장음표시 사용
111쪽
duxit.Videbat puerum puerilibus imretitum ludis per preceps in vitiorusurgites abeuntem: animumque enisenum per fas, di nefas voluptates exquirentem. Quid faceret pius pastorὸ Non verbis asperis, vel disciplinae rigore dissi uentes continuo mores astrinxit, sed primum pijs blandimentis eum deliniuit, pia erilia saeta benignὸ tolerauit , plurimaque con cessit quibus, di aetas delectati, & es- frena mens simul ad mansuetudinem curuari posI t. Puer autem concessis fauden , i. n modo a seritate recedeat, sed Anselmum etiam diligere imincipiebat: adeo, ut institutam familiaritate violare formidaret Tum vero pius pastor sensim perditos mores tenera disciplina astringere, Sc proin si tuta amicitia rogare, ae hortari eucoepit, ut mode ii iam quandam grauitatemq; indueret, si vellet e5 tractam amicitiam stabilem, ac sempiternam manere. Puer aurem qui synce E se ab
Anselmo diligi sciebat libens se dicto
eius audientem pr buit, maluitq; prauas in se cupiditates extinguere , &rebellantes antim motus comprime re, quam veram intimamq, amicitia' uouis modo violare: effecitque hoc modo pius pater, ut iuuenis qui tota mente in m stem ruebar, & aspera monita contemnebat, lenitate, ac ma suetudine Anselmi in viam rediret, ac multis tandem virtutibus insgnis diem extremum clauderet. Accidit eo tempore, ut Abbas quidam religionis opinione clarus ad Anselmum veniret,e iube inter verba de monastico instituto ultro citroq; habita narraret, sic quosdam in claustro Pueros habete adco moribus prosit Lari , ut nullis verbi , vel verberibus
ad disci tritie nudiu adduci possiciat.
Non cellamus, dicebat, eos verberibu fatigare , sed ipsi quo ridie deteriores ei achini. Aa uu e miratus Anselmu : Noli cessati , inquit, eos Ver
beribus larigare & quale, qu soadulta euati int λ Hebe est inquat A ba, , he hei tale . At ille : Quina bene riuuentum vetabui cxPediti si qui
de hominibus bestias nutrivistis. Te quid, inquit, saceremus, imb quid n6saeimus 3 Nocte dieque moribus e rum inuigilamus , inodisci; omnibus eos eonstringimus nE vel latum vi guem a discipi ine seuer ita te recedat, G tamen oleum planε atque operam
perdimus. Ad quar Anselmus: CO stringitis , inquit Die mihi quaeso Abb; , si teneram in horto tuo arbusculam omni ex parte concluderes patulo sitie ramo diffundere incipietem impedires, & crescendi libertate privares, die mihi post anni cire lum qualis tandem arboris esset sutura species λ Prose id inutilis ramis incuruis, & perplexis, idque non ex amburi, sed tua culpa proueniret , qui eam immoderatE conclusisti. Certhhoc in puerorum institutione agitis, qui cum per oblationem in horto Eeclesiae plantati sint, vos eos terrori bus, minis, verberibusq; undiq; coarctatis, ut nulla possint i qnitu, liber late potiri. Itaque indiscrethoppres.s, praua , di i Panarum more perplexas intra se cogitationes congerunt, Due iat,nutriunt, tantaque eas nutri.
do vi suffulciunt, ut omnia, quae ill
vum correctrum possint admini lori, obstinata mente subterfugiat V
de fit, ut quia nihil amoris, nihil pie tatis nihil beneuolentit sue dulcedinis ex vobis hauriunt, nee illi vobis dem adhibent, sed cuncta. ex odio,& inuidia contra se procedere credui. Hinc contingit modo sane miserabili, ut sicuti corpore crescunt, ita odio,& omnis mali suspicione simul et scant; nullumq; nili depressi, superciliis Oculove obliquo intueri valeanti sed dicito quq so, quid cavsqq, adeo in senis animis illos tractetis λ Numquid homines sunt eiusdem vobis canaturae consortes λ Et vos nunquid
aliquando deliquitis λ Nunquid ita ab omni peccati c6tagione puri estis,
ut non aliorum misericordia vos in digere existimetis λ Aut fortassis ideo putatis vobis licitum esse in aliorum
delicta grauius liberiusque saeuire , quod bo manae nulli discipli nae lubi
112쪽
reatis 3 sed esto . Disciplinae seueritatem conseruatam vultis. soloque, rigore iustiti et in olscio alios continnere: & ad optimos mores informari: Vidistis unquam auriscem ex lamina auri, vel argenti solis percussionibus imaginem speciosam formasse λ Non puto. Quod tunc . Certh, ut
aptam ex lamina tormam ei liciat, nuceam suo instrumento tenuer premit,& percutit, nunc discreto leuainine leuius leuat, ta format. Sic &vos si cupitis pueros optimis ornatos moribus, necesse est , ut cum seueritate disciplinae patet net pietatis, de mansuetudinis leuamen, & subsidium eis impendatis. Ad haec Abbas: Quod leuanian, quod subsidium Ad praue, ,& maturos more, eos constringere lamn i ci boramus. Cui ille : Bene quidem. Et D forti.er panis quisque solidu cibus utilis imb-ilis N bonus estς o uti valenti. Verum πρηε. . subtracto lacte, ciba inde lactentem insantem, & videbis eum magis ex hoc strangulari quam recreari. Qua re hoc tenete: Sicut fragile . & sorte orpus pro sua qualitate diuersam exigit alimoniam ; ita qu libet anima non quo uis potest cibo nutriri Fortis namque sorti, & solido delectatur Gaudet tu tribulationibus, odietes diligit, percutienti maxilla unam lette pr bet alteram , omniaq; suffert amore eius qui acerbissima nece delicta nostra expiare voluit. At ea quet . . in Dei seruitio fragilis adhue est, tenero lacte indiget, aliorum videlicet mansuetudine, benignitate, & misericordia , donec paulatim robustior sacta , grauiora dascat certamina serre. Quare mi Abbas si commissos tibi tyrones ad Christianae militi q certamen probe instruere velis , vide nEomnibus una eademque arma imponas : nam quibus unus inimicum sortassis superare valet, ijs alius quispiaturpiter succumberet. Vnde nihil perniciosius quam diuersa ingenia ad unam eandem hue disciplinae sormam astrinsere veile His auditis Abbas ingemuit, ac sero cognouit inanire libonis opinione se tumidu sutile. At vero Anselmus his disciplinis
