장음표시 사용
2쪽
Vi forte ac temere omnia in mimis feri ex Mimant, aeque ab Arri sunt, quam --. Etenim, ut prostier absirditatem cessis is infinitumsteri necesse habent, naturali rationi, praecis etiam revelatione divina, consentaneism esse, omnia, ab uno Ente ortum traxisse, ita concedant oportet,ejus inem ductu ac influxu, eisdem adbuc Mine dirigi ac conservari,nisi recta rationi temerario refragari velint a f. Frigor autem an non haec opinio μω msimia involvat impietatem, dum illiin assecia, debitoJummum ita Ens re actu refecti imam defraudant encomis persuasi viri licet, omnia, a bis fiunt eae geruntur, M iussi per habere, adeo, ut is lex praescripta non flum non esset, agendorum faciendorumve, N cuis facere liceret, quae sibi recta
videntur. Aliud certe eae meliora edocemur, vel e lorerum inanimatarum, ne dicam animatarum σ rationalium intuitu. Ubi singula sum, naturae congruentes habens via , fuclinatione'. qui ου vix aberrant .mmines vero, praeter haec, quasdam divina imaginis r
siqviu i per possident. , quar, veluti normam.
actionesse, exigere debent. Dicitur Medus naturatu vero, quod animalibus brutis, ac rebus inanimatis
3쪽
competit , rectius naturam, qua mim a eLam1 . 'E jus naturale, maxima artem fundamentum illisu, quod inde fluxit, iuris Civilis, cum quor Mntrogosmul, vel alterutro stem, harmonice cons rare debent amones hominum in republica bene consituta, adeo ut priuS omnem mutationem respuat alte ρ risu eidem obnoxium in rout si publica id exigere
videtur. De hac JURIS IMMUTABILITATE& MUTABILITATE, adductum C. II. Inst. De LN. G. & C. nonnusia breviter pro ingenii viribus diser
remin. DEUS adsit conatibus. ἡ f. I.
JUs diximus esse mutabile & immutabile, non in
sensu composito, sed diviso, qua ratione omnis smylexpirat contradictio, dummodo, non de eodem s. 'jecuo, sermonem nobis esse eonstet ita colligentibus: Natura eni immutabile, Civise vero mutationem recipit. f. II. Vocabulum Iuris, quod a jubendo derivatusi diverso respectu pro causa & pro effectu justitiae sumitur Quae utraque significatio suo modo quidem hic. applicati posset, malumus tamen eam apprehendere , qua jus ς laetus Iustitiae dicitur. Et respectu quidem Juris natur*ita se res habet: Iustitia divina & Jus naturat, tanquam aeternae cum DEO coexistentiae realiter non differunt, pςrrationem tamen ratiocinatam, quatenus in signo rationi DEs, Iustitia prior concipienda est, quam Ius Naturae, es fectus justitiae id non incongrue dicitur. Similiter in Iuro Civili comparatum est; Ius effectus ibi erit, quatenus I ς' gislator ad dictamen rectae rationis, & exinde fluentessi Iustitiam, leges condere dehet. Rejicimus ergo illansignificationem qua jus sumitur pro facultate , qvam aliq h
4쪽
sbi aequisivit, vi legis aut tonsuetudi ut quod v. e.
maritus habeat jus utendi fruendique bonis uxoris. Nee i su mimus Ius pro titulo L pr. D. si 'visus vindicetur. Multo minus accipimus Ius pro arte Systematice sumpta.
