장음표시 사용
1쪽
a partis the Foundations os,estern Civiligation Ρreservation roJect
Reproductions a noti maderoth ut permission rona
2쪽
otho reproductions of copyrisnteo materiai. triri nain conclitions specifieo inane lavi, libraries and
3쪽
4쪽
COLUMBI UNIVERSIT LIBRARIES PRESERVATION DEPARMENT BIBLIOGRAPHIC MICROFORMIARGET
Original Materiai as Fumex Existing Bibliographic Record
TECHNICA MICROFORM DATA FILM SI ZE: tata 2 REDUCTION RATIO:
5쪽
6쪽
DE LIBRO ΠΕΡΙ ΦΥΣΙΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥ PSEUDI OCRATEO. DISSERTATIO INAUGURALIS
7쪽
De dissertatione probanda ad ordinem rettulit U de Wilamowitz--ellendos. Gamen rigorosum habitum est die X. mens. Febr. a. h. s. XCIV.
8쪽
J libris hippodralsis diu alion obrutis quas aliquantum lucis attul0runt his t0mporibus aut quae asserant idonea videntur, tria sunt: dissertationem die Iibergi Studia pseudinoer Leipgig 1883), eum
sagaciter et t0tum perlustraverit corpus et singulos traetaverit li-bsillos, sompergi quod inscribitur opus die pologio der milhvnst Wie 1890), cuius in commentario, nam de Protag0ra non sine
causa tacere malo, de dialecto praecepta dantur non c0ntemnenda nequo minus diligenter singulis de rebus agitur, papyrum denique Londinensem, quas ad veterem artis medicas historiam quantum valeat a Dielsio, aeri editore et ingenioso, cognitum perbene est
et pronuntiatum ses ermes 1893) Sed ad libros hippoerateos
aestimandos quantam illa auctoritatem habeat, quod idem vir doctissimus levius attigit aut sero neglexit, ea de ausa ut eum vituperem, longe absum Nam praeterquam qu0 seripta hippocrattea papyri ope illustrare neque exigui laboris neque fortasse unius h0- minis est Scripta ipsa studio antea quam maximo indigent. Quis enim est, qui nesciat editiones Litire et Ermerinsi minime sufficere, qui ignoret viros doctos, paucis exceptis, usque ad hune diem scripta hippocr. parvi aestimare ita, ut unum ex eis aut alterum locum asserant, ea, qua par est, diligentia in eis versari supersedeant. At tamen libri et digni sunt, quibus studeamus, et apti, qui de se bene meritum amplissimis praemiis assiciant. Opera igitur pretium duxi, de plerisque libris summatim, accuratissime autem de nonnullis quaestiones ad summos in philosophia honores capessendos
9쪽
seribere. Quae omnia alio tempore alioquo loco prodibunt in publicum nune ut unum solum caput dissortationis rite probata ederem, amplissimus philosophorum ordo permisit.
Scripta quas ippocratis, medici clarissimi, nomine insignita
nobis sunt servata, inter a et genero dicendi et doctrina quam maxime differro constat os Ilbergum l. c. p. 7 sq. notumque est eadem tam diversae aetatis esse, ut plus unius saeculi spatio Vetustissimae a partibus disiungantur recentissimis. Neque minus vero, id quod quamvis apertum omnino sere omittitur, distant ortu compositione saeis forma. Quot orationis pedestris generum illis temporibus exstabant, tot sere in e0rpore hippocrate investigare licet.
Invenias igitur libros orati0nes πορινη κατα Dcompilationes, quorum rursus singulorum complures cognosci possunt species Librorum
snim sunt alii sidicis alii vulgo destinati alii utrique orationes
multo melius nominantur ἐπιδεiξεις. Et has quidem genera et arte dicendi quam maxime discrepant et sapientia, quae elucet, do trinaque haec sunt sophistarum vel potius atrosophistaraim, illa
hominum vero medicorum. ποανηματα porro, qua partem tertiam
explent, in usum paulatim composita varias res continent memoria dignas, sive observationibus propriis obsentur sive alienis operibus. Compilationum deniquo numerus non ita parvus invenitur. Atque has quidem Arma ne contemnas, cave in eis vetustissimae artis medicae reliquiae nobis supersunt.
