Polycarpi Leyseri ... Historia poetarum et poematum medii aevi decem, post annum a nato Christo 400, seculorum centum et amplius codicum mstorum ope carmina varia ..

1101쪽

,b;K HIsΤΟRIA POETARUM ET SEC. RA. C. A thmmis ex sputa labris: Seu mentis ab alto Μccxciv Prominet, & nostris effert medicamina moris, his Trans hominem mens ista sapit, conclita sapore Diuinae mentis, de cuius sonte profundo Rivulus emanat . animi discretio vestri. Non igitur jacet exanimis, non indiga recti, Non rationis inops, non mens effrenis Ob-

errat,

Non agitur casu, tanto suffulta patrono Quae tantam mentem detractio moderat aut quis . Urgeat inuidiae stimulust quis nubila livor Misceat 3 aut odium p cum limes regius illam Dirigat, & recto producat calle iuuantem Ne nostrae faciat conceptio mentis abortum Ne res tanta ruat , ne lux moriatur in umbrara . Sed magis exposita praefulguret, exeat istud In commune bonum, melius sub luce patebit: Namquς bonum quod saepe latet, splendore minori Degenerat, lucetcdie magis si luce fruatur. Sic nos infructus, in flumen riuus inundans aso. Ibit, & in messem pinguis procedit arista.

Quid melius sperare potest' quid maiust &

vltra Quid poterit velle conceptus mentis hO

Si bonus est, hucusque licet, defigat in isto

1102쪽

POETLV. POEMATVM MEDII AEVI. regrGressus proposito, nec longius ire laboret. A. QSed tamen hoc superest quod mentem con- MCCXCIvcutit, obstat a Fq. Proposito, vexat animum,Con Cepta retardat. Quod tanti vires operis, non pondera rerum Tantum neScit opus, operas 1uspirat in istas Nostra manus, quae sic hominem conducit

ad esse Quod non producit, facit hunc, nec persa cit ipsum. 26o

Semper ad esse mouet, sed nunquam promovet illum. Eius ad esse valet, nec ad eius praeualet Or-

Dispar natura, dispar substantia, forma Discors, esse duplex, hominis concurrit adesse.

Una sapit terras, caelum sapit altera, caelis 26s. Insidet haec, illa terris, mortique tributum Cogitur ista dare, mortis lex excipit illam. Haec manet, illa fluit; haec durat, deperit illa: Essendi nomen gerit haec, gerit altera nu

men.

Corpus habet terras, caelestia spiritus: ergo 27o. Terram terra tenet, retinent caelestia Caeli. Incudem nostram Corpus mortale fatetur. Artifices nostros, & nostram postulat artem: Artifices alios animae natalae requirit.

Artificis melioris opem caelestis origo 27s. Postulat, di nostram fugit eius forma monetam, Di

1103쪽

1o38 HISTORIA POETARUM ET SEC XIII A. C. Divinique loquens operis miracula,nostrum v ccxcIvSprevit opus, ridens artis vulgaria nostrae. . CAP. IX. Qualiter ex nihilo, sine forma, semine causi,28O. Materia, motu, sensu, duetore, minis roIngenitum, simplex, animabile, mobile, pu

rums

Prodeat exterius, nullo mediante Patrono: Sola dei nouit prudentia, cuius ab alto Pectore procedit quicquid procedit inesse. Hic elementa silent, languescunt semina rerum

Sidus habet, natura iacet, virtusque planetae Deficit, & propria miratur iura silere Ergo eum nostra genituram regula talem Nesciat,& tantam superat piEtura figuram,aso, occasumq; manus talem patiatur ad ortum; Non video, non concipio, non iudico memet Scire modos,causas,rationes,semina, forma Instrumenta, quibus nostra mediante Minerua ortus caelestis animae ducantur ad ortum.

23s. Ergo consilii super his libramina ferre

Nescio, non valeo, dubito, desisto, retardor, Consilio, ratione,fide, mea causa taCebit Orphana, nec certo claudetur fine voluntas, Singula ni ratio trutina meliore repenset. 3oo. Quam penes obscurum fluitans, mutabile,

cassum,

Ignotuta, mendax, nihil est, cui singula lu-cgni, Cuar

1104쪽

PDET. LV. POEMATUM MEDII AEVI. 1 3 Cuncta patent, dubiumque nihil, non ala Vi- A. C. dentur MCCXCIVAstra, nec obscurus aer, pelagusque profundum.

