장음표시 사용
101쪽
y . TRA .i AT v smixtum ex terra & aere ut Epicurus, Atheicterra & aqua vi Mnophanes, Alij ex terra & L 'gnexi Parmenides, Alijsanguineum vi Empe- , cocles, Alii spiritum tenuem per corpus disrusum ut Hippocrates. sunt & qui anim; dixerunt esse divinam quandarii substantiam , totai.: ti indi via duam, totam in toto ι & totam in qualibet parte. eiusmodi sint Zoroastcs , Hermes Tristia legistus,
Orpheus, Pythagoras. Emneuius , plutarchus, Porphyrius, Timaeus&divinus Plato. De es en- itia animae vidietis, quantum inter se dissident, nec minus apud se, de animae sede dissentiunt Hi
'pocrates esse in cerebro, De mocritus in toto cor-
pore,Epicurus in toto pectore,& Alii infiniti alia tersentiunt: quod si quis omnes philosoplios in funum congrNaverit, de hac re inter se constare' . non poterit. Eadem inter Astrologos, Politicos, Theologos & omnes alias artes & scientias controversiarum confusio est,ssc tantum addu i,ut ex his tanquam a pede Polypherni more geonae, trico quae uini reliqua c5iectura consequi possis.
Sed fortassedixerit mihi hic aliquis, de rebus his
non posse non esse controversias quae in incra
Iinione consistunt, de rebus vero gistis secus es- ae, fateor; veritas tamen in utrisque una & eadem est. Hic vanis quFundam opinio libus occurre- dum est, quoi uin alij ex malitia, alij ex ignorantia leges nostras municipales taxant, pro eo quod
ςertitudinem in seno habeant, qui si ad haec quae de alijs seimths dixerim, animum adducant, er- ί
102쪽
A P o L o G E T I C V s. ' ssrorem suum , etiam me tacente, facillimeso scent. QDndoquidem bqc qui obiter potius innuendo, quam curiosius exquirendo tractare decreverim, apud omnes in siceris versatos trivialia sunt, & quae nisi i ntum illustratiotus ergo ad nostrum hoc propositum multum . n pertianet, imissa faciam naec, ne in re tam perspicua niamia verborum superfluitas lectori uti flerumque selet pariat fastidium. Redeamus itaque,viide paululum digressi sumus , ad Galfredum nostrum Monemuthensem, videamus tandem si historia haