장음표시 사용
151쪽
Coniux exulis exuί ero. Sic Dido apud eundem in epistola ad AKnaeam D. III: Exul agor, cineresque viri patriamque relinquo. Rursus in epistola fi Nermnestrae v. 12': Exul f permnestra.
3. concbliuni J Vt supra aenum. XVII. in profeci, sic hic iterum Lactantius in con- eblium. cuius vocis media syllaba produ- Citur, peccauit in leges pronuntiationis
Ustica sonans ego sum media vocalis in
unda, Cumque canam per, nullas mea carmina laudat,
Sic vox laude caret, quae se laudaueriti a.
r. Α. Raucisonans. D. Raucisonans ego sum. Media. E. Rauca sonans ego sum. Media. 2. A quasi se quoque laudat. C. ct Per. quasi se quoque laudat. D. ct E. quasi quoque laudet in ipia.
I. Rauca sonansJ Graeca dicendi ratio. Sic & Virgilius A . VIII. 24S: insueta ru-iantem. Pertinet huc quodammodo il-
152쪽
lud ovidit Tris. II. sau: Bella sonant alupoetae, id est, sonoro & magnifico dicendi genere persequuntur res hello geristas. Nec alienum prorsus Virgilii illud
A . Lasa: Haud tibi vultus Mortalis, nec Nox homiuem suat. Caeterum rauca vox etiam
ab Ouidio ranis tribuitur Metam. VL 37δὴ& a Lucretio mergis lib. V. ron: mutant cum t moratibus una Raucisonos cantus. Idem de tubis lib. II. 1s: raucisono cornua cantu. Virgilius A D. VIII ad rauco prepuerunt cor nua cantu Etiam leones vocantur raucis ni a Prudentio Callem. hymno IV. υ. IS.
I. Rauca sonans egri Structura grammatica hic non ea est : Ego sum rauca sonans, ta media vocalis in unda; sed ista: Ego, quac sum rauca sonam siue raucum edo sonum, iurnedia aqua sum vocatis. Vt adeo το rauca sonans ego Constituat subiectum orationis, ut dialecticorum utar vocabulo 2. Sic voxJ Admonendus hic lector est, me secundum pariter aC tertium Ue sum suo Ioco movi eique qui olim erat tertius, secundum, quique ante secundus erat,ei tertium locum assignasse Nec ratio me fugit.Nunc enim & melior est versuum ConneXio, nec obscuritas ulla verborum superest. En vulgatam editionem:
Sed vox laude senat, qua se quoque lauder
153쪽
Cumque canam semper, nullus mea carmina
Caeterum vides, ultimum versum me pro epiphonemate poetae habere, quale infra occurrit in aenigmate XI VI. de viola: Ofelix, longos possim visere fatos Scilicet non suppetebat Lactantio materia aenigmatis tristicho epigrammati sum ciens. Vnde tertio versu quasi h quoddam lectoribus profuturum annectere voluit. Vox, inquit, laude carit . quae se laudauerit ipse. Plinius lib. r. 's. g. idem his Verbis dicit: quam di iis est, obtinere, ne molestia videatur oratio de se aut suis disserentis fEmendationis meae causam agere multis,olo. ne videar dissidere legentium acumini, qui saltim satebuntur, me vestigia Ueteris scripturae satis religiose pressisse. Concludo Pseudo-Catonis versu eiusdem
larda gradu lento , spatioso praedita dorso, Visa nihil dixi, sed saeuo perdita fato Docta fui studio, quae sic modo mortua
154쪽
TESTUDO J Imitatus poetam nostrum est, quisquis sequentis est aemigmatis debra autor, exstantis in Reusneri A lmalographia p. 33o: Visafui in oluis, sum dura
occisa securi: Dum vixi, tacui ἰ mortua dulcδ
i. spatioseJ Sic rescri psi .pro vulgato θη-
eisse, recordatus, librarios scriptitare Da-eium per si ut adeo ex spatiose primum a-cisse, hinc speciose factum fuisse videatur. Video, & Barthium, hoc epigramma lib. XLII. Adues cap. V. p. fg recitantem, ex hibere spacisse. Sed vereor ne scriptura haee tribuenda sit culpae typographi a. nua nihil dixi Transpositione verborum hic utendum mihi fuit, sed haud sane violenta. Ιmo credo, nunc omnia plana esse & expedita. Vulgata enimi editio secundum ac tertium versum eX-hibet hoc verborum ordine: . Docta quidem sudio, sed saeuo praedita fato. Visa nihil dixi, quae Ac modo morrua canto. Pro praedita rescribendum duxi perdita, Pro quidem fui. Ac magnae mihi est vo luptati, totam meam emendationem Con a firmari
155쪽
sYMPO SI UM , Ufirmari Camerarii versione Graeca huius aenigmatis, ut fere inde colligam, Camerario fuisse codicem MS. emendatiorem. Eius Graeca verba, ut a Reusnero in AEnigmalographia p. aso. eXhibentur, haec
Oeca mihi facies atris obscura tenebris. Nox est ipsa dies, nec sol mihi cernitur
mo tegi terrae sic me quolue nemo via debis.
a. c. ct Peri ipsa. D. Non est.
