Antiquitates selectae septentrionales et celticae : quibus plurima loca conciliorum et capitularium explanantur, dogmata theologiae ethnicae Celtarum gentiumque septentrionalium cum moribus et institutis maiorum nostrorum circa idola, aras, oracula,

발행: 1720년

분량: 665페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

241쪽

De Hereule Aventis. Annal. Boi lib. a. cast. I. Alemannico. Begerus in Iraesarιro Palatino pag. 16. 1eq. statuam aeream antiquitatis venei andae memorat in Electorali cimeliarchio altervatam, quam Alemannum eXhibere, Deum Germanorum, a Maximiliano L Im peratore in pago Alina prope Constantiam uiano ISO7 repertum, inscriptio sequens veteris membranae,quae juxta asservatur, prodit:

Die Teuscheten iren main hambi durchimich, Von grossen Streiten der mathen dichversich, Alamanna Teuschgland nent sch,

mich. quae uti nullis scriptorum fide dignorum testimoniis nituntur, ita facile refutantur Vero nominis Alemannorum etymo. Simulacrum praeterea Begero l. c. adductum, non alium quam Mercurium refert Romanorum, quod pileus indicat, non obscuris alarum vestigiis, indicia insuper caducei in inferiore ejus parte, & manus eo situ, qui Mercurii solet esse. naarsupium & caduceum gellantiε.

242쪽

vocum originibus a) fingunt,nullo fere

negotio in eorum partes pertrahemur, qui fabularum semniis magis delectan-tUr, quam genuinis ac rationi consenis Historiae momentis. Verum enimUero qui aequo animo veterum commenta de Hercule suo pensitaverit, facile deprehendet, Romanos & Graecos, quidquid unquam insigne ac magnificum bellicae ivirtutis proditum fuit, ad Herculem su- Um retulisse, ac pene non tam Unicum heroem, sed omnes fere robore aC egregiis facinoribus inclytos hoc indigitasse Cognomine. Inde profecto est, quod Varro quadraginta tres Hercules nomi- nat, & Cicero lib. 3. de natur. Deorum sex lagnoscit Romanis imprimis solenne erat ldevictarum gentium numina cum suis Commiscere; vel quia quidquid ubique Deorum erat a gente orbiS pene terrarum victrice coli vellent videri, unde lperegrina etiam sacra Romae plane inter

dicta

a) EriScul, terrarum Protector, qtuasi Hercules. Adrianus Scrieck Orig. Celtic. lib. I. p. 24. Horkulier, Heriuger, Here eri Hemaderi helli sive exercitus dux, cujusmodi verborum i ilusus plures exhibet Olaus Rudbeck. Tom. L l lc. 33. P. 743 seqq.

243쪽

dicta erant; vel quia levissimis indiciis decepti revera sua numina sibi cernere videbantur; vel denique quia lubenti

animo sua interpretatione subvenie hant, ut in Communionem sacrorum venirent cum populis armis subadtis, quos eo facilius hac ratione jugum Romanorum admissuros eXistimabant, probe gnari, quantam vim in vulgi animis habeat Religio. Quare mirum Videbitur nemini, a Romanis Scriptoribus Numina Vulcani, Mercurii, Martis, fidis, Castoris & Pollucis aliorumque tribui Germanis, quibus illa ne nomine quidemi innotuerant ante. Idem fuit fatum herois, quem Germani ob fortia facinora divinis madtaverant honoribus, nunc quidem ignoto nobis nomine, nisi idem fuerit ac laus vel Ogomun aut Hermion antiquissimus, quem Romani solenni Herculis nomine postmodum compellarunt. Neque scrupulum movere de-hent Castra Herculis inter septem oppida

ad Rhenum memorata, quorum moenia

disjecta veloci opere refecit Julianus

Caesar apud Ammian. Marcellin. lib.18. cap.2.