tantam apud omnes virtutis fama captauit, ut plurimi nobiles pariter
atque ignobiles sese in disciplinam
eius tradere cuperent. Vagabatur nominis illius celebritas non modo tarborimaniam, Franciam,& Flandria, sed toram quoque Angliam ita reple Multi vituerat, ut plurimi ex prima nobilita- eius cam te milites, ae clerici ad eum conflue - , Am a rent, seque suaq; omnia Dei servitio fluunt sius in eius monasterio traderent. De sun fama exciacto autem Abbate Heri uinosuit uno tarn omnium consensu atque applausu in locum eius suffectus; licet ipse manibus quod aiunt pedibus eam digni-. S. Anseltatam atque ho uoris titulum repelle- mui si is renituretur. sed cum eam seu lira a bari se dimoueret inuitus tandem sub ut, quod magna cum sanctitatis opini ne administrauit. Eo tempore Lantisancus ex Abba- GUrarao te Codomen si ad Cantuariensem se- Cantuari εdem episcopali titulo administranda sit Archi ai sumptus iuerat ..Hunc ut pro instituta iam pridem amicitia Anselmus vilitaret, trasnisse mari, in Angliam ivenerat, ubi ab omni sexu, Et aetate tanta cum admiratione exceptus fuit
ut quilibet Beccensi Abbati gratiam Ansum. cuiusuis Oifcri se exhibuisse Pude- mira apud ret. Rex ipse Guillelmus, qui armis Autis Ut
Angliam inuaserat,quamuis tyranni- mario.
de ouadam cunctis esset formidabilis Anselmo tamen ercctam inclinabat ceruicem, aliisque ad rei novitatem stupentibus, alium se, ab eo qui esse solebat, declarabat. Neque sane vana erat de Anselmo cocepta sanctitatis opinio, quam Om nipotens Deus miraculurum virtute confirmabat . Nam vir qmam in Miratula confinio Ponti, & Flandriae diuitia- euv. rum,& nobilitatis gloria iacile princeps lepra percus Ius,cum assiduo mProre contabesceret, quod se,c6tra natalium suorum dignitatem, despici deserique a suis videret, crebris orationibus,& eleemosynis opem ab omnis potente Deo precabatur & ecce quadam nocte vitiis sibi aliare vir quid grauitate admiranda conspicuus, qui Q --
113쪽
monuit, s pristinae vellet sanitati restitui, Beccum iret, & aquam illam rotaret, quae Abbatis Anselmi manus post Missarum solennia abluisset. Illeatitur salutis auidus sacile visioni fidem adhibuit, ae impiger ad Anselmum tendens visionem ei aperuit, humiliterque, ut aquam porrigere dignaretur, rogauit. At vir sanctus ad verba obstupescen f, hominem multis modis ab ea mente reuocare voluit;
dixitque fallis rerum imaginibus ea
misere deludi. Ipse vero cum vehementer, ac importunὶ instaret, urgeret, ac lachrγmis etiam vim inferret, vir sanctus hominis pietate motus,altero die incruentum pro eius salute Deo sacri fetum obtulit, & aquam tam mu itis expetitam lachrymas porrexit. Qua hausta, te terrima scabie protinus fugata, integra sanitas rediit: multorumque ora in Dei laude
dissoluit. Eodem tempore frater 'bi dam qui sub eius.disciplina Christo militabat valida corporis infirmitate pressus, aqua per Anselmum sanctifieata aspersus euestigio prasinas vires sanitatemque recuperauit. Et quidem tranquilla tune res Angliae eris,cunctis, tam clero quam secularibus unius Anselmi, & auctoritate, di monitis in solida hietate de- sentibus, eum repente g aliis , & periculosa omnibus calamitas exorta est. Desuncto memo at o Anglorum rere Guillelmo', Guillelmns i lius eius ad regni gubernacula admotus est iHie, sublato de hae vita venerabili
patre Lant ranco. ecclesias ac mora-
steria totius Angliae grauissima sanEoppressione relixit. Cuius oppressio nis an in quarto, Anselmus i princi
Pibus regni, qui eum animariam sua rum medicum, & patronum Hesteram, inuitatus,&ab ipso Cestrensi Comite Hugone adiuratus, ac postrem becc Iesiae sus praecepto pro communi utilitare coactus, Ai,gliam ingressus est. Viet eum Camitaria receperat eum protinus monachorum, R laico. x uni terba haud exigua, qu si quodarrsi a Sio mota, arci uerticoru cum sa
turum conclamauit. Inde autem ad regiam tendenti optimates quiq; alacres ei occurrerunt, ac ipse denique rex e solio exiliens venientem multis, non mod5 lummae cuiusdam beneuolentiae indiciis excepit, sed post o- Suscipis scula, ct amplexus per dexteram ad Anselmur
suam ipse sedem perduxit. Ibi post a rege bono
verba multa ultro citroq; admodum risu. suauiter habita. Anselmus regiam nihil purpura veritus intrepide monita salutis regiis auribus inferre coepit: docens atq; obsecrans ne scelere suo ecclesiae pace perturbaret, & optimEconstitutam pietatis, ac religionis rationem in apertum discrimen cu multarum animarum periculo inferret.
Rex quamus, dicendi libertate in Anselmo valde miraretur, ab ira tamen se continuit, dimissoq; cum honore Abbate , paul5-iu linguor Eadeo grauem incidit, ut vitam cum morte commutare filia etur. Erat adhue Cantuaria pastore orbata cli principes regni tege decumbetem ade ut, suadentque , ut matrem totius regni ece lassam a pristina viduitate de calami tate per institiit ionem potificis r leuet. Acquieuit consilio rex, & Ai
selmum ea dignitate fore dignissima pronunciauit. Acclamatur ab Omni bus, & Anselmus ad eum honoris gradum ascendendum copitur rapiturq;. Reluctabatur vir sanctu diu multsi micitis viribus, sed quo acrius repugna AU. ψbat eo urs maiora clero populoq; im sit Archia- serebatur: adeo, ut victus succumbe- piso' Care,& volens nolens'; sacro oneri hu- tuariens s. meros subdere debuerit. Vix pontificali insula solenni ritu
de ratus erat, cum regis animus ante satis, ut apparebat, beneuolu dra Odioque repente inflammatus virum sanctum auersari ccxpit. Nam rex, qui omn: a vitae omela turpi nimis auaritia, & tueri cupiditate metiel, tur, cum pro collato in Anselmum hohore, denariorum mille libras secura mente expectas et, εἰ uitu sanctissimuab ea mente planὸ alietis ei te coperisses et turbatus, ne colloquio quide suo
eum amplius dignatus est: pro suo, ut lam
114쪽
ut laborantem ae nocte dieque in sceleribus hominum te secandis, desudatem antistitem desereret, seque iniquitatis potius quam pietatis fautorem declararet. Quae res In primis M.
cerbist imos doloris stimulos pectori eius inflixit, adeoque attriuit ut animus omnem consist tione respuisse videretur. Concitatus furor regis multis ac diuersis iniuriarum procellis eum migabat: Sc subditorum mentes regia auctoritate nixae per omnia libidinum genera vagabantur. Tabescebat vir sanctus telia iustitis, & assiduo animi moerore par ne absorptus; suffulcis lachrymis oculos ad coelum leuabat,cum commissium sibi gregem taracti x religionis ac pietatis repagulis per vitiorum gurgites praecipitem abire cerneret , neque a llis monitis in viam salutis reuocare po
Neq; tamen deerat animus ad mortem usque pro iustitia certandi Nam cum regem plane iam sibi infesta sentiret, primum ut auctoriis te Romani Pontilicis sedem suam muniret rege adijt obnix E petens ut liberam proficiscendi pote statem sibi faceret quba Papa Vrbano qui id temporis summum illud honoris fastisium tenebat solam sui Archiepiscopatus de
more ab illius manu reciperet. At rex ad nomen Vrbani turbatus cum admiratione respi dit: se suo in regno non modo Papam non agnoscere, sed ne nomen quidem ipsum ullo modo sustinere. Hoeles psilis Anselmus pret-ter opinionem accepto, primum O supuit, regisq; surorem tacitus execrari cspit. Orto deinde graui schismate totius regni Epistopos , Abbates ac principes conuocauit Archie
piscop' ut maturE parua dissidi j scin
tilla, in apertam ecclesiae Anglicanae perniciem,diaboli ut apparebat malitia excitata,opprimeretur Conuentum est ad castrum Rothingehamanno Dominicae incarnationis millesimo nonagesimo tertio tertia septimana quadragesimalis ieiunij causaque
ia medium addomi statim Anselmui
hine inde diuersis querelis concuti
coepit. Siquidem episcoporuni pluri mi regiae voluntati studentes , Ur to aequitati, tydicio, vibahum in regno Anglicano omni pontificia auctoritate privabant , eum s ue impium ac in regem rebellem esse uno strepiritu conclamabant, qui aliam praeter unius regis Guillelmi in utroque iure pote statem agnosceret. Igitur ad ψnius regiae indignationis vocem episcopi omnes, uno Roffensi excepto,
perfidiam lapsi, promissain Roma , Pontilici obedientiam abiu
obedientiam abiurarsit, primatumq; omnem in Ecclesia Dei uno impetu sustulerunt. Rex etiam ipse cunctos in ea sententia an Imabat,atque ni Anselmus vicarium Petri eadem ratione conculcaret, iuramento conli ranabat se hominem antistitis honores priuaturum, atque deinceps nullo loco habiturum. At Anselmus constanter in syncera fide ac integra erga Deum eiusq; vicarium obedien ria persistens, potius E cumnis regni finibus excedere decreuit,quam vel latum unguem ab obedientia Summo Pontifici debita dcii ctere. Sed ne regis animum gra uius ea re ostenderer, iterum atq; iterum commoda affandi tepora capi uit: petijtque ut liberam eundi R mam potestatem sibi faciat. Negabat rex, fc animo sane perturbato mandabat antistiti ut coepto desisteret, vel simul cum eo itinere perpetuum exilium subiret. Tunc nihil e L neritus Anselmus incredibili ardore libertatis ecclesiae suae firmandae inflammatus, tanquam e capti uitate Babyloniea inde reeestit,ae peregrinorum specie, baculo peraque contentus clero ac populo cuingenti fetu ac eiulatu eum prosequente, in viam se dedit. Praepolabatur in portu Dos as pro speros vetorum illatuς, eum ecce adest mistis a rege clericus, Guille inius nomine, qui abeuntis sarcinam exploraret . Sporabar ingetes se thesaurori quib*dom et traditate inhiabat, i mruntur uim sed cum exeussis
omnibus nihil in rebus episcopi, pter Constantia S. Anselini
115쪽
inopiam, inuenitet spe reperiende pecuniae fraudatus abijt , populo interim nesarium opus eum I umma indis gnatione spectante,& spectando exe
Dis edit ex Itaque Anselmus conscensa naui ingua. Angliam reliquit,& tanquam in po tu placidae quietis nauigans, quam uis non sine multis periculis,Lugdunum deuenit, ubi ab Archiepiscopo ciuitatis illius honorifice excertus , missis Romam nunc ijs, Pontificis v Priisse luntatem praestolabatur. Sed Ponti-ι Ms eum sex audito viri sanctissimi adue tu ,ma Ueuecat. gno delibutus gaudio eum ad se statim euocauit: quo tanti viri aspectu& colloquio frui pollet. Nec mora. Anselmus contemptis vitae periculis ad obediendum alacri se animo acetuxit, ac saluus, Deo protegente, & incolumis Romam peruenit - Ibi vero
quanto cum honore quantisque beneuolentiae indiciis ab ipso Vrbano exceptus suerit argumenta sunt ipsa Pontificis verba in medio principum. consessu in laudem ipsius Anselmi luzn quanti culenter habita, quibus inter alia cuες ctis eum liberalium artium discipli- idt sex eu nia innutritum pro magistro haberes fatebatur,& quali sui comparem velut alterius orbis virum Apostolicuic patriarcham iure venerandum censebat. Sed haee Anselmum tantum abest ut quouis modo extollerent, ut etiam ingenti rubore suffiisus semetipsum tacitus accusaret grauiter at que indignabundus propriam con icientiam ea stigaret, quod longe alia ab hominum opinione se inueniret. Post haec aduentus sui causam Pontisci aperuit , eundemque ut collapsi, ne ne fidei ac pietatis in Anglia fundamentis maturE subueniret humillime rogauit. Et quidem cum devia modoque t uccurrendi Maglica inlecclesiae rebus Ponti sex cum sui, consilia ae irarer, Anstamus ut animo magis soluto ac libero diuinarum rerucommentationi vacaret, relicta urbe , cum summa Pontificis voluntate ad coenobium S Saluatoris Telesii ni,
cui Iohannes quidam olim Pecci monachus, Ab bis praeerat, se reoepit; ubi etiam sontem E durissima rupe, Foum immonachis aquae penuria laboranti- ρ irat suisbus , precibus suis elicuit: qui de ii recibunceps ab eius virtute ac nomine Ca
tuariensis episcopi puteus appellatur: fert uiuue miram in se iugandis febribus ac laguoribus diuersis, vim habere. Interea Pontifex Vrbanus habito 'de rebus Anglicanis cum suis concilio Anselmum pontificiam dignitatε declinare cupientem, Sc tota me te ad interruptam monastieae vitae discipli onam aspirantem, sua benedictione e5 t sex Ansu firmauit, Selauiamque dimisit ut ibi mina dem tempus cociiij, quod Papa apud σψλ. Barum Kal. Octob. indixerat, operi t me sim retur Cui dum Anselmus interesse & έε firmi. Graecos turpi errore , in processione Spirnus sancti i filio , contaminatos Cricis Saresutare cogitur, tanta id prudentiae ros Mi opinione effecit,tantisclue dicendi tu Anselm mminibus quaestionem illustrauit, ut ierso reo die summae eruditionis ae sancti- cUuontatis laudem adeptus sit. Finito autem Concilio cum Romam prospero rerum successu uni eupontifice delatus esset, adsuit sorte Guillelmus clericus ille a rege misesus,qui in decessu res omnes viri sancti scrutatus fuerat,ut ea quae incausam regis essent contra Anselmum coram Pontifice peroraret Sed cum ij sedem teporibus Angli,ali j viri & prudentiae & religionis opinione prae stantes Romam venassent, tanta sunt veneratione Anselmum prosecuti,tataque de eius eximia bonitate , & intuenda ecclesiet suae, eontra vim ac potentiam regis, libertate, collantia Nais qua
praedicarent, ut rex maiori eum lim in honorenore quam se dignum reputaret , ea- Remasse que de causa mandaret ut aduentan- ris.
