장음표시 사용
101쪽
πῶν τ στράτευμα ει τις χωρις απελθων λαβοι τι,
ἀφθονία και γαρ αγοραι πάντοθεν αφικνουρο εκ των 'Ελληνίδων πόλεων, και ι παραπλεοντες ασμενοι κατηγον ἀκουοντες, οἰκίζοιτο πόλις και λιμην η.4 Επεμπον δὲ και ι πολέμιοι ηδη οι πλησιον μουν προς ενοφῶντα, κουοντες τι υτος πολι ι τοχωριον ερωτῶντες O τι δεο ποιοῖντας φιλους ειναι. 5 ' δ' ἐπεδεικνυεν αυτους τοι στρατιωταις Καιεν τουτω Κλέανδρος αφικνεῖται δυο τριηρεις χων, πλοῖον δ' υδεν Ἐτυγχανε δε το στράτευμα ελ νμε ἀφίκετο, και επι λειαν τινες ἰχομενοι αλλο εις τ ορος και εἰληφεσαν προβατα πολλα ' κνουντες
δὲ μη ἀφαιρεθεῖεν τω Δεξίππω λεγουσιν o απεδρα
ν πεντ κόντορον ἔχων κ Τραπεζοῖσος), και κελευουσι διασωσαντα υτοῖς τα προβατα τα μὲν αυτον λαβειν, τα δὲ σφίσιν αυτοῖς αποδουναι. Ευθυς δ' ἐκέῖνος απελαυνε του περιεστῶτα των στρατιωτῶν και λεγοντας τι δημόσια ταυτ ε η' καὶ τω Κλεάνδρω ελθὼν λεγει τι ἄρπαζειν ἐπιχειροῖσιν. γ' δε κελευε τον αρπάζοντα ἄγειν προς αυτον Και με λαβων ἡγε τινα περιτυχὼν δ Ἀγασιας αφαι- ρειται και γαρ ν αυτω- αγόμενος λοχίτης. O δαλλοι ι παρόντες των στρατιωτῶν πιχειρουσι βάλλειν τον Δέξιππον, ανακαλοῖντες τον προδοτην. Ἐδεισαν δε και των τριηριτων πολλοι και φευγον εἰς την θάλατταν και Κλέανδρος δ εφευγε Σενω ν δ και ι αλλοι στρατηγοὶ κατεκωλυον τε καιτω Κλεάνδρω λεγον τι-υδεν ει ν ἄνα, αλλα το
λγενέσθαι ' δε Κλέανδρος π του Δεξιππου τε ανερεθιζόμενος και αὐτὀ αχθεσθεις τι φοβηθη, αποπλευσεῖσθαι ἔφη και κηρυξειν μηδεμίαν πολιν
εισι και εις καστος Λακεδαιμονιων ε ταις πόλεσιν
τι βουλονται διαπράττεσθαι. Ἐι Ουν υτος πρωτον 13μεν Τμἀ. Βυζαντιου αποκλεισει, Ἀπειτα G τοις αλλοις αρμοσταῖς παραγγελε ει τας πόλεις ιμὴ δε- χεσυαι, ως πιστοῖντας Λακεδαιμ.Oνιλις και ανόμους οντας, ετ δε προς Αναξίβιον τον ναυαρχον ουτος Oλογος περ ημῶν ηξει, χαλεπὰ εσται και μένειν καιαποπλεω και γa εν ῆ γῆ αρχουσι Λακεδαιμόνιοι και εν et χαλάττ9 τον νυν χρόνον. Ουκουν δει υτε 14wo ανδρῖς νεκα υτ δυοῖν μῶς τους αλλους τρος Ελλαδος απέχεσθαι, αλλα πειστέον ὁ τι αν κελευωσι και γαρ αἱ πολεις μῶν θεν σιμὸν πείθονται αὐτοῖς. Eγω μὲν ουν, και γαρ κου Δέξιππον λέγειν προς 15 Κλέανδρον in υκ αν ἐποίησε ταυτα Ἀγασιας ει μ' εγω αυτον κελευσα, - εγω μὲν Ουν απολυω και μῶς της αιτίας και Ἀγασίαν, αν αυτὰς Ἀγασίας ηοθεμε τι τουτων αιτιον εἶναι, και καταδικάζω μαυτου, ει εγω πετροβολίας η αλλου τινὀς βιαίου ξάρχω, της σχατης δίκης ἄξιος ειναι, και φέξω την δίκην.Φημι δέ, και ει τινα λλον αιτιαται, χρηνα εαυτὀ I 6 παρασχεῖν Κλεάν - κρῖναι τω οὰμ αν μεις
102쪽
t Μετὰ ταυτα αναστα ειπεν 'Aγασιας Ἐγω, ανδρες, μνυμι θεους και θεας η μην μητε με σωφῶντα κελευσαι αωλέσθαι τον ανδρα μητε αλλονυμων μηδενα ἰδοντι δε μοι ανδρα αγαθον αγό μενον των μων λοχιτῶν πλΔεξιππου, ν μεις ἐπίστασθευμα προδοντα, δεινον δοξεν εἶναι' και ἀφειλόμην,
ἐμαυτον, σπερ Ξενοφων λεγει, παρασχησω κρίναντι Κλεανδρω ο τι αν βουληται ποιησαι τουτου νεκα μητε πολεμεῖτε Λακεδαιμονιλις σωζεσθε τε ασφαλῶς om θέλει καστος Συμπεμψ/ατε μέντοι μοι μωναυτῶν λομενοι προς Κλεανδρον ιτινες, αν τι γωπαραλειπω, και λεξουσιν περ ἐμου και πράξουσιν. 19 Εκ τουτου δωκεν et στρατιὰ Ουστινας βουλοιτο προελομενον ἰέναι Ο δε προείλετο τους πρατηγους Μετὰ ταυτα πορευοντο προς Κλεανδρον Αγασιας και ι στρατηγοὶ και o ἀφαιρεθεις ἀνηρυπο Ἀγασιλυ' και λεγον οι στρατηγοί
δρε και κελευσε σε, ιτε παντας αἰτια, κρίναντα σεαυτὰν χρησθαι O τι αν βουλI' ειτε ενα τινα δυο η και πλειους αἰτια, τουτους αξιουσι παρασχεῖν σοι εαυτους εἰς κρίσιν. ιτε υν η μῶν τινα αἰτια,
π- κοντορου ης ροησάμεθα παρα Τραπεζουντιων, σέ τε πλοῖα συλλεγειν, ς σωζοίμεθα' και αποδραντα Δεξιππον και προδόντα του στρατιώτας μεθ'
ων ἐσώθη Και τους τε Τραπεζουντιους ἀπεστερή 23
απιόντας τους ποταμους τε διαβῆναι και σωθηναι εις
Ἀκουσας ταiτα ὁ Κλέανδρος εἶπεν τι Δέξιπ- 25πον μεν - επαινοίη, εἰ ταυτα πεποιηκὼς εἴη χυμεντοι εφη νομίζειν, Ουδ ει ταμ πόνηρος ειη Δεξιππος, βιαν χρῆναι πάσχειν αυτόν, αλλα κριθέντα, ἄσπερκαι 'μεῖς νυν αξιουτε, της δίκης τυχειν. Νυνμεν 26Oυν απιτε καταλιποντες τουτον - ανδρα ταν δ'ερο κελευσω, παρεστε προς την κρίσιν Aἰτιῶμαι δε υτ την στρατιαν υτ αλλον Ουδεν ετι, πει γε
τος αυτος ὁμολογει ἀφελέσθαι τον ανδρα Urac 27 ἀφαιρεθεις ειπεν Ἐγώ, - Ἐλεανδρε, αἰ και χιει
περ σου βουλευσώμεθα. Ἐκ τουτου οἱ μὲν ἀμφὶ Κλεανδρον ῆρίστων την 29 δε στρατιὰν συνηγαγε Ξενοφῶν και συνεβουλευε
103쪽
180 EXPEDITIO CYRI. 30-36. πεμψγαι ανδρας προς Ἐλεανδρον παραιτησομένους 30 περὶ των ἀνδρων Ἐκ τούτου δοξεν αυτοῖς, πέμψαν-
τας στρα που και λοχαγοις και Δρακοντιον τον Σπαρτιάτην, κα των αλλων οι δοκουν πιτηδειοι ειναι, δεῖσθαι Κλεάνδρου κατα πάντα τρόπον αφεῖναι
μεν, ω Κλεανδρε, τους ανδρας και η στρατια σοι υφεῖτο o τι ἐβουλου ποιηG ct και περ τουτων καιπερ εαυτῶν πάντων Νυν δε σε αιτουσαι καιδεοντα δουναι σφίσι τω ανδρε και μη κατακαινειν
πολλα γαμ εν τοῦ ἔμπροσθεν χρόνω Ἀρὶ την 32 στρατιαν μοχθησάτην. αυτ δε σου τυχόντες υπισχνουνται σοι αντι τουτων η βουλη ηγεῖσθαι αυτων και η o θεοι λεω σιν επιδειξειν σοι καιίς κόσμιοι εἰσι και ς ἔκιivo τω αρχοντι πειθομενοι τους πολεμίους in τοις θεοῖς Ῥη φοβεῖσθω. 33 Δεονται δε σου και τουτο, παραγενομενον καιἄρξαντα αυτῶν πεῖραν λαβεῖν και Δεξιππου καὶ σφων των αἰων Οἴος καστός εστι, και η αξιαν 31 εκάστοις νειμαι. Ἀκουσας ταυτα o Κλέανδρος Ἀλλα ναι τὼ Σιώ, φη, ταχύ τοιάμῖν αποκρινουμαι. Και τώ τε ανδρε υμῖν διδωμι και αὐτος παρέσομαι 'και ν οι θεοι παραδιδῶσι, ἐξηγησομαι εἰς την Ελλάδα και πολυ οἱ λόγοι υτοι avria εἰσιν η υς εγωπερι ψιῶν νιων et κουον, ως το στρατευμα φιστατε ἀπο Λακεδαιμονιων. 5 Ἐκ τουτου οἱ μεν παινοῖντε ἀπινλθον εχοντες τὼ ανδρε Κλεανδρος δὲ θυετ επι τῆ πορειg, και ξυνην Ξενοφῶντι φιλικῶς, και ξενιαν ξυνεβαλοντο.
