Xenophontis Anabasis [microform]

81쪽

δε πορευόμενοι ν τοῖς φιλοις σαν, μεδεικνυσαν αὐτοῖς παῖδας τῶν es δαιμονων σιτευτους, τεθραμ- μνους καρυοις ἐφθοῖς, άπαλους καὶ λευκους σφοδρα, και Ου ro os δέοντας ισους το μῆκος και το πλατος ε&αι ποικίλους δε et νῶτα και τὶ προσθεν παιπα 33 εστιγμενους ἀνθεμιον. ζητουν δε και ταις ἐταιραις

αἴς γον οι Ἐλληνες ε φανῶς ξυγγίνεσθαι νομος γὰρ ν ἴτός σφισι Λευκοὶ δὲ πάντες οἱ ανδρες

31 και αἱ γυναῖκες Τούτους ἔλεγον οἱ στρατευσαμενοι βαρβαρωτάτους διελθεῖν καὶ πλεῖστον των Ελληνικων νόμων κεχωρισμενους 'Eν τε γαρ χλωόντες μολυν περ απιανθρωποι ἐν ἐρημία ποιησειαν, s ἄλλως δε υκ ἄν τολμωεν 'J μόνοι τε ιπες μοια ἔπραττον ἄπερ ἄν με αλλων ὁντες διελε οντ τε αὐτοῖς και γελων si αὐτοῖς και ρχουντο φιστα- μενοι ὁπου τυχοιεν, σπερ ἄλλοις εἴριδεικάμε ι.

οκτὼ μηνες Ἐνταυθ' εριειναν μερας τεσσαρακοντα:πεντε. Ἐν δὲ ταυται πρῶτον αεν τοι θεοῖς ἔθυσαν

Oυτοι εἰσι μεν ημετεροι αποικοι και την χωραν με

αὐτοῖς ταυτην παραδεδωκαμεν. βαρβαρους αφελο-

μενοι Iι και δασμον μῶν φερουσιν ουτοι τεταγ- μενον, και Κερασουντιοι και Τραπεζουντιοι σαυτως' ἄστε, ο τι, τούτους κακον ποιησητε, η Σινωπεων

82쪽

ταις Ῥικιαις και - των χωρίων λαμβάνειν ων ανl2δεησθε, ο πείθοντας Ταυτ υν ου ἀξιουμεν ει δὲ ταυτα ποιησετε, ἀνάγκη μῖν και Κορύλαν καιΙΠαφλαγονας και αλλον ντινα α δυνωμεθα φίλον

ποιῶσθαι.l Προς ταυτα αναστας αενοφων υπ- των στρα τιωτων ειπεν μεῖς δε,- ανδρες Σινωπεῖς, κομεν αγαπῶσε - τα σώματα διεσωσαμεθα και ταοπλα ου γαρ ην δυνατον αμα τε τα χρέματα υειν

14 καιφερειν και τοι πολεμιλις μάχεσθΛ Y Και νυνεπει εἰς ας Ελληνίδας πολεις λθομεν, ἐν Παπεζουντι μέν, παρεῖχον γαρ μῖν ἀγοράν, νουμενοι εἴχομει τα επιτηδεια, και ανθ' ίν ἐτίμησαν μῶς και εii ἔδωκαν τη στρατια, ἀντετιμῶμεν αυτους' και ει τις αυτοῖς φιλο ην των βαρβάρων, τούτων

Οουχους και Ταοχους και αλδαιους, καίπι βασι- λεως υ υπηκοους Oντας, μως, και μάλα φοβεροῖς οντας, πολεμιους ἐκτησάμεθα δια το ανάγκην ειναι λαμβανειν τα επιτηδεια, Ἀπεὶ γναν υ παρειχον. l Μακρωνας δε γε και τε βαρβάρους σας, πειαγοραν οιαν δυναντο παρεῖχον, φίλους τε νομιζομεν εἶναι και βια υδεν ἐλαμβάνομεν των ἐκείνων. I9 Κοτυωριτας δε ους μετερους φατε εἶναι, ει τι αυτῶνειληφαμεν αυτοι αιτιοι εἰσιν γαρ υ; φίλιοι προσεφεροντο μῖν, αλλα κλεισαντες τας πυλας ουτ εισω δεχοντο υτε ἔξω γοραν ἔπεμπον m ιωντο δὲ τον παρ' μῶν ἄρμοστην τούτων αιτιον

204iναι. Ο δὲ λεγεις, βία παρελθόντα σκηνουν,

εδεχετ αλ το χωριον ταυτη εἰσελθόντες ἄλλο μὲν ουδεν βιαιον ἐποιήσαμεν, σκηνουσι δ' εν ταῖς στεγαις οἱ κα νοντες, τα αυτῶν δαπανῶντες και τα πλλας φρουρουμεν, πως μὴ ἐπι τω μετω ἀρμο Iωσιν οἱ κάμνοντες ημων, ἀλλ' φ ημῖν ῆ κομίσασθαιοταν βουλωμεθα. Οἱ δὲ ἄλλοι, ς ὀρατύ, σκηνουμεν 2lυπαίθριοι ἐν τ ταλι παρεσκευασμενοι, ἄν μέν τις ευ ποιῆ, αντευποιεῖν' ἄν δε κακῶς, αλαασθαι. A 22

