Sejani, et Ruffini Dialogus de Laderchiana historia S. Petri Damiani

121쪽

Basilica aedifiearetur, sponte Cassinum pro more sua Damianus adierat, dicente Ioanne ejus discipulo in ipsius vita cap. io Praefatum Canobium Cassiuenserim aliquand idem Domnus Petras ex more visita sse cum esset ibi , Beati Benedicti Basliea fundab ιur. c. Non igitur tunc tam extraordinaria instantia Uir Sanctus a Desiderio invitatus est, ut Cassinum se conferret; sed longe post anno videlicet torr. dum eadem nova Basilica ab Ale-Xandro II. cum omnium Cardinalium interventu fuerat dedicanda unde excusavit se Damianus ex longo XU. dierum itinere, suae longevae aetati, quae tunc ad postremum vitae suae annum perducta erat, a minias conveniente Nam, O propinqui obitur respondit Desiderio S. Doctor opus. 33. me redisdit ater matura suspectam: mors exim Iiυς aliis sit incerua proculdubio tamen seniba e pruiηqua qui verba sub exitum vitae constitutum Damianum supponunt neque vero credibile est, Sanctum virum potuisse anno ro6 et gravioris aetatis, tu gi itineris incommoda in excusationem praetendere, eum postmodum ex aderchii sententia pag. 243. Legationem in Germaniam anno Io69. idem

Damianus intrepidus susceperit. Pori ne illud quidem Laderchio coneedam, quod pag.6ois affirmat, Damianum in hujus itineris propositio Ast Lapsus batis Desideri. t intoni, etiam eum, pericali Obedire non renui e precibus enim non Drqceptis acta res est, cum nulla esset Cassinensis Abbatis tu

PETRUM DAMIANI, ejusque Eremum aut O

122쪽

nasterium authoritas. Denique unde habere potuit Laderchius, quae posteriori capite s. Onam duosbi immediata capita in o tertio libro, atque etiam in ejus indice , sub eodem numero I. re censet enarrare aggreditur Proponit nempe. Qua inter Alexandrum, PETRUM DAMIA NI Osreditum a Germavie Legatione , cum ejusdem Epistola ad Alexandrum. Omnia prorsus aerea, mi solo Laderchii cerebro fundata Forsitan, inquit, ' te re quo illo PETRUS DAMIANI in t Lapsus Germanica Legatione eonstitutus haberat, inimicus 'φ' bomo terram Equbina eclesia, Hν quamdam sollia et dinem sibi a Summi Pontificias commissem crς , lapsu, bis ' adbibit p. duum Apostolica autboritate , 3. commoverat, O couιurbaverat, idcire Pepres , qui adbae migila Oerat, ct non fuerat perfodi domum itium, quam Uodimerat, accessit ad Alexandrum , rat- mensque, ut Iacob eam iurgis exquisimit eum, quam ob culpam suam εο quod peccatum suum Ac exar- Aser in se in non plane forsitan illud arbitrariumpAn non illa Apostolica autboritas per dolis adbibita gratis omnin conficta Porro epistola 4. lib. c. cui Laderchius innititur , non ' post Germanicam GL Θωβvol. Io64 a Damiano scripta ad Alexandrum videtur, postquam e Gallis reduxistiensem Comitatum sibi a Pontifice ereptum reperi: quod utique ante Mantuanum Concilium evenisse aderisebius ipse pag. 148. primi tomi affrmaverat nec aliud respicere possunt graves illae in Alexandrum

123쪽

quaereta, quam ejusmodi Comitatum, ob suppositas Ecclesiae Eugubinae turbationes ibi ereptum, id enim prim se grumore talisse significat S. Doctor