quaeque eo loco stetisse videntur, ubi

hodieque haud ignobile oppidum Guel

244쪽

Gueldriae ditionis insertum Ducatui Juliacenti, versus Ruram fluvium. Constat enim illa a Romanis demum condita, qui Romana etiam nomina noviter exstructis castellis imponere solebant. S 'Da autem Herculi sacra, de qua Tacitus Anna lib. 2. cap. I 2. agit, non aliter quam Romana interpretatione intelligenda est, de qua modo diximus. Idem statuendum de Campo Herculis lapideo in Gallia Narbonensi, de quo Pomp. Mela lib. 2.

cap scribit: Alioquin litus 9 lapideus ut

9 eampus , in quo Herculem contra ALbsenem ς Bergiona, Neptuni liberos, dimicantem, cum tela defecissent, ab invocato Jove aiistum imbre lapidum ferunt. Credas pluisse, adeo multi passim N late jacent. Cons. Straboli, 4. p. m. 276. seq. Plin. Hist. Nat. lib. 3. cap. 4-2uara ne g- Herculem igitur un- Romani quam in terris nostris fuisse

Herculis eo- negamuS, RomanoS autem, iamno ro cum relatum accepissent, eX-

regionibus sub Arcto

servarent inclyti Herois, novas finxissea Her

245쪽

Herculis columnas plane persuasi su- .mus, praesertim cum obscura atque incertissima sint, quae ipsorum Scriptores de Gaditanis illius Herois columnis literis prodiderunt. Vid. Diodor. SicuLP. m. 226. Pompon. Mela de Atu orbis lib. I. cap. s. lib. 3 C. 6. Solin. cap. 2 4. Alii enim

freti claustra intelligunt, alii Gades, alii etiam quidpiam ultra Gades situm. Nonnulli pro columnis habent Calpen &Abilam alii insulas exiguas utrique monti propinquas; alii columnas volunt aerea S octo cubitorum, quae Gadibus erant in Herculis delubro. vide Strabo-mem lib. 3. p. m. 23 8. seq. De iis tamen monumentis Tacitus intelligi non debet, quae in Drenthiae tractu & Frisia cernuntur, haec enim Drusus Germanicus terrestri itinere potuisset adire, neque Oceanus obstitisset inquirenti. In eum autem errorem eo facilius Romani deducebantur, quod talia de Gaditani sive Ρhoenicii Herculis columnis memorari sciebant, quae a nostris monumentis parum abhorrent. Apud Strabonem enim lib. 3 pag. 2Oa. quidam de fano Herculis ad occidentem sito mentionem faciens, neque aram ibi esse ait,neque ullius Deorum;

246쪽

.runa; sed lapides multis in locis ternos aut quaternos compositos. Fas ibi non esse sacri ficare, neque noctu eum locum adire , quod

ferant eum nocturno tempore a Diis teneri.

Nisi forte quis putet ad Tacitum famam pervenisse rupis excelis in mari Septentrionali sub Norvagia, multa religione sacrae, ad quam Ubi perventum fuerit, tyrones, quibus mare illud navigatum non est, statis ceremoniis & marina lustratione inaugurantur. Ea hodieque mutilata voce, Ut nonnullis videtur, vel ab Hercule vel a columna Col nautis audit. Verum posthabita Romana deno ruinatione Rosium & Xosi veteribus petram significaste vel ex sola Gothrici &Ros Historia cap. i. elucet & Arae multiscit

sched. de blandia cap. 3. P. I9. Ut taceam, a

S. Nicolai nomine illam syllabam, ut in alia insula Germanici maris exemplum habemus, pene fluctibus jam absorpta, posse esse superstitem.

De Hercule

Sarano. Heroe ob fortia gesta in Deorum numerum relato& a Septentrionalibus monumento sepulchrali culto intelligendae sunt inscriptiones, quae tarculem Saxanum referunt. Emi-

247쪽

Eminet inter eas, quam in agro Clivensi inventam Lectori hic communicamus

ex collectione a Serenissimi Principis Naubvii, Johannis Mauritii:

HERCULI SAXA No. SACRUΜC. SULPICIUS MATURUS LEG. XXII.