Παφλαγόνας ξυμμάχους ποιησεσθε μἀς ήμεῖς δε η μὲν ἀνάγκη ὴ, πολεμησομεν και ἀμφοτέροις non γὰρ και ἄλλοις πολλαπλασιλις μῶν πολεμη- σαμεν ἡ δε δοκη, ἡμῖν καὶ φίλον ποιησομεν ον Παφλαγονα. Ἀκούομεν δὲ αὐτον και ἐπιθυμεῖν της 23υμετερας πόλεως και τῶν χωριων τῶν ἐπιθαλαττίων.

IIειρασόμεθα υν ξυμπράττοντες αυτ g επιθυμει, φιλοι γίγνεσθαι. Ἐκ τουτου μαλα ιμεν δῆλοι σαν οἱ ξυμπρω- 24φις τω 'Eκατωνυμ χαλεπαινοντες τοῖς εἰρημενοις. Παρελθὼν δ' αὐτῶν ἄλλος ειπεν χτι im πολεμον ποιησο ενοι et κοιεν, αλλ' πιδειδοντες ἔτι φίλοι εἰσι. Κ ξενίοις, ἰν μὲν ἔλθητε πρῖς Σινωπεων πόλιν,εκεῖ δείομεθα νυν δε τους νθαδε κελευσομεν διδοναια δύνανται ορῶμεν γὰρ πάντα ἀληθη ονταἰ λεγετε. Εκ τουτου ξενι τε πεμπον οἱ Κοτυωρῖται και οἱ 25 στρατηγοὶ τῶν Ἐλληνων ἐξένιζον του τῶν Σινωπεων πρεσβεις μαι προς ἀλληλους πολλα τε και φιλικὰ

διελεγοντο α τε αλλα και περ της λοιπῆς πορειας ανεπυνθανοντο καιέν κάτεροι δεοντο.

ύτη μὲν Γοῖν τη ἡμέρα τουτο τ τελος ἐγ-ετο. 1 TU υστεραι ξυνελεξαν οἱ στρατηγοὶ τους στρατιωτας, και ἐδόκει αυτοῖς περ της λοιπης πορείας

83쪽

παρακαλεσαντας τους Σινωπέας βουλευεσθαι. ιτευαρ πεζὴ δεο πορεάεσθαι, χρησιμο αν δοκουν εἶναι

οἱ Σινωπεῖς ηγουμενοι ' εμπειροι γαρ σαν της

Παφλαγονιας ειτε κατὰ θαλατταν, προσδεῖν δοκει Σινωπεων μονοι γαρ αν ἐδοκουν κανοι ιναι πλοῖα 2 παρασχεῖν αρκοῖντα τη στρατια Καλεσαντες ουν του πρεσβεις ξυνεβουλευοντο, και ηξίουν Ελληνας οντας Ἐλλησι τουτω πρῶτον καλῶς δεχεσθαι τω ευιπιυς τε ινα και τα καλλιστα ξυμβουλευειν. Αναστα δὲ κατωπι μος πρωτον με απελο - σατο περὶ Ου ειπεν, τον Παφλαγόνα φίλον ποιη- σοιντο, τι υ ως τοις Ελλησι πολεμησόντων

σφῶν ειποι, αλλ' τι εξον τοῖς βαρβάροις φίλους ειναι, τους Ελληνας αἱρησονται Ἐπει δὲ ξυμβου- Γλεύειν κελευον, πευξάμανος δε εἶπεν Ε μεν ξυμβουλευοιμι si βελτιστα μοι δοκεῖ ειναι, πολλοῦ μοι καγαθὰ γένοιτο ει δὲ μη τἀναντια αυτ γ γαρ η ἱεραξ, βουλη λεγομε πιναι δοκεῖ μοι παρεῖναι νυν μὲν γαρ η, αν ἐν ε ξυμβουλευσας φανῶ, πολλοιεσεσθε OP επαινουντες με αν δὲ .aκως, πολλοι 54σεσθε καταρωμενοι Πραγματα μὲν ουν oti τι πολυ πλειω ξομεν, αν κατα θαλατταν κομίζqσθε ημας γαρ δ σει τα πλοῖα πορίζειν ην δὲ κατὰ, νστέλλησθε μας te σει πους μαχομενους εἶναι. 6χμως δὲ λεκτε si γινωσκω εμπειρος γαρ μι και τῆς χωρας τῶν Παφλαγόνων και ρος δυνάμεως ἔχει γαρ ἀμφότερα, και πεδια καλλιστα και ρη φηλό- τατα Και πρῶτον μεν ιδ ευθυς την εἰσβοληνανάγκη ποιεισθαι - γαρ εστιν αλλη Ἀ τὰ κέρατα του ρους της δοῖ καθ εκατερ εστιν ψηλά, κρατεῖν κατεχοντες και πάι υ λίγοι δυναιντ αν τουτων δὲ κατεχομενων, ουδ αν οἱ πάντες ανθρωποι δυναιντο διελθεῖν. παυτα δε και δειξαιμι αν ει μοί 8 τινα βουλοισθε ξ, πέμψαι. πειτα δὲ ιδα και πεδια οντα, και ἱππειαν, ηι αυτοι οι βάρβαροι

