De Apollonii Rhodii elocvtione [microform]. Dissertatio...qvam...scripsit Georgivs Boesch..

21쪽

sitatum plativum esse

alia est

ex Ilnnuu impia ab Apollonio sine dubio pro optativo

i lusini olnus Iuli haud scio an quae latet sententia esses iaetis IIumquam navis sedit se illo sinu.

Casuum e verbis pendentiu in usum comparat Homerico si Spectamus, hoc est quaerendum num e ser-

multis rebus, quibus Ap. recedit ab Homero, congeStis interque se comparatis commune aliquid cognoscatur. S: r nia enim, quae insenbarthius y collegit, nihil habere m0menti lucet ex ipso illius opusculo, qui collecta neque digerer ne lue explicare conatu sit L llegit tamen summa tu lustria ita ut nihil fere omitteret qua de causa illius exemplis nituntur quae Sequuntur. Ac primum quidem intii, ir arri quatenus ab Omerica elocution abhorreat, inspicientes nihil, si omittimus participii structuram prorsu pede Strem, quae X-

22쪽

- Ο hi in in tam dativum se composito Verbo nil ninni bene noverant ita ut illam structuram eo quoque In Odn X plicare OSSent, ut poetam pro composit, usum issae simplici verbo me ipserent; undae alia illitat illa verbR Simpliein Surpant ps Vetusto Sermoni ap-lu' lunquare sibi vid obantur, velut Is II Q Q ' θκαίφ δὲ π OAPR νηο- ταιρων Verbum αινειν significatu asseni in il Wrei Dν-. sρτωνεῖν posuit. Omnino enim pro Indi ID G-Sitorum progressu implietum usus Vetus-luti H Iu3-l inrae Se fert cum Dud alios gentes, tum Rinu lirti eos atque ut cri in iis easdem et in attici Rinini et in Homerica imitati0ne vires cognoseamus

tui sol ita hi, in 'rus Attic. IV, 14 inter communiantilius ni stri profert hoc: Verba simplicia reten in

1 V. κομιζειν, qu0di assert, non huc pertinet, quia IV, 1704 o υπισχετο, πολλα δ' 'A ιυκλαις, πολλα δ' ἐς 'Oρτυγίην - δωρα κομισσειν dativi e Verbo πίσχετο pendent.

728 autem βλεφάρων an τ UitlIV, 1188, ubi orba θυεων δ' ἄπο eadem caesura Separata Sunt. L n lium Dilli Homerica invenias apud Monro p. 1474 qui postquam hunc usum genetivi-ablativi apud Homerum rarum esse, si ceterae linguae indogermanicae Compararentura exposuit, dicit haec: B ter poets seem to e more Deo in his respect probably beenus e the laedi I illeus age a an archaism, adopte a bela poetical); sequuntur testimonia tragicoruΠ1. Aliqua rati0ne huc pertinet VOX τυζομαι C. gen. omissa praepositione posita: II 635 εἱ μὲν ' i' n ονἀT D ut αι - περὶ ἐμου μεν ουδεν φοβουμαι ut Dir PIO. 810 ἀτυζ0μενος πωλων fuisse igitur haec Struetur P0eticae ut ita dicam, γηθείας videtur. Ut autem Verbum κυνεῖν I, 313 καί μιν δεξιτεραὶ χειρ0 κυ6εν eum geri : UOconiungeretur. fortas Se analogi ἄπτεσθαι, s αυε ιν directum St. Contia, cum p. magnum Verborum compositoium vel dativum vel genetivit ni rarius accusativum in adsciscentium, quae insenbarthiu IL p. 10 26 46; 44. congessit, dubium Si II II Veteris elocutionis imitandae consilio an suum Sermonem Secutus praepoSitiones miserit. Non Solum enim a Verba, quae Homerus cum praepositionibus con1uncta adHbue

rat, sed etiam multa vel ab aliis vel ab illo ipso novata tali modo usurpantur in Argonautici S. uua tntii laaccuratius hic non tractabuntur quia exempla ex IIIS

1 singularis est structura I, 667 θῶκον ἐφίζανε.

23쪽

autem Saepius inVenitur, Munt,itU, 2 IIII. D. XIL EtLανακχὶκίειν IV, 99 βαρυν ανακχὶκιει τριον. ΗΩ Verbum, quod Thesaurus ex Hipp0crate quoque affert, d0monStrat partiser ac v. ἐπαισσειν, quanta fuerit lib0rtas unum idemque verbum modo transitive vel causative modo intransitivo usurpandi uuae eum Sempe Graecorum linguae erat, tum aetate OSteriore permagna,

cum fines activi mediique diffund0rentur ). Ita p.

Verba ζεειν, ἀναζεειν IV, 391 ω cxci Do Oiυσα βαρυνχ0λον III, 273 τοι δὲ λοετρα in D ν προρεειν III, 225 ηδ αρ δωρ προρεεσκε, IGNI LI E SUPPRVito verba ab aliis pra0cipue ionicis scriptoribus eadem ratione adhibita ἀνατελλειν, ἀποφθινειν, κλυζειν, τεκμαί-

PE Ff T l. Eliu tum a 'ii δε ος, χρειειν intranSitive autem verba vulgaria βάλλειν, κελλειν κλινειν, λειπε L Ita νειν, φλεγειν. Verba μετρεῖν, πειρειν τεμνειν, quae hue ser

tinere videntur, significatu vehendi navigandi, volandi II, 1247 4Otia δ' Ἱρις ἀπ υλυμποι, θορουσα Ἀεμ-

24쪽

orno oppositivus qui dici tui, id l

lii tali

mi μετα δηρον Cetr Αἰακίδαο χερεσσι

tathesi adhibita dicit.

