장음표시 사용
1261쪽
, HISTORIA POETARUM ΕΤ sm. XV. quodam manu scripto, praefixum elegiae cle Philomela, qui & existimat auctorem in Longobardia natum aut versatum este vi huius versus: Dulce palara sonat, quem di- eunt nomine drosiam; Drostae cnim vocem Conuenire Cum Germanica DroMI. Ego puto legendum droslam, dicitur enim dros-DI. Scriptorem fuiste Christianum colligit Goldastus ex versu: Cuncta suo domino depromunt munera laudum; quia Cuncta animalia
in Psalmis Deo dicuntur laudes dicere. a Ipsa Elegia de Philomela incipit: Dulcis ami- ea veni noctis uetatis praesans. Legitur in ter Ovidii erotica & amatoria per M. GOL-DASTvΜ Francolarii 161o. b)XUII.
AN ONYMUS. Scripsit Historiam de Ioramo se Thisbe
carmine partim elegiaco partim hexametro, quae incipit: Narratur Babylon urbs dicta duos aluisse. Praefationem speciminis loco dabo ex codice manu scripto bibliothecae Hemstadiensis Ueteris rCarmina singo licet iam nobis carmina cudesinu quid carminibuς praeualet υβι Dpum. Nam puer indoctus O adhue implumis egens que Doctrinae stadio cormina sacra cupit. dperae
XVI. a Dedicatioriam epistolam praefixam Ovidii eroticis P a se as. - P. γῆ
1262쪽
OET XVII POEMAΤvM MEDII AEVI. rorio pernitur omnis inops, sapiensqDe purum reputatur,
Si non delitiis polgeat ipse satis. Qui nunc pomposis incedit vesibiu, illa Creditur ese sciens nil licet ipse sciat.
Si sapiens egeat, nec abundet vestibus honos Multa licet non tamen ipse placet. Non est predenιis hominem cognoscere cultu. Pulcro vesitu nemo probandus erit. Si lupis induitur praepulchro velgere, nequam Hunc sua nequitia per sua facta probat Non propter censum quiuis probus esse probetur. Νon facit esse probum quemliber agger opum. Non aspernetur sapiens, licet huic dominetur Paupertin nimium, pos quia diues erit. Inuidus inuidia rogo ne mea carmina carpat, Nee me crudeli rodere dente velit. Non quia ditari cupiam per munera multa, Nec quia sum vanae laudis auarus ego. Sed quia torpere facit omnis inertia sensum Hos scribo versus multa noctua fugans.
Tento, dictandi sum nee in arte valens Ardua tentari poseunt a quolibet in quo Credulitis regnat de bonitate dei. Hac ego eo sus uudacter singula tento Et metuendo nihil seribere pluma volo. EG quia parua mihi mens, ct minor ars ratione ν Iandi minima, cogor habere modum,
1263쪽
, opsi . . HIIΤΟRIA POETARUM ET SEC. X Vi stillos ego subiaceum, sum qui sapientes Rodere non cessent, nec bona jrecta probant. Ciam multi tales fini qui laudabile culpens Non pudor es ergo si meo Icripta premunt. En mihi pulcrorum verborum copia parua. Sic tamen incipiens dicere pauca volo. XUm.
Eius Elegia de philomela, initio: Sum notactu socia, sum cantus dulcis amica; inserta Ouidii Eroticis. Francos 16l O. P. 74. LIX.
AN ONYMUS. Auctor hisoriae de Ioramo se Thisbe, di
versiae ab illa quae paulo ante memorata fuit, carmine hexam atro rythmico scriptae, quae manu scripta seruatur in bibliothaca Helm stadiensi,ex cuius codice dabo praefationem: suaeraι nemo deeus ibi quae vult pingere coe
Cutis pictura decoris nisu es habitura. Si vult saltare elaudus, vel si iubilare
Mutus conatur, hinc ventor honoriscatur. Ad mea subtiles metra non voco, cordo senios. Vilis ego viles invito, puer Rurriles. Sensu prudentis aduersus insipientis Non conuertatur, ne risus verbu βου Iur. 9 erant maiores maiora, minoru minores. I ae pueri vultis panis tribuatur adultis.