και ν τω πεδιω κρατησαι μαχόμενοι τους τε ἱππεῖς τουτων και πεζῶν μυριάδας πλεῖον η δώδεκα, ξετε επι τους τοτα μους πρῶτον μὲν 'ον Θερμωδοντα, ευρος τριῶν πλεθρων, ων χαλεπον οἶμαι διαβαινειν,

ενεκα της Κορυλα λεγειν και γαρ ην πρόξενος αὐτῶ

οἱ δὲ και ως δῶρα ληψόμενον διὰ την ξυμβουλην

ταυτην οἱ δε πώπτευον και τούτου νεκα λεγειν

ως η πεζ ἰοντες τον Σινωπεων χώραν κακόν τι εργαζοιντο οἱ δ' υν Ελληνες ψηφίσαντο κατὰ θαλατταν την πορείαν ποιεῖσθαι Μετὰ ταυτα ε 12νοφῶν ειπεν Σινωπεις, οἱ μεν ἄνδρες ρηνται πορείαν νάμεῖς ξυμβουλεύετε ούτω δε εχειρ εἰ μὲν μελλε πλοῖα σεσθαι ἱκανα αριθμῶ ς ενα μη καταλείπεσθαι ενθάδε, ημεις δε πλεοιμεν αν εἰ δε ιμελ- λοιμεν οἱ μὲν καταλείφεσθαι οι δε πλευσεσθαι Ουκα εμβαίημεν εἰς τὰ πλοῖα. Γιγνώσκο μεν γὰρ τι 13Oπου μ ἐν α κρατῶμεν, δυναι μεθ' αν και σώζεσθαι καὶ τὰ πιτήδεια εχειν εἰ δε που 'ττους τῶν πολε

μίων ληφθησομεθα, ευδηλον η τι εν ἀνδραπόδων

84쪽

lω προσκτησασθαι, πόλιν κατοικισαντας Και γενέσθαιαν bOκει αυτω μεγαλη καταλογιζομενετ τε αυτῶν πλῆθος και τους περιοικουσας τον Ποντον Και επιτουτοις θυετο, πρίν τινι εἰπεῖν των στρατιωτων, Σιλανον παρaκαλεσας τον Κυρου μάν ιν υεν 3μενον,

ταυτα και καταμείι an που η στρατιά, ἐκφέρει εἰς oστρατευμα λογον τι ενοφῶν βουλεται καταμεῖναι την στρατιὰν και πόλιν οἰκισαι και εα ω ὁ ρια καὶ

l of ναμιν περιποιησασθαι. υτὀς δ' ὁ Σιλανὼς βουλετο τι τάχιστα εἰς την Ἐλλάδα ἀφικέσθαι Ους γαι παρα που λαβε τρισχιλίους δαρεικους, τετας δεκαχμέρας Ἱληθευσε θυόμενος Κυρω, διεσεσωκει. I9 Των δε στρατιωτῶν, πει κουσαν, τοι μὲν δόκει

βελτιστον ιναι κατα μεῖναι, τοι δὲ πολλοις Ου.

Τι μασιων δὲ ὁ Δαρδανευς και Θώραξ ὁ Βοιώτιος

προς εμ πόρους μὲν τινὰς παρόντα των ρακλεωτῶν και Σινωπεων λεγουσιν ἔτι, ει μη εκποριουσι Iστρατια μισθον ἄστε' χειν τα επιτηδεια εκπλεοντας, υτι κινδυνευσε μεινα τοσαυτη δυναμις ἐν τω Πόσω

βουλευεται γαρ Ξενοφῶν και μῶς παρακαλει, επειδὰν αλθὸν τα πλοια, τότε ειπεῖν ἐξαίφνης 'I20 στρατια 'Aνδρες, νυν με ὀρῶμεν ημας πόρους οντας και ν τω ἀπόπλω ἔχειν τα ἐπιτήδεια και,οικαδε ἀπελθόντας, ὀνησαι τι mυς ικοι Ἐνδε βου- 21-26. LIB. V. CAP. VI. 143λεσθε της κύκλω χώρας περι τον Πόντον οἰκουμένης εκλεξαμενοι πη ἄν βούλησθε κατασχειν, και τον μὲν θελοντα πιέναι Οικαδε, Ο Γ θέλοντα μενειναυτου, πλοῖα δε υμῖν πάρεστιν, στε ἔπη ἄν βουλησθε ξαίφνης ἄν επιπεσοιτε.Aκουσαντες ταύτα οἱ ε/μποροι πιπγελλον ταῖς 2lπολεσι ξυνέπεμψε δ αυτοῖς Τιμασίων ὁ Δαρδανευς Emυ λαχόν τε τον Δαρδανε και Θώρακα τον Βοιωτιον τα αυτὰ ταυτα χροῶντας Σινωπεῖς sic καιΠρακλεῶται ταυτα ἀκουσαντες πεμπουσι προς τον Τιμασιωνα και κελευουσω προστατευσαι. λαβόντα