. Admittimus tamen atque toleramus,quod aliis dictamen, lex, nec non regula agendorum, justumque dicatur. S. III. Est autem 'u aevox Nattinuo&Civileis. Gentium enim quod dicitur Jus, ea ratione qua nee naturale, nec civile est, rectius mores Gentium dixeris. Scilicet, omne Ius praesupponit potestatem se perioris alicujusi jubentis cogentisqv . At vero j is Gentium, quatenus tale, & prout communiter describitur in se & sua natura consideratum, tale quid non habet, ita ut ea ratione,
qua Jus id est obligatorium est, a jurae Naturae aut Civilii differat. Quare si Jus Gentium est obligatorium, vel ad naturale vel ad civile referri potest. Huc, ut nihil dicam O Aristotem authoritate, Ius in Naturale &legitimum seu
Civile devi dentis, collimant tum textus in Iure nostro, g I. J. R. D. g. ii cs r. eod. ii emi cum g. nosero, tum ipsae rationes , quas Dd. pro asserendo Iure Gentium
secundario quod proprie Ius Gentium esse volunt, in
medium asserunt. Quod ut recte intelligatur i. Nullam nos agnoscimus disserentiam, inter praecepta juris naturae sive cum, sive absque illatione cognoscantur, sed omnia nomine praeceptorum Juris naturalis, Sex eodem principio, tam haec, quam illa obligant. Itaque nobis non ossicit vinnii, Aiadi de atii oriann sententia, qui distinguunt inter praecepta Juris naturae simplicia & compositata. a. aererem quomodo Ius Gentium fuerit constitutumo
im nisu ad Mesens. v. G. Lit. de I J. dicit consensu tacito. Dico: uoc pacto, respectu eorum qyi non consensere,
non est obligatorium, respectu vero eorum , qui consen-
5쪽
rale erit, quia principium I quod pacta servanda esse dici cest iuris naturae. Alta cum DN. Si vis Dig. i. deIJ. a quo Habnius cit. loco non dissentire videtur , . Ius Gentiunt
secundarrum, constitutum eme dicunt per ratiocinatio diem, quae utilitatem & necessitatem communem respexerit. Ubi quidem praemittimus, jus naturale non tantum praecipere de iis, quae omnem actum voluntatis humanae praeeedunt, sed & consequuntur : Porro quantum ad ratiocinationem, quae hoc jus Gentium constituat, a tibnet , repetimus ea quae, de exaequatione praeeeptorum juris naturae, sive eum discursu rationis, sive sine eo cognoscuntur, modo diximus. Quod autem hanc ratiocinationem usum & necessitatem respicere dicant; ad hoc respondemus, per usum de necessitatem nullam
actionem justam fieri, sed utilem tantum &necessariam, quomodo ergo hoc sundamentum effici et jus 'Denique exempla illa, quae adducuntur ex s. a. In si de J. N. Get. ccum ex l. oes. D. II noli quadrare videntur, cuni facta potius involvant, justa demum vel injusta, quatenus sa turali rationi adstipulantur, aut ab ea discrepant. Absit tamen ut dicam scribamus, tot ac tantus Viris, qui tu Gentium secundarium quod vocant , pro diverso, a furonaturali & Civili agnoscunt. Nobis enim placet magis quam : Quia & fortior est oppositio in duobus membris, & ratio etiam adest, quae nihil ab surdi introduxit, aut implicat. f. IV. Caeterum Ius Naturale nobis est dictatum rectae rationis, hominum mentibus a D EO impressae, in dicans actui alicui ex ej us convenientia aut disconvenien'tia secum, in esse moralem turpitudinem, aut neces statem moralem, ac consequenter ab auctore Natura D E O. talem actura praecipi aut vetari. '
6쪽
s. V. Ius vero civile est dictatum legis humanae,
ab eo, qui majestate pollet profectae, circa ea quae naturali jure non sunt determinata adeoq; inditarentia Reimpublicae salutis gratia introductae. is. v I. utriusque hujus juris sobesum operationis M Od, & circa m=od, liceat ita nobis ad similitudinem habituum procedere item si ectum inhaesitonis tam suo ,
quam seo, causa etiam esciens , mo Npropagandi , tum natu etiam ae forma per quam jus est, adeoq; simul distere tia, quae inter utrumque intercedit, ex his definitionibus pateti Et subjectum operationis quidem Iuris naturalis immediarum seu cruori ejusque materiale, in specie sunt acti nes hominum Iberae, formale vero quatenus dirigibios, secundum actamen recta rationis. Mediatum vero seu circaq*odὰ iterum suoad materiale spectatum , sunt res moranter bona vel maia,formale autem prout fiunt dirigibiles, ni aut vitentur ab Eomine, aut eligantur, Uvatenus cum recta natione conveniunt, aut ab ea Merepant. Subjectum inhaesi ovis & q vi d e mννο eu renominationis est homo, informationis vero seu MLjectum MPO , anima rationalis anoad intellictum es appetiturum nusve rationalem j si vivum flectata ,. Causa efficiens natura natura a qua etiam naturale Ius dicitur) sive DEUS en. Qvr Wr impressionem occuciam hominum mentibus hanc regulam inscripsit. CumqVe sit omnium quaecunque sunt Dominus 1 trullo dependen S, a quo tamen omnia
dependent, id quod jussi: in quo jus u seu praecepto natura juris latet non poten non ologare mortales , ut ad hanc normam actiones suas componant. Falluntur ergo hine illi, qui obligationem ex rei bonitate veI malitia intrinseca oriri asserunt , fundamentum enim esse obligationis utut sorte non negaverim, obligationis vim tamen eidem adscribendam esse non dixerim t. Et certe vel propria refractarios convincit conscientia, ex qua ratione recta
7쪽
recta utentes se eidem obstrictos esse sentiunt, quoad ne. gativa praecepta qui dem semper, quoad affirmativa vero
quoties offertur occasio. Permissiva enim, si accurate loqui velimus, speciem juris naturalis non constituunt. Cum enim lex per suam naturam involvat praeceptum, &per consequens obligationem tale quid non potest constitue re speciem Iuris, ad quod ego non obligor. Per indiserectum tamen ad effectus juris referri possunt. vi Grai. g. ιo. . c. a. de prancis. nat.
