάρν βασιλεῖ

δουλευοντος ἀγαπῆ γαμβρος γενέσθαι τον δῶμσσα-- λον θραva ρινθέοις οπως ἀναπέμνωσιν ἐν πέδαις δεδεμενον των δ' αλλων ταίρων χρπαλον καὶ μαρχον, ἔτι δ' Ἐρίγυιον καὶ Πτολεμαῖον ἐκ Μακεδονίας μετεστησεν, ους στερον Ἀλέξανδρος καταγαγὼν ἐν ται μεγίσταις ἔσχε τιμαῖς.ππε δε Παυσανίας Ιττάλου γνώμη καὶ Κλεοπάτρα υβρισθεὶς καὶ μη τυχὼν δίκης ἀνεῖλε Φίλιππον, ταμεν πλεῖστον ις υλυμπιάδα ης αιτίας περιηλθεν ως θυμουμεν τενεανισκ προσεγκελετσαμονην καὶ σωροεινασαν, ἔθιγε δε τις και χλεξάνδρου διωβολή λεγεται γαρ ἐντυχόντος αυτ*-os Παυσανωυμετὰ την μιν ἐκείν καὶ ἀποδυρομένου προενερο κασθω o της Μηδείας ἰαμβειον - δόντα καὶ γημαντα και γαμουμενη ' ου μην ἀλλα καὶ τους συναιτίους τηε ἐπιβουλης ἀναζητήσας ἐκόλαπι καὶ την

318쪽

χρόνον ἔσχεν, ἀλλα μόνον μεταβαλών - ταράξας τὰ πράγματα πολυν - ω χοντα κῶ κίνησιν π ἀηθείας ἀπελιπεν φοβουμένων δῶ των Μακεδόνων τον κωρόν, καὶ τὰ μενωχληνικὰ πάντωs ἀνῶναι και- προσβιάζησθαι τον Ἀλέξανδρον οἰ--as δεῖν, του δ' ἀφισταμενου πων βαρβάρων ἀνακαδεῖσθαι

αυτός ἀπ ἐναντίων λογισμῶν ωρμησε τόλμα ποιμεγαλοφροσυνη κτασθαι την ἀσφάλειαν κει σωτρορέαν τοι πράγμασιν, ὼς κανώτιοννέφι--- op i του φρονηματος, ἐπ σομενων πάντων τὰ μενον βαρβαρικὰ κινηματα και τους ἐκεῖ πολέμους κατέπαυσεν ξέως ἐπιδραμὼν στρατ μορε eos τὸν Ἀστρον,4 καὶ Σορμον ἐνίκησε μάχη μεγάλη, βασιλέα - ριβαλλῶν Θηβαίους δ' ἀφεστάναι πυθόμενος καὶ συμφρονά- αυτοῖς Ἀθηναίους νθυς π δι Πυλῶν την δυναμιν, ιπῶν τι - OGθένει παιδα μεμαυτόν, - - ἐν Ἱλλυραγις και 'Φαλλοῖς, ἀποκαλουντι, μειράκων δε περι ετταλίαν ---νον, βουλεταε προ τοῖ Aληψίων suam ἀνηρε ανηναι προσμίξας δῶ ταῖς - ις και δώ- μιτῶν πεπραγμένων μετάνοιαν κήτει ---α - Προθύτην, κα τοι μεταβαλλομέ-- προ αππον

319쪽

πλασμα - ola πολεμίοις ἀντιταχθεντωw ἐπειδε και την Καδμείαν αρεντες οἱ φρουροι των -κ δόνων πεπιπτον αυτοῖς ἐξόπισθεν, κυκλωθεντες οἱ πλεῖστοι κατὰ την μάχην αυτην επεσον η δε π/λις ηλω καὶ διαρπασθεῖσα κατεσκάφη, ταμεν ολων προσδοκήσαντος αυτου τους Ἐλληνας ἐκπλαγέντας πάλι τηλικουτεκα πτηξαντας ἀτρεμήσειν, ἄλλως δε και καλλα-ισαμενου χαρίζεσθαι τοῖ των συμμάχων ἐγκλήμασι καὶ γαρ Φωκῶς καὶ mαταιεῖ των --βαίων κατηγόρησαν. πεξελόμενος δε τους ἱερεῖς καὶ του ξενους των Μακεδόνων σπαντας καὶ τους ἀπο Πινδάρου γεγονότας καὶ τους πεναντ-θέντας oia Wπισαμένοις την ἀπόστασιν, πέδοτο τους talovanae τρισμυρίου γενομενους' οἱ δ' ἀποθανόντες υπερ ἐξακισχιλίους σαν. Σω δε τοῖς πολλοις πάθεσι καὶ χα ποῖς ἐκείνοι 12α - πόλιν κατεῖχε, --έ τινες ἐκκόφαντες Oικίαν τιμοκλείας γυναικos ἐνδοξου και σώφρονος αυτοῖμεν α πηματα διήρπαζον, ὁ δ' ηγεμὼν τῆ γυναικὸ

320쪽

τεκνων.