Sejani, et Ruffini Dialogus de Laderchiana historia S. Petri Damiani

81쪽

rorum , ipsorumque summorum Pontificum Leonis,& Gregorii Sanctitates, nisi ad infirmandam eorum auctoritatem pro validitate Ordinum, aliorumque Sacramentorum , que Simoniaci Episcopi contulissent P Et si vero ineunde etiam inter TheuZonem, ejusque Abbatem concordis mentio ibidem occurrat , he nonnisi tanquam accetarium colloquii illius argumentum assumitur , ut citra contentinis ne de re omnibus notissima Theugonem Damianus conveniret ait enim : Cum e ct alia pura

in sermocinationis decursu impudenter effluerent die. ad tuti portas sinum applicare suduimus, dum de baritate , in qua nulla questis etridebatur, adorti sumus, quippe erat inter te, 9 Abbatem tui Mnasterii non frauda Amastar Sed quod rem extra dubium ponit , est Theuetonis audacia , qua Damianum a suo colloquio δε contubernio repulit , ut paulo post atrat ibidem S. Doctor Tandem per semicin-tias correpti , misenιer excludimur pr damnatis foribus familiare colloquium ulterius non meremur Quam temeritatem recolit , eidemque alludit in

Epist ad Cives Florentino , qu opusculum O. complet tota aderchii conseimone circa

hanc Sim niacorum nut versiam versatur , dum

uit et alia sic habet cap. 4. Nos ira missuma , qui eorum indigni iudicamur alloquio , qui eorum sociale

contabernium non meremur. Quodis ipse Laderchius fassus erat paulo supra pag. o. io tomi a Iubae enim Legatione , . qua me pseudomonachorum mulpes foeteas asaerunt , me Sanctoram Maacboriam

82쪽

mluere erIli nidum 9 Petrus Damiani e contra non babat abi aput suum reclinaret. Id enim constat

nonnisi in Theuetonis negotio contigisse. R. Egregie hac in re Baronium vindicasti , sed

evidenti calculo ejus auctoritatem ferme prostra. vii Laderchius lib. I. cap. I. num. 4. in pag. 6.to m. r. Nec enim probat quod Baronius asserit, Petrum talis su anno 66. mortuum , vel anno salutis io o6. natum , sed potius ' natum Ioo . t 3psu . mortuum vero aetatis su ' anno et s. Cum enim'; L, νω, Damianus asserat, se post mortuum Othonem III. 1 f. qui mense Ianuario anni et Ooz. objerato emolatomis plane quinqaennio , in lucem editum in consentiat Baronius , Petrum exeunte Februario an ἀ tori obiis , necessi est nativitatem Damiani in annum Ioo . incidi se s. annos agentem eundem in Celum migrasse. S. O exactum calculatorem Si a Ianuario mense annicio or quo obiit Otho III vix quinquenmum, a Damiano opusculo I. assertum , computemus ad finem anni too6 calculus perveniat oportet, vel ad summum ad initium Ianuarii anni oo . alias si praedictum Ianuarium anni roo . pretergrediamur,

ultra quιnquennium, non vix quinquenium computabimus ab Othonis obitu L. Natus igitur est Petrus

Damiani vel circa finem anni Ioo6., ut Baronius tradit, vel sub initium Januarii anni ioo . inare anno io 2. Mense Januario jam s. annos compleverat, adeoque sub finem sequentis Februarii sexagesimum sextum aetatis annum jam sere a bimes-

83쪽

tri ingressus , e vivis sublatus est Restituendus ergo Baronii calculus, Laderchianis argutiis confutatis.

R. Completos , atque rotundos annos aderchius enumerat, neque has minutias admodum curat Solida semper sectatur , atque in lucemmiani historiam sunt pretermissa. Notast ne, quam exacte detinierit numerum fratrum S. Doctoris, quem nullus Historicorum hactenus prodiderat S. Nimirum ' ubi duos fuisse enunciat,4 statim

tres enumerat.