g. VII. Ius Civile eodem modo explicari potest, nisi quod in ejusdem definitione mentio insuper facta sit finis, qui tamen etiam in altera facile apponi potera E t sis ectum q v id em openationis hinneiarum i d q ve materiale, dicimus amoves hominum hberaου, formale vero , sicunis legem positivam dirigibiaes. M edirium autem fiunt res in fferentes s Jure natunnii non determinatae, ad q vas ante legem civilem nulla erat obligatio, formale vero qu tenus V natae sun ad ductum legis inactari. Subjectum ins insis, tum 4 , tum quo, forte cum subjecto Iuris naturae non in commode idem statui posset, nisi quod, Magistratum obedientia externa contentum esse posse, vero sit smi lius. Adscribim9 adtem tanquam caul. Iegena tali,qui hab: Majestatem & jus condendi leges i Modum tamen pro 'pagationis non insinuavimus adeo praecise , cum lex civi lis diverso modo innotescere possit. Dummodo enima subditis percipiatur aut percipi potuerit, eo ipso obli gabuntur. Finis apponi, si recte conjicio, debebat, Oxpateret cur indisserentia in hunc statum redigerentur Tale jus olim linit Atheniensium , & Romanorum , eqquibus Imperator g. a. Inside J. N. C. N G. hodie Saxoni cum &c. ab unaquaque civitate non incommode sorio civile appellatum .
8쪽
. UNI. Hactenus de Hera seu Iure, tum vaturali, i tuae civili. Nunc de utriusque praedic ato Immutabisitate &, Nuta id tute tanquam propriis seorsim videbimus. Imi mutabile dum dicimus esse Ius naturae, id intelligimus, non solum respectu hominum, sed & DEI ipsius. Ex parte hominum res est perspicua . Cum enim omnes, juri naturali tanquam praecepto divino sub sint, mirum, non est, si inferiores, in eo, quod superior jussit, nihil mutare possint. Quamvis itaque Legislator aliquis contrarium statueret, illud tamen non immutaret jus natu-
rae. Hinc porro jus naturae nobis immutabile dicitur, i non ratione transgressionis, sed abrogationis aut dispen i sationis, adeo, ut ne DEUS quidem id immutet eodem subjecto, objecto, materia & circumstantiis manenti- bus. Et huc pertinet illud in vulgus notum : Quaedami justa esse&recta tantum, quia DEUS vult, quaedam vero; i justa esse&dici, q via DEUS aliter velle non potest, quae- que adeo sua justitia intrinseca omnem voluntatem DEI; liberam antevertunt, quae posteriora ad Ius naturale ap-i plicari possunt. Scilicet cum DEUS sit sanctissimum
s Ens, ab aeterno etiam hoc praeceptum naturae suae coni veniens, & ex eadem quasi resultans, non potui si e noni velle, censendum est: id quod etiam hodie num durat, &i in perpetuum mutari non potest, salva DEI essentia, i quam mutari vere, nemo sanae mentis dixerit. Itaquet 'nequaquam assertum nostrum defectum aliquem in po-i tentia DEI arguit, quem tantum abest ut de Ente in-i finite potente nobis imaginemur, ut contra ea firmis-: sme cum Apostolo statuamus, DEUM omnia faceret posse supra ea quae cogitamus, quod ex dicendis clariusi lapparebit. g. IX. Nempe huie nostrae sententiae & assertioni, tria potissimum obstare videntur: Omnipotentia D El:
9쪽