'Επε δε και εώρα αυτους τ παραγγελλο λενον ευ- τάκτως ποιοῖντας, και μαλλον τι Ἀπεθύμει γεμὼν 36 γενέσθαι αυτῶν. Ἐπει μέντοι θυγμένω αυτ επιτρεις μέρας οἰκ γιγνετο α ιερα, συγκαλεσας τους στρατηγοῖς ειπεν μοι μεν υκ θελε γενέσθαι τα
απέδωκε Και υτος μεν απέπλει οι δε στρατιωται, διαθε μενοι το σιτον ν ησαν συγκεκομισμενοι καιταλλα α εἰληφεσαν, ξεπορεύοντο δια τῶν Βιθυνῶν. Επει δε υδεν ενετυχον πορευόμενοι την ορθην ὁδόν, 38-' εχοντες τι εις την φιλίαν διεξελθεῖν, δοξεν αυτοις Ουμπαλινάποστρεψαντας ελθεῖν μίαν μεραν και νυκτα. Ogτ δε ποιήσαντες ελαβον πολλὰ καιανδραποδα και προβατα και ἀφίκοντο εκταῖοι εἰς Xρυσόπολιν της αλκηδονιας, και κει μει νημερας επτὰ λαφυροπωλοῖντες.
104쪽
ἔπραξαν οἱ Ελληνες μεχρι της μάχVς, και οσα, πειΚῖρος τελευτησεν, ν π πορεία μεχρις εἰς τον Πόντον ἀφίκοντο, και - εκ ου Πώτου πεζῆε Oντες και εκπλεοντες ποίουν μεχρις ει του στόματος γενοντο ν ρυσοπόλει της Ἀσιας εν ω
προσθεν λόγω δεδηλωται. Ἐκ τουτου δὴ Φαρνάβαζος, φοβουμενος τοστρατευμα μη επι την αυτου χωραν στρατε ηται,
πεμψας προς rαξίβιον τον ναυαρχον, ὁ δ' τυχενεν Βυζαντιω ν, εδεῖτο διαβιβάσαι το στράτευμαε της σιας, και πισχνειτο πάντα ποιησειν αυτῶ οσα coti Και ὁ Αναξίβιος μετεπεμφατ τους στρατηγοῖς και λοχαγοῖς τῶν στρατιωτῶν εις Βυζάντιον και πισχνειτο, εἰ διαβαιεν, μισθοφορίανέ σεσθαι τοι στρατιωταις οἱ μεν δ' ἄλλοι φασαν βουλευσάμενοι ἀπαγγελεῖν αενοφων δὲ εἶπεν αὐτῶοτι παλλάξοιτο δη ἀπ της στρατιῆς και βούλοιτο αποπλεῖν. 'Aναξιβιος κελευσεν αυτὸν συροδιαβάντα πειτα υτως παλλάττεσθαι 'Eφη υν
Σευθη δε λ αξ πεμπε Μηδοσάδην και κελεύει
Ξενοφωντα συμπροθυμεῖσθαι ὁπως διαβ τ στράτευμα, μαι φη αὐτω ταῖτα συμπροθυμηθεντι Ἀτιφου μεταμελησειν. et εἶπεν Ἀλλὰ o μεν στράτευμα διαβησεται τούτου νεκα μηδεν τελείτω μητε
ζ-13. LIB. VII. CAP. I. 183 με ἀπαλλάξομαι προ δε του διαμενοντας καιεπικαιρίους ἴσας προσφερεσθω- αν αυτ δοκῆασφαλες. Ἐκ τουτου διαβαίνουσι πάντες ει το Βυζάντιον 7 οἱ στρατιῶται και μισθόν με Ου εδίδου ὁ Ἀναξι- βιος κηρυξε δε λαβόροα τα πλα και τα σκε του στρατιώτας ξιλαι, ς ἀποπεμφων τε αμα καιαριθών ποιησων Ἐνταυθα οἱ στρατιῶται χθοντο,
υτ ου ειχον αργύριον επισιτιζεσθαι εις την πορειαν, και ὀκνηρως συνεσκευαζοντο.
