장음표시 사용
541쪽
proditum sit; mulierum tamen harum 1acrarum plures nominetenus eXpressi slagamus Has inter primo loco collocan
da erit VEL LEDA, sub Vespasiano Im
peratore vaticiniis suis divinisque quibus colebatur honoribus apud Germanos celeberrima. Taciti locus Hist. lib. 4. c. 61. supra jam adductus id extra omnem dubitationis aleam ponit. Scribit enim: ea virgo nationis Bructrrae se) late imperita-
De Bructea Brisclari lὶ. e. incolae paludum, ris. Nomen sertiti sunt ab humida terra & paludi biis,quas Germani Brachen vel Broucke. Unde Melliboci quoque montis summum jugum accolis derBroc berg vel Brochcn, subjeeliis majori minor mons der hisine Brochen nominatur non a Bructeris populis sed liumido & pallidoso ejus selo. 2 euthonisu id nominis explicat broic , renne, ollant, gois, palus. in denhroich moenende, paludarius. broicheutich of broichs,paludosius, palustris.Ρltirimas Septentrionalium,Germanorum Celtarumque gentes nomina a situ locorum, quae incolebant, traxisse, in proclivi foret demonstrare. Eandem imprimis cum Bructeris nominis origi- De Finoa nem habent FINONES vel FENNI. ibus. quorum regio, Antand ea de causa ipsis incolis Go-ma terra paludosia dicitur a Go palus dc ma terra, teste Georgio Stfernhielm in Glossario. FANIN
542쪽
bat, vetere apud Germanos more, quo plerasque foeminarumfatidicas s augescente super stitione Anglo-Saxonum Fenn, Gallorum sange, Ita
se lorum fango, Britannorum Fen, lutum vellimum paludem notat. Belgarum etiam vox Venen, qua loca palustria compelsant
cespitem bituminosum Torif) subministrantia, non e latino, sed eodem patrio sonte derivanda. Similis regionum conditio De Morsiis. POpUlis nomen imposuit. - ' Marsh enim dc inferioris Saxoniae
incolis & Britannis hodieque est palustris
regio. Ad BrucZeros revertendum, quos Marceli. invita S. Auiberti cap. 2I. Bori tuarios apud Baron. ad ann. Tos. p. m. 63T. seq. De situ eorum variant interpretes. Hercyniae sylvae accolas fuisse ex Claudiano de IV. Cons. Honor. V. 43O. seq. elucet: Basarnae fecere truces , venit accola silvae
eam autem latissime olim diffusam filisse tractuque suo mediam fere Germaniam pervasisse notum est. Anton. Suonhovius de Orig. sedibiιs Francor. caput regionis Smollin ad Isaiam fuisse conjectat, unde ad. Tencteros proserebatur, qua nunc oppido Volgenho, Hassest & Geelmiiud exstant. Simon Dan Leeupen Batav. Illaser. p. 9I. in Lutphaniensi comitatu collocat. Uterque minus recte, cum ad interiora Germaniae magis vergisse, ubi Luppia flumen campos secat ex Taciti lib. s. c. 22. constet. confMnal. l. I:
543쪽
sitione arbitrantur Deas. Tunc Veliadae autoritas adolevit, nam prosperas Germanis res excidium Legionum praedixerat. Ibid. cap.
pergit: Arbitrium dicebant Tencterorum legati ad Concilium Agrippinensium) habebimus Gollem ET VEL LEDAMopud quos pacta sancientur. Et moX: Sic lenitis Tencteris legati ad civilem es VEL LRDAΜ missi cum donis, cuncta ex voluntate Agrippinensum perpetravere. SED CORAM ADIRE ALLO 2 VIuVE VELLE DAM NEGATUM ARCEBAM TVR CONSPECTU, si VO VENERAETIONIS PLUS INESSET. Ipsa edita
in turre. Dilectus e propinquis confulta responsaque ut internuncius NUMINIS PORTABAT. Idem de Mor. Ger. C. 8.Desse enim sanctum quid cae providum putant foeminis: nec aut consilia earum aspernuntur, aut responsa negligunt. Vidimus sub D. V passono VELLE DAM diu apud plerosque numinis loco habitam. Donis ab exercitu victore cultam fuisse declarat Iib. s. m. c. 22 : Multa luce revecti hostes captivis navibus praetoriam triremem flumine
m tum inde agmen ad ultimos Bructerorum, quantumque Amisiam s Luppiam amnes inter vasatum. Paulo ante de Romano Duce: Per Bructeros adsumen amissam mittit.
