장음표시 사용
261쪽
mirari subit Rudbeckium hujus fabulae nullam dare interpretationem,cum alioquin nulla figmentorum repagula sint, quae tion liberali Apolline & suo more
Odino confundit Edda alia- cturaque Septentrionalium Μο- Hercula Sm numenta. θQuidsi Saxanus Deus sit ac Odinus Saxonicus UUt e Germania arma coloniasque Saxonicas Sueciae intulit, cujus inde gloriae Sueci inventa fabula de Thorone vel potius I rugnere Saxano obtrectare conati sunt, ut majorem fidem conciliarent iis, quae jam diu de Suecia, vagina gentium antiquissima, jactare solent. Fuisse enim plures Odinos, vel Rodenos alio loco commodius ostendemus,& 0dinum Saxo-Ν s nicum
rid. Gargou Malahersitae Arcadia T. I. p. I8 .Lineae tertiae literae perobscurae: possunt enim legi Primilius, Primilvis, Pim Dud Primiavis. Nos addimus alium lapidem, quem anno 1713. descripsimus exstantem in atrio Bibliothecae praestantissimae, quae in Collegio Sociorum nominis Iesiti Briixellis magis custoditur, quam in ullos Usus convertitur, ab hominibus omnis fere literaturae e pertibus. confer Figuram XI.
262쪽
ab alio ejusdem nominis distincte discernit Abrenuntiatio Diaboli s professio
d eo forsacho allam diaboles vuercum end liuordum, thuna erende, Vuoden vel potius Thunare ende Vuoden) endSAXMOTE ende altim them unioldum, the hira genotas Ant. h. e. & ego renuntio omnibus Diaboli operibus & verbis, lucorum cultui, vel potius: Thoroni f. tonitru & Wodano& Saxonico Otino, & omnibus spiritibus malis, qui horum consortes sunt. Neque enim aliosquam Deos possumus interpretari , qui omnium aliorum spirituum malorum Consortes dicuntUr Verum unicuique liberum hic esto judi
C A P. IV. Saxa Salisburiensia non esse Monumentum
263쪽
que Britannorum neCaVit. tumsubmo-Quod quia haud adeo linge D Salisbu- a Salisburiensi agro accidisse
constat, quosdam induxit, ut moles saxeas Salisburienses monumentum sepulchrale eorum crediderint, nulla profecto probabili conjectura, ut ante nos demonstravit Iona, in libello supra allegato. Quod ut eo dilucidius appareat, juvabit legere locum ex Godo-fredi Monmuthensis lib. 7: Nec mora, statuta
die instante convenerunt omnes intra nomina
tam urbem Ambresburiam) de pace habenda colloquium inceperunt. Ut igitur horam proditioni suae idoneam inspexisset Hengistur, votiferatus es: NE MET OURE SAXAS; s illico Vortigernum accepit per pallium detinuit. Audito ocyus signo
ab raxerunt Saxomes cultros suos ue assantes Principes invaserimi, ilsosque nihil tale praemeditantes jugulaverunt circiter quadringen tos sexaginta inter Rarones NOHylas.suorum corpora beatus Eldadus postmodum sepelivit atque Christiano more humavit, haud longe a Xaer-cara dane, quae nunc Salesberia dieitur in caemeterio, quod est juxta caenobium Ambris.