και της Φρυγια και της Τρωάδος και της Φαρναβάζου ἀρχης πάσης, τὰ αἰ δια το κειθεν ιναι, ταδὲ δια o ξυνεστρατευσθαι εὐαυτῆ συν Κλεάρνω τε και Δερκυλλιδα.

Αναστας δ αυθις Θωραξ ὁ Βοιώτιος, υς ἀει περι 25 στρατηγίας Ξενοφωντι ἐμάχετο, ἔφη, ει ξέλθοιεν

τω δὲ, βουλομένω ἀπιέναι Οικαδε γελοῖον δὲ εἶναι, ε Ελλάδι υσης χωρας πολλης και φθόνου, ντ βαρβάρων μαστευειν. Ἐστε δ' ἄν, φη, κεῖ2 γενησθε, κἀγώ, καθάπερ Τιμασίων, πισχνουμαιυμ, την μισθοφοράν. Ταυτα δὲ λεγεν εἰδὼς a οἱ Ηρακλεῶται Τιμασιωνι και οἱ Σινωπεῖς πισυνουσο

85쪽

μενειν, και θυεσθαι υπὲρ της μονης μ' κοινουμενον τη στρατια ει δὲ τ κοινον μηδεν αγορευειν περιτουτων' πτε ναγκασθη Ῥενοφων αναστηνα καὶ εἶπεῖν ταδε lGγω, ω νορες, υομαι μεν ως ρατε, ποσαδυν ιαι και υπὲρ υμῶν και προ ἐμαυτου, πως ταλα τυγχαι και λεγων και νοῶν και πράττων Orrota μέλλει μῖν τε καλλιστα και αριστα ἔσεσθαι και μοι. Και νυν ἐθυομην περι αυτο τουτου, ειαμεινον ιη ἄρχεσθαι λεγειν εις υμα και πραττειν

29 πράγματος Σιλανος δε μοι ὁ μάροις ἀπεκρίνατο,

υμῖν ανυας απο νουμηνίας, καλόν μοι δοκει εἶναι

σωζομένους ἔνθα βουλομεθα μισθον της σωτηρίας

λαμβανειν και αυτος τε αναπαυο μαι κείνης της διανοιας, και ποσοι προς με προσίεσαν λεγοντες - χρη ταυτα πραττειν, αναπαυσασθαι φημι χρηναι. 32 υτω γαρ γινωσκω ὀμου μεν οντες πολλοι, σπερ νυνί, δοκεῖτε αν μοι και σιμοι εἶναι και χειν ταεπι Ἐδεια εν γαρ τω κρατειν εστι και το λαμβάνειν

33-37. LIB. V. CAP. VI - 145τα των ῆττονων διασπασθειτε δ αν, και κατὰ μικρα γενομενης της δυνάμεως, υτ αν τροφηνδυνα σθε λαμβάνειν Ουτε χαίροντες, ἀπαλλά&iτε. Δοκεῖ ουν μοι περ υμ, εκπορευεσθαι εἰς την 33Ελλαδα και αν τις ιμειδη η απολιπων ληφθ πρινεν ἀσφαλεῖ εἶναι παν το στράτευμα, κρίνεσθαι

o δε Σιλανῖς βοα και επεχείρει λεγειν ως 31 δικαιον εἴ ἀπιεναι τον βουλόμενον οι δὲ πρατιῶται Ου ηνείχοντο, αλ ηπείλουν αυτω, ειληφονται αποδιδράσκοντα, - την δμὶ επιθησοιεν.Εντευθεν, πει γνωσαν οἱ Ηρακλεῶται τι εκπλεῖν 35 δεδογμενον ει και Ξενοφῶν αυτος πεφηφικως εἴη, τα μεν πλοια πεμπουσι, τα δὲ Ρηματα α πιεσχοντο Τιμασιωνι και Θωρακι φευσμενοι σαντης μισθοφορίας. νταυθα δὲ εκπεπληγμενοι σαν 36και δεδοίκεσαν την στρατιαν οἱ την μισθοφορίανυπεσχημενοι. Ιαραλαβόντες υν ουτοι και τους αλλους στρατηγους ις νεκεκοίνωντο α προσθενεπραττον, απαντες δ ησαν πλην Νεωνος του Ασιναιου O Xειρισοφω πεστρατηγει' ειρισοφος δὲ Ουπω παρην in ερχονται προς αενοφωντα και λεγουσιν τι μεταμελο αυτοῖς, και δοκοίη κράτιστον

