장음표시 사용
21쪽
cuique nomen esset imponendum , nihil prosus eorum ante perpessus quae homines postea, vel mutata siementia di sunt. Et quamvis multae, iatque adeo innumerae aetates jam praeterierunt, nemo tamen vel minu-t imi atque pili imi animatu nomen mutare, neque amplitudinem ingenii atque cognitionis, qua in illo fuit, assi qui potuit. Imo vero potius omnes homines per universium terrarum orbem distes , in istis, immutabilibus oraculis, o sacris eorum re eiu incedentes manent, o in tu acquisunt. Neque vero usque ad hos praefantia rerminos progressa, latit, seminis primogeniti omnibus in rebus excellens dignitas;
si a ct seminum o plantarum disirimina, ct radicum o herbarum vires, ct quacunque ad auxilium, defensionem ct Medicinam unicuique animali Natura attribuit, distinxit, ct dilucide explicavit. VI adeo hic sit ire,qui probarit, accurate quae it invenit,o cognovit mniario regulaι, ct amusses exquisitaι θ limites non dubios, sed tartos, ut nu In contradicere possit, apti me circumfripsit Uignavitque. Huius sunt scientia tam verta expressae, quam nullis veris declarata. Hujus sunt prophetia, praedictiones, vaticinationes, sacri cia , sacrorum cer monia Olus,ationes, o tam fripta, quam nussuscriptis mandata loges. Huius sunt omnia inventa st documenta, nec non omnes diabonae, o quicquid ad vitam derandam es utile o necessarium. Quem locum, licet prolixiorem adscripsimus, quia diffisiorem di iaputationem eximie lucrifacit. 'iua alias vera tum practicae tum theoreticae philosophiae oriso fuisset stabilienda. quam plenissime divina Adami imagine comprehensam erecte judicavit Suidas. Idque contra Gentiles tanto Meacius valet, . quod ipsi ultro professi sunt, eum absque dubio summum, imo Prinei pem Philosophorum elle dicendum, qui rebus nomina primum imposuit: quique socialem vitam homines vivere primus docuit. de quo praeter Platonem in Crat so, annotat nus de Pythagora, quod sapientissmum existimareris, qui numeros reperisset, proximum, qui rebus nomina imposuisset. Plenius Cicero .Sapient imis fuit,qui dispersos homines congregarit primus,ctqui,quo summa sapientia P hagorae visium est, omnibus ribus imposuit nomina, . o qui θησι vocis, qui infiniti ridebantur, paucis literarum notis te
minarit, o qui errantium Astarum cursus ,pro uomes, insiti tis
22쪽
1 usque narit: etiam superi res illas, qui stues, qui vestitani, qui cuia ruim vitae,qui prodia contra feras inpenerunt. Cuius sapientiae partim initia, partim complementum in Adamum prorsus. congruere, manifestissimum est.
XVl I. Quid de persectione intellectus in Adamo, .
I sius delibaverit, explicant Theologi. Illud satis constat, inventas semel artes, cum studio sapientiae in universium, per continuam quandam successionem in Adami posteris propagatam ante diluvium;&in dispersas varie post diluvium gentes esse diffusam. Ad tempora antediluviana referendum est memorabile Io ephi de Setho testimonium, omnem illi acti t. hvae juxta & speculativae Sapientiae cultum,& quantum inter homines sperari potest , fastigium adscribentis his verbis:
na essent disernere valeret, virtuti studuit, ct cum irae vir optimus erasset, imitatores sui posteros reliquit. qui quidem, quod omnes bona indole praediti essent, patriam suam absque seditione incolentes,in perpetua felicitate vitam exegerunt: disi inam quos rerum caelestium, serius excolenda rationem invenerunt. Ne autem a se inventa luterent homines, aut pri quam pernoscerentur, perirent; erectis duabus columnis, altera quidem lateritia, altera vero lapidea, utris inpenta sua ii sculpserunt. XVIII. Post diluvium inter caeteros eminuerunt abrabamus & Moses; quibus ne ipsi quidem Gentiles ausi sunt sapientum Philosopliorumque nomina laudesque denegare. De Illa conservavit nobis Iosephus genuini seros, qui regnante Pto- se lemaeo Philadelpho, Beli Sacerdos fuit, testimonium. Mνημο- ιν
23쪽
Abrahami Berosius, non tamen eum nominans, hu verbis: post diluvium autem decima generatione apud CDIdaeos erat quidam jusitia cultor, Dd. vir magnus 2sideralis sicisntiae peritus. Idemque ad 27gyptios quoque per Abrahamum Philosophiam sublimiorem pervenisse demonstrat.