oύτω ποιεῖν κα Ἀξιεναι την ταχιστην συνεσκευα μενους, και προσανειπεῖν, ὁ α μη παρm εις τηνεξετασιν και εἰς τον αριθμον, τι αυτος αυτον αἰτιω
σεται 'Εντεῖθεν ξήεσαν ι τε στρατηγοὶ πρῶτοι 1 και Οἱ αλλοι Ἀα ἄρδην τε πάντες πλην λίγων λησαν Ἀαι 'Ετεόνικος ἔστηκε παρα τας πυλας, ως, ὀπότε ξω γενοιντο πάντες, συγκλείσων τας πυλας και τον μοχλὸν εμβολῶν. ' δὲ 'Aναξίβιος συγκαλεσας τους στρατηγους 13 και του λοχαγους λεξε α με επιτηδεια, Ἀφη, λαμβάνετε ε των Θρακιων κωμῶν' εἰσι δε αυτοθι πολλαι κριθῶ και πυροὶ και ταλλα τα επιτηδεια
λαβόντες δε πορευεσθε ει αερρόνησον, Ἀκεῖ δὲ
105쪽
14 Κυνίσκος μῖν μισθοδοτησει. Ἐπακουσαντες δετινες των στρατιωτῶν ταυτα κώ των λοχαυῶν τις διαγγελλε ει τω στρατευμα Και Οἱ μὲν στρατηγοὶ επυνθάνοντο περὶ του Σευθου ποτερα πολέμιος εἴη ἰφιλος, και ποτερα δια του ἱερου πους δεο προευεσθαι η κυκλω δια μέσης της Θράκης. i5 ν ω ν ουτοι ταυτα διελεγοντο, οἱ πρατι- ται ναρπάσαντες τα ὁπλα θέουσι δρόμω προς τὰς πυλας, ως πάλιν εἰς το τεῖχος εἰσιοντες. δὲ
Eτε ικος και οἱ συν--ω , ειδον προσθέοντας τους πλιτας, συγκλελυσι τας πυλας και τον μοχλον
17 πυλας ἔφασαν, ει μη κόντες ανοίξουσιν 'Aλλοι δὲ Γαυτῶν ἔθεον ἐπι την θάλατταν και παρα την χηληντου τείχους περβαίνουσιν εἰς τὴν πόλιν αλλοι δὲ
o ετύγχανον ἔνδον ἔντες των στρατιωτῶν ς ρωσι τα , ταῖς πυλαις πραγ ματα, διακοπτοντες ταις αξιι αις τα κλεῖθρα ut απεται - ουσι τὰς πυλας οἱ δ'
ἐφ αρπαγον τράποιτο το στράτευμα και ανηκεστα κακα γενοιτο τη πόλει και ἐαυτῶ και τοῖς στρατι- ταις, θει και συνεισπιπτει εἴσω τῶν πυλῶν συν τῶlW-λω. οἱ δε Βυζαντιοι, ως εἶδον - στράτευμα βία
εἰσπιπτον, φευγουσιν της αγορας, οἱ μεν ει ταπλοια, οἱ δε ικαδε ὁσοι δὲ ενδον τυγχανον ντες, ἔξω θεον οἱ δε καθεῖλκον τα τριηρεις, ως ἐν ταῖς τριηρεσι σωζnti το πάντες δε ore ἀπολωλεναε, ς20εαλωκυιας τῆς πολεως. δὲ Ἐτεόνικος ει τὴν απαν αποφευγει. et Ἀναξίβιος, καταδραμὼν επὶ την θάλατταν, εὐάλιευτικω πλοίω περιεπλει εἰς τηνακρόπολιν, και ευθὼς μεταπεμπεται εκ αλκηδον φρουρους' ου γαρ ἱκανοι δοκουν εἶναι οἱών τῆ ἀκρωπολει σχεῖν του ανδρας.
επιθυμεῖτε. θέσθε Oπλα εν ταξεω - ταχιστα βουλόμενος αυτους κατηρεμισαι και αυτος τε παρ προ ταῖτα και τους αλλους Ἀκελευσε παρεγγυαν
παραδεδραμηκεσαν. Io δὲ χωρίον lari κάλλιστον 24εκτάξασθαί ἐστι, τὸ Θράκιον καλούμενον. ἔρημονοικεῶν και πεδινόν. Ἐπει λέκειτο α οπλα και κατηρεμίσθησαν, συγκαλεῖ ὁ Ξενοφῶν την στρατιαν και λεγε τάδε 'Οτι μὲν ργίζεσθc, Q ανδρες στρατιῶται, και 25 νομίζετε δεινὰ πάσχειν ξαπατωμενοι Ου θαυμ αλ. 'Hν δὲ τω θυμῶ χαριζωμεθα και Λακεδαιμονίους τε