ειναι πλειν εις Φασιν, πει πλοῖα ἔστι, και κατα-

σχειν πον Φασιανῶν χώραν. ἰητο δὲ ἴδους 37ετύγχανε βασιλευων αυτῶν Ξενοφων δὲ απεκρινατο

οτι Ουδὲ αν τουτων ιποι εἰς την στρατιαν' υμεῖς δὲ

ξυλλεξαντες, εφη, ει βουλεσθε λεγετε. Ἐνταῶθα

ἀποδεικνυται Τιμασιων O Δαρδανευς γνωμην ουκεκκλησιαζειν, αλλα τους αυτου καστον λοχαγους πρωτον πειρῶσθαι πείθειν Και απελθόντες αυτ

86쪽

2 τιῶτας ἐξαπατησας παλιν εἰς ἀσιν 'Aκ σαντες δ οἱ στρατιῶται χαλεποῖς ἔφερον και λλογοι εγιγνοντο και κυκλοι ξυνίσταντο και μαλα φοβεροὶησαν, μη ποιησειαν ἴα κα τους τῶν Κόλχων κηρυκας ποιησαν και τους αγορανόμυυς σοι γαρ μη εις τηι θαλατταν κατέφυγον κατελευσθησαν. 3 πει δὲ so θανετ ὀ εσοφῶν, δοξεν αυτ λταχιστα ξυναγαγεῖν αυτῶν ἀγοράν, και a.' ἄσαι ξυλλεγῆναι αυτομάτους και Ἀκελευσε τὰν κήρυκα ζυλλεγειν αγοράν. οἱ δ' πει του κήρυκος κουσαν, νεδραμον και μάλα ἐτοίμως Ἐνταὐθα Eε- νῶν τῶν μεν στρατηγῶν ου κατηγόρει τι λθον προς

5 κούω τινα διαβάλλειν, ὼ ανδρες εμε, ως εγωπα ζαπατθσας υ μας μέλλω αγειν εἰς Φασιν. Ακου- σατε συν μου, προς θεῶν και ἐὰν με εγὼ φαίνωμαιαδικῶν, ου χρη με ενθενδε ἀπελθειν πρὶν αὐδῶ δίκην α δ μιν φαίνωνται αδικουντες οἱ εμε διαβαλλοντες, 6 ουτως αυτοῖς χρησθε σπερ αξιον. μεῖς δ', εφη, ἴστε δηπου θει Ἐλιος ανισχει και που δυετα και Oτι, αν μέν τις εἰς τρον Ἐλλαδα μέ p εναι, προς ἐσπέραν δεῖ πορευεσθαι' vi δε τις βούληται, τους βαρβαρους, τουμπαλιν προς ω. Εστιν υν στις τουτ α δυναιτο μῶς ξαπατησαι, . Hλιος, ενθεν μὲν ανίσχει, δυεταε δ' ενταυθα ενθα δὲ δυεταε, ανω-7 χει Πεντεῖθε i/; 'Aλλα μην και τουτο γε ἐπίστασθε Oτι ορεας αὲν ἔξω του Ilo ντου εἰς την Ἐλλάδα φερει, Νοτο δ εισήεις Φασιν και λεγετε, ταν Βορρας πνε9, ς καλοι πλόοι εἰσιν εἰς την Ἐλλάδα.Τουτ ουν ἔστιν πως τις αν μῶς ἐξαπατησαι στε

βουλομενου ἐξαπατήσας ἄγοιμι Ποιῶ δ' μἀς 9ἐξαπατηθέντας και καταγοητευθεντας F μου κειν εἰς ἄσιν και δ, και ἀποβαίνομεν εἰς την χώραν γνώσεσθε δήπου τι υκ εν ῆ Ἐλλάδι εστε καιεγω μὲν ἔσομαι ὀ ἐξηπατηκὼς εις υμ ει δὲ οἱ ε -

πατημένοι εγγυς μυρίων χοντες πλα. Πῶς αν υνανηρ ἀλλον δοίη δικην δε υτ περ αὐτos τε καιυμῶν βουλευόμενος 'Aλλ' υτοι εἰσιν οἱ λόγοι 10ανδρῶν και λιθίων κἀμοὶ φθονούντων, τι εγὼ φ'

υμῶν τιμῶμαι. Καίτοι υ δικαιως γ' αν μοι φθονοῖεν Τινα γαρ αυτῶν γω κωλύω ὴ λέγειν ει τις τι δυναται γαθον εν μιν, η μάχεσθαι, ει τις ἐθέλεοῦ, υπερ μων τε και αυτου ἐγρηγορέναι περ της υμετερας ασφαλείας πιμελόμενον Τι γάρ ἄρχοντας αιρουμένων μῶν, γὼ τινι υιποδών εἰμι Παριημι, αρχετω μονον αγαθόν τι ποιῶν μα φαινέσθω.Aλλα γαρ μοι μεν ρκει περι τούτων τα Φημένα ' 11ει δε τις ψιῶν αὐτος ἐξαπατηθηναι- οἴεται ταυταναλλον ξαπατγησαι ταυτα, λεγων διδοσκετω. 'Οταν 12δε τουτων ἄλις εχητε, μη ἀπέλθητε πριν- ἀκούσητε