XIX. Moy sen vero Theologum juxta & legislatorem in fgnem suisse agnovit Dio sius Longinus Sophista e M.t scri
γ-Θω γ , - ιγένετο. D qui ludaeis leges condidit, I r minime ru garis ingenii, ut qui DEI potesatem digne ct conceperi: ct elocutus fuerit, statim in principio legum hac scribens ; dixit DTVS: quid i fatm t. lux; Macta est: at terra tofum est. Eundem Plinius peculia- rem Magorum Sectam eondidi si e sicribit. Divinitus vero aeceptam legem hominibus promulgasse, agnoscit vetustissimis Orphicorum carminum Author his vertibus: ῶς λογο- αρχαυων, ὼς ὐλογενὴς emenda cum Scaligera γενὴς) δε πιξεν
ἡ a, terum fama est,ut jussit flumine natus, christ. I, i C. Dona Dia tabulas geminas qui sensibui hausit. . Quorum quidem versuum, ii eum Laertio ipsum Orphea
Thracem authorem facimus: jam hine consequetur, Moysen coaevis Orpheo Poe tis,Musaeo & Lino esse antiquiorem. Sed pridem quidem illa poemata Onomaerito Atheniensi a doctio Stram , t ribus adscripta docet Clemens Alexandrinus. Nec eo tamen se cius demonstrat: omnes Graecorum sapientes in ra aetatem M si ui sist. Idemque jam ante se praestitum esse, profitetur Tarianain oratisne adversus Graecos di a Casiano libro prima exegeticorum. Praeter Clementem certe plerique veterum Ecclesae Ckristianae Doctorum illud tam in clara luce posuerunt, ut nec sine impia
24쪽
lan pndentia id negari, nee citra περοργὼν amplius adstrui demonstrarique positi. Videatur inprimis Augustinus de Ciritate Dei Abro XVIII. cap.3 7.ctu, X X. Unicum itaque duntaxat supererat, ut de nomine Philosophiae Laertio responderemus. Sed ipsius Laertii, de Philosophia utique universia praeclarissime alias meriti, existimationi dabimus, ut in refutanda argumentatione tam invalida,
paucissimis defungamur. Nam si quidem ipsum nomen Barbarorum Philosophi e adversam existimavit Diogenes: habeat A- 3- nacharsidis Scythae responsum; qui Barbarorum nomen suggil - 4lantibus regessit: εμοι δὲ μηνες Mihi vero omnes GraeciScythasunt. Sin vero putavit,exteris gentibus Philosophorum nomen non convenire, quia ipsa Philosophiae appellatio in Graecia sit nata: . tum vero ut doctissimi viri Isaaci Cassioni mi. ad Γλverbis utar, pugio vere plumbeus hic fuerit: Philosophia Graeca vox es, nan barbara : Ergo Philosophia a Graecu in penta est, non a Barbam. 8 'Pari jure Romanu dicere liceat, Medicinam a sie inpentam, quia Medicine appessario sit Romana non Barbara. Ne de eo jam dicam, quod ipsum etiam nomen σοφίαι ex Phoenicia lingua transumptum , haud levis suspicandi ratio est 3 de qua consuli me- etur Georgii Hornii Historia Philosophica libro I. cap. i. Nobis ad finiendam hane disputationem, suffecerit, luculenta Ciceronis confessio Tusculanarum Quaesionum si ro V. capite a. ingenue eordateque de ista controversia ita pronuntiantis: Vt opinor , hic error o haec indoctorum animis offusa caligo e i, quod tam longe retro reoicere non possunt nec eos a qvibus vita hominum infructa primis sit, fuisse Philosophos. arbitrantur. Quam rem antiqui
mum cum viciamus , nomen tamen constemur esse recens. Nam
pientiam quidem ipsam quis negare potest , non modo re esse anti-
uam, verum etiam nomine ' qua divinarum humanarums rerum, tum initiorum, causarumque cuiusque rei cognitione hoc pulcherrimum nomen apud antiquos
25쪽
si origine Rhetorices verissimum est
si uintiliani pronunciatum lib.s. Insiorat. Sermonem ab is rerum natura genitos protinus homines acre
pisse: i b eius rei esse principium: huic sudium s incrementum dedisse utili-
ratemue summam, rationem s exercit mrionem.
Ab Eodem tamen minus recte resutari θ- .ceronem existimo, qui orandi initium conditoribus urbium ac Legumlato, bis dedit: de Invent. Rhetia lib.I. cap .