sequenti epist. is licet, primo illo motu sedato, se postmodum gavisum narret, ob conceptam deinponendi Episcopalis oneris spem , adebat marorem jam Amulare non posset. Quod si post annum Io69. scripta fuisset epistola illa 4 non ibi de Eugubina Ecclesia diceret Damianus : .a mibi dudum amestris decessoribus est commus ' Sed indicaret per novennium sub eodem Alexandro Pontifice, aeque ae sub ejus decetaribus, a se per suos discipulos, ac preserima Rodulphum nuper mortuum, recte admirustratam, unde subsequuts culpam turbationis a se longe evidentius amolia et ur. Sed apud Ughellum Ecclesiae illius Eugubinae Episcoporum Syllabus attendatur constabit, sub annum Iosa. illi praefuisse Mai nardum, cujus tempore turbata omnia ejusdem Ecclesi se jura, ac praedia distracta, conquaeritur Damianus Epist.8 lib. . Ergo sub illud tempus scripta fuit ad lexandrum Epist. r4. Lb. t. quae turbationis hujus mentionem ingerit, nec alias post Germanica in Legationem turbas subortas cum Laderchi fingere debemus. R. Prolixior, quam expectaveram evasit nostra collatio. Nunc quando istoricam Laderchiani operis partem , quae ad Medium usque hujus secundi tota se exporrigit exhausisti , mensam ad prandium instaurari jubebo, quod tibi mecum noule commune volo , nec enim ad Moecenatem redire Iardior hora permittit. S. Ut

124쪽

s. Ut iubes tonsistam veloci tamen nuncio Maeis cenas monendus est , ne me ad usque solis occasum expectet. Interim, dum mensa instruitur , tertium tomum per otium evolvere licebit , si quid praete. rea ad historiam pertinens nostra mihi censuram effugerit En pag. Io I. ut in Dica cum Franchum miniae invehitur Laderchius, quod scripserit, Petrum Mediabarbam fuiste illum Episcopum Florentinum , quem PETRUS DAMIANI opula. io ad

Ale Xandrum II narrat a se correptum ob ludum scae thorum , praeferendam enim contendit ghelli

sententiam , quod is Florentinus Episcopus esset Gerardus, qui mox Nicola II. nomine Ponti tficatum gessit. At qui ejusmodi piseopum adhuc γ' Viventem supponit Damianus, ubi ait quod bi is merirabili Florentina sedis Episcopo contigerit narro ;& infra usu ille, iat mitis est uim . e. Si autem de Gerardo , seu Nicola II intellexisset , utique de more scribere debuerat , sod ibi de menerabili Fuνantia olim sedi Ucopo contigeri narro, aut etiam sit imum personae statum indicando de -- uerasili Romana Sedι Antistite praedecessore tac: pariter : tunc ille, a misi eras atami , scripsisset. Quare cum nullus pol Gerardum, seu Nicolaum

II. assignabilis sit Florentinus Episeopus , qui sub

initium Pontificatus Alexndri II viveret, praete t. Mediabarbam , optimo sane argumento quod frustra in insulse Laderchius irridens ait: stes hae ad visa Messa Io vntina ultri praβις post Gerarduis .isquis, nisi Mediaba ba , ergo Mediabarba Mymas frica Santo car υ, ω . . scacclarum

125쪽

Ex illo antecedenth aanam es ista consequentia .nimirum malarum ipse dumtaxat consequentiarum ferax , in hujus bonae consequentiae claritate discernenda caligato intulit Franchus, hunc ipsum Epiccopum illum fuisse, quem ob ludum scaechorum

a se reprehensum praefato loco Damianus commeis morat. Rursus ad paginam 6'. en ut inanem op ram cum Baronio ludit aderchius narrationem Damiani opusc. 34. cap. s. relatam de S. Severino

Coloniensi Episcopo ades Peregrinin , qui post

Lapsus septingentos annos illi successit , transferre satagens , enim uero quod ait , S. Severinum longo ante Damianum tempore praemortuum, nemo ibit inficias: at neque Damianus asserit, Historiam illam aevo suo contigisse, tantum narrat, quod ex Adralisco remetens Abbate didicerat, idemque inditam Iitteris esse, ipso referente, cognoverat. Qui autem nesciat, vetustissima potius faeta in alicujus regionis historiis notata reperiri, quam recentiaὸ Sed& in clausula illa narrationis Damiani Clariam inquit, Cotinie s Ecclesiae madum flaminis trauinat , ecce A. Semerinus ejusdem Ecclesia ver Episcopus aquibus babenas apprebendis,particula uaper non ad Damiani aetatem, sed ad tempus illius Clerici referenda est, ut sensus sit, illi apparuisse Episcopum pauibante praemortuum, quam hoc factum contingeret; non pauid ante, quam id Damiano narraretur, viventem unde nulla necessitas est hujus permutationis arbitrari e fictae, ut idem Baronius in notis ad Martyrolog Roman die XXIII. Octob. tandem