544쪽
Luppia domum Velledae traxere. Et lib. q. Hist. cap. 6 r. Mumium Lupercum, Legatum Legionis captivum inter dona Velledae imissum ait. Eam postmodum captivam & in triumpho duciam colligas ex Statio Sylvar. lib. LIV. V. ψO: Non vacat Arctoas acies Rhenum querebellem
Captivae que preces Veledae. Do misto k LX- Si quis ex nobis quae-obabitu. rat, quid sibi velit Velledae
risue Helye- nomen, ingenue ignorantiam
Si ulla vox luxuriantium ingeniorum etymologicas experta est interpretationes, haea certe fuit. Normius Liter. Danis. Velledam qiiasi die erlvehite electam dictam autumat. Boxhorniiss a Vel derivat, quod Belgis viraginem notat, interdum iratractabilem, pertinacem. Ajunt enim: Dat is em Ilout vel vaueen uroumensch. Mense Altingius Delmeci. h. e. multae sapientiae eXplicat. Notit. Inf. Germ. p. ΙΟΙ. seq. Hadrianus Iunius Bataviae p. 41O. Vcet Ded, plurima mala cla calamitates quibus se suosque oneravit. Joh. Gubertus velut Vietheidam, vel Nil eidam aut Vel Deidam & Valdheidam , divitem agri, rure gaudentem, egregiam nutricem, in agris sacrificantem. l. c. p. 16I. seq. Gesserus tu Mithridate f. 32. vocem plane corruptam
putans ejus loco Vessedam substituit, ut Ger-
545쪽
Neque minoribus nodis implicata de habitatione vel turri illius disquisitio. Bernhardo Mollero SPELLEN pagus est haud procul Vestalia. Scribit enim lib. 6. Descriptionis Rheni de Lippia Rheno sese infundente: Rheno proximior Velledae praeterit
Nomine jam dubio virginis aula
manicam vocem Teisheit, quae sapientiam notat, inde eliciat. Ut aliorum conjesturas saeperisti excipiendas, nunc omittamus. Si
spectri genus, quod Erfurti ix in Volgillandia bie graii ober adpellant,
cum Velledae notantiae convenire statuamus, habebimus aliam etiam vocis originem, qlist
Velleda idem erat, quod grata, affabilis, favens. B E L E D Λ M vocat Suidas in voce V. enim Zc B. facillime inter se committantur. Exempla habemus in Inscriptione Reinesana 446. Clast XX. DAVIT pro Dabit. ClassΙ. Art. 211. DVVIVS pro Dubius Inscr. 126. Class. XX. BIBATES pro Vivatis. Ibid. Inscr. 262. VONAE pro Bonae. Sic apud Gruterum DXLII. num. q. legitur Q. B. qui bixit, pro Q. V. qui vixit, oc Pag. DCCLXXXVI. ΑΒΕ pro Ave. Saepius BOLCANO pro Volcano. Latinorum Pelles Germanice dicuntur gesse. Vascones. Vasculi, dc fascii sunt apud scriptores; Bass&Bas idem ac Vassi Vassalli.
546쪽
Limite Spelledam sustenta int jugera
Mansio Velledae, suspicor, illa fuit. Velledae Spelleda quadrat, mutato priora, lArguit hoc ratio nominis atque loci. lDeferar ulterius, Vestalia fluctibus instat l
Lippiacis: Rheno Lippia perditul
soriae GHdricae lingua Belgica compositae ll. 2. p. IS. Piccardus in Charta Geographica, quam Chronicis Drenthiae subjecit, vicum V n ei adsignat haud longe Luppia situm. Lucum Hildloch, qUemadmodum in Diplomate Caroli M. quo Bremensium auspicatur Episcopen, no- minatur, ejus honori adscriptum credit Io. Schildius de Caucis p. 1 2. Geelmund ejus sedem fuisse statuit Schonhovius t C. p.63. Quae cuncta tamen quam imbecillis fulcris innixa vacillent, nemini non in ocul incurrit. Turrim, quam inhabitabat, ad Luppiam exstructam fuisse ex Tacito Constat. De caeteris pro certo quid ad-
firmare velle temerarii indicium ingenii foret, antequam monumenta hactenus Is incognita novam adfundant lucem tali, a que
547쪽
que pandant, quibus fidem nostram jure addicere possimus. f. LXI. Proximam Velledae D.