te s. qui oscula pedibus eius figere volebant quorum freques ad eum erat concursus) nequaquam prohiberet. Guillelmo tamen Vrbanus Pontifex pro rege At si iae deprecanti ut inducias ad prasinitum quoddam temporis spacium concederet , quo de t tius causis cognitione certior feret a
116쪽
non negauit: Anselmum tamen pontificia dignitate firmatum & multis
cumulatum laudibus ad thdem rema
It: nihil dubitans quin sua facile prudentia ac lenitate turbatas Angliae res compone rei, & optatam ectacitae
. . Sed Anselmus ut Roma digressus . superatas quam plurinus diuina protectione viae periculis Lugdunsi peruenit statuit & sibi commodius &Ecclesiae utilius esse existimauit, resis potius animum per nuncios ex plorare, quam effrenata, hominis metem suo conspectu nouo furore incendere. Lugduni autem apud Hugonem risiani urbi S illius antistitem in primis ve- moratuν nerabilem commorans nullo modo
summo ια eonsuetae pietatis benignitatisq; in Ao-α plebem ovicia intermisit: imo tanta apud ipsum Hugonem propter sanctitatis opinionem auctoritate pollebat ut praesulis loco eum haberet,& ipse in propria parochia non nisi vicaria
eram exercere vellet: ac tanta demum apud omnes creuit illius opinio, ut infirmi debiles ue ex ipsis etiam mensae illius reliqui js micisq; sanitatem sibi pollicerentur. Nec fuere fraudati sua spe qui cum fide Clitiso debita fragmenta perceperunt :quorum duo, milites ambo, optatam ranitatis gratiam eonsecuti noscuntur. Quidam etiam haud ignoti nominis vir eo solo, quod sacrae Millae illius ossicio cum fide intere siet a graui aegritudine liberatus est. Nec desuere alia egregia sane sanctitatis illius testimonia Nam die quod a Clunia cum cum suis eunti, in via mulierquetdam miserabili mentis surore aritata, multis cum Iachrymis ac precibus oblata, salutifero crucis signo per eum munita paulo post sanitate adepta est. Inter lite ali assue notae sanctitat is indicia, duo ex sanctissimi viri disci-Aιtim retra puli Lugdunum venere, regis ipsius magnam us Guillelmi mortis nuncii: quq ut Amro μη tra glic uniueris haud mediocrem l tis t- tiam , ita viro sancto pretrer omnium 1.r . expectationem insignem incestitiam eum multis lachrymit eoniunctam mattulit: usque adeo ut palam res aretur se,si fieri posset, sua morae vitam illi libenter largiri paratum esse Inter hec verba & crebros gemitus quibus peccatoris antinam deplorabat , alii atq; alii nunc ij literis vidue m tris Ecclesiet &Henriei regis, qua fratri successo at, instructi venere; quibus benigne admodum antistitem suum ad sedem occupandam inuit bant, cuncta regni totius negocia ad nutum illius pendere asseretes. Tum velo Ans imus ut laboranti ecclesiet suet opem serret sine mora iter arripuit, sed Serberiam ad regem veni Esnequaqua ea beneuolentia a rege ex-eeptus fuit qualis eum decebat,qualemque omnes regni proceres de se re cogitabant. Nam eum nihil viro sancto antiquius esset, quam Patrum decreta sacrosque Canones inuiola- Cori tumios seruare, tum in Concilio Roma- Mmagra mno cui etiam Anselmus interfuerat Ponti sex Vrbanus excommunicationis sulmen in Iaicos omnes qui inuenituras, ut vocant,daret, vel qui eas acciperent, intorserat. Quam sententiam Henrico regi ut aperuit, ille eadem animi pertinacia qua frater, ea
auersatus non modo ad aures sua, noadmittere uoluit, sed ipsum etia Anselmum turbulento a se animo repu . ,
Iit. lnde nouis noui regis agitatus persecutionibus inuicto animo pro tW- er 3 ecclesiet libertate contra fraudes ac insidias omnes pue nauit, prorsus ut neque mortis quidem oriculum, paratus pro ecclesiet libertate sanguine fundere formidaret Hae tanta animi
constantia cognita , rex nE tanti lu- .eri quod ex in uel hi turis ad eum amplis limum manabat, iacturam saceret ipse Anselmum adiit, monens suades elue ut Romam adiens latam ab Urbano sententiam sua auctoritate aegratia rescindi curaret: alias se pro ecclesiarum donationibus, quae iure
optimo ex more antiquo sibi l ompeterent, ad extremum virq sp tum . cum regni etiam totius periculo de- EI certaturum . Hac tam leuera denun--υινε μ
117쪽
m censam ciatione nihil motus Anselmus respolia. dit se quod in detrimentum ecclelie cederet facturum nihil, licet omnibus excarnificandus suppliciis mortem acer Oissimam subire deberet. Veruntamenn regis auctoritatem asperna i videretur, simulq; ut quq ad ecclesis Anglicanet utilitatem sa-Mtundo R. ciunt cum Pontifice tractaret,non iamam uenit. abiit. ubi & ab ipso pontifice Pascha
li qu i Urbano successerat, & a prima
urbis nobilitate lumino cum hono
re ex ecptus fuit. Peractis iis que tam - - in rem cclesie Anglicane, quam quq ad aliarum volitatem cedebant, An selmus ter arripuit. Sed ut primum permul a pericula Lugdunum appulit, mox Liuillelmus adfuit, qui regis ipsi u .na radato Angliam illi interdi II ric irex xit,nisi onines & patris & fratris ip- siu cons et udines , postposita Sedis
inera M. Apostolice auctoritate ac obedientia, scruri das susciperet. Anselmas ne hae quidem comminatione a consantii dimotus Lugduni sedem elegit, ibidemque Dei milericordiam pio salute eccle iis su et implorare con
Rex autem Henricus comperta viri Dei cons intra omnibus eum bonis spoliauit, omnelq; Archiepiscopi facultates suunt in dominium redegit.