Nihil hic de tanto opere memoratur, quod si h. e. arripite & stringite secas sive gladios
264쪽
quod imprimis a monumentis sepulchralibus Christianorum plane abhorreret , qUOrum more tamen sepultos ait Godos redus. Praeterea Matthaeus Ne
monasterisors fol. 92. diserte scribit, principes defunctos, quos Hengistus prodiderat, in Monasterio Ambri iacuiste,&Monmuthmin lib. 8. pergit de Ambrosio, qui ad monasterium illud pervenerat:
ut locum, quo defuncti jacebant, circum pexit, pietate motus in lachvmas soliιtus est, dignum namque memoria censebat cespitem, qui tot nobiles pro patria defundios prote ebat - - praecepit Mertino lapides circa sepulchrum erigere, quos ex Hibernia asportaverat. Scilicet erigere debebat eodem loco nempe Ambresburii, & si, quod nemo negaVerit, inter figmenta. referenda sint, qUse de Merlino narrantur, non nisi cespitem habebimus sive tumulum, qui tot nobilium virorum Corpora texerat. Ea Verba etiam Godofredi: ut locum quo defuncti jacebant, circumspexit, illi sententiae plane Contrariaratur, cum ab Ambresburia in
monumentum Salisburiense quod duabus leucis Anglicis ab ea urbe abest, neUtiquam detur despectus interpositis aliquot collibus.
265쪽
g. II. Non latuere haeC, Ut De sepul- arbitror, Pol dorum Virgilium, chro Am- qui idcirco lib. 3. Salisburiensem molem maluit pro ipsius Ambrosi, ibi cum strenue pugnaret, occisi monumento sepulchrali habere. Verum eadem fere, quae jam adduXimVS, Contra eum militant: Ambrosius enim Christiano etiam more sepultus fuit, & quidem in coemeterio prope Coenobium Ambrii, sicut vivens adhuc praeceperat, ut habet G. Monmuth. lib. 8. Unde nomen etiam urbi obtigit. Ut taceam omneSScriptores in eo convenire, Ambrosium non violenta morte peremptum, qUOdscribit Postdorus,sed veneno e vivis subla
De sacrificiis I pHationibus adsepulchra
. monumenta nostra ad templorum aut ararum classem pertinere.
Nunc sacrificia ad sepulchra peracta asse- Apud Scythas ea in usu fui sib
266쪽
manicas nationes & ThUringo S prae cae- lteris ac Hassos a facrificiis mortuorum ldehortatur Epistola Gregorii Pontificis Ma- lximi. Indiculus superstitionum & pa- ganiarum saepe allegatus β. 1. statim agit De sacrilegio apud sepulchra mortuorum, & lf. a. Dc sacrilegio si per defunctos, id est, Dad as. Scilicet ad sepulchra cogna- torum oblationes faciebant, commessabantur atque epulόbantur, de quibus ihostiis immolatiliis intelligendus Othlonus in vita S. Bonifacii lib. 2: Pro sacrilegis itaque Pres,teris hab ndi, ut scripsisti, qui
tauros s hircos Diis paganorum immolant,
manducantes sacriscia morἔuorum. Neque ldiffusa Evangelii luce statim is error po- tuit aboleri, quin & Sanctorum Marty- lrum tumulis eUndem deferrent hono- irem. Gravis est querela, quam exinde llandit Ambrosius: Sicut illi, qui calices ad isepulchra Mart Prum deferunt, atque illic u loesperam bibunt, aliter se exaudiri posse non ilcredunt . O stultitia hominum, qui ebrietatem l hacrificium putant, qui aestimant ilios ebrietatent placare, qui je ito passones susinere dia ce- lxunt. Ejusmodi epulae vocantur Discubitio in Inscriptione Lugdunensi Matri-bus Ausanis dicata apud Sponium in Igno-
267쪽
tor. Deor. aris Tom. VIl. Thesauri Graviani p. as a. & in Miscellaneis eruditae Antiquitatist . 1o7. Aliae inscriptiones Romanae epha af a1inuatim ad monumenta sepulchra lia habendas memorant, quae frequentes occurrunt apud Grilterum aliosque. Ab istis epulis longe diversae erant eae, quas Hibernis nonnulli attribuunt Scriptores. Hos enim non modo humanis vesci Carnibus consuetos fuisse, sed &pro honesto duxisse mortuorum parentum corpora comedere, refert Strabo lib. q. p. m. 3OT. seq. quod de Massagetis etiam habet lib. II. cons Solin. c. I '. At Hibernorum saltem causam agere in proclivi erit, tacentibus aliis monumentis, Strabone ipso fatente, se fide dignis thujus rei testibus destitui. l. c.