agnovit , indeque etiam confirmatur, quia Episcopum

126쪽

pum illum Sanctitate celebrem Damianus indicat, quod non de Peregrino, sed de Severino dumtaxat. accipi potest. Bilem porro movet, quod pag. 334. de Sanctis P. P. Athanasio, Hilario, Ηjeronymo, La- derchius asserit, ' ab ipsis nempe ut a Laban Ia- posco, deceptum fuisse in casu Liberii Damianum, ''qui illos sic redarguere possici quid est hoc quodDeere molassi Nonne pro Raebe semieti' aure im-

ρο basis ibit Quos etiam infra ' cum reprobo i Lapsu,

Esau comparat, Damianum in hoc facto, cum Ο- η.ce Iacob, manus Esau praetendisse scribens , quia eius pilosa manus militudinem forum exprimunt. Jam in pag.4so quantus est error Laderchii, qui Joannem vitae PETRI DAMIANI Scriptorem eundem esse tradit ' cum Sancto Ioanne Laudensi pla Eugubino Episcopo, ejusdemque Petri discipulo ' R. Eumdem fuisse nec ipse dubites, nec video, aut Henschenium ad diem XXII. Februar in commentario praevio ad vitam PETRI DAMIANI num. xo aut Pagium ad annum ora num .6.

alterum ab altero distinguere. Quid igitur hie peccavit Laderchius Verum illata sunt prima fercula En jusculum, pernam minutal, subalbidamque frixuram jucunda snt ad mensam colloquia. Jam accumbamus. S. Possumus ad frixuram 'ne Ladere hianas ineptias prosequi; sed ut ad propositum respondeam: Hen schenium in tot Sanctorum vitis colligendis, expendendis occupatum, haud miror,

quod indiligentius scriptorem vitae PETRIDAMIANI distinguendo hiae homo mi sesel

127쪽

I erit , Ne Pagio tam vastum Historiae EceIesastieae

pelagus trananti in citra ullum examen Hen scheiam hae, re adhaerenti, lux major affulserit. Nostrum ver Historia graphum , qui id unum in se negotii susceperat, ut exactinam simul, ωam. plissima Damiani gesta nobis proponeret, quis afaedissimo lapsu excusabit, quod ne primum quidem ejus vitae scriptorem satis agnoverit,in cum aequivoco Sancti viri Altitnno gratis confuderit ΘΑ tam frequemibus quo antea sparserat, historicis erroribus , aequum erat, ut majusculo aliquo coronidem Laderchius imponeret. R. Tu vero quo criterio utrumque Ioannem discernis Positivis enim argumentis confirmandae ejus assertio, qui duplicem personam esse contendat, non ejus, qui unam , eamdemque supponat ubi praesertim de nominis , proselsonis, aetemporis convenientia limael. In scholis aeque, ac in soris nemo non adorium te pronunciabit, cum fortior nostrae parti quam tuae faveat praesumptio. s. Haud male causidicum agis. Tu igitur fercula thte , N pocula Historiographi nostri imprudentiae, e jurisprudentiae N incipiis, patrucinari perge ego ex storiae λntibus ejus asserti falsi. ratem sic redarguo. Quo tempore censes Damiani vitam ab Ioanne ejus discipulo seriptam R. Post annum to8o. quidem in ultimo scriptionis illius paragrapho Damiam apparitio mense Augusti hojus anni facta describitur, quam Laderchius pag. 261.lom. II recitat, neque Henschetjo adhaerere videtur, qui totum illum s longe post, appendicu

128쪽

loco , adjectum ab alio scriptoresuisse arbitratur, se ejusde Oanius nomine in margine adscripto recen .

set.