De monu- Q Tot inter Heroes, qui felici comentis GL natu armorum strepitum cum vensibus. literarum amore conjunXere, primum fere nominare non veremur hunc Johannem Mauritium, cujus belli facinora Historicorum volumina edisserunt, amorem autem erga Musas ipse aeterno opere monumentisque nunquam interituris testatuin fecit posteritati. Eximia scilicet veterum monumenta sunt, meliorique, quam qua gaudent cura dignissima, quae ab interitu ejus

auspiciis vindicata & in agro Clivensi Ber-fendat prope CEviam urbem ) circum ipsius

rincipis monumentum sepulchriale, quod exemplo rarissimo eodem loco sibi vivus exstruxerat, disposita Archimedis hujus Teutonici in literas merita declarant. Debemus accuratam illorum delineationem Reverendissimo ac Docitiss. Joh. Xa sero, SS. Theol Mag. ct Ecclesiarum Clivensium Inspectori

248쪽

o) PRP. ET COMMILITONES LEG. EJUSDEΜ in I SUB EO SUNT

qui multa diligentia eadem ipse contulit re

nobiscum aliquot ante annoS communicavit.

a) Letionis XXII. Primipilus es commilito- nes dcc. haec lectio magis arridet, quam quae nuper mihi obvia fuit in Mensionis Altim igi Descriptione agri Batavi dc Frisii,qui habet LEG. XXII. PR. P. F. & interpretatur: LE- Gatus LEG. XXII. ΡRimigeniae, Piae, Felicis pag. 29. seq. Cuperus in Monumentis Antiquis lineaeitis pag. 228. linea prima legit SAX

SANTO, linea quarta MATVRVS 7. LEG. cum nota 7. significet Centurionem velli Centuriam) linea quinta PREF. ET. Quae livariantes lectiones parum momenti habent i lin nostra inscriptione, cum alioqui dolei lidum sit, temporis injuriam in multis lapi-Jlldum autoritatem reddidisse dubiam ubi de temporum rationibus imprimis aut Historiae ifide quaestio est. l

249쪽

N apud

e Culina alias est locus, in quo funerum & sacrorum epulae peragebantur. Cons. Phil a Turre Monumenta veteris Antii, edit. Rom. 3TOO. pag. 3O8. quod Festus etiam confirmat.

250쪽

P. XLIX n. 3: Legit atque

desertosit Smaius. Contulit Guaius. Ap-

SAXONO pro SAXANO habet

P. CXIV. quem sequitur Hubertus Gol zius in Thesauro rei sutiquariae, 0pcrum Tom. I. p. 8 Job. Baptista Suareet de Salazar in lIlibro Psis patico: GranderaGAntigVc ac dida Dista)cludad de Cadis, en CadizI6IO. Dasy IRI sec. Herculem Saxonum retinUIt,

a aut 1 secunda legit TROPHI

N V S & linea ultima: EuthmS.ser. peregrinantibus CUravit. 6. IV. Quanquam enim nomen inter Propria Germanis fuerit frequentatum, quod ostendit Catalogus eoruma ex vetustissimo Codice Monasterii d. Galli ordine Alphabetico descriptus Tomo II. prima Antiquitatum Alemamnicarum, quae ex Bibliotheca Μelchiotis

Saxa insuper Legatus quidam Antonii in bello Philippensii Romanis Autoribus memoretur; mallem tamen pro Appellativa Agenus Urbicus autem lib. I. de contro Versciorum ad Jul. frontivum culmas ImteΓpΓe titur loca subtu bana hiopum destinata funeribus. Zotegam legit Raderus, & refert ad , Marti an lib. LEUS. N

SEARCH

MENU NAVIGATION