Pariter congruit ei Novo Testamento usus verbi πειραζειν qualis legitur III, 10 πειραζε d id P se/πάρος I ri, cum Hom. II 319, 9 11 4 cum genetivo con

tribus Odysseae tantum locis apud H0merum X int, itinica fuisse dialecti verisimile est. Apto autem illis verbis, quae apud Ap Ullonium ea- sum adsciscunt, adduntur quattuor, ex quibus infinitivus pendet IV, 236 βι αt ἱκεσθαι H si χὶ νυσαναιεμεν

δεκτο - Diu αίνειν contra I, 123 ι Homero alieno absolute dictum est.

more ab 1 Blas Gram. 262, qui confert ODκ ἐν δεοντι - εν ου δεοντι ἡκur Ungeli Dem. 18, 133; rueger, prachi. p. 513, qui alia assertet ex Xenophonte υκ εἰς μακράν, quae f0rmula l0quendi iii Herodoto quoque exstat V 108 v ες μακρήν.

25쪽

eiusmodi translationes sunt hae:

persequi non est huius opusculi; cf. Paul, Prin-

st ad lyrae sonum ci ista Ati 'ri

quidem videamus, adhibue i Empedocles r. cuius vestigia Apollonium secutum esse supra demonstrRVimus p. 4); in ii ol: xii e gr. I 096 co εφατ απι utatili L Bd semdeinde ratione tertio quoque verbo, ἀντιάει, precandi Significatum A dedit ultim L uam Rutem USU Verborum αντομαι et αντιάζο idem permultis tragicorum odis exstat, tamen quo minus illorum auctoritat poetam adstrictum esse credamus, testimonium imped1 Empedocleum.

Qua re adducti aliis quoque locis ubi Ap0ll0nii sermo ad trRgicum tantopere ac sedit, utrique picum fontem

paVerint, sive absoluto dictum 1 70 Al si vo

At Euripideum sermonem aliqua ratione at j d

26쪽

vi bstantivi inusitati notionem Utriusque rei exempla

assereris Ul.

si vertimus: Si fieri possit, ut ipsi li0mines muta

27쪽

Mirum per errorem factum est.

verbo

similem

ra L

CAPUT H.

28쪽

t i ii in tantia in locutionis sunt verba haec:

habet, o si a an Euripides mei iv IIbuerat, obstetricis

1 ita enim legi l l uuiae servandam S Se hanc Seripturam probare videntur Apolloniana huius verbi exempla δεξι00ντο, quam praebent ceteri edd. formam, vel ex eo est Suspecta, quia cum verbo solutae orationis δεξιο ομαι congruit.

29쪽

l iram videbatur ), doricam

LL IIII

Omnibus siribus

fati tu is uana maxim ionicum scriptis

7l pra0ssertim apud Platonem, Hippocr.

A p. 0riSt tantum usus est, I, 24 IV, 31

Δρύομαι IV, 1339 Cad. h. 423 Theocr. I Ut Uis L . Quae verba cum foro omnia et inpud tragicos et 16. apud Merodotum vel Hippocratem vel aen0phontem deprehenduntur, unde illa ionicae quoque dialecti fuisse elucet, tum usus est Apollonius Verbis nonnullis quae nullius dialecti laropria sunt nisi ionicae.

ἀφάσσω pro Homerico ἀφάω Z 322 φ0ωντα ἀμφαφάασθαι W373 et al. usurpaverunt Herodotus III, 6 sit Hippocrates , 120 L imitati sunt Musaeus 2, 126 et

30쪽

Villium εβλάστὶ σε, Semper exeunte VerSU USurpavit, uiris signosci potest ubi locum suum vox habeat. Eadempnina ir: ira iiiva vi exstat βλασtri Hippocr. p. 383, 20 ,εκβλαστεω p. 380 l . imi imitatus est imitator side

I LXX H. 356. Verbum λινυco cum frequentani I rodotus et Hipp0el uiti R. tum p sentiores scriptores unum inveni exemplum

in suum usum hoc verbum transformavit

vi illum secutus est Ni eander, e. r. h. 708 ου90ν πλαd0ωντ postea autem hilo adhiliuit αλ do: de quo vocabulo derivatum est, invenitur apud HLO- cratem et Aretaeum p. 42M πλαδαρ ob tu habet Hippocrates et Apollonius L 1398 π bH Emped. r. 75 D, ita ut omnos eiusdem stirpis voces etiam eiusdem 'udo fuisse cogno Sentur.

Logeh. Choeph. 186, Eur. Alc. 4 L Arist. , omni in reS. Verbum illum post Apollonium cum multi usurD tum Orph. H. auctor et Plut mor. p. in ναπλτ μυρουσα τους μαστους γάλακτι, quem locum eum Apoll0niano conferas Velim. τετρυμένος. I, 1174 τετρυμένα γυῖα καμψεν Exstat

Verbum φατιζω, an inter ionica referendum sit, dubium est. I, 24 0 ρά ποτ αυτὴ Καλλι0πτὶ Θρ)ὶίκι νατιζεται υνγηθεῖσα - τεκέσθαι, ubi φατίζεται pr eo quod est dicitur, tenet fama positum congruit eum Veleres usu, riualii invenitum apud Parmenidem Jr. o,