장음표시 사용
491쪽
μένου. ν γὰρ τοῖς τοιούτοις Ῥυμιοειδης καὶ ἀγειν βια μάλHστα, ἐπιχειρει, και συν
muturna satigatum mansueti rem effecturum I contra Statuit, quam fieri solet. Nam equus intimosus in hujusmo tiagitationi ius in prirnis vi nititur uti, et iii ira perinde atque homo iracundus, Saepenun ero tam seipSuria quam SeSSOrem, multis adiicere malis gravissimis consuevit. Etiana continendus est equus animOSUS, quominus celerrinae proruat; et ab eo prorsus abstinendum, ne cum alio quovis equo cert minis causa conamittatur. Nam equi pleruntque contentiosissina etiana existere finiat animosissimi Fraena quoque his aptiora laevia, quatri RSpera. Si tanae et asperunt injectum fuerit, laxitate id efficiendum, ut laevi simile sit. Bonum Vero St, ut eques e consuefaciat ad Sessioneni litetana in equo
492쪽
μ, ην ἐκείνω θορυσωδες μηδὲν προσφέρειν, αλλ'
κα ἀριστα καὶ δεῖπνα, εἰ ἐγχωροίει προσφέ
animOSO, et ut eum alia sui parte non tangat, quam quibus partibiis equum Sessionis tuti Oris causa tangimus. Sciendum autem, Solere praecipi, ut equi
clogrno excitentur. Ouod si quis initio lenius eqvtina tracia te cun clogneto, dii rius cun poppysmo nimirunt ad Oppysmum incitari adsueverit, ad elogmum mitigari. Eodem modo nec ad clamorena, nec ad tubam vel ipse videri debet ad equum accedere perturbatus, vel ei turbulentam aliquam speciem exhibere: Sed in hui's. modi casu equum sedare, quantum ejus fieri potest, et ei dena tuni prandii, una coenae pabula, si quidem id fieri liceat, fisferre. Rectissimuna vero collis silium hoc fuerit, ut equus admodum ferox ad usum belli non
493쪽
λυωπίζειν τε καὶ χαστιγουν τον ἴπατον, ἁ οἱ
πολλοι ποιουντες λαμπρυνειν οἰοντα α πεχε λει δεῖ πάντα γαρ ταναντία οὐ τοι γε ποι- ουσιν, ων βουλονται. ἁ τε γὰρ τό χατα,
ematur. De inerti equo sustice- debet quae plerique dum fare mihi videtur id scripsisse, iunt, splendorent quendana omnia huic facturiae iis contra I prae se feriant. Contraria Irenaria, quibus utendum in aninioso consulimus. IO. Si quis autem equo ad bellum idone sic uti voluerit, ut etiani inter equitanduna Inagnificentior et spectas,ilior fit is uti nec os equi fraeno torqueat, nec eum calcaribus et nagiis urgeat, abstinere Sepe iis agunt omnia, quae cupiuiit. Etenim uni equor mora surSum traheIulo torquent; caecos reddunt eos, qui ante spectare de hebant: uni calcaribus urgent, et flagris caedunt, ita territos ol, stupefaciunt ut perturbati, Se periculis exponant. Ea vero fieri ,
494쪽
τα χθομενων ἱππασία, και αἰσχρα και υκαλα ποιουντων. Ἐὰν δέ τις διδάξη τον uiam εν χαλαζω - τω χαλινω ἱππευειν, ἀνωδε τον αυχεν διαίρειν, απο δὲ της κεφα λης κυρτουσθαι, ουτω ἀν ἁ πεογάζοιτο ποιῶῖν τονι ππον, οιοις περ καὶ αὐτος δεταί τε καια γάλλεται. εκμηριον δε , τι τούτοις δε- ται ' τα γαρ αὐθις si παρ ἱππους, μά- λιπτα, δε ταν παρὰ θηλείας, τότε αἴρει τετον αυχεν ανωτάτω, και κυρτοῖ μάλιστα την κεφαλην γοργουριενος και τα λεν σκελη
υγρα αετεωρίζει, την δὲ Ουρὰν ἀν ἀνατείνει.
