Polycarpi Leyseri ... Historia poetarum et poematum medii aevi decem, post annum a nato Christo 400, seculorum centum et amplius codicum mstorum ope carmina varia ..

발행: 1721년

분량: 1328페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

1271쪽

mo06 ISTORIA POETARUM ET SEC XVA. C Dum custos pavum pauem ibi non reperiret, i vc. Obsupuit mustum, cum foret infiti-8s. De facto vere commotuι erat nimis liae. Ei circumspiciens videt adeste lupum.

Iuemgrauiιer caedens custossor latiter inquite I anta vorare tibi regula coepta negat.

Ei fibi concitans iraio verbere fusem so. Dixit: Cum primis vltima damna lues. Talia verba lupo postquam cusos retusisset, Conturbat fraιres fama nefanda lupi. Mox remouetur ab his expuistis,siiqi bubulcus, Ei sibi porcesios commore suos.

Dum cusodisset bos ad tempus sudiose

quitiam primam dis mulare nequit. Sed vorat, se mactat, occidit, e que coactat Morsibus atque sivis tradisu dum teneat. Conspiciunt monachi, quod ni iacit ossiciorum,io.. Transmutatus honor,sed magis iis furis. Protinus a monachis discedere non rediturus Praecipitur. Lupulus irrediturus abis. 2 sei inauditum nimis O mirabile dictum e Si fluctus super aduersa transiret aquin ios. Sic naιura lupi si mutaretur ab eis Aequitia magna ridiculos foret. Venerat illa dies, reddi qua debuit obses, 9ua lupus ut rediis pollicitus fuerit. Rediit, se pasor cognoscere vix valet idum, ito. Nam modo fulvus erat, qui fuit ante viger.

9ualis er m Z inquit: nimis es mutatus ab ilis, Tunc uico, quando captus erin laqueo.

Age capuι flectit, nudante fronte cuculum

1272쪽

PO XXV. POEMAΤUM MEDII AEVI. az9 Depouit, sed raus sub bonιιale latet. Pasorem soluare iubete Benedicite; dixit Ora rigans Derimis talia verba tulit: Ineribus lapidum, mihi quae dederas, lace

ratus

Nuper eram languens. Asfuit 9 medicus. II 'remens venam pussium male curreresensit, Et mihi: non vives sed morieris ,' ait.

Interea monachus venit, ut me vi tet aegrum,n monet, ut tandem poeniteam sicelerum.

Spemque dedit Armam, quod nunus perdituwst, Cui mala vita fuit, si bona mors fleret.

Hane mihi rej- ι penitus contemnere vitam, Ei mihi eraso tradidit hunc habitum. D veteres mores utimentaque prisca reliqui, uurfuream languens issico conualui. Nunc, quia aebuerat meus obsesperdere vitam, Ne pereat, visam ponere quaero meam. Ac rediens cui me constitui rediturum, uuid tibi resisuam non habeo proprium. Falgere nolo em, sevis parcere parce, oi placet ut peream me ritim perime. Haec mea, pastor sit, te laedat dextera nunquβm, Sed quoniam os, posuis, da venram. Interimens monachum duplex sierem homicidas Obses erit liber, tuque domum remea. Tunc remeant hilares. Timet hic, mortisur in

agro.

ras,

1273쪽

aoρg HISΤΟRIA POEΤΑRUM ET SE WA. C. Et lupas esurιens proιntit haec lupulo :1Νc. Crede hi frater nimis es caro dulcis ouisa, I o. Et cibus asper erit caseus atque faba. Non opus Osumam, quod non possum tolerare. Dixit, or ut dudum coepit oues rapere. 14s. Sed breue post tempus, , dum rapto vescisur

agno,

Assicii hunc, se sic arguit, opilio,

notatas es monachas, non debes carne cibari.

Non ita sancta imber regula Basilii, Inde Lupus: Non es sim ex, ait, ordo bono

rum.

Iso. Tunc male delusum se vidit opitis. Postia quando famem natique suamque in

dereι Ruptor, oberrantem reperit ecce capram.

Sola sat in monte carpendo vireta capellas x improuiso pro iliente lupo. Is s. I, quoque iure modo, lupas in it,pascua mor

desa

Crede mihi feci nescio, capra refert. At lupus intonuit: Reddes conuiuia pede. de leuat tales Mee tremebunda preces dPraeveniam mortem missis concede duabus. 6Q. Vna tibi, domine, prosit, ct una mihi. Sic ait. Illa caniι altum diapente caprinum visuit opilio prosiliente cave. Tunc lupus aufugiens e Poteris legisse. cauebat

Mn mihisae missis profuit illa tibi. sis, Plus aliis pro te quam ιu tibi credere noli uui tibi Grmitat scit vigilare ibi.

1274쪽

POET XXI I. JOEMATUM MEDII AEVI. Σ'u' Prosequitur genus ergo caprae tapus, Ut properando Cursitat, hircus eum conspicit atque fugit. Arboris enormis dum culmen scanderet hircus

Hune sequitur rapido quod foret esca lupo. Spes tibi nulla fugae, trepidans se vertiι ad ipsum,

Cum via vertenti vix daret arcta locum. Dentibis ergo lupin minuat fridentibus hirco. Cornua pro et eo porrigit ille lupo. Sed quia non potuis sub barba tangere colium Niιitur a sisera prandere parte capram. Nee rixae longam dat via fricta moram. Ambo cadunt, ambo dependent, se iugulantur. Hine lupus , hine hircus,ssent sua Gmna, ca

dunt.

Scit deus his anima requie qua gaudeat hircus,

Sed scis Adix animam quod teneι atra lupi. XXVI. AN ONYMUS. Qui scripsit carmen de fraudibusHospitum

publicorum, titulo Peregrinus. Ex duobus illud Codicibus manuscriptis bibliothecae Helmstadiensis Academicae exhibeo, velut lectu non adeo indignum. Incipis Peregrinus. Clim qui peregre fortasse voles proficisci, Tutius ut vadas, haec mea scripta legas, Qua licunque metro te deuitare docebo

1275쪽

atoo HISTORIA POETARUM ET SEC. IVA C. Retia, quae numino tendit auarus homo. isc. Non tot sunt autum laquei, pedie aeque a is r ferarum, Quot laqueoS nummo tendit auarus ho

Viscera dispensat, & texit aranea telas, Ut sit pro pretio musca laboris ei. Sic animam perdit, b Corpusque fatigat, a

varus,

Si nummum capiat, nil sua damna que -

O miseri & plus quam miser, immo miserri

me, nunquam

Haec Euangelii dicta nota Ada putas ἰQuid prodest homini lati lucratio mundi λDamno sint animae si sua lucra suae pi , Disce miser, quod diuitiae sint 1 pina tricuspis νQuae semper cupidi pungere corda so

lent.

Diuitias una parit, altera collateralis Est. Tandem sequitur tertia cuspis eaS. Alternis etenim vicibus labor, & timor, iradio Immo dolor, cupidos extenuare solent. Aes labor accumulat, seruat timor, & dolor aufert; Has aeris parcas, quisquis es, esse scias. Cloto labor,Lachesis timor, Athropos dolor hic sunt, Quae

XXVl. quibus pedes illaqueantur b) MS. prodit

1276쪽

POET XXV . POEMATUM MEDII AEVI. allor Quae cupidi mentem moestificare solent. A. C. Namque labore graui multo discrimine INc. vitae as Tam cito labentes accumulantur opes. Non ignis nec aquae terret discrimen aua

Improba spes lucri nulla pericla timet. Quaeris ut expediam, qua sollicitudine pa

Seruet auarus opes, quoue timore colat 3 a Promtius expediam: Qua sollicitudine nidum ' Seruat auis pullos cum fouet illa suos. Quis dolor amissis rebus consumat auarum Quemlibet exempla cottidiana docent. Nec dolor iste latere potest, quem testificata a ROS, manus, ac oculi, signa doloris habent. Os elamore sonat, planctu manus, & lacrymarum Imbre madent oculi, sic dolor occat opes.

Quis nisi mentis inops ad opes suspiret hahendas pQuis mihi pauperiem iudicet esse malam Z o. Saepius ex opibus surgunt fastus, gula, luxus. Pauperies humilis sobria, Casta, manet. Ast in praecipiti quoniam stetit ardor hahendi , Expedit, ut discat quisque cauere tibi. Praecipue peregrinus, & ignotus; quia Plu- 4e

Talibus insurgunt, insidiisque Premunt.