Sed paulo post urgentis conscientiae
simulis compunctus ab exilio eum reuocauit, multisque honoribus aemuneribus cumulatum. in ana: citiam recepit: prauasque consuetudines ei
Reuecat an ira ecclesi tatem introductas li
benter deleri passus est. Hinc omnibus, quq inter clerum regiosque miniit ros iamdiu viguerant, discordiis ac seditionibus sedatis, tranquillitas Ecclesis restituta est:& Aialelmus curis vacuus, multo quam ante vitilantius animum ad docendum scri-hendumque appulit. Nam cum ante inter maximas exilii molestias ac dii scultates prSclara admodum multa scribendo pretii iterat, tum postreino, libello illo , quem de concordia prς-
scienti et & pr destinationis grati Sq; Dei cum libero arbitrio edidit, tautam lucem in dissensionis errorum tenebris,multis attulit, luantam alius nemo Quo in opere dum versaretur aliaque in senii sui monumenta parturiret, infirmitate graui corripitur caue impedianeto fuit quo minus quet stionem de an inagorigine ad optatu finem perduceret. HAderat Rosensis antistes Rodul-phus cum mortis seth doloribus oppressus Anglicans Ecclesie pace precaretur, ac regi restitasque ultimam benedictionem sublata, magna cum pietate, dextera tinpatiretur. Corpus destitutis plane viribus languebat, dubiaque minime mortis signa ede
bat . cum spiritus ineredibili gaudio ie Xultaus, inter charos ita otum ample Merii Xu , solutis mortalitatis vinculissed uir sa creatorem suum euolauit. μPontificiam dignitatem summa ea auctoritate ac eximia lanctitatis laude contra regum duoru ra vim ac potentiam a unis tredecim administrauit, prs clarum sane posteris constan) tie ac fortitudinas exemplum reli
quens, ne pro ecclesie liberi te t enda vilis laboribus si angerentur, vita sue persecutiones minas vel supplicia formidarent.
Epipodij martyris Lugdunensis.
Rincipis Antonini Uerid c cimo septimo Imperii anno cu per multas prouincia, Lentilium furordesquiret, tum in Lugdunensi pr cipue urbe debacchatus est: in qua pro stat maguitudine quanto maiores degebant populi, tanto etiasent ilium copiosior rabies uuabat. udices, Ciliciales, tribuni, milites, vulgu, certatim indiscreto etiam sexu Christianos multiplici crudelitate lautabant. Quorum plurimi distinctis passionibus atque nominibus ad
ita ccedentes memorias peruenerunt
Innumeri vero vel carceris squalor c
118쪽
extincti vel subita persecutorum rabie deleti humana quidem memoria sepulti sunt, sed cum summa ac sempiterna floria in libro vitae c lenis vi inscripti. Nam pin vastissimam mar- m D ct tyrum strassem, et seu lentium pasti LN uen- num crudelitatem, de qua etia Chrim me sti famuli quos tune illustrissime vr-M AFMi. be, Vienna de Lugdunum tenebant ad ecclesas Asiae & Phrygiae scripta miserum eum poene ad internicionem Christi nomen a gentilibus cre-οψ,ssius deretur extinctum, Epipodius S Aleor Ati η- ander occultE Catholico cultui δεν M.titie peram dare Praesidi per proditionem Chrso ἀ- nunciantur: quos ille indagine solis'munc cita , religionis reliquias in illis extinguere cupiens, praecepit inquiri.