Sol animi, mentis Oculus, lumenque viantis Proscripti patria, mortis solamen, origo 3Os. Iustitiae, virtutum regula, linea recti Subducat dubia certis, mendacia veris, In certo figat animum, dubiumque recidat, Erroris tergat tenebras, Verique serenet Luce diem mentis, & falsi nubila pellat. 3Io Menti concussae dubiorum fluctibus, aura Gratior applaudat rationis, flamine leui Concilians aestus animi, fluctusq; retardans, Segnitiemque meam non tanti massa laboris ACcusare potest, non tanta victa labore iis Cedo, nec ignavae mendico quietis asylum,

Aggrediar quicquid ratio dictauerit, immo Iusserit, atque nihil de contingentibus ipsa Transgrediar, finem proprium pro posse se

cura.

Sed quia principiat nullo concludere fine, seto Vel dare principiis fines aliunde profectos,

Ut primo medium, medio non Consonet imum sCensetur turpe, fluitans, mutabile, stultum; Cedere principiis malo, quam cedere fini.

P. X. 1 .

Sic ait, & tanto dubiorum turbine tota Curia concutitur,turbataque turba sororum Flii

1105쪽

ro o IIISΤΟRIA POETARUM ET SE XIII. A. c. Fluctuat in dubiis, alta Cum voce fluent succxciv Suspendens animos, & murmura sola pereris

rant:

33o. Qualiter aura fremit, fluit aer; sinstuat unda, Quam primo Zephyrus complanat flamine leni Si maris excutiat Borealis turbo soporem, Vel maris instantes cogat vigilare pro Cellas: Sic animi fluitant, & mentes mentibus in- . stant, Quas natura prius leni perflauerat aura. 3 3s, Perflat maiori flatu pria Gentia mentes e Erigitur ratio, poscitque silentia nutu, Uoce, manu facie; pacis tranquilla meretur Vultus, & ad nutum an Orientia murmura 3 o.

vo. nutant

Virginis in secie; prudentia plurima vultu Paret, & expressi sequitur vestiga vultus, Suntque relativae facieS: gerit a itera formam Alterius, seseque sibi consormat in illa. Vna sibi facies faciem praesentat utramque: Vultus diuersi, facies diuersa duarum; Non diuersa tamen, quales decet esse sororum νParsacies,habitusque pares, par gestus in illis, Par modus atque decor, sed dispar vultus in

Nam potior ratio, senii vexilla gerebat, Plenior aetate, plenis maturior annis. Dextra malaus specula triplici flammata nitore

Splena

1106쪽

Insultum, digitique leues vix sustinet ictus. Vnius speculi sese concedit in usum, Attente ratio speculo speculatur in isto an. Causarum seriem, rerum scrutatur abySsum, Subiecti formaeque videt Connubia, Cernit Oscula, quae miscet concretio, quaeue pro pinat Vnio natius, formis subiecta maritans, Subiectum quae forma facit, quae perficit esse. 36 Quae rem Conducit, vel quae perducit ad

. . esse:

Quae generat, quae mutat eam, quae seruatin esse,

Quae sit,uel quanta, qualis vel quomodo sese Res habeat, reliquosque status perquirit in . illa. Argenti facies faeces exuta metalli, Infra se splendore diem stellasq; relinquens. Exultat, speculi forma vestita secundi. Hie subiecta videt formis viduata rotaerti Ad chaos antiquum, propriamque requirere

matrem,

Inque statu proprio puram iuuenescere formam, 37o,

Nec sua degeneris subiecti taedia flere, Quomodo forma suo gaudens requiescit inesse; V v v Neo

1107쪽

xo 4 HISTORIA POETARUM ET SEC. XIII. R. C. Nec varios fluctus lubiecti naufraga sentit,aiccxciv Qualiter ad proprium peregrina revertitur

ortum,

a s. Subiecti fugit occasus& funera vitat. Subiecti senio non des rata iuuentus. Formarum formas sempet facit esse puellas. Cernit in ostenso vultu, mentisque prosum

d OIQuomodo compositum simplex, Caeleste caducum.

gsb. Diversum fit idem, grauidum leue, mobile

certum,

obscurum lucens, pretiosum vile, iocosum Flebile perpetuum mortale, volubile fixum. Auri nobilitas, auro decoctior Oinni Vixque suum dignata genus speciemque fateri, 38s. In speculi transit speciem, quae tertia rerum Vmbras mentiri nescit, sed singula monstrat Certius, & specie meliori cuncta figurat. Hic rerum fontem,mundi genus,orbis Ideam Exemplar, speciem, causam, primordia, fi

nem ν

39o. Conspicit, & certis metitur singula Causis rQua ratione, quibus causis, Cur, quomodo, quando, Instabilis, genitus, fluitans, mutabilis, iste, Mundus ab ingenito, stabili, certoq; figuram. Esse, statum, vitam, speciem Contraxit, & or

tum.