1277쪽

tosque,

Tendiculos nummi quisque Cauere seiat. Limina sanctorum si quando petunt Pere-

Pluribus Q in uitans obuius exit eis. Occurritq, aliquis plena plus saepe diaeta, Ducit ut holpitio te, peregrine, suo. Non pietatis ope tactus, sed amore Crume

Ut releuet grauidam compatiente manu, Heu quot lacinas d) pateris miseranda crumena lMantica quam modico tempore clausamsi est Mantica vae miserae nimium vicina crumeis naci Mantica vae quoties in tua damna paris. Obvius ergo venit praemissus ab hospite seruus

Exspectans, domino quos vocet ipse tuo. Dumque venire videt peregrinos, iungitur illis, Quos saluere iubens ista reserre solete Cuiates estis fratres' quo certificatus Ipsorum patriam laude beare studet. Λtque ita felices, quibus ibi contigit esse In

1278쪽

POET XXVI. POEMATvM MEDII AEVt. tot 'In patria, similis non reperitur ei. A Haec est, quae sola fidei conseruat honores. IN C. Proh dolori hacc aliis est aliena locis. TO. M i litat haec Marti, scrutatur A pol linis artes, Patria, re gemino vernat honore potenS. Fertilitate praeit terras sub utroque iacen

Cardine, totius gloria sola soli. Tandem de dominis quaerit, castrisque, lO-. 7s.cisque. Et quasi nota vocat nomine quaeque suo. Nam quod praedidicit praesentibus a per grinis Enumerans, veluti singula nota, refert. Iosorumque loquens idiomate compatriciis

De quocunque loco sint, probat esse suos. go, Sic laqueos celat; sic fraudes palliat, ut sic Credula simplicitas credat abesse dolos. Sic mel apis, stimulumque, gerit, sic ore canendo Sirenes ungues dissimulare solent.. Ad finem tandem properans inquirit ab ip- 8s.ss: Cuius in hospitio membra leuare velint Commendansque tuum dominum, suadensque, quod eius Intrent hospitium, talia lina iacit: Vobis consulere teneor, quia compatriolae Praesidium debet quilibet este tuo. Exulis est, quod in exilio sint coin patrioloe,

1279쪽

aio HISTORIA POETARUM ET SE&n A. C. Compatiens Veram Continuanclo fidem. N c. Dicite num nostis, fama referente, fidelem Gerhardum, notum laude fideque, Virum,

Hunc ego prae reliquis burgi burgensibus huius Elegi, dominus esset ut ille meus. Adiui certe de laude viri licet absens. Nam famam probitas nulla latere Potest.. Hac tamen in huius titulis mihi testor ini, quam,io.. . Inuida conticuit quae referenda forent. Invida fortassis non est, sed verius impos. H Multa licet narret, omnia nemo potest.

Si qua tamen recitans D redimit dicendo

. . . . . fidelem,

A fidei titulis intitulando virum. io s. Hoc adhuc tantum virtutes colligit omnes: Nam virtus nulla sola manere potest. Sed quia non potuit a qualibet intitulari, Obtinuit titulum nominis una fides. Quae tantum sortita virum cessisse sorores - no. Gaudeat & sola publica regna regat. Pace loquar fidei, sibi plus accrescit honoris De probitate viri, quam ferat ipsa sibi. Ius sequitur, vim prosequitur, Cau1as mise

rorum

Semper prosequitur, assequiturque decus. tis. Sparsit opes ad opus inopum, dat opem tribulatis. Hoc ut opus sit opi, eum sit opertus ope.

1280쪽

POET XXVI. POEMATUM MEDII AEVI. Mos Huius si laudes numerare velim, prius omne A. e. Ebiberet quamuis paruula mulca mare. IN C. Et prius innumera numerarem sidera Coeli, Quam postem laudes enumerare viri. DO. Nec tamen propter mea credite verba, sed

ipsum

Qualis sit, quem sc laudo, prohate virum. Nam semper iccum consueuerunt peregrini Nostrates omni commoditate frui. Quippe probe secum nostri quoque Com- patriolae ras. Vt puta praeterita nocte fuere viri. Illi iurabant, alias se non habuisse Hospitium melius commodiusue suo. Inque suum velle se promisere redire Hospitium, si dent fata redire sibi. I3ο. Nec quenquam recipit alium, nisi compatriolas Nostros ac illis commoda multa facit. Quos, quia Pr e reliquis scit discretos& honestosa.

Suscipit hospitium commoditate sui. Tamque leui pretio dat eis sua, vel leuiori 133. Vendere quam soleat ciuibus ipse suis.

Nam neque vina, nec annonam, mercatur

ab illis, Vendat ut hospitibus carius illa suis Immo suus dat ager fruges, sibi vinea vinum, Hortus olus, Pratum gramina, ligna ne

mus.

Idcirco leuiore soro vobis dabit ista,

SEARCH

MENU NAVIGATION