Di si Et quidem Alexander natione Gret
arria. cus: Epipodius vero Lugdunensis ciuitatis indigena, ambo iuuetutis fio-- re conspicua ,simul a teneris uni eum literis egregiam pietatem imbibe rant. Erant e larissimis orti parenti- Virtutu. - ad omnem religionem ac modes iam instituti, parentumque Chrisianorum exemplo mutuis cohortationibus ad omnium virtutum incrementa sese excitabant. saeuiente a tem perseeutione, ad aliam atque aliam ciuitatem deest nauerant, ac Perlatebras tyranni persecutionem eua
serant. Tandem septa murorum o
cultὶ egressi, cuiusdam religiose ac fidelis vidue tugurium introierunt. Cumque ibi aliquandiu tecti fide mulierculs 3: loel humilitate latuisset, tandem sagax illos inquisitor inuenit,eosque per angustum cellulae adiae, luco tum sugientes manus insessa corri--amoto puit: qui ita trepidis insilientes irrumari is perant, utS Epipodius ealciamento scribiι Gνι- pedis unius, dum pauidus prosi lirer, aera ron. priuaretur: quod postea fidelis mu- is stiria lier, tanquam thesauros sibi repe CUU .c . tos occuluit. Itaque captos etiam ante discus- Captus Epi sionem carcer recepit, quia manife- ριῶ incar sti putabatur eriminis esse , ipsa ap-cerem mi pellatio Christiana. Deinde post tria. ritur. duum, vinctis post tergum manibus,
ante Praesidii ritu uatur tribuant:
quos tauissimus iudex, a standie Sc iniprimente gentilium multitudine, denomine & professione interrogauit. Illi ver b & vocabula sua ediderunt, de Christianos se esie perspicue testati sunt. Accenditur ergo iudex & p pularis clamor attollitur,& in innocentes omnium simul insania incuserit. Pote stas eos increpat & surorem sua huiusmodi clamore testatur: Etianunc aduersus deos immortales humana temeritas perseuerat λ Etiam nune convelluntur principii sancti nes,3c uno eodemque maiestatis eris mine Imperator impugnatur & numina Vbi sunt tormenta quet intuli-m pubi cruces λνbi gladij ubi bestiae ubi ignitae laminελ ubi di strictio etiavltra mortis terminos procurata λExtincti sunt homines, sepulcra non extant, Si tamen Christi memoria per .. - . seuerat λ O puniendi, quo ausu in re- Asina m ligione vetita perdurastis 3 Iam nunc era . pro vestrae praesumptionis temerit te rinas dabitis ae ne se inuicem e
hortentur, aut muniant sermone vel
nutibus, eiecto Alexandro, qui est aetate firmior, Epipodius applicetur. Quem scilicet lingulariter destitutum, dum pro coniectura aetatis teneriorem animo iudicabat, serpentis antiqui usus calliditate, venen ta blandimentorum arte sollicitat . .
Video enim te, ait , iuuenem: & ne- 'm' sas e st ut in intentione praui propo-
sti perseueres de pereas. Nos immor 'tales deos colimus, quos una uersitas populorum, quos etiam nominibus propriis sacrat issimi principes ven rantur. Nos deos colimus laetitia, eo uiuiis, cantionibus, laudibus, com- me statione de lasciuia: vos verό hominem in crucem actum, cui cunctae voluptates displicent, qui ieiuniis corporisque a filictionibus delectatur 5: qui postremo suis cultoribus pr mi anulla conserre potest . Nam qui se a vilissimorum hominum insectatione tueri non potuit, aliis quid 'iusso benescii conseret
Adh e beatus Epipodius Not a me vitalchristi ac Catholicet fidei armauit ιυatis
119쪽
u; iEi ree- affectus,ut sensum meu blanda mise-νatio sati A ri cordi ae tuae figmenta permoveant. iis a. Pietas enim ista erudelitas est: dc vobiscum vivere mors aeterna. Caeterum a vobis perire, gloriosum Sempiternum vel 5 Dominum nostrum Iesum Christum, quem tu mihi eruet st
xum comine moras, quid, an resurre
xisse ignoras λ qui ineffabili mysterio homo pariter α Deus famuli, suis
tramitem immortalitatis instituit:&ad coelestia regna perducit. Sed omins . quae captum tuum excedunt, adeo ne demens es, ut nescias hominem
ex ainimae ct corporis duplici consi re substantia Animae imperio, corporis seruitio magis utimur Turpitudines, quibus daemones vestros colitis, oblectan; membra corporis, mentes interimunt. Qua autem illa vita est, ubi partis pota oris detrimenta ea sepiunt urλNos pro anima aduersus eorpus bella suscipimus: nos pro anima aduersus vita dimicamus. Vobis Deus venter es , de in morem pecudum
post ingluuiem prodigam, finem vitae prae lentis mortis iudicatis occasum. Caeterum nos . quicunque u
bis persequentibus interimus, dum tempora amittimus, vitam ingredimur aeternitatis.
Iudex vero responsi huius livoreia admiratione defixus, iracundiaq; caditur tu stimulante commotus , adii rabilernis es may eloquentiae domicilium, id est , os νωσα. martyris elidi pugnorum ictibus iuste ensia, bet. Ac deinceps S. Epipodiu illato ruri dolore constantsor , mixtis cruore dentibus, haec verba profudit: Chri- miracu Patre ac Spiritu sancto Deum elle confiteor , dignumque est, ut illi animam meam refundam, qui mihi & creator est & redemptor. Ita enim mihi vita non tollitur sed mutatur in melius. Nec interest infirmitas corporea quo fine soluatur, dummodo anima c lis inuecta, ad suum
Cum haec bea u, Epipodius constanti a tertione to rueretur, imperio truculeriti m die seculeo suspeditur,
i circumlatibua hinc inde licioribus,
ut latera eius impressis vriguibus sulcarentur. Tune subito populi terribilis elamor iactus est,pe tentis, ut vel obrueretur imbre saxorum,aut membratim diuisus , saeuientium insania carperetur. Sed de surore Omnium tarda erat crudelitas iudicantis. Metuens aure Praeses, ne magis vim perferret, & per seditionem, potestatis ac iudieii reuerentia turbaretur, ad sedandum circumfusae multitudinis praecipitem Sc insanum furorem, eau Gis io Litam'; commotionis extinguendam, emia eductu extra tribunal, gladio raptim δε μμ r. feriri iubet, itaque quanto infestior
suit inimicorum tumultus, tanto citius,dispositione diuina consummatio accelerata est martyrii: ut puerasuum de passione ac persecutoribus triumphantem velocius Christus r muneraret , iqui est benedictus in sq-cula. Amen.