1108쪽

POET L P. POEMATUM MEDII AEVI. ' ra 3Gignit, & in nostiam 1 obolem tranicrabit A. C. abyssum. ΜccxcIvMittit in exilium sormas, quas destinat orbi. A patre degenerat proles, faciemque Pater

Exuit, antiqui vultus oblita parentis; Qualiter inmundo phantasma resultat Ideae, q*Q. Cuius in ostensus splendor sentitur in umbra, Qualiter a fonte formarum riuus aberrans Ingenitum perdit subiecti labe nitorem. Quid cogat fatum, quid casus delleat, aut

quid

Arbitrii possit medio librata potestas: Os. Se totam ratio speculis expandit in istis. Sed magis ad praesens visus indulget habenis, Mentem sollicitat, animum diffundit, ut intus

Hauriat a speculis aliquid ratione probatum, Quod digne ferri tantas mereatur ad aures. 6IO. II. Scripsit librum partim metro partim prosa quem vocavit Planctus naIurae. - in exemplari Abbatiae Cysoniensis inscribebo' tur: Enchridion de naturis rerum s In exem plari Coenobii S. Bertini: Liber de conquestione naturae s Frequentius tamen: Liber de , planctu naturae. ax Quia Autor scilicet iaprincipio operis introducit naturam plangentem humani generis deprauationem, foe-

titum in operib. Alani P. 379.

1109쪽

A . C. dumque vitiorum dominatum; maxime au-uccxciv tem,infandi Sodomiae sceleris,in quod prae- caeteris vitiis inuehitur, in tantum, ut diversi Autores integro libro epigraphen adfigant: Tractam contra Sodomiae vitium. of In his est Robertus HoLxOTH az qui Contra

Sodomiae vitium fecisse librum de planctu

naturae Alanum perhibet. Christophorus etiam HENDREIcΗba titulum libri facit: De panctu naturae, & contra Sodomiae vitium. mo Ludovicus IAcollus b, duo diuersa Alani scripta De Planctu naturae, & Contra So-' domiae vitium habet. Exstat editum in ALAvi operibus Cura Ca roli de viscu Antverpiae i6s . bo Usus est editor duobus MS. exemplaribus, quorum

primum subministrauit bibliothecaAbbatiae

arisiensis iuxta Louantum sed valde muri-lum, principio & fine truncatum; seCundum submisi HugoBechmans Abbatiae Cysoniensis, ordinis Canonicorum Regularium Archimandrita, quod omnino integrum & per fectum erat, a C insuper vetustate sua plurimum Commendabile. M Commentario hunc librum illustrauit LeoALLATius, be) prout ipse etiam testatur Libro

1110쪽

EnS mors opus imperfectum suppressit. U Editionem libri Vischianam infinitis in

locis emendationem admittere collatio a me instituta cum tribus Academiae Helm-

stadiensis Codicibus MSStis me satis edocuisit. Ut verbis fidem faciam Carmina libro inserta exhibebo ope dictorum trium manu scriptorum librosum. .

. . . . Merrum I.

In Der in risiin, m. Actin gaudia verto, In planctum plausim, in lacumina iocos rCum sua naturae video decreιώ Alere . . . Cum Veneris monstro naufraga turba perit. Cum renus in Venerem stagnans Egos facit . illin s scim uo sui bgὶ magica deuirat arte viros.

Non frauo tristitam, non fletus fraudis adulter

Non dolus, immo dolor, parturis, immo parit. Musia rogas, dolor se iubet, nMura precaturri donem siendo flebile .carmen eis. IO. Hea quo naturae secesso grotra, morum Forma, pudicitiae norma, puriris amor. Hes natura, Aiunt mores, proscribitur omnis Orphantu a veteri nobilitate pudor.'Actui generis sextu se turpiter horret Idie in pausuum degenerore genu Amina uir factis sexus denigras honorem, V V 3 . Ars