τους παρόντας της ξαπάτης τιμωρησωμεθα και την πολιν τὴν ουδὲν αἰτιαν διαρπάσωμεν ενθυμεῖσθε αἔσται εντευθεν Πολέμιοι μὲν σόμεθα αποδεδειγ 26 1ε,οι Λακεδαιμονίοις τε και τοῖς συμμάχοις οιος δ πόλεμος αν γενοιτο, εικάζειν δη παρεστιν, ωρα κότας και ἀναμνησθεντα τα νυν δη γεγενημενα. 'Hμεῖς γαρ οἱ Αθηναιο εισηλθομεν εἰς τον πόλεμον 27τον πρὸς τους Λακεδαιμονιους και τους συμμαχους εχοντες τριηρεις, τὰς μεν ἐν θαλάττη τὰς δ' εν τοῖς νεωρίοις, Ῥυ ελάττους τριακοσίων, παρχοντων δὲ πολλῶν χρημάτων ἐν τη πόλει και προσόδου υσης κατ Ἀνιαυτοὶ ἀπό τε τῶν Ἀνδημων ,αι cκl της υπερορίας, ου μεῖον χιλίων ταλάντων ἄρχοντες δε τῶν νησων πασῶν. και εν Aσια πολλας εχοντες πόλεις και ν τῆ Συρώπιναλλας τε πολλας,
106쪽
28 ἐπιστασθε. Νυν δὲ δὴ τί αν οἰόμεθα παθεῖν,
Λακεδαιμονίων ἐν και των 'A cαιῶν συμμάχωνυπαρχοντων, θηναίων δε και σοι κει,οις τότε ησαν συμμαχοι, πάντων προσγεγενημένων, Τισσαφέρνους δε και των επὶ θαλάττη ἄλλων βαρβάρων
παντων πολεμίων μῖν ντων, πολεμιυπάτου δὲ αυτοῖ του αν βασιλέως, ν λθομεν ἀφαιρησόμενοί
τε την ρχθν και ἀποκτενουντες, ει δυναίμεθαί τουτων η παντων μου οντων, ἔστι τις υτως ἄφρων
29ίστις ιετα αν μῶς περι γενέσθαι Μὴ προς θεων, μαινωμεθα, μηδ' αἰσχρῶς ἀπολωμεθα, πολέμιοι ὁντες
και ταις πατρισι και τοις μετέροις αυτῶν φίλοις τε και ικειοις. ν γαρ ταῖ πολεσιν εἰσι πάντες ταις
ἐφ μἀς στρατευσομέναις και δικαιως, ει βάρβαρον μεν πολιν οὐδεμιαν θελησαμεν κατασχεῖν, και ταυr κρατουντες. Ἐλληνιδὶ si εἰς AH πρωτην 30ηλθομεν πόλιν, ταύτqν ξαλαπάξομεν. Ἐγὼ μεντοινυν ευχομαι, πρὶν ταυτα επιδεῖν φ' μῶν ενο- μενα, μυρίας μεγε κατὰ γης οργυιὰς γενεσθαι. Και μῖν δὲ συμβουλευω Ελληνας οντας τοῖς των Ελληνων προεστοκόσι πειθομένους πειρῶσθαι των δικαιων τυγχάνειν. Ἐὰν δε η δύνησθε ταυτα,
Κοιρατάδης Θηβαῖος, ὁ ο φευρον την Ἐλλάδα
η πολις φεθνος στρατηγου δέοιτο και τότε προσελθὼν λεγεν τι τοι μος ει ηγεῖσθαι αυτοῖς ει το Δελτα καλου μενον της Θράκης, ενθα πολλα καιαγαθὰ ληφοιντο εστ δ αν μόλωσιν εις αφθονιαν παρεξειν φη και σιτια και ποτά. Ἀκουουσι ταυτα τοι στρατιώταις και τὰ παρα 34 Αναξιβίου in 1ὶ ἀπαγγελλομενα απεκρινατω γαμοτι πειθομενοις αυτοῖς ου μεταμελησει, αλλα τοι τεοικοι τέλεσι παύτα ἀπαγγελει και αυτος βουλευ- σοιτο περὶ αυτῶν τι δυναιτο ἀγαθοπι Ἀκ τουτου ι 35 στρατιῶται τόν τε Κοιρατάδην δεχονται στρατηγον,
συντίθεται αυτοῖς εις 'Vν ,στεραίαν παρεσεσθαι επὶ το στράτευμα Ἀχων και ἱερεια και μαντιν, καισιτια και ποτὰ τὶ στρατια Ἐπει δε ε λθον, is 36Ἀναξίβιος κλεισε τὰς πυλας και Ἀκηρυξεν, πιστις αν άλω ενδον, τοῦ στρατιωτῶν, τι πεπρασεται. o στεραι o Κοιραταογὶς μεν εχων τα ιερεια, και ὀ μάντιν κε και αλφιτα φεροντες εἶπον αὐτὼ εικοσιν ανδρες, και ινον αλλοι εικοσι, καιελαιων τρεις, και σκορόδων εις νη ὁσον δυνατο
μεγιστον φορτίον, και ἄλλος κρομυων Ταῖτα δεκαταθεμενος ως επι δασμευσιν εθυετο.
Ξενοφῶν δέ, μεταπεμψαμενος Ἐλέανδρον, Ἐκε 38λευεν ι διαπρῆξαι πως ει το τεῖχος τε εἰσελθοι και ἀποπλευσαι κ Βυζαντιου Eλθων δ o Κλcαν 39δρος, Μάλα ριολις, φη, διαπραξάμενος κω λεγειν