R. Immo duos tantum pro certo statuit, suoque nomine indigitat Damianum,d Marinum . En La- derchii verba lib. i. sub initium cap. 2. Pag 9. Hoc eertum uobis inuoluit, duos nempe rarres habuisse, Damianum videlicet, ct artuum , quorum ipsemet memini lib. r. vj t . ad Desiderium Abbatem Cis. nen. Ubi vero tertium recenset S. Sequenti cap. a. num. 3. pag. I9 ubi ex Joanne Vitae PETRI DAMIANI Scriptore narrat, eundem Petrum alterius fratris curae post mortem Parentum relictum , a quo, ab ejus uxore tam male habitus est, ut porcorum cibariis addictus, nuduiaque, incultus , ac sub immani frequentium verberum pondere gemens puellus acuerit . Hic enimvero tam durus,in crudelis in proprium Sanguinem frater neque Damianus ille Archiprqsbyter eis potuit, qui Ravennam reversus Petrum ab immani illa servitute exemptum studiis applicare curavit

84쪽

nec Marimis ille inter Reliaiosos Avellanensis Monasterii Conversos Sanctimonia, ac pietate Celeb Cis, quem nunquam Xoratum fuisse conflat, eoque mi.

nus tam fero in atroci in fratrem genio abreptum . sed miti potius animo, bovesis moribas praedatum, ut Ioannes idem testatur R. Nimis minute res istas persequeris Auctor noster ab his se maxime alienum probat in Praefatione ad Lectorem , ubi ait Stultas genealogiarum quasio ne devitare conabor sunt enim juxta Apostolum inutiles, mani; omputationes enim geηerationum Iustii faciebant, O in e se iactabas cte. Et infra recentiores criti eos suggillare videtur inquiens : Et flebo nostro tempore, plerumque accidit, ut consperse undique bisjusmodi inutilibus quaesionibus sint Sanctorumhissoria ei, ct meritas, qua paulisper aliquata illuce fcebat, obnubitetur , nee tamen ad meriι apis cognitionem quotidie tali pacto laborantes pervenire posse coguoseausu ; nam nostrum ui plurimkm non es nosse empora me momenta, qua Pater posuit in sua potesate , adnibilum plerismque utile es scis quasdo aliqui Dei amo, cum susciarscire quod factum est, suis uim labore consumuntar, qu minurissimam rerum, emporum , ct forum memoriam revocare conantur uoram, de

quibus dictum est , πὸd perii memoria eorum cum δε-

S. Insulsum caput De impiis Cpeccatoribus hoc scriptum est, neque ad Sanctorum historias referendum , de quibus potius ait Propheta, in c-mria Mema erit justas Psal. m. Momenta verbo

quae

85쪽

quae Pater posuit in sua potestate, ad sui urum tempus, non ad praeteritum referuntur. Caeterum ejus doctrina stante, cur tantas Author hic turbas movet, ut capite t. lib. t. annum nativitatis,in mortis Petri Damiani statuat in an senex objerit, nec ne decernat, verbis etiam Damiani suam canitiem testantis ad simplicem praetextum Sancto Viro minus conveniem tem transsatis cibi pag. . W8. Verisimiliter censere debemus , hominem , qui omnem movere lapidem conissa verat, ut se negotir abdicaret, contemplationis, t Laphus quietis amore ' qualemcumque pratextum arripuisse,

ne a se proposito dimoveretur , se talem adhibuissera

nesam, incredibilem exensationem , ne denuὸ secuti euris implicaretur 7 Cur lib. g. p. s. de anno scriptae ad Theuronem epistolae adeo disceptavit Cur adversus Baronium , Bellarminum, Bonam Cardinales, adversus Durandum, upinium AE id acum Franchum, aliosque scriptores tam acriter insurgit de rebus levissimis longas in importunas m litiga tiones immiscens ΘR. Se ipsum de hoc in eadem Praefatione Auctor excusat, ex animo subdens : Et tuboe forsitan in insipientia mea nimis audeo, ego, dum a peritissimoram mirorum sententiis , suppriat senibus recedere multoties prasum . Sed ' pareant, rogo , ori meo eruditissimi homines, , quod Deus purificavit, commune non dicam,

si quod is dixeraur, aliter sentiam si quod ipsi opinata

sunt, aliter quami interpretari conminear . Eee enim meritatem dilexi licet lucerta, ct occulta sapiensia Domini man sata non ut ibi, tamen per ea,