οιο ορῶ ν τ στρατι ἀρχόμενον πρῆυμα o Aεπεισι και σται ιον ποδεικνυσιν ἄρα μῖν βου- λευεσθαι περ η μῶν αυτῶν, κάκιστοί τε καιαισχιστοι ανδρες ἀποφαινώμεθα και προς θεῶν καιπρο ανθρωπων και φιλιων και πολεμίων, ' καὶ καταφρονηθῶμεν. 'Aκουσαντες δε ταυτα- πιρατιῶται I3 ἐθαύμασάν τε ο τι ειη, και λεγειν κελευον Ἐκ τουτου ἄρχεται πάλιν Ἐπιστασθέ που τι χωρία η εν τοις ορεσι βαρβαρικα, φίλια τοι Κερασουν- τλις, θεν κατιόντες τινὸς και ἱερεῖα πωλουν μῖν και αλλα ν ειχον. Δοκουσι δέ μοι μαι μῶν τινες ει το εγροτατω χωρίον τούτων ελθόντες ἀγοράσαντες

87쪽

ὁ λοχαυος τι καὶ μικρον in και ἀφυλακτον δια τοφίλιον νομίζειν εἶναι, ερχεται et αυτους της νυκτος 15 ως πορθησων, ουδενι μῶν εἰπών. Διενενόητ δε, ει λάβοι τόδε o χωρίον εις με το στράτευμα μη-κετ ελθεῖν εμβὰς δὲ εις το πλοῖον εν ω τυγχανονοι συσκηνοι αυτου παραπλεοντες, και ἐνθέμενος ει

τι λάβοι, ἀποπλέων οἴχεσθαι ξω του Πόσου Καιταῖτα ξυνωμολόγqσα αυτω οἱ ἐκ του τλοιο O HI 6 σκηνοι, ς εγὼ νυν αἰσθάνομαι Παρακαλεσας ουναπόσους πειθεν, γε επὶ το χωριον. Ιορευομενον δ αιτον φθάνει μερα γενομέν η και στασε οἱανθρωποι απο ἰσχυρῶν τόπων βάλλοντες και παι- οντες τόν τε Κλεάρετον ἀποκτει,ουσι και των αἰων- σους' χἱ δεῖ τινες και χιό Κερασουντα αυτῶν

αυτους. Ἐπεὶ μέντοι φασαν τι υ απο κοινου γένοιτο τ πραγμα, δεσθαί τε αυτους και μέλλειν πλεῖν δευρο, ως μῖν λέξαι τα γενόμενα, και τους νεκρους κελευειν αυτους θαπτειν λαβοσας τους του-

I9 του δεομένους. Τῶν δ αποφυγοντων τινες Ελληνες ε χο ετ οντες ε Κερασουντι αἰσθόμενοι δὲ τους βαρβάρους ποι οιεν αυτοι τε τόλμησαν βάλλειν τοι λιθοις και τοῖς δελοις παρεκελευοντο Καιοἱ ἰνδρες αποθνησκουσι πρεῖς οντες οἱ πρέσβεις 20 καταλευσθέντες. πεὶ δὲ τουτ εγενετο, ερχονται προς μῶς οἱ Κερασουντιοι, και λεγουσι τ πρῶνα και μεῖς οἱ στρατηγοὶ ἀκουσαντες χθόμεθά τε τοις γεγενημενοι και βουλευομεθα ξυν τοῖς Κερα υν- τιοις πως ν ταφείησαν οἱ των Ελλη νων νεκροί21 29. LIB. V. CAP. VII. 149Eυγκαθημενοι δ' ξωθεν των πλων ζαίφνης κου 2lομεν θορυβου πολλοῖ, παῖε, παῖε, βαλλε, βαλλε.Και τάχα γ ὀρῶμεν πολλους προσθέοντας λίθους

εἰδοτι τινι απέτυχον, λεγει μοι Ἀτι οἱ Ἀγορανο μοι δεινοτατα ποιουσι το στράτευμα Και εν τουτω 24 τις ρα τον αγορανόμον Ζηλαρχον προς την θαλατταν αποχωρουντα, καὶ ἀνέκραγεν is δὲ ς κουσαν, ῶσπερ η συος αγριου λαφου φανεντος, ιενται π