γὰρ Ἀναξίβιον πιτι πιυς επιτηδειον ει' τους μενστρατιώτας πλησίον ιναι οὐ τειχους, Ξενοφῶντα δε ενδον τους Βυζαντιλυς δε στασιάζειν και πονη- ρους ειναι προ αλληλους' ίμως δε εἰσιέναι, Ἀφη,εκέλευσεν, in μελλοι συν εαυτῶ εκπλειν c 40 δὴ Ξενοφῶν ασπασά μενος τους στρατιωτας, αισω
107쪽
δεν τοις στρατιώταις τῆ δ' στεραι τα μεν
ἱερεῖα εἱστvκει παρὰ τον βωμον καὶ ο ρατάδης εστεφανωμενος- θυσων προσελθων δε Τιμασίων Δαρδανευς και Νεων ὁ Ἀσιναῖος και Κλεάνωρ ὁ ρχομενιος λεγον Κοιρατάδη μη λειν ως υχηγησόμενον τῆ στρατια ει μη δωσει τα ἐπιτηδεια.έν' δὲ κελευε διαμετρεῖσθαι Ἐπει δὲ πολλῶν
Dεδε αυτω στε μερας σῖτον ἐκάστω γενέσθαι τῶν στρατιωτῶν, ἀναλαβων τα ἱερεῖα α γε και την
Νεων δε ὁ 'Aσιναῖος και Φρυνίσκος ὁ Ἀχαιος και Φιλησιος ὁ 'Aχαιος και ανθικλῆς ὁ Ἀχαιος και
Τιμασιων ὁ Δαρδανευς επεμενον ἐπι τ στρατιά, και μιλ κωμα προελθοντες των Θρακων ac κατα2 Βυζάντιον στρατοπεδευοντο Και οἱ στρατηγοὶ εστασίαζον, Κλεάνωρ μὲν και Φρυνισκος προς Σευθην βουλόμενοι γειν επειθε γαρ αυτούς, καιεδωκε τυχεν ωπον τω δὲ γυναικα Νεων δε εἰς Xερρόνησον, οἰόμενος, εἰ πῖ Λακεδαιμονίοις γε-
Τιμασιων δὲ προυθυμειτο πέραν εις την Ἀσιαν πάλιν διαβἹναι οἰόμενος αν ικαδε κατελθεῖν καινοι στρατιῶται ταυτα βουλοντο Διατριβομενου δὲ
του χρονου πολλοι των στρατιωτων, οἱ μεν ταοπλα αποδιδόμενοι κατα του χώρους, απεπλεον ας
εδ αντο οἱ δὲ και διδώτες τα Ἀπλα κατὰ τους χωρους εἰς τὰς πολεις στεμιγνυοντο Ἀναίίβιος εχαιρεν ἀκούων διαφθεtρομενον το στράτευμα τούτων γαρ γιγνομένων ωετο μαλιστα χαρίζεσθαι
Φαρναβάζω. Ἀποπλέοντι δὲ 'Aναξιβίω εκ Βυζαντίου συναντα Αρισταρχος εν Κυζίκω διάδοχος Κλεάνδρω, Βυζαντιου αρμοστης ἐλέγετο δ οτι και ναυαρχος διάδοχος Πῶλος σον υπω παρειη ηδηJ εις Ἐλλησποντον.6-II. LIB. VII. CAP. II. 189Και 'Aναξίβιος τω με Ἀριστάρχω πιστελλε 6
ὀπόσους αν ευροι ν Βυζαντι-των Κυρου στρατι- των πολελειμμένους ἀποδοσθαι o δε Κλεανδρος οὐδενα πεπράκεi, ἀλλὰ και τους κάμνοντας ἐθεραπευεν ἰκτείρων και ναγκάζων οἰκια δεχεσθαι Ἀρισταρχος δ' ἐπῶ λθε τάχιστα, ου ελαττους τετρακcσιων ἀπεδοτο 'Aναξιβιος δε, παραπλευσας 7εις Πάριον, πέμπει παρὰ Φαρνάβαζον κατα τα συγκείμενα. ' δ', επει et θετο 'Αρισταρχον τεῆκοντα ει Βυζάντιον ἄρμοστην και ναζιβιον Ουκετι ναυαρχουσα, Αναξιβίου μὲν μελησε, προς Ἀριστορχον δε διεπράττετο τα αυτ περ του Κυρείου στρατευματος ἄπερ και προς Ἀναξίβιον. Ἐκ τουτου δὴ o 'Aναίιβιος, καλεσας ενο- 8φῶντα, κελευε πάση τέχν και μηχαν πλευσαι
επι - στράτευμα, τάχtστα, και συνεχειν τε αυτοκα συναθροιζειν των διεσπαρμενων - αν πλειστους
δυνηται, και παραγαγύιτα εις γὴν Περινθον διαβιβάζειν εις την 'Aσιαν τι τάχιστα και διδωσιν αυτ τρtακοντορον και επιστολην, και ανδρα συμπεμπε κελευσοντα τους Περινθιλυς ως τάχιστα Ξενοφῶιπα προπεμψαι τοῖς ἴπποις ετ το στρατευμα Και ό με Ξενοφων διαπλευσας φικνεῖται:επι τ στράτευμα O δε στρατιωτα ἐδέξαντο δεως και εὐθυς ελοντο ἄσμενοι, ως διαβησόμενοι στης Θράκης ει τὴν Ασιαν.
θρώπους τοῦ δ ἄλλο στράτευμα ποῦ 'ν τ αυτωπαρὰ το τειχος το των Περινθιων v.