Rem revera ita sese habere et Men0 docet et corpus hippocrateum ). Saeeulo quinto et quarto ineunt permulti scribebantur libri medici quorum maior pars, quae et medicis solis composita neque sententiis sapientibus aut verbis ornata esset, interiit; cuius quae servata sunt, et libri sunt pauci et fragmenta in compilationibus saeeuli I nobis tradita. Quod igitur ilamowitgius Hom. Unters. p. 379 sq. Homerum et Hippocratem composuit, quam recte fecerit, apparet. Verum librorum qui elegantes erant quique sapientia pleni vulgo legebantur, n0n modo non perierunt sed veteres et meliores submovebant, ut Aristotolea et Menones eis deci-psrentur. 1 es Wil. Horael. I, 120 sq. 2 Non pauca suppeditavit mihi ilamoWilgius. υπομνημάτων vero monumentum Drtasse pulcherrimum exstat scriptiuncula, quae inscribitur περ φυσιος ανθρωπου. De ea, quae
prae multis aliis quaestione accurata et digna sit et indigeat, uno verba faciam. Nam in ea, etsi saepius quam cetera legebatur, quod
hominis temperamentorum quattuor doctrinam continet, etsi semper magni aestimabatur, saepissime citabatur, tamen officio suo ante omnia philologos defuisse latendumst. Exquirere enim, quo modo orta, quo composita esset, emendare, quae tradita sunt, Verba nam laede corrupta legitur, nemini venit in mentem ). Quod igitur vitium, quo quidem modo possim, corriger eoner. JLiber, qui περὶ φυσιος ἀνθρωπου inscribitur, a Liure circum-eisus est ). Capita enim illa novem, quibus a prioribus siunctis vir doctus n0men περὶ διαιτης γιεινῆς indit, in codicibus eum illis artissime coniuncta sunt et eodem titulo praedita '). Quae coniunctio quam recte soluta sit, postea examinandumst satis est statuere una esse capita tradita. t una cum ceteris Galenus quoque ultima legit, eum opus . φυσιος ἀνθρ. totum commentario,
quod exstat Jalsin ed. llh XV), illustravit eiusque do doctrina
et auctore quaesivit diligentissimo. Atque studii illius etiam ineommentarii dispositions signa sunt perspicua neque enim πο- μνηα unum medicus consedit sed tria, cuius divisionis ipse in prooemiis rationem reddit. pluribus et diversis partibus compositum esse persuasit sibi opus totum l. c. p. 10 4υδηλον - τι οὐ μεν oko- βιβλίον ἐκ
1 Sod es Phil. Unters. I p. 40 adn. no severius iudicem. 2 cf. I, p. 349. Errorem tollero mihi liceat Galeni qua l. c. affert verba ' τρο λης δυvαμεως VI, 473 K ad libros T. διαίτης - non
3 et Litusus I, 11 sq. VI, 70. Quod in codice A περὶ διαίττὶς
praescriptum est, id valet idem quod in o. XV τι εἴδη πυρετῶ εἰσι δ et in o. V p. 78 πω χρὴ ποιεῖσθαι ἔμετο et in omnibus odicibus titulorum
10쪽
πολλων διεσκευασται καὶ συγκειτοι ); nihil enim nisi primos dueentos et quadraginta versus arte cohaerere p. 9 τουτου του βι- βλέου το μεν κατα το ἐν ρ sua μέρος το πρῶτον εἰς διακοσίους και τεσσαρακοντα στίχους ἐξέκει); reliquam partem esse variam τοδ απο ουδε ποικίλον ἐστι). In illam igitur primam πομνημα περ φυσιος ανθρ componit, cum hane rursus divisam partim in υπομνήματι, B partim tractet in . διαίτης γιεινης. Ultima enim capita, quae accuratius describit p. 10 μετα αυτ υγιεινη δίαιτα
προς ἰδιωτας γεγραμμενη. καπει ἐφεξῆς πως ν τις τους Οχυτατου ανθρώπους λεπτυνειν et του λεπτοτατους σαρκώσειεν, is