φεύγουσι δρόμω και ἐμπίπτουσιν εις την θαλατταν.Eυνεισέπεσον δὲ και μῶν αυτῶν τινες, και πνιγετο οστις νεῖν μη ἐτυγχανε επιστάμενος. Και τουτους 26 τι δοκεῖτε; ηδικουν με οὐδέν, δεισαν δὲ μ λυσσατις σπερ κυσιν μῖν εμπεπτωκοι Ei υν ταυτατοιαυτὶ ἔσται. θεάσασθε πιια η καταστασις μῖνεσται 'ης στρατιῆς. 'μεῖς μεν Οὐ πάντες Ουκ 27εσεσθε κυριοι Ῥυτ ανελεσθαι πόλεμον - αν βου

εληται στρατηγόν, και θελ3 λεγειν Βάλλε, βαλλε,

88쪽

διεπράξαντο μηδὲ ειν κηρυκίω ἔτι σφαλὲς εἶναι ἀνελέσθαι. Τις γαρ θελήσει κῆρυξ ἰέναι κηρυκας

ανθρώπων, εἶναι τα τοιαυτα εργα σκοπεῖτε παυλαν

τινα αυτῶν ει δὲ μη, προς Διος πῶς η θεοῖς θυσομεν

33 πῶς μαχουμεθα, ην αλληλους κατακα&ω μεν Πολις δὲ φιλία τις μῶς δεξεται, τις αν ρ τοσαύτησ

34 Εκ τούτου ἀνισταμενοι παντες ἔλεγον του μεν τούτων ἄρξαντας δοῖναι δικην του δὲ λοιπολμηκετι ἐξεῖναι πινομίας αρξαι Ἐὰν δε τις αρξI, αγεσθαι δεδιμαυτοῖς επὶ θανάτω τους ε στρατηγους εις ικας πάντας καταστησαι εἶναι δε δικας και ει τι αλλο

τις δίκητ εξ υ Κῖρος ἀπεθανε δικαστα δὲ τοῖς 35 λοχαγοῖς ποιησαντο. IIαραινοῖντος δὲ Ξενοφῶν

CAPUT VIII.

Εδος OP και τοῖς στρατηγους δίκην ποσχ εῖν Ιτου παρεληλυθοτος χρόνου Και διδοντων Φιλήσιος μεν φλε και Ξανθικλης της φυλακῆς τῶν γαυλικῶν χρημάτων το μείωμα εικοσι μνοῦς Σοφαίνετος δε, O M αρχων αἱρεθεὶς κατημελει δεκα ιμνας. Eενοφῶντος δε κατηγόρησάν τινες φάσκοντες παίεσθαι παυτοῖ, και ως βρίζοντος την κατηγορίαν ποιοῖντο. Και o Σενοφῶν αναστα εκελευσεν ειπεῖν 'O 2 πρῶτον λέξαντα ποῖ και πληρο δε αποκρίνεται'

89쪽

αληθῆ λεγεις ἔδοξας γάρ Ἀιοι ειδότι εοικε, αι τι Iliaci. Τ Ουν εφη, ττόν τι ἀπέθανεν, ἐπει εγω σοι απεδειξα αυτόν; Και γαρ ημεῖς, ἔφη o Ξενοφων, πάντες αποθανουμεθα τουτου Ουν ενεκα ζῶντας ημας 12 δει κατορυχε Ἐναι Τοῖτον ιμεν νεκραγον παi τεςJύς-λιγας παισειεν 'Aλλους δ' ἐκέλευον λεγειν διατι καστος ἐπλήγq. 'Eπει δὲ Ου ανισταντο, αυτος ελεγεν 13 'Εγώ, d ἄνδρες, ομολογω παῖσαι δὴ iνδρας νεκεναταξίας, σοι σώζεσθαι μενήρκει δι' μας, εν τάξει τε ιόντων και μαχομένων που δεοι αυτοι δε λιποντες τας ταξεις προθεοντες ἄρπάζειν θελον και ημῶν πλεονεκτεῖν. Εἰ δὲ τοῖτο πάντες ποιοῖμεν, παντες

14 αν ἀπωλόμεθα. 'Hδη δ και μαλακιζόμενόν τινα

και υκ ἐθέλοντα ανίστασθαι, αλλα προiεμενον αυτῖν τοις πολεμιοις, και ἔπαισα και βιασαμην πορευεσθαι Ἐν γαρ τω ἰσχυρω χειμ.ῶι ι και αυτος ποτε αναμενων τινὰς συσκευαγριενους, καθεζομενος συχνον χρόνον κατέμαθον αναστας μολις και παI5 σκελη κτεινας. Ἐν μα--ουν πεῖραν λαβων, κτουτου και αλλον, ὀπότε δοιμι καθήμενον και βλακευοντα, λαυνον ' γαρ κινεῖσθαι και ανδρίζεσθαι παρεῖχε θερμασίαν τινα και γρότητα το δε καθῆσθαι και ἡσυχιαν χειν ωραν πουργον ν τω τε αποπήγνυσθαι το ιμα και τω ποσηπεσθαι τους των ποδον δακτυλους απερ πολλους και μεῖς στε

δια aστω ν, και κωλυοντα και μας τους πρόσθεν και μῶς τους οπισθεν πορευεσθαι, ἔπαισα πυρίπως