108쪽
12 Μετα αυτ αενοφῶν με ἔπραττε περ πλοίων,
ὁπως τι τάχιστα διαβαιεν f εἰς την Ἀσίαν. Ἐλδi τουτω ἀφικόμενος Αρίσταρχος ὁ ε Βυζαντιλ αρμοστθ εχων δυο τριηρεις, πεπεισμένος π Φαρια- βάζου τοῖς τε ναυκληροις ἀπεῖπε μη διαγειν ελθων τε επι in στράτευμα ποις στρατιωται εἶπε φη
- Αναξιβιος κελευσε, και με προς τουτ επεμψεν
ἐνθάδε Πάλιν δ' 'Αρίσταρχος λεξεν 'Aναξίβιος
μεν οιι ν υκ τι ναυαρχος εγω δε ν δε αρμοστης' ενδε τινα μῶν ληψομαι - τη θαλάττI, καταδυσω. 14Ταὐτ εἰπων χετ ει τ τεῖχος Τλδ υστεραί γμεταπεμπεται τους στρατηγους και λοχαγους του στρατευματος. 'Hδη δὲ Oντων προς τω τείχει, ξαγγελλε τις τω Ξενοφῶντι τι, ει ισεισι, συλληφθη- σεται, και η αυτοῖ τι πείσεται η και Φαρναβάζω παρα ησεται ' δε, ἀκουσας ταυτα, τους μεν προπεμπεται, αυτος δε ειπεν τι θυσαί τι βουλοιτο. 15 Και ἀπελθὼν εθυετ ει παρεῖεν αυτ οι θεοὶ πειρῶσθαι προς Σευθην ἄγειν το στράτευμα εωρα γαρ υτ διαβαίνειν σφαλε ον, τριηρεις εχοντος του κωλυσοντος' υτ επὶ ερρόνησον λθων κατακλεισθηναι βουλετ και το στράτευμα εν πολλησπάνει πάντων γενεσθαι Γενθα γ' πείθεσθαι μίνανάγκη τω κε αρμοστ3, των δὲ πιτηδειων Ουδεν εμελλεν ξειν το στράτευμα.16 Και ὀ μεν ἀμφι ταυτα εἶχεν οι δε στρατηγοι και οἱ λοχαγο ηκοντες παρὰ του Αριστάρχου ἀππι- γελλον τι νυν με ἀπιεναι σφας κελευει της δείλης
id o υν Ξενοφων, πεὶ δόκει τα ιερὰ γενεσθαι καιἐαυτ και τα στρατεύματι σφαλως προς Σευθηνιεναι, παραλαβὼν Πολυκράτην τον Αθηναῖον, λοχαγον, και παρὰ των στρατηγων κάστου ἄνδρα, πλην παρὰ Νεωνος, ω καστος πίστευεν, πιετ της νυκτο επὶ τ Σεύθου στράτευμα εξηκοντα στάδια 18-25. LIB. VII. CAP. II. 21Ἐπεὶ δ' εγγυς ησαν αυτου, πιτυγχανε πυροῖς 18ερημοις και το μεν πρωτον ετο μετακεχωρηκεναι ποι το Σεύθην. Ἐπει δὲ θορύβου τε σθετο καιση μαινόντων ἀλληλοις των περι Σεύθην, κατεμαθεν υτι τουτου νεκα τα πυρὰ προὶ κεκαυμενα εἴη τω Σεύθm o των νυκτοφυλάκων, πως οἱ μεν φυλακες
o δ' η εν τύρσει μάλα φυλαττόμενος, κα Ἀπποι 21περω αὐτην κύκλω Ἀγκεχαλινωμενοι δια γαρ τον φόβον τὰς μεν μερας εχίλου του ἴππους, τα δὲ νυκτα εγκεχαλινωμενοις φυλαττετο Ἐλεγετο γαρ 22 και πρόσθεν Τηρης ὁ τούτου προγονος εν ταυτη τῆχώρα, πολλεχων στράτευμα, πῖ τούτων των ανδρῶν
πολλους ἀπολεσαι και τα σκευοφορα αφαιρεθηναι' ησαν δ' ουτοι Θυνοι, πάντων ειναι λεγομενοι μαλιστα
Ἐπεὶ δ' εγγυς σαν, κελευσεν εἰσελθεῖν αενo 23φῶντα ἔχοντα δυο υς βούλοιτο. πειο o ενοον
ησαν, σπάζοντο μεν πρῶτον αλληλους και κατατον Θρήκιον νομον κερατα ινου προυπινον παρρον
δε και Μηδοσάδης τω Σεύθ3, σπερ πρεσβε εναυτω πάντοσε. 'Επειτα δὲ Ξενοφῶν ρχετο λεγειν 24 Eπεμψας προς εμε, ω Σεύθη, εις αλκηδονα πρῶτον ηδοσάδην τουτονί, δεόμενος μου συμπροθυμηθηναι διαβῆναι το στράτευμα κ της σιας,
και πισχνουμενός μοι, ει ταυτα πραζαιμι ευ
109쪽
πάλιν επι τ στράτευμ. εκ Παι λυ, πισχνουμενος, ει αγοιμι το στράτευμα προ σε ταλλα τε σε ι
μοι πησασθαι και ἀδελφῶ, και τα παρα γαλαττη26 μοι χωρία, ων - κρατεῖς ἔσεσθαι παρα σου. πιτουτοις πάλιν ἐπιθρετ τον Μηδοσαδην εἰ λεγε ταυτα ' δὲ συνέφη και ταυτα. θι νυν, ἔφη, ἀφηγοσαι τουτω τι σοι ἀπεκρινάμην ν αλχηδόνι. 27 Πρῶτον ἀπεκρίνω τι το στράτευμα διαβησοιτο