rxempla contrarium sorte probantia. Et textus denique juris, qui Jus naturat a civili immutare posse, suadere videtur. Sed videntur, haud tanti tamen sunt, ut Pi quam obtineanto De singulis ordin . rag. X. Verum est D EUM pollere potentia abso Iuta: Non tamen ea se extendit ad ea quae contradictionem in intellectu divino involvunt. At vero mutare Ius naturae est mutare essentiam DEI & facere ut sancti s mum Ens exuat sanctitatem, dispensando circa ea qua bona vel mala sunt moraliter, quod implicat. Quomodo vero D E U S est omnipotens Dico vocabulum omnipotentiae recte explicatur per potentiam possibili uam unde absurdum non est, si dicamus excipienda quadam esse propter rerum ipsarum ineptitudinem ad existen dum, qualia scilicet nec sunt, nec esse pos Iunt, sed tan tum dicuntur, adeoque ad To omne non pertinent. Nestamen, quod DEUS talia non possit, quicquam magi ejus. Omnipotentiae decedit, quam oculis nostris, quod non possint videre rem invisibilem i. Enim vero inepti ludo ista ad existendum in impossibilibus ipsis datur, tanquam in objectis, quae si apta forent, impossibilia ego desinerent. Nullus vero in potentia divina. defectus est, cum ad objectum ejus impossibilia illa, non habea tia rationem factibilitatis, non magis pertineant, quam invisibilia ad objectum visus, cui nec objiciuntur, nec per naturam suam objici possunt. Nunc potentiatam diu est perfecta, quamdiu respectu adaquati objecti sinnullum defectum habet. De caetero satis sese exent omnipotentia D EI, producendo ea quae contradictio nem quandoq; in mente humana involvunt. Deniq; nominem moveat phrasis, DEUM Ius naturae immutare non posse. Recurrit enim ac effectu coincidit cum illo qusa
10쪽
p sam is alias ab Medoquetuli formula j quantum fieri
s potest, libenter abstineamus
ael. supposito jam DE U M quoque citra omne
tamen imperfectionem , non posse immutate Jus naturae, eodemsubjecto, objecto, materia. & circumstantiis iisdem manentibus, breviter quid de ea emplis o contrarium forte svadentibus sentiendum siri, aperiemus, ad Noralistarum uberiorem explicationem , passim ipso rum scriptas traditam , cupidum lectorem remitte tes.
Quando itaque Israel itae j v ssu DEI AEgy ptiis vasa p re ii o saabstulerunt, aut homo quispiam, ejusdem mandato inii tersectus suit, ea non sapium .mutationem juris ira tu rae. objectum enim, uti nonnulli, aut ut v . Grotiis vult, materia juri fuit subtra ta. adeo utIλE US jussu suo rem sitam alienam fecisse ut4njuste hominentantersici cu- Tasse, putandum non sit, cum ijdbem vitae ac rerum Do mi, inus sit atque arbieter. Quamvis in priori exemplo Abac ratio dari possit. Scilicet aeqvum crat, ut Israelitae
pro exanitatis laboribus pretium quasi quoddam acς ipe, rent: jam debitum Rei p blicae pertinet ad singulos
Optimo ergo jure DEIlS mandare poterat, tu Israelitis pretiosorum va sorum ablatione, ab AEgyptiis satisfieret. Gravius adii et obstare videntur conjugium fratris &ὶ-iatoris in V. T. & Polygamia simultanea . . De quibus ylii inulta, nos pa ea . Conjunctione .fratris & sororis nihil immutatum fuis e in Jure naturae, eum leges ist o Patrimoniales hominum mnus non ut multiplicam dum, sed ut multiplicatum demum obligaverint quidam dicunt: AIii Augustinum secuti io necessitate subsistunn posset etiam tentari, DE M, subtrahendo primi hominibus illam v recundiae naturalis partem, quae fratrem & sororem invicem abhorrς re facit, ne I ex ista, ponubiastati Wm ct sororuin probibens, eos ob igaret,. 2. . . ' V i in ρ .