bis instituenda disqui- gantibus sitio, postquam usiam non fulsei cognoVimus. Inget . sim moles
268쪽
moles saxorum, quae in Salisbiuriensi ac Frisicis imprimis monumentis specta liuin animos sacro Velut horrore percellit; in eam nonnullos sententiam per-Luod musti traXit, Ut gigantum monstra ferunt. Oli in terraS nO1tras incolu11le istaque virium suarum reliquisse monumenta crediderint. Ita de iFrisicis sentitJ0.Picardus i. c. & Reifnbed-den sive Riselibet ten, tedios gigantum ideo appellat vulgus. Idem de Helmstadiensibus affirmat Hermannus Conringius tu conjecturis de antiquissimo statu Helm adii sviciniae, init. & arctoi Crbis incolas me- aros gigantes fuisse contendit Arurimur Ionas Crymogeae lib. I. C. q. p. 3 . Thor-mondus Torsaeus His. rerum Norogicarum Tom. l. P. L lib. 3. c. 4. p. III seq. Saxo pr . p. Salisburiense etiam monumentum
gigantum robori deberi statuit Conrin-1gius i. c. pag. 44. seq. quod pluribus fabulis involvit Giraldus Cambrenses Admi- lrand. Hiberia. c. 18: Fuit antiquis tempos ribus in Hibernia IVIdum congeries admi randa, qua V Chorea Gigantum dicta fuit quia gigantes eam ab ultimis Africa partibus , in Hiberniam attulerunt, &c. Et quidern
in Agrum Κildariensem prope Naasam, ubi etiamrium ejusmodi lapidum stru te cturas
269쪽
niensis de Origine Gnsentum in Britannia. Eluras exstare cap. I. Se n. I. notavimUS.
In Britanniam autem ferunt illos lapides translatos jussu Aurelii Ambrosii Scartibus magicis Merlini in fabulis medii aevi perquam celebris, ut dignum Brita is Hengisti fraude circumventis
g. II. Quid mirum autem talia gigantibus tribui, Cum totam Albionis insulam per aliquot secula a talibus monstris ferant inhabitatam. Lectori non ingratum fore spe- amus, si prolixius haec eXpolamus ex Μanuscripto hactenus ine-lito, quod Bibliotheca Bodlejana servat, c nos humanitati Celeberrimi CHAΜ-,ERLAYNII iterum debemUS.
'e Origine Gagantum in Insula Misa olim habitantium s nomine Infulae a
nunc Anglia dicitur. gilia modo dicta, olim Albibabatur, & habebat inhabitatores Mygantes. Qualiter vero nomen sibi fiditum fuerit & qualiter tali aetate ε
ἰ bix xa exstiterit, jam patebit
270쪽
Transmissis a mundi Constitutione Missibus nongentis septuaginta sinuis, fuIt i quidam Graeciae tum regibus terrae PQ listentior, qui habebat de conjuge sua lis sena triginta filias admodum specio- :sas & grandes sicut erat Pater & mater i earum nominibus tum recognitis e
cepto nomine filiae senioris quae dice- batur Et omnis filiae simul erant l
' nutritae omnis quia natae matura aex x
'famosiis regibus erant nuptae. Cum 'ergo finissent stingulae - - - qua ,,vice foemina opera & industria convenerunt in unum confestim inveniunt nam quia erant
filiae - - regis qui nullius juri sub- 'deretur, nec ipsae Permitterent supra 'se aliquem dominari nobilitatem suam alicujus ditioni subesse. Et videbatur hoc consilium omnibus complacere' orro ad tam arduae rei propolitum aS 'secuendum juramentis se mutuis astrin Hunt, quod quaelibet virum suun ad certum diem inter amplexus occide 'ret,nisi scemineae voluntati in omnib' obediret. Finito consilio quaelibet ill suam reversa est patriam ; sane unier, m scilicet juniori omnium displicurishoc consilium eo quo ominum suu