1264쪽
Ipsa Historia incipit: P ramis se Thisbe A. C. fuerant cines Babylonis. INU. XX.LLO. Protonotarius sacri palatii Bigantei sub Vatachio Principe. Scripsit praefationem libris III. Ovidii Nasonis Pelignensis de vetula, quae exstat in Ovidii Eroticis ed. Fran-
saeus Leonis nomen esse fictum, cum nullus exstiterit Imperator Constantinopolitanus Vata Chius nomine. Scripta est praefatio carmine hexametro initio: Ouidius myo Pe Iuni ruris alumnus. Forte etiam ipsorum de Verula librorum, qui in dietis eroticis l. C. P. Io 6. leguntur, aut magnae illorum partis, auctor est Leo. Certe nomine quidem Ouidii elaboratum esse opus ex lux tu satis docemur, aeui tamen Ouidiani integrum non esse suadent permulta. Scilicet L. I n. XXX. V. 3. ed. Cit. P. sa7. legitur vocabulum ιreuga, pro armi nitio, quod aeui est recentioris. Lib. I. n. XXXVIII. ed. cit. p. i 33. l. ult. vox Athimia itidem serius ab Arabibus ad Latinos venit. Idem dicendum de Algebra & AImuceraba-Ia, quae OCCurrunt n. XLI. V. s. p. 133. Alge-hraque iterum L. III. n. II. V.3 P. IO. Cogno fere amicam Lib. II. n. I. v. s. & 7. P.. 136. est
hebraismus, ex lectione S. Codicis haustus.
1265쪽
xoso HISTORIA POETARUM ET SEC. XVA. C. Pasorum & praelaturarum meminit L. II. N IN C. XIV. V. 3. & 8. p. I ι. quae voces ecclesiasticae sunt. Camisia item, quae assertur L. II. n. XXIV. P. I o. I. I. non est aeui Ouidiani Sibi loco ipsi nonnunquam usurpat a Uctor L. II. n. XXXII l. v. s. P. Is . n. XXXVI. V. Penuit. P. I 7. Dei unitatem stabilit auctor. L. III. n. IV. p. I64. Vbi & p. 16s. terminostrineipium 8c principiatum adhibet, S Mani-Chaeorum sententiae, quod ad duo principia mundi sibi contraria & coaeterna, meminit. Vocabulo glorificare nonnunquam Vetitur, quod est ecclesiastico Christianum, ut L. Ill. n. V. V. Vt C p. l66. Mundum ex nihilo creatum esse probat L. III. n. VI. p. I 66. n. XVlli. P. 273 Resurrectionem mortuorum Credit futuram L Ill. n. XX p. ι7s. Locum de incommodis senectutis ex Ecclesiastico profert L. III. n. XXIII. p. 176. De religione Chrisiana multa habet L. li I. n. XXXII. seqq.. vhi vaticinatus talia inducitur Ouidius, &ex foliis. Sibyllae haec hausisse V. L. III. n. XLI. V. antep. p. I 86. de qUibus tamen Constat, eas ignoratas prorsus fuisse ante Com. modi Imperatoris tempora. Trinitatem admittit iis terminis, ne Christiani quidem primis seculis utebantur L. III. n. XLII. XLIII. Mariam med latricem appellat L. IlI. n. XLV. V. Pen. p. 88. eamque in coelos sumtam esse docet. n. XLVI.
1266쪽
thecae Hel in stadiensis carmen valde incom- tum hexametrum quod inscribitur: Auctor de extremo iudicio. Num scriptor homine proprio AUCTOR fuerit appellatus non ausim
definire. Incipit: Gaιuor de partes mundi sint angeli missi. XXII.
Ita nomen legitur in codice quodam manu- seripto bibliothecae Paulinaei Lipsiensis. a Idem procul dubio cum IOHANNE de wERDENA. natione Teutonico, ordinis fratrum minorum b) Coloniensis dioecesis. e Ma-g strum fuisse testatur codex manu scriptus Lipsiensis. d Scripsit carmen elegiacum Ansire malum fit malum ; quod manu scriptum exstat in bibliotheca Paulina academiae Lipsiensis. e XXIII. AN ONYMUS.
Scripsit librum carmine hexametro cui titulus: Triuisa dentum. Agit de iis quae in
1267쪽
aos, ΗlSTORIA POETARUM ET SEC. XV. A C. scholis monasticis olim docebantur. LeEi. Ν c. tur manu scriptum in codice quodam bibaiothecae Helmstadiensis, ex quo breuem eius
notitiam dabor Incipit: Praesens huic operi sit gratia pneumatis almi. Capitulum hoc primum est generale. Capitulum secum dum inscribitur de Latinisatione se solutioκepasus. Tertium, de conuersatione sudenti-tim in mentiis moribus se graduatione. Tractatus operis secundus est de septem artihus Bbjralibus O de vita scholasica Capitulum primum de grammatica. Secundum de Le-gica. Tertium de Rhetori . Quartum de Arithmetica. Quintum de Musica. Sextu in de Geometria. Septimum de Apronomia. Octauum in philosophia naturali. Tractatus tertius de vita ecchsiastica. Capitulum primum de ad monitione. Secundum de extremo iudicio. Tertium de damnandis. Quartum de sialuania. Quintum de meditationibus. XXIV.