ANNO T. 2. itfJ Sic ductum secutus duorum codicum scribo pro vulgato irae. Sciliret argutius est, si το ipsa Mon cum dies sed cum nox coniunxeris, ut hic sit sensus: I a nox mihi dies vel pro dis est. . ,
156쪽
I Rouida sum vitae, duro non pigra im
Ipsa ferens humeris fecurae praemia br
NY oero magna simul, Ita congero multa
R. LECT. . I. A. duro nee glossa adscripsit non) pigra labore,
ad quam vocem glosia Meuit labori. C. & D. ct . P. ct Per. duro non pigra labori. 2. A. secuturae. Per. humeris, brumae quae incommoda uincant. C Apro duro mense bruinasi. P. praeuia. 3. E. sed me
L Prouida sum vitaeJ- Cicero de Diuim. II s7: mens rerum futurarum prouida. Horatius lib. I. st l. v. IS: formica non incauta futuri. Virgilius Georg. I. in: inopi metuens formica fucasse. ' - . GoI. duro non pigra laboriri Sic eclicli auctoritatam sequens sex codicum MSS. pro vulgata scri plura: sed non sum pigra labore
Horatius lib. I. sat. t. v.M: paruula - - magns sermica laboris. Liuius lib. XXL cap. as: gens puerrima ad opera militaria. . .a, congeroJ Formica apud Phaedrum
157쪽
3. 'Dis J Id est,per vices, quo eodem sensu ista vox reperiebatiar supra in Praefatione poetae nostri v. Ia. - XXIII.
T roba sum, fateor, quid enim gula tum pe veretur Θ
Frigora vitabam, quae ranc aestate reue
Sed cito submoueor false conterrita vento.
2. Per. quae tunc. D. reuertar. . 3. A. ct C. &Par. commoveor falso. D. subinouear, DI . E. falso.
I. ImprobaJ Musca apud Phaedrum IV. G. δἰ Laboro nihil, inquit, atque optimis N-bus ruor. a. Frigora J Ibidem formica ad muscam
v. N . Mori contractam te cogunt frigora.
3. Dbmoueor false J Male Castilio pro falso rescripserat facti: cui scripturae quilu
que codices contradicunt. Non animad
uerterat Criticus ille, false hic loci esse haud paulo venustius. Terentius Eun.
158쪽
III. s. 47. Cape hoc fabellum, ventulum huleste facito. Eiusmodi ventus flabello factusAEoliis ventis opponitur tanquam veris. Pari modo Ouidius Tris. III ri. 4o. aeneUm Phalaridis taurum eleganter vocat fallium bouem. Et Virgilius ecl. VI. 4S: Proetides se VacCas esse ratae implerunt falsis mugitibus
3. submoueor J Quod quidam codices
habent eommoveor, non moror. Suspi Cor enim, id ortum esse ex hac scribendi ratione : Fummoueor.
Jon bonus Uricolis, non frugibus utilisam hospes:
Non magnus forma, non recto nomine dia
si gratus Cereri, non paruam infumo sa
gratus tritici, sed multa vivo sagina. Per. nec gratus Cereri, sed multa vitio sagina.
159쪽
ANNOTATIO NES.Cυne ij rist J iς' Psi pro vulgato
VRGVLIO, quae scriptura minus recta est. Est autem curculio vermiculus grana frumenti exedens, de quo Virgilius Georg. I. Is .' populatque ingentem farris aceruum curculio. Edidit Conradus Tiburtius Rango. Theologus Pomeraniae clarissimus, A. I66s. in Ia. singularem librum docvrculionibus, don den Eorn ictyotten. Vermiculus iste quia παραὶ σῖτος, id est, ibi, ubi frumentum est, elle solet, hinc perfacete auxia & pererudite Plautus para tum situm nomine Curculionis insignivit, Quasi dicax ' hominem, ut Horatii e lib. Lepis. r. 'verbis otaroruges consumere natum. a. non recto nomine dictusJ Hoc est, cum i. tam paruulus sim vermiculus, haud sane recte inditum mihi est nomen quadrisyllabum. Scilicet conueniunt rebus nomina
saepe his. At curculio cum Plautino illo sycophanta Trin. IV. a. u. di Cere fortasse queat ioco hyperbolico: Si ante lucem ire
occipras a meo primo nomine, concubium t noctis prius, quam adposremum perueneris. Ea- 'dem iocandi ratio in mentem venit Emanueli Thesauro, cum apud Morhofium Iib. de arguta dict. p. III. nanum Vocat suo nomine breuiorem. Quid 3 quod iam olim Uuidius eundem lusit lusum, cum doctam
160쪽
, illam Sappho in epipola ad Phaonem v. 33. &3 sic loquentem inducit: Me me deseicias, FDm tibi corpore parua, Mensuramque breuis nominis i a fero. Cum igitur Lactantianus noster curculio recto se nomine dictum negat, haec eius est sententia: Non recte dicor hoc nomine, quippe quod grandius est memetipso. 3. infunwJ Sic scribo pro Vulgato sumo, ratus, το in absorptum fuisse a proxime praecedenti eiusdem figurae litera m. Ac fauet meae coniecturae vetustissimus Anglicanus codex, qui Admmo habet. Non equidem ignoro, priscos etiam sumo dixisse pro insumo vesammo. Vid. Tauh- mannus ad Plauti Rud. IV. g. s. p. Io7δ. dc ad Trin. II 4. ra. p. risI. Sed non videtur noster Lactantius obsoleta dicendi ratione usurus fuisse. XXV.'
NArua mihi domus est, sed ianua semper ,
quo sumtu furtiua uiuo sagina. 2uod mihi nomen in si Romae quoque consul habebat.