Polycarpi Leyseri ... Historia poetarum et poematum medii aevi decem, post annum a nato Christo 400, seculorum centum et amplius codicum mstorum ope carmina varia ..

1081쪽

fectissi ino: quem librum vocavit Anti Claudianam. ob inscribitur &: AnticlaudianisAuni de Anti Rusino. p Dicitur Anticlaudianus, ratione materiae , quia materia huius libri contraria est principio materiae Claudiani. Cum etenim in principio sui libri Claudia. nus introducat vitia ad peruertendum Rufinum , in principio huius operis introd

Cuntur virtutes, ad formandum hominem

beatum. Unde& homo ille, de quo agitur in ' hoc libro, vocatur Anti Rufinus, quasi Comtrarius Rufino. ρὶ Rationem nominis imp siti hanc ad fert Thomas DEMsTEstvs H istoria

Ecclesiastica gentis Scotorum anno I 627. Binnoni se impressa, quod ad imitationemClaudiani scriptumst, non vero contra Claudianum. Quomodo inquit Ennodius Ticinensis Episcopus, dum imitari vult Claudiani Epigramma, Epigraphen suo Epigrammati

fecit: Aduersus Claudianum de Mulabus. τὶ Sciendum est Rufinum fuisse a Theodosio Praesectum prouinciis aliquot: Uerum cum regni cupiditate incensus in Principes suos arma sumsistet ab his deuictum perii me. Itaque Claudianus introducit furiam in con

antiquo Codice desumptum praefix.ed. Vischianae x6s . p. 3to. VJ V. Summarium ed. 6ς . p. 32o. Ulv. Caroli

1082쪽

pora. LV. POEMATVM MEDII AEVI. Eorrcilio Vitiorum conquerentem de pace, & A. C. Regno virtutum, incitatq; vitia ad pacis hu-MCCXCIV. ius turbationem & vitiorum expulsionem.

Id quod fieri posse iudicat per Rufinum. Quem proinde diveria inuadentes vitia facile expugnarunt, & per eum grauem pertum halionem in Imperio concitarunt. E contra Alanus producit naturam in Concilio Virtutum Conquerentem de humani generis deprauatione, & Regno Vitiorum per uniuersum orbem, decreto autem Concilii, ad Deum ablegatur Prudentia, sollicitatura creationem hominis perfecti, qui expugnatis vitiis, virtutes orbi restituat. Atque hinc Patet, ratione materiae, opus hoc esse vere contrarium operi Claudiani, adeoque recte' vocari Anticlaudianum: censente Carolo de

VISCH. s Caspar BA Rivs t nescit, cuius tandem tituli sit hic liber. Postea vero Mtitulum datum esse putat, quia Alanus disputat pro Prouidentia, quam dubiam ingressis libellorum in Rufinum facere videbatur Claudianus. Anticlaudianum vocari, quia est contra Claudiani non Claudianum, ut habet Christophorus HENDREICH. v Rustinum putat Chr. HENDREICH. x Reiicit hane

sententiam,& existimat inscribi Anticlaudianum h. e. poema Claudianeis haud inserius, S s s s 'per-

1083쪽

Scriptus est liber carmine hexametro. Li-hros habet nouem non X l. ut tradit Christoph. MENDREic H. et Quia scilicet in hoe Upere agitur de quatuor artificibus, Deo Natura, Fortuna, Uitio; primi autem artificis, id est, Dei, quatuor sunt opera, Opus in men te, Opus in materia, pus in forma, opus in gubernatione; Naturae vero duo; unum in Pura natura consideratum, ab omni Corru. Ptione alienum: Aliud varia corruptione priuatum; Fortunae duo: unum prosperitatis, alterum aduersitatis; Vnum vitii, stilicet deprauationis: liber nouem distinctionibus Completur. Prius autem agitur de operibus naturae, quam de operibus Dei , quia per ea quae facta sunt inuisibilia Dei conspicium tur. Secundo de opere diuino. Tertio de opere fortunae. Quarto de opere vitii. -)Prodiit primum. ab) Anticlaudianus suade viro optimo libri nouem sine auctoris nomine Basiloae is36. ac ἀκεραλοs. 8. si apud Henricum Petrum. ae Item

ab) v. Caroli de VISCH praefatio ad. Anti Claudianum p. 3II. ac v. Aub. MIRAEI Schol. ad Henricum Gan-GV. de S. E. cap. 1 r. ad) v. Valerii ANDREAE bibli- rh. Belgica ed. Lovan. 16 3 p. 32. ae) v. Ludov. JACOBUΜ declaris scriptor. Cabilonens P. I s.