S. Bene est Monachus erat Ioannes iste D miani discipulus, cum haec scriberet, a jam Epis.copalibus Infulis decoratus R. Monachum fuisse non dubito, quippe ex obedientia Liprandi Prioris iniunctum sbi scribem di onus in Proemio fatetur. S. Rursus, quo anno in Episcopum Eugubinum Joannen hunc electum credis R. Historiographus noster pag. so tom.III ex Ferrario refert Ioannem anno ios Cathedram illam ascendisse, . ra. Non Monachus igitur, sed Episcopus erat

Pol annum ci8 Joannes, cum Damiani vitam

describeret , neque illam ex obedientia suo Priori debita exararam fateri poterat. R. Ne circumueniri. At forte cum Hensthenio appendicem illam long post adjectam dicere pos- surmas , cum ante annum oro scriptionem suam Ioannes jam absoluisset. S. Hoc Hens clienti cautelam probat, sed istanc nostri socordiam non tegit, qui Win his caecumen secum ipse cohaerenter non sensit. At alia rursus t contradictio tibi eluctabilis sese of l L psus fece ex huiusmet Authoris verbis pag. 164 tom.II '' ubi post rescriptam ex Joanne discipulo funeris Damiani narratisnem , haec subdit Huc quebannes disci'us, qui ab remitis, O Monachis Cou

129쪽

is Priorem elictasDit; nam cat Sancto Patri ATRO DAMMNI in sanctitate, O sapientia οπμmilis erat, ita ei Prioratu succederet. Si igitur Ioannes Laudensis de hoc enim id accipiendum puto statim ab obitu ETRI DAMIANI Prioratum suncepit, quomodo potest cum Ioanne ejus vitae scriptore confundi, qui Monachum se prodit sub Prioris Liprandi obedientia constitutum R. Dissiellem esse video Historias scribendi pr vine jam ac ne es an quis Damiani vitam cum tot P tisicum, Principum Episcoporum, aliorumque itorum illustriis factis connexam , inoffenso pede, sibi percurrendam confideret , quam vis eruditis notationibus tuis, quae huic Historiae reformandae satis utiles esse poterunt, instructus esset Dandum itaque est aliquid peris diffeu tati, atque ellcusandus, non irridendus Laderchius, si minus seliciter e tot Labyrintheis ambagibus se extricavit. Id enixius rogantem audi scriptorem nostrum in fine Praefationis. Ne siue ergo faciat miserationes suas a me quisquis libellum bane legere dignabitur sed confiderans me tam imparem operi

indulgere dignetur erroribus meis.

S. Quis illum adeo impotentem , ac nervis omnibus ad onus hoc ferendum necessariis destitutum, huic operi manus admovere coegit Expecto, ut Ecclesiasticos etiam annales perficiendos sibi arro. get, ac postquam omnem Historiae veritatem sus-ueque verterit, modesta veniae postulatione Lectores demulcere nitatur. Ante operis aggrelsonem, explorandum est quid serre recusent,

Dissilia πιν

130쪽

quid valeant humeri. Nisi se quis ad historiam

natum sentiat, ne soturbae eruditorum immiscere praesumat.

R. id si ruriant digiti, nec calamus citiari velit. S. Homiliae, regationes, Responsoria Biblici centones scribantur quidvis aliud praeter Historias R. Monebo hominem minime malum, ut studia sua ad eum dirigat scopum, in quem sui nervi colliment. Interim vini cyatho proluenda labra,

ne quid ex tam longa censura. 'cis contraxerint S. Pene fauces aruerant. Et tibi mi Rumne,inamst Laderchio, proficiat Symposii nostri j cunditas. Ut me Apiana haec vina delectanti R. At parcior futura mihi est hoc anno generis hujus vindemia. S. Quamlibet parum collegeris, fac diligenter

eustodias qua de re opportunum aderint mo nitum est attendendum in pag. 248. tomI. ubi post refutatos Auctores, qui Damiani Inititutiones ad vetustiora tempora trahebant, sic conesudata Nemo

mittat minam nomum in utres meteret, alfo qu uisum

p ntur utres, O minam essundetur, O utra peribηπτοῦ sed minum novum in utres notos mittat. ambo ouin

se abuntur. An magis apposite loqui poterat Hiastoriographus noster ρR. Dimitte Laderchium , cujus tria haec tam insulsa volumina mihi mensam in sarciunt, toti indemque potius patinis locum cedent Leporem, perdices, lavem phasiacam, famulus inferat: nos interim regi magno assurgamus, cujus ac Regiae Domus felicitati, hoc cratere litandum est: S.Chri-