Oταν ων τις αυτον ει ταυτα προαγη, α πεζαυτος σχηματοποιεῖται, ταν μάλι/ττα καλ
equis solent, qui motum equitationis molestissime feruiit ac foede, non egregis Se gerunt. Si quis auteni sic equum in- Stilliat, tit in otius equestres fraeno laxiore peraoat, et cervicem sursum adtollat, et a capite gibberis instar incurvet: ita scilicet illum impellat ad PraeStandum ea, quibus equus apse gaudet uc exultat. misautem gaudere, vel hoc argumento constat. Nam quoties ipse ad alios accedit equos, foeminei praesertim sexus; tunc et cervicein ad summum adtollit, et caput agili maximen Otu recurvat ac alte quidem mollia crura tollit, caudam Vero sursum tenest. Itaque si quis eum ad ista dedu
495쪽
ελὸν λεῖος, τους τροχους ευμ εγεῖεις ἔχων, o ε
ατεζος τους μὰν τροχους καὶ βαρεῖς καὶ ταπεινους, τους δ' ἐχίνους ξεῖς' ἱνα, o ποταν λεν τουτον λάζη, ασχά λων τ τραχυτητι, διὰ τουτο αφείη Παν δε τον λεῖον μεταλάζη, ' με λειότητι αυτου ἡσθῆ si δε etro του τρα-
χεος παιδευθη, ταυτα καὶ ἐν τω λειω ποιη. 'Hν δ' αὐ καταφρον σας της λειοτητος, α
μ ιν α περείδηται ἐν αυτω, τουτου νεκα τους τροχους μεγάλους ' λείω προστιθεμεν, ινα,
Taur pulchritu linem suam in Primis ostentiat; turia vero ta-Iena exhibebit equum, qui et voluptatem ex agi atione capiat, et Inaranscus sit, et permix, et spectat,ilis. Quo auten modo putemus hiaec OSSe perfici, nunc enarrare conabimur. Primum igitur habere fraena non pauciora duobus oportethes habeat majusculos alterum aves ac depressos Orbes, et echinos acutos ut ubi Dae- nurn hujusmodi prehenderit, ob asperitatena aegre serens, demittat ubi laeve cum isto corrinatitaverit, ejus laevitate delectatus, quae facere per il
lud asperum edoctu . i. Erat e
tiani laevi utens inta it Sin Horum laeve sit unum, et or luita laevitate conteiiata, fre-
496쪽
στομιον Uιον τε ε και τον τραχυν παντοδαπον ποιεῖν, και κατειλουντα και κατατειν-
τε γλωττογ καὶ τοῖς άδουσιν, ἀμελῆ του ἀνα-
quenter huic incurratiere velit: hanc ipsam ob causana laevi Iarajores orbes addimus, ut os pandere per eo cogatur, atque ita lupos adnaittat. Licebit et asperius fraeniana Variare tum implicando tum Extendendo. Quotcurnque vero fruena fuerint, mollia sint omnia. Nam durum quacumque parte rehenderit equus, totum ad maxillas tenet Sicut et Ver quacumque parte quis piam prehenderit, totum sustollit. Alterum Vero sic comparatum eSt, ut catena. Quam enim partem ejus aliquis tenet, ea, sola non flexa nianet; reliquis pendulis. Has cluni fugientes in ore semper venando captat equus, lupos a maxillis dimit
497쪽
DE RE EQUESTRI CAP. X. 97λα δάνειν προς τας γνάθους τον χαλινον. Εἰ ε τις αγνοεῖ τι το γρον του χαλινου, καὶ τι το σκληρον, γράψομεν και τουτο.