oc temporis ratione & dignitate statuimus AVRINIAM vel potiusALRINIAM aut AI RUNAM. Adpellativam enim vocem pro propria a Romanis Germanicae linguae rudibus atque imperitis habitam mille, persuasus sum. Et favet huic conjecturae Codex Farnesianus, in quo FLVRINIA, quamvis corrupte etiam, scribitur. De hac Tacitur de M. G. L c. sed s olim AVRINIAM ET COMPLURES ALIAS .enerari
siunt, non adulatione , nec tanquam facerent
heas. Egregius est hic locus ad sCrupu- sum omnem iis eXimendum, qui matres Ion pro veris Deabus habitas fuisse arbi rantur. Tb facere Deos enim, quod hic uriniae cultui opponitur, de iis tantum licitur, qui nota vere Dii sunt ne ipsis luidem cultoribus, uti Iuvenalis lib. IO.
te fortuna ait: Sed te nos fortuna Deam facimus coeloque locamUS. luSmocli Ioeminam fatidicamiisse Suidas indicat Tom. I. λιαζουσα, ribens, numine divino assata , ut Meous
548쪽
dam in Celaica vateS ODaCUla redde Datin iiDornitianuin adieritiat. Addit praemiis I l& licinoribus ab eo fuisse cultos. Suidam sua ex Dione mittuatum esse Vide-mutacito nomine, ut solet. .
. LXIII. Quod Romanis navit De vomitte id iisdem ita GAN' lGuniux nomine acciditio scensendum est. g Pertinet enim ada
selo DVNI vel vocabulini siquod pro proprio habuit Taciti a
Au L l. I. & l. Iz. cauri tamen iit lcommune omnibus montibus reui Romani saepe
Germanoruma peltativas z0ces pro propriis acceperunt
tumulis, qui hodie ille Die Duneu beluis di
549쪽
adpellativa, foeminamque denotat, Conveniens cum Graecorum θη. Variante
cuntur, neque alio nomine Veteribus venerunt, ut patetri Plutarcho de Flaviis p. 23. dc ex Annalibus Bertinianis ad ann. 839: Tanta inundatio contra morem maritimorum assuum per totam pene Frisiam occupavit, ut meribus arenarum illic copiosis. O UOS co uentur. 1 heodfridus Epternacensis de vita S. Wille-brordi c. Is. postquam enarraVerat, qUa Ta- tIone Vir Sanctus maris tempestates in insula Walachria cipius irruentes compescueriti baculoque metam atque terminum undis de-l signaverit, subjungit: excrevit e vesteio congesta moles arenae, instar muri simius L quam congestionem flua lingua D VNEN - petant indigenae maritimi, O issic usque in praesens eliduntur confringuntur suctus periculosissimi dcc. Inde tot urbes in tuna oc
atinum de mentes, quorum numerus a Pud
550쪽
vocis est Lun, Suecis Κω, π, generat O, genus, proles, apud V hic Morc S I Luc.9. V. 43. & C. 7. V. 3 In Corveiensi Cancellaria lauda hodieque concessumtur Iu beptien Eunnen, ad utramque priniem foeminas & mares,teste mehuero in 0, smat. Pract. artici duit isth Lehen. idem findicat Diploma Henrici Ducis Brunsvla Censis de anno I 33. quod habetitui de Dr. 'giit. p. 9: se' manneso erfrouuen Lunne. Apud Olfridum I. I. C. T. p. Δ6. est sim Lunne zi Lunne, nm a genera'
9 0ucnum, quena, 0frido in Evangeliis, neon m Tatiano Harmoniae Evang. c.υ. s: intithm quena Elisabeth, α uxor tua Elisabet Teuthonistae siuene est, en ait Plis, Vetula Anglis mulier re regina est ob praestan
vocabula generalia foeminei sexus lunt. cons Rusticanus Terminorum: hunne, limen, iteiri sexus, dc Teuthonista pluribus ccis, uti de agnatis: die vau maus kun Cognati, die van Proumen hunnc herconin Tatianus i. c. c. q. f 6 p 9; liu cunuu inti cunni inun foretante, G n ricordia ejus a generatione in genetimentibus eum. Buoh cunnes, liber genestionis caP. s. init. p. Ι3. Vulgus t 'omer ivnil