86쪽

qua facta 'nil is forsitan innotescere M posuerant Palite ea quam ipsi , intellectico pexi quae miri, O audivi , tacere non potui. S Quis ergo decernat, quousque in supputationibus, & genelaogiis , superfluus,in stultus labor. resultet , quousque ver lit tolerabilis,4 commen dandus, vel ab ipso Deo purificationem accipere

mereatur.

R. De spiritualibus potius, quam de carnalibus genealogiis videtur Auctor noster suisse sollicitus , unde anxius inquirit lib. I. cap. . Quodnam Insitutam amplexus fuerit PETRUS DAMIANI : videlicet, an S. Augustini, an S. Benedicti regulae nomen dederit. Et cap. sequenti, postquam non fuisse Cano- .nicum Regularem adversus plurimos Auctores conclusit, idque consessione ipsius Gabrielis ennotti Canonici Regularis nam ex eadem, inquit, agaseianorum,st canonicorum Regularium terra meritas orta es

Hine PETRI DAMIANI a Petro de Honestis Potatuens discrimen , exscriptis ejusdem Pennotti verbis, dei onstrat, mox num.4. Ne canonicis Regalaribus tantum sit tribalatio, aliis ver remis , contra eundem Pennotium, Iacobilium, qui PETRUM DAMIANI Camaldulensem scripserant, alio ueCamaldulenses scriptores, hunc S. Doctorem ibi vindicantes, fusius ostendit, PETRUM DAMIAE. NUM ex ordine quidem S. Beuedicti remitam Disse, ' non tamen Camalissensem, sed Congregatio ' Lapsus a is Fontis Atellant. 13. S. Quas verti haec duo plurimum distenti An.

87쪽

non patiet Avellanita Camaldulensium speciem esse, ut noster Dupinius in Bibliot sec. XI. anifnradvertit, certe utrosque non dissimilem isti tutum sectatos , quo S. Romua Idus proposuit Eremticam vitam restaurans, ad Benedictinae regu-he scita componens Nodum in scyrpo quaerit hic Auctor, aut in Camaldulensium nomine contentiosius ludit meram logo machiam excitans, ubi de re satis constat, remiticam nempe vivendi rationem juxta D,Rom ualdi normam iis in locis, quae Damianus frequentius incoluit, viguis

R. Non clamoribus, sed rationibus agendum est. Certe excidentitate Regulae Benedictinae, quae omnibus Monachorum Congregationibus communis est, list Avellanensis, WCamaldulensis familiae imitas probari non potest , ut Author noster pag. 6. num . . Ostendis sed neque ex identitate Constitutionum, ut num sequ. Laderchius evin. cit Avellanitae quidem proprias Institutiones a PETRO DAMIANI acceperunt, cum nullas Romualdo amat dulensibus praescriptas sciamus. S. Hoc perindhest, ac si vellanitas, qui E-ΤRUM DAMIANI praecesserant, utpote sine scriptis legibus viventes, ab Avellanitis, qui scriptas deinde Petri Constitutiones accepere seiungeret, Successu temporum res subinde variantur, quae traditionibus solis aliquandiu contentae Solitariorum Congregationes ViΣere, Postmodum suas. Constitutiones scriptis trader sategerunt, easque pro

88쪽

pro temportua, clo eorum arietate immyarunt. Reponent itaque tamaldulens tk unitatem ingiti is dumtaga esse attendendam, ut a pio, erucRI. loque Viro P. Laurentio Dure quondam intellexi'. eum in Eremo Vallis des illum, de .ha controversii collaquuturus, aliquando et otium comvenissem qui, addebat, in PETRO DAMIANO sibi vendicando non id praetendere maldulentes, ut sacre Camaldulensis Erem ineola S.Doctor credatur, sed quod in ignobiis vixerit is ita vero,allegabat rubi eadem S. Romalai. disciplina. vigebat si, aliis sorte Cevistitutionibus proposita esset, ut pauim in variis ejusdem ordinis Congregationibus Aontingit , ejusque rei non spernenda sane documenta in medium