ἔζευκται διδασκαλία περ ἐμέτρον li τις υπογραφη διὰ βραχεων
διαιτης παιοίων και μετὰ ταυτα γυναικων, λα των γυμνοζομενων
excepto in sino additamento ε ἐπὶ τέλει προσκειται διὰ στίχων cola δέκα περὶ των ἐγκεφάλου νοσων ε&ῆ καὶ οἱ λυχε προσερριμμένων,
unum finger lib0llum do diaeta conseriptum p. 108 ἐστὶ μικρον
βιβλίον ἐν Ο περι τῆς τῶν et γιεινόντων διαίτης γεγραπτοι). Ea autem, quae inter . φυσ. ἀνθρ. et π. διαέτης r. interiaceant, ab utroque aliena esse et ipsa in ordino interposita p. 108 νυνὶ δετ προσκείμενα κακῶς υτρο προχειριουμαι, συγκείμενα καὶ αυτα μετὰ διασκευῆς f. p. 174. το μεν γὰρ inquit p. 10, πρωτον αυτουμέρος διακρίνει τὰς σποραδικὰς νοριαζομενα νοσους πο τῶν ἐπιδημιῶν γε καὶ λοιμωδῶν το ὁ μες αυτ ανατο ιὴν φλεβων διέρχεται καπειτα περι νοσηματων ἐστὶ ποικέλη διδασκαλία). Tres ergo partes Galenus esso confitetur maiores: π φυσιος ἀνθρ. o. διαιτης γ. et ea, quae inter has inculcata sunt. Quas
opinio a viris doetis adhuc nimis neglecta vera salsane sit diiudicare, ante omnia decet. Vertit se primi iure utor edition - eapitis auctor in eos, qui προσωτέρω i σον αυτ=ῆς ἐς ἰητρικην ἀφηκει de hominis natura verba laciunt. Quorum similes esse medie0s, qui ex uno elemento et nasci et e0nstar eorpus humanum velint cap. 2). Utrosque igitur aggressus eorum, quae ipse veri0ra 0cere p0SSe sibi videtur, in sine alterius capitis dispositionem dat accuratam:
ἐγω μεν γαρ ἀποδείξω, α αν νήσω ον ανθρωπον εἶναι, καὶ ciτα
τον νομον καὶ κατα τὴν φυσιν, ἀεὶ et αυτ oειοῖ ἐοντα, καὶ νέου ἐοντος καὶ γεροντος, καὶ τῆς οὐρης νυχρη ἐουσης καὶ θερμης, και τεκμήρια παρέξω καὶ Ἀνάγκας ποτανω, δι ῶς καστον αυξεταέτε καὶ φθίνει ἐν so oosa τι Sed antequam doctrinam, ut prae se sert, suam nobiscum communieat, fundamentum eius in eapit tertio sternit eo, quod hominis orpus ex uno nasci non posse sed complura oportere demonstrat elementa convenienter misceri. Unde prolaetus quattuor ex elementis orpus constitui vult, o sanguine,
pituita, iis flava et atra cap. 4). Haec enim semper eadem in corpore inesse cap. 5-6 εἰπων δε Α εἶπον η R edentiores) αῶν νήσω τον ἄνθρωπον εἶναι, ἀποφανεῖν ἀεὶ τὰ αυτ ἐοντα καὶκaτα νομον καὶ κατα φυσιν, φημὶ δη R ε . sal. ειναι ιμα
καὶ φλέγμα καὶ ρολὴν ξανθὴν καὶ κέλαιναν et deinde p. 42, 12 καιταῶτα ποιησει σοι πάντα πῶσαν ἡμέρην καὶ νυκτα καὶ χειειωνος
καὶ θερεος); sed modo hoc modo illud crescere aut minui c. 7:αυξετa δε . . . . ὀ με φλέγμα ....), prout se invicem ineant.
Eces quas in dispositione metor pollicitus est, praestitit suisque
rationibus adstruxit; neque enim τεκμηρια desunt p. 46, 9 τεκε χὶριον ὁ τουτου, τι . . . p. 50 10). Exspectaveris libellum iam circumscribi, cum ex quibus elementis corpus humanum constet, satis X-plicatum sit. Sed sequitur aput octavum, in quo docetur morbos hieme crescentes aestate perire, aestate nat0s hieme vere natos
autumn0, autumn crescente vere:
Cohaeretne haec ratio eum antecedente, 0testne esse eiusdem auct0ris In cap. 7 pituitam in corpor humano maximam habere
vim hieme p. 46, 7 comperimus, hebsseero vers 46, 17), infirmissimum ess aestat0 48, 11). Quadrant igitur apitum 7 et sententiae, nam homines, qui hieme aegroti, pituita scilicet, inunt,