αν ξίουν λαμβάνειν 'Aπλους μοι, ἔφη, ὁ λόγος. Id

Eγω γαρ ει μεν Ἐπ' αγαθω Ἀκόλασά τινα, in Gυπεχειν δικην, οἴαν και γονεῖς υἱοῖς και διδάσκαλοι παισι Και γαρ ι ἰατροὶ τέμνουσι και καλυσινες αγαθω. Εἰ δε υβρει νομίζετέ με ταυτα πράτ- 19τειν, νθυμήθητε ὁτι νυν γὼ θαρσω συν τοις θεοῖς

μαλλον η τότε, και θρασυτερός εἰμι νυν η τότε, καιοινον πλειω πινω' αλλ' Oμως Ουδενα παίω ε ευδια

μονου νεκα χαλεπαινε μεν πρωρευς τοῖς εν πρωρα,

χαλεπαίνει δὲ και κυβερνητης τοις εν πρυμνI; ἱκανὰ γαρ ἐν τω τοιουτω και μικρὰ μαρτηθέντα πάντα συνεπιτρῖψαι 'Οτι δὲ δικαιως ἔπαιον αυτους ,αι 21υμεῖν κατεδικάσατε πότε Ἀχοντες γαρ χιφη ου ψηφους παρεστητε, και ἐξην μῖν ἐπικουρῶν αυτοῖς, εἰ ἐβουλεσθc 'Αλλὰ μὰ Δια υτ τουτοις πεκουρεῖτε υτ συν μοι το ἀτακτουντα ἐπαίετε. Τοιγαρ 22ουν ἐξουσίαν εποιήσατε τοι κακοῖς αυτῶν, βρίζεινεῶντες αυτους. Οιμα γαρ ει ἐθέλετε σκοπεῖν, τους αυτοῖς ευρήσετε και τότε κακιστους και νυν υβριστοτάτους. Bolσκος γουν ὁ πύκτης ὁ Θετταλῖς τότε 23 μὲν διεμάχετο, ως κάμνων, ασπιδα μη φερειν νυν δ, ως ἀκουω, Κοτυωριτῶν πολλοῖς δ ἀποδεδυκεν.Ην ουν σωφρονῆτε, τουτον ηὐαντια ποιήσετε A 24 τους κυνας ποιοῖσι τοῖς μὲν γαρ κυνας τοῖς χοεπιους α με ημέρας διδεασι, τὰς δὲ νυκτας φιμι τοῖτον δε. ὴν σωφρονητε, την νυκτα με δήσετε,

την δε ἡμέραν ἀφήσετε. Ἀλλα γαρ, εφη, θαυμάζω 25

90쪽

ἔτι ει ιμέν τινι μων νηχθόμην, μέμνησθε και υσιωτατε ει δε - χε μῶνα πεκουρησα, η πολε- μιον α γρυξα, η ἀσθενουντι η ἀποροῖσι συνεξεπορισά τι, τουτων ουδεις μέμmται Ουδ ει τινα καλῶς τι ποιουντα ἐπηνεσα Ουδ ει ιν ανδρα ντ αγαθον ἐτίμησα, ἰς δυνάμην, ουδεν τουτων μέμνησθε. 26 Αλλὰ μν καλόν τε και δικαιον και σιον και ηδιον των αγαθῶν μαλλον η των κακῶν μεμ σθαι. Ἐκ τουτου με δη ανισταντο και ἀνεμίμ σκοπικαὶ περιεγενετο ἄστε καλῶς laeuia

κεισθαι. Οἱ δὲ στρατηγοὶ ἀπεκρίναντο τι περι μὲν 3τουτων συν τη στρατια βουλευσοιντο, επι ξενια δὲ εοεχοντο αυτους παρεκάλεσαν IP και τῶν αἰωνανδρῶν ους δοκουν δικαιοτατους αἶναι. Θυσαντες ιο μου τῶν αἰ-αλώτων και αλλα ἱερεῖα ευωχίαν μεν ρκουσαν παρεῖχον, κατακείμενοι δὲ ν σκίμπωσιν δειπνου και πινον εὐ- ρατίνων ποτηρίων, ἔς ενετυγχανον εν χωρα. Eet ει δὲ σπονδα τ' γενοντο και παιώνισαν, 5ανεστησαν πρωτον μεν Θρακες και προ αυλῖν --χουντ συν τοῖς πλοις, και et λλοντο φηλά τε καικουφως και ταις μαχαίραις χρωντο τελος δὲ ετερος τον τερον παιει, ως πάσιν δόκει πεπληγεναιτο ανδρα ora επεσε τεχνικας πως Και ἀνεκραγονέοι Παφλαγονες Και O μεν, σκυλευσα τα πλατου τερου, ξηε αδων τον Σιταλκανε αλλοι δὲ τῶν Θρακῶν τον τερον ξεφερον, τεθνηκότα ην δε