εἰς Βυζάντιον, κα ουδὲ τουτου νεκα δεοι Ουτε σοι τελεῖν υτ αλλω αυτος δε με διαβαίης, απιε ραι 28 ἔφησθα και γενετο υτως σπερ υ λεγες Τιγαρ λεγον, φη, τε κατὰ Σηλυβρίαν φικου Ουκεφησθα ota τε εἶναι, ἀλλ' εἰς Περινθον Ἀλθοντας 29 διαβαινειν εις την 'Aσιαν Νυν τοι ν, φη Ξενοφῶν, πάρειμι και εγὼ και οἴτος Φρυνισκος, εις
30 Ε ουν βούλει πιστοτέραν εἶναι την πρἀξιν, καιεκεινους κάλεσαι. Τὰ δὲ πλα- ελθὼν ειπε, IΠολυκρατες, τι εγὼ κελευω καταλιπεῖν και αυτος εκεῖ καταλιπὼν την μάχαιραν εἴσιθι.3 Ἀκουσας ταυτα ὀ Σευθης ἶπεν τι Ουδεν ανἀπιστησειεν Αθηναίων και γὰρ τι συγγενεῖς ειεν
εἰδεναι, και φίλους ευνους ἔφη νομίζειν. ετ ταυτα δ' ἐπεὶ εἰσηλθον ους εδει, πρῶτον μὲν Ξενοφων ἐπηρετο Σευθην - τι δεοιτο χρησθαι τῆ στρατια. 32 U δὲ εἶπεν δε Μαισάδης ην πατηρ μοι' κείνου δὲ νάρχη Μελανδιται και Θυνοὶ και Τρανις αι. κταυτης Ουν της χωρας, πεὶ τὰ Οδρυσῶν πραγματα
νόσω Ἀγω δ' ξετράφην ρφανος παρὰ Μηδοκω τω33 νυν βασιλεῖ. 'Επεὶ δὲ νεανισκος γενόμην, ουκεδυνάμην ζην εἰς ἀλλοτριαν τράπεζαν αποβλεπων
31-3. LIB. VII. CAP. III. 193 και καθεζόμην ενδίφριος αυτ ικετης δουναι μοιο σου δυνατος ι ἄνδρας, πως και τους κα- λοντας μῶς, ει τι δυναι λην, κακον ποιοιην, και ζωρομ εις την κείνου τράπεζαν αποβλεπων, ωσπερ κυων. Εκ τουτου μοι διδωσι τους ἄνδρας και Ους 34ιππους Ους υμεῖς φεσθε πειδὰν μερα γενηται. Και νυν γλω τούτους χων, ληῖζόμενος την μαυ του πατρωαν χωραν. ι δε μοι μεῖς παραγενοισθε, οἶμαι ἄν συν τοις θεοις ραδιως ἀπολαβειν την αμ α
θοιμεν, 5 τε στρατια διδόναι και τοι λοχαυοῖς καιτοις στρατηγοῖς, λεξον. ἴνα ουτοι ἀπαγγειλωσιν. δ' υπεσχετο τω μεν στρατιω Κυζικηνόν, ω 36δε λοχαγῶ διμοιριαν τω δὲ στρατηγω τετραμοιρίαν, και η ὀπόσην ἄν βουλωνται και ζευγη και χωρίον επὶ θαλάττη τετειχισμενον. Ἐὰν δε, φη ὀ Ecνo 37φῶν, ταυτα πειρωμενοι μη διαπράξωμεν, ἀλλα τις φόβος ἀπ Λακεδαtριονιων , δεξ εἰς την σαυτου,εάν τις ἀπιεναι βουληται παρὰ σε, m δ' ειπε Και 38
Aκουσαντες ταυτα και δεξιὰς δοντες και λαβόν 1τελ απηλαυνον και πρα Ἱμερας γενοντο Ἀπι τω στρατοπεδω και ἀπήγγειλαν καστοι τοι πεμφασιν.
110쪽
1si EXPEDITIO CYRI. 4-9. διαπλεῖν μεν ενθα βουλυμεθα Ἀρισταρχος ἴδε, πιν
σαντες τουτου κεῖσε ἔλθωμεν, υτε πωλησειν μας ετ φπ - . , σπερ εν Βυζαντιω, υτε ἐξαπατ σεσθαι
τηδειων Ουτος μὲν ταυτα λεγει Σευθης δε φησιν,
τριάκοντα πιαδλυς προεληλυθεσαν, απαντα Σευθης. Και, Ξενοφων ἰδὼν αυτον προσελάσαι κελευσεν, ὁπως τι πλειστω ακουόντων ειποι αυτ α εδόκει
20-I6. P. LIB. VII. CAP. III. 195Ἐπεὶ δ' ἀφίκοντο εἰς αὐτὰς της δείλης, συνηλθον, υ
ρατιωται, και ειπε Σεύθης τοιάδε Ἐγω, d ἄνδρες, δεομαι ' 1ota στρατευεσθαι συν μοι ' καὶ πισχνοῖ-
ειπεν τι συστρατευσοιντο αὐτῶ.
Μετα τοῖro οἱ μεν ἄλλοι κατὰ τάξεις ἐσκηνη 15σαν στρατηγους δε και λοχαγοῖς μι δεῖπνον Σεύθης εκάλεσε, πλησ&ν κώμην χων. Ἐπεὶ δ' , θύραις Ps ῆσαν ς επὶ δεῖπνον παριόντες, ν τις ρακλει ςMαρωνειτης' υτος προσιων ενὶ κάστω, ἴστινας -το εχειν τι δοῖναι Σευ , πρωτον μἐν προς Παριανούς τινας, ι παρησαν φιλια διαπραξόμενοι προς
Mήδοκον τον 'Οδρυσῶν βασιλε και δῶρα ἄγοντες αὐτῶ τε και τῆ γυναικί, λεγεν ἔτι Μηδοκος μελανω