1084쪽

PON. LV. POEMATUM MEDII AEVI. ior Item Antwerpiae i6II. Plane incultus, & A. C.

confusus; sine ulla capitum distinctione, si- Mccxcivne Auctoris praefationibus, imo sine ipsius Auctoris nomine V Editum &esse Antverpiae IGI typis Joach.Trognaesii volunt Valerius ANDREAS, VJ& Carolus de viscH. ONJ Ea editio a praece denti non videtur differre, quamuis diuersas habeat Christoph. HENDRE1cM. ai J Exstat &in operibus Alani opera Caroli de viscM Ant- verpiae i6 4. akὶ Uidit editor quinque operis huius codices manu scriptos: in Bibliotheca Collegii Soc. Jesu Lovanti duos magnae antiquitatis; Tertium in Bibliotheca S. Pertini Audomaropoli; Quartum & quintum apud Balthasarem Moretum Antverpiae. Ex his unum tantae erat antiquitatis, ut Authoris etiam aetatem attingere characterum forma persuaderet; Aliud nonnihil recentiori manu exaratum, attamen venerandae etiam aytiquitatis. Postrema haec duo exemplaria usui Vischii concessa fuerunt, uorum lima impressum exemplar polieno, natiuo colori restituit Inprimis namque, Summario verum titulum, postremamque eiusdem partem iniuste praecisam; Ad haec Authoris nomm ac duas ipsius praefationes

xeposuit: Insuper & menda plurima, quibus

1085쪽

16, , HISTORIA POETARUM ET SEC. A. C. totum Opus obfuscabatur, sustulit. Et quan-NCCXeIv. quam, ubi sensus permisit, plura hinc inde verba reliquerit a MSS. discrepantia, imo etiam, integros quandoque versus; exacte tamen in margine inferiori, diversitatem loctionis annotauit. aD Opus est eruditum,raroque acumine Praeditum, nec non ad veram pietatem, aliasque virtutes Lectorum animis infundendum aptissio m & nihilominus venusto lepore undique respersum iudice Carolo de viscimam Libros hos qui vel semel attente legere non pigeat, eorundem elegantiam mox perincipiet , animumque suum mire oblectabit. Nam, ut recte annotarunt Basileenses singulari festiuitate, lepore, elegantia Praecisi sunt, non credibili doctrina, ordine, & brevitate complectens humanas divinasque res omnes, in quibus quiuis homo ocCupari, meditarique debet, quasq; quemlibet scire, aur certe per omnia admirari, & suspicere oportet: obseruante eodem Ca o de viscn. a J Opus est curiosissimum & doctissimum, adeo ut vulgo vocari soleat Encyclopaedia, sive omnium scientiarum Orbis, monente' , eodem. sol E contrario librum aenigmatis & Sophinicis tormentis omnia involventem habet

1086쪽

I DET L . POEMATUM MEDII AEVI. xodi Anticlaudianum Calpar BARTHIus cpJ Idem A. Copus dicit ingeniosi hominis sed sophistae nccxcivα speciatim carpit quod verbo resultare abutatur. AEqJRADvLPAus de Longo Campo super Anticlaudianum Alapi de Anti-Rumno habetur inter codices manuscriptos Collegii Balio-Iensis in Oxonia L. 6. arJ ADAMus de Basseya, Canonicus Insulensis, qui circa A. I oo. vixisse creditur A nticlauri ianum tersis & politis versibuS in Compen-clium redegit, & hinc inde digressionibus moralibus doctissimis, diuersisque odis spi-xitualibus illustrauit. Quod opus ipsemet indigitauit: LudM. Adae de Baedista, in Anitelaudianum Magistri Halani de Insula. Exstat MS. Tornaci in monasterio Sancti Martini in duobus exemplaribus. GJ Notas inAnticlaudianum se scripsisse perhibet, iis quas ad Gunieri Ligurimini lib.

1087쪽

xois HISTORIA POETARUM ET SEC. TITI. c. diensis Academiae Codice plurimis in locis Mccxciv emendari. Seeciminis loco sit Liber Anticlaudiani primus quem ex dicto codice transscribam. Diversitatem impressi, autem uon addidi cum facile ab harum rerum Curio qoso indagari possit, sed ubi disserebat uterque manuscripti lectionem seruaui.

Praefatio.

Anthoris mendico stylum, Phalera ' Poetae, Nemea segnitie Clio dejecta senestat:

Ne jaceat calamus, scabra rubigne torPens. Scribendi nouitate vetus iuuenescere Chartas. Gaudet, & antiquas cupiens exire latebras, Ridet.& in tenui lasciuit arundine musa. Fonte tuo sic Phaebe tuum perfundeΡoeram, ut compluta tuo mens arida flumine,germen

Donet, & in fructum concludat germinis

usum.