. R., Uno ictu omnia ferme praeoccupasti, reum praecipuam Laderchius in hac Conititutionum diversitate vim faciat: nec tamen illi lassicit, Damianum in D. Romualdi Caenobiis vixisse , aut eos habuisse discipulos qui solitudines ab eodem Ro- mualdo institutas incolerent. Audi objectum hoc proponentem, ac reiicientem num. 13. pag. IO. Dices e Minualdum oremam Sitria θηdasse in quariinceps fuit --cus vis mi Damiasi Ueipa tiis , s. Constitutionibar ergo Romussin, utpoς ἈσErem ab Oe fundata se negatur consequens ex supra allatis, quὸ inoinualdus Consitutiones non deis dis, sed tacente i ingua pradιcante misi, δε-

89쪽

S. Egregium Dialecticum , qui consequens eum

essequent a confundit Sed praeclarum ejus raticia cinium attendamus quia Romualdus Constitutiones non scripsit, ideo Sitriae Eremus,4 Dominicus

Loricatus mPETRUS DAMIANI ejus magistet ad ordinem Romualdi non pertinent. Quae porro Eremi, quae Monasteria, ad illum spectabunt, cum nusquam institutiones suas scriptis tradideriti Nulla futura erit ejus religio, nulli ipsius discipuli,

nulli Camaldulenses appellandi. R. Discernendum est inter loca, quae Romualdi disciplinam receperunt, ut num. I . pag. II docet

hic Auctor, nec enim omnia loca, in quibu Ro- mualdus vixerat, ejus Ordinis fuisse censenda sunt, ut exemplo Classensis taenobii demonstrat, quod licet S. Viri habitatione, & regimine saerit eo secratum, anno tantum tr38. Camaldulensi' O dini accessisse legitur. S. Eremo Camaldulens tune copulatum fuisse illustre illud Caenobium fateor ut alia subinde; Datque in his ipsum vellanae Momasterium J milem unionem seri etiam subiisse Augustinus Florentinus in suis historiis declarat Sed id non probat ex uno in alium ordinem, mutat ei observanti disciplina, fuisse transsatam . A La- derchio fortassis imposuit, quod Oidinis, α n- gregationis discrimen non satis agnoverit, vel attenderit.

R. Non potuit id ignorare, qui pag.8 . hujusi me tom.I. Arnoldum vion ea de re caecutientem

90쪽

S. Verba Arnoldi pag. praeeed ab ipso relata haec fuerant Aliud est Monoebum esse alica, Oredinis , quod dimestatem Habitus includit, ri alia Monactam alicujus Congregatiovis, qui jasdem quipdem Habitus, ct Ordinis censentur cum eateris, iis ferunt ramen Congregatione, me πι- Patraa me atione alterius disseremia . Ubi patet, Arnoldum non asseruisse, quod illi Laderchius appingit nempe quod Hersitas babit/ν inferat ordinis ditem sit sed potius e converso, quod diversitas ordinis nesarit Habitus rimestarem, umores.- ι non rnctuari diversitas Contregationis. En ut invertuntur 2 Laderchio Scriptorum verba ut ex iis cavillandi materiam delibet. R A proposito ne digrediamum ex ipso enim Dominaci oricati facto non aliud deduci contendit Laderchius pag. set num. s. nisi quis olimsDO--inicus Jonte Camiadalenses fuerit; nam eum si Peintra subdidit non semper in E emo Sitria misit.

S. Suffcit ibi aliquandiu vixisse, ut cum ejus I, m ἶς' ,'Qnqugstus est apud PETRUM

DAMIANUM de improborum hominum vexationibus suae Eremo latis, ut constat ex Damiani

Epist.