Qitat hoc loco sequunmt de Alexandro foeto Epipodii rector ,---e insa et . Aprilis. κ
Gloriosorum Martyrum Acepsimae, Ioseph, & Aei thalae. Ex iii qua sunt apud M.tapseamn . Vo tempore Saporius Per A TAsarum rex Christianum nonae acerrime perseque Arat abatur, Acepsit saetate uir mio. ac prudentia venerandus Christiana religionem acrius defendendam stata scepit Erat enim non solum aetate Sccanitie grauis, sed morum etiam grauitate omnibus adeo conspicuus , ut cocti solo eius intuitu ad animi quis dam modestiam pietatemq; vocarentur. Quibus sane Wirtutibus cunctam aduertariorum aciem laquam aduer sus sortissimum antagonistam in se euocauit. Nam ut de reliquἰ, ipsus virtutibus nihil dicamus, certe fuit rerum humanarum & praeterlabentium contemptor adeo eximius, ut adhuc in terris conititutus verus coeli incola mente crederetur. Cum inie-
120쪽
ctis eius iussu Saporii regis vinculis
captiuus per domu suam traheretur, Catinitus & quidam ex eius semiliaribus eum rerum ιιν- hortaretur ut aliquid de domo sua re rum in disponeret: ille manu eam ostendens, Acepsima Haec, inquit, domus mea amplius n6 est. Ego enim mox ad supernam illam commigro.Cum autem ad Magorum principem is erat Adrachus productus estet, rogatusque an spreto regis iussu ae diis patrijs unum Deum pret dicaret, respondit beata illa senectus nullo timore aflecta : Virum ego Deurrqdico, unum, inquam: & quantum in me est omnibus colato, hortor atq; admoneo ut huic se dogmati, quod veram aetetnamq; salutem adseri,sb- bijciant. Magus autem:Audiuimus sε pius istam tuam canitiem rara qua dam prudentia adornatam esse, sed nunc demum salsum eum rumorem esse comperio: cum videam te plane solidum atque insipientem,quare nisi protinus mutata sententia te regis iusiui obedientem prebueris , ne irsa quidem senectus a grauissimis, quae vobis constituta sunt eripiet
suppli ijs. Cui diuinus senex: Si putas me tuis minis ab huius dogmatis quod hanc meam exornat canitiem professione avellere plane deliras. Nam licet neque senectus, neque ipse Deus meus quem colo a vestris manibus me liberat, non tamen ideo ab hae fide ullo modo desciscam. Quid 1HaHuo enim paucos admodum dies vivere an ru. interest, eum hoc naturae debitum paulo post sit exoluendum. Non adorabo Solem', non colam ignem. Nemo meam irridebit senectutem e nemo vitio mihi dabit, quod vitae rupidus pauculos hos moriturae caritat dies despiciam. Hac martyris constantia grauiter
viri αἰ irritatus scelestus iussit sanctissimam illam senectutem grauibus adeo flagris caesi, ut nulla corporis pars illesa hermaneret, solumq; purpureo intinctum eruore crudele aliis spectaculum exhibetet. Deinde a plagis relaxatum,rursus vinctum catenis suo
luctu tribunali sisti, ians: Vlu nunc
est Deus tuus quem colis o Acepsia f. senis ima λ veniat & te E meis eripiat mani- yami bus. Cui martyr animo inuicto Deus, inquit,o scelerarissime, Rui, g tum terramque implet potens est metuis e manibus liberare. Tu autem cum terra. sis & puluis, in quem audes superbire λ Tu quidem furibundus in scelere tuo ad tempus exuI- . tas, sed aderit tempus quo traderis igni inextinguibili, ut quem adoraseu tue impietatis tuae ultore sentias. His maiore ira incenso Mago,gra' uiores catene sancto iniectet. Die au-- ,σ
suc Ioseph quidam ex pago Bethlabu Muimr.ca oriundus, vir cum presbyterii honore tum splendore virtutum omnia
illustris, una cum Diacono A ei thala DEm AEA Bethnoadara viro instar magni Eliae iha . ad arguendum & docendum propenso, & maxima dicendi libertate prq-dito. Hi scelerato oblati Mago, Christianae fidei puritatem eum factis tadictis tanta virtute spirabant ut Magus in rabiem quandam conuersux ipso vultu san E toruo nimis cuncta
supplicia mortemque minaretur : ac tandem p rq furore in vocem prorum
pen ra semis, inviit, perditissimum, viles abiectis; homines, ut quid vos falsis doctrinis simpliciores in fraudem perniciemque trahitis p & ali rum oculos praestigiis perstringentes de lutis 3 Cui beatus Ioseph: Nos, inquit, neque piristis ijs utimur, ne- sque quemquam in iraudem impetri ChiiΗι. limus : sed cunctos escis errorum te nebris inuolutos ad veritatis cogniationem ,& in veram sempiternamq; . libertatem e duris itina demoniorum seruitute vindicamus. Viles autem& abiecti nos sponte nostra sumus, utpote qui ori nibus iacultatibus ini pauperes Christi distributis, steria nas securi diuitias expectamu .Hanc orationem martyris interpella n, Masus: Massas, inquit, se cito nugas illa ,& maximo deo Soli sacrifiea. Illo autem p r cis E & constanter renuente Magus ira 1ccensus virgas expedire, ς. extensum, statim verberari luist. μ'