IN c. Scripsit opusculum metricum de virtute, initio: Desiluit terras decus orbis, gloria rerum, Virtus&C. quod exstat manuscriptum in bibliotheca Paulina Academiae Lipsiensis v. Joach. FELLERI Catalog. P. 299. n. 29. XXV.
1268쪽
POETATV POEMATUM MEDII AEVI. 1693 Scripsit opus poeticum titulor Luparim A. C. descendens in auernum; quod integrum quo- 1 Ν c.
niam & ingeniosum & non inelegans est, cla-ho ex Codice MSto bibliothecae Helmstadiensis: Sorte lupus quidam per pascula lata vagantes
Arripuit mutim opilionis oves.
Laederepessor eum postquam virtute nequiuit, Idaqueare dolo pasor eum studuit. Nam rigidam flectit montis conamine quer
ri eaput illim tangere possit humum. Ei capiti flexo laqueus sic nectitur unus: Mobilis ut laqueum baculin detineat. Sed laqueum ιerrae baculus A applicat illa, Vi laqueo pereat qui bacu tum moueat. I . Ei medio baculi Ac inseritur caput agni, Ut baculum moueat qui caput arripuit. Tunc abit opilio lupis in genium capti suae, Et caput agninum protinin ore cupit. Sed baculo moto laqueus ligat idico collum, Is. Atque rigor quercvi toltit in alta lupum. Vi vidis opilio captum pendere latronem, Mitiis in hune lapides accelerando necem. Vulnera milis facit, lupus ut pereat lapidatus Sed nequis expedi spiritus ilis malus zo. Vt magis hunc cruciet, tandem deponit ab alio
Αιque leuansfusem pertulis sa lupo: δε ijaciunt lapides,cerebrum iam fuste relidam, Atque meu agnis se uitin faciam.
1269쪽
et os HISTORIA POETARUM ET SEC. XV A. C. Mox lupus exclamat: Miserere piissime pasor,1M c. B tibi quae referam percipe pauca,precor. 1s. Si mihi dignatus fueris concedere vitam, Omnia quae rapui quadrupla resiluam S d nihil hic habeo. di me patiaris abire, 3o. Ne tibi fallax, viile pignus habe. Congruus obses erit lupulus meus, hunc tibi
trado, Et veniente die qua reberis redeam. Vt redeam nunquam damnum nullam tibi re
satidum pro confecto si iuuenis pereat. 3 s. Ille nocere potes, ego non vivendo nocebo, Et libi erimi commoda nulla dabo.
Tolle meam penem iam non erit apta catena. Tolle meam carnem non erit apta cibus.
Nescio cur miserum corpus disser dere quaeras, 4 o. Cum tibi de neutra parte fit utilius. M breuiter narrem, quanIOIus obside sumia. Dat remeare Lupum credulus opilio. Ille parans artem, quu falleret opilionem Dum rediit monachum reperit O famulum. O mi frater aue, nee despice verba precamis, Nec quia peccaui me reprobare velis. Poenitet erroris, bona mundi sumere taedet. Innocuumque pecus me iugulasse piget.
Vita breuis superes, nil prodest membra fa
Si sit habenda mihi ulla salus animae. Heu quoties fregi celeberima jesa diei,
Dum celeorot missam presbter hosis eram. Ac
1270쪽
Vndique anctorum rapui equites monachorum, FSic ego multorum raptor 9 hoistis eram. Percute hinc baculo, vel quouis iunge flagello. Hanc animam tantum mi pie redde deo. Caesariem tondens latam rogo tonde coronam Et mihi canaei si da monachi tunicam. 6 2. Ne putes frustra iantam perferre laborem, Cum mihi nune data sit do tibi munus ouem. Si tibi non placeam data fercula carnis ouinae Da famulo carnem, tu tibi vellus habe. Vt recipit monachus nimis acceptabile munus, εs. Porpicibus sumtis illico tondet eum. Atque caput radens tantam simiet esse coronam, Ut fit ab auricula girans ad auriculam. Et doces vlterius qualis foret ordo tenendus Inde cucullarum praecipit esse lupum. o. Cum lupus ad chortim perueni et monachorum Vocibus altisonis ululat atque canit. Γuem monachi deridentes dixere priori Anno quod taceat imperat hinc monacho.
D tacitus Istis nimis quia dissentu estis. 7s. Sic narranι monachi, sed prior inquit ei. Ante fores templi volo qtiod cusos moneatis. Sic Iupus ante fores ut legat homo manet. Cumque die quadam fratres missam celebra
Ante refectorium contigit ire lupum. 8 o. Hic circumspiciens nullum deuidit adesse i ede mihi paues deuoraι ille decem. Dum