ANTICLAUDIANI LIBER PRIMUS CAPUT L

Ut sbi iuncta magis naturae dona resultent, Et proprium donet donis m ixturae fauorem, Sollers naturae studium, quae singula sparsim Munera contulerat aliis, Concludit in unum; Cudit opus, per quod operi concluditur

omni .

Pristina sic operum peccata repensat in uno, Vt quod deliquit alias, compenset in isto. Supplicat huic operi, famulans opus omne decoris;

1088쪽

DET LV. POEMAΤVM MEDIIAEVI. ro13 Et tanta cupiens vestiri dote favoris, A. C. Incudis deposcit opem; sed fella laborat ΜccxcivInCus, quae tantos Vires expendit in usus. Io. Vltra sese posse studet natura, suumque Supra se metitur opus, sic vincere sertur Artifices alios, quod se superare fatetur. Nec subitos animi motus perpesia, repente Is, Currit ad haec operar sed ad haec deliberat,

utrum

Possit,& ad libram rationis singula pensat.

Protinus ergo suas vocat in sua vota sorores, A quibus emeriti descendat tramite recto Regula consilii, mentisque coerceat, aestum. 2 Vt sic freta suae scalpro rationis, in ipsoSEffectus operum mentis deducat Ideas, Aut lima meliore diu concepta recidat. Ergo consilii non aspernata rigorem, Concilium coeleste vocat, peregrinat ab alto asMilitiae coelestis honor, terramque serenat

Luce sua, dignatus humum vestire beatis Gressibus, & nostri tolerans, fastidia mundi. Α splendore suo descendit regia coeli, Dum lumen proprium terrae concedat ad

horam. 3..

Iam noua miratur tellus vestigia, serre Gaudet onus,sed vis oneris pensatur honore.

Pacis alumna mouet primos concordia gressuS, Et pleno cuncta perfundens Copia cornu, Et fauor,&multo perfusa, fauore iuuentus. 3s. .

1089쪽

ΗIIΤORIA POEΤARUM ET SEC. XII., Et risus nostrae proscribens nubila mentiS, Μ exciv. Et Pudor, & certo contenta modestia fine, Et ratio mensura boni, quam semper adhae

Felici gressu selix comitatur honestas, Et decus, & multa trutinans prudentia libra, Et pietas,& vera fides,quae fraudis in umbra, Nobis hypocritum mentiri nescit amorem: Et virtus quae spargit opes , quae munera fundit, Quam penes ignorat ignauam gara quietem Nec dormire potest thesauri massa sepulti, Sed mutat varios totiens peregrina magistros Vltima nobilitas, & formae laude secunda A longe sequitur harum vestigia; quamuis Nescio quid praesigne gerat, tamen huius ad unguem eo. Non poterat reliquis facies aequare decorem:

Munere fortunae melior; sed parcius ipsa Gratia naturae dotes effundit in illa.' Haec 'superum soboles gressus maturat in

arcem

Naturae, proprioque domum chorus affathonore.

ss. Est locus ex nostro secrctus climate, tractu Longo,nostrorum ridens sermenta locorum: Iste potest solus quicquid loca Cetera pos-

. sunt.

Quod minus in reliquis, melius suppletur in uuo, , Quid

1090쪽

POET. LV. POEMATUM MEDII AEVI. iai Quid praelarga manus naturae possit, & in A. C. quo Hccxciv tGratius effundat dotes, exponit in istor In quo pubescens tenera lanugine florum Sideribus stellata suis, succensa rosarum Murice,terra nouum contendit pingerc caelum

Non ibi nascentis exspirat gratia floris, Nascendo moriens, nec enim rosa mane

puella Vespere languet anus; sed vultu semper eodem , Gaudens interni iuuenescit munere Veris. Hunc florem non urit hiems, non decoquit aestas,

Non ibi Bacchantis Boreae furit ira; nee illie Fulminat aura Noti, nec spicula grandinis

instant. 7Q. Quicquid depascit oculos,vel inebriat aures, Seducit gustus, nares suspendit odore, Demulcet tamis, retinet locus iste locorum: Iste parit nullo vexatus vomere, quicquid Militat aduersus morbos, nostramq; renodat Instantis morbi proscripta peste salutem. Non rerum vulgus, verum miracula gignens Sponte, neC externo tellus adiuta colono, Naturae Contenta manu,Zephyrique fauore Parturit, & tanta natorum prole superbit. 8.. Flore nouo gaudens, solia crinata virenti Non demersa situ, non iram passa securis,