'Υγρον μεν γάρ ἐστιν, ταν οἱ ξονες ευρειας καὶ λείας ἔχωσι τας συμ ολοις, στε μοιως
κάα. πτεσθαι καὶ παντα δε, ποσα περιτιθε - ται περι τους ξονας, ην ευρυστομα D καιμ συμ, πυκνα, γρότες ἐστι. H. o χαλε- πως ἔκαστα του χαλινου διατρεχ' και συνθῆ, του ἔστι σκληρον εἰναι. ποῖος ο αν τις
ην περ γε βουληται ἀποοείξασθαι τον πιππον,
et Minuti de axibus in medio, ut hos tam lingua quam dentibus insequendo prengans, fraenuna ad maxillas orat per negligat. Si quis autem ignorat, quod staenuria molle, quod durum sit hoc quoque litteris Omplectemur. Est enim molle, quum axes ita et latas et laeves commissuras habent, ut facile nectantur. Itidem omnia, a MToΜ. X. circum axes adhibentur, si larga Sint ac minus densa, Inagis etiam Sunt mollia. Si vero fraeni partes omnes difficultercti Scurrant et cohaereant hoc scilicet est, durum esSe a m gi diam. Qualecumque Vero fraenum equus habeat, eo peraget haec irinia modo eques talem illum flicere voluerar, qualem descripsimus. Os cuIG
498쪽
δοτεον ευθυς τον χαλινόν. Καὶ τάλλοι δε
dem equi gurgum impellendum non adeo graviter, ut effugere divertendo velit nec adeo placide, ut non sentiat. Ubi Sursum caput impellendo cervicem adtollit, mox et fraenum concedendunt erit. Quinetiani in aliis equo, Sicuti monere non desinimus, ossicium recte facienti vicissini indulgendum. Quumque senserit equeS, et
elatione cervicis equum, et habenariina laxitate delectari: tum vero nihil ei molestum adferre debet, quasi ad ab
rem cogere, sed blandiri, quasi potius eum quiescere velit. Sic enim animo maxime prompto ad agitationem celeriorem PrOcedet. Nec argumentum nobis deest, quo constet, equum cursu velociore delectam. iii p-pe nullus omnino equus, tibi
effugerit, gradatim incessit, d
499쪽
cursu fertur. Hoc enim a m-tur a delectari Solet, nisi quis eum ulterius quam tempestivum sit, ad cursum cogaa.
Quidquid vero tempestivi ususna diu superat, id ora inibus in rebus nec equo nec homini gra- tuna est. Ubi jam ad agitationem quartalam gloriorum pervenerit, adsuefactus scilicet a nobis erat in agitatione priori, ut post inflexiones ad motum celeriorem tendat. Si quis autem equum Iam sic institutum simul et fraeno retineat, et simo dare ad impetum excitet: tum vero pressus ille quidem a Daeno excandescit, Sed concitationis signo accen litur, ac pectu proterulit, et irinens altius crura tollit, non mollia tamen. Quippe quum offenduntur equi, non ideo maribus uti mollioribus solent. At si
500쪽
γίγνεται, ἀλλα δε υ πάρξαι αυτ καὶ την
φυχη μγεγαλοφρονα, καὶ το σωμα υρωστον.
qui equo sic excitat fraenuria concesserit. 4bi prae Caudio, quod ol, laxitatera se iii pis liberatum eXistimet, glorioso mollibus exsilitabundita fert tir, et in omnibus exprinai elegantiani illam, una qua solet equos alios adire. Ac talent qui spectant equum, et liberalem adpellatit, et pontaneuna, et equestrena, et animOSum, et faStosunt, Simulque Jucundum et terribilem adspectu. Quae quidem si quis est, qui adfectat, hactenus exposita norit. II. At si quis equo ad ponapas idoneo, et erigente Se et splendido uti voluerit: Sane non quovis ab equo haec exspectet, Sed existere prius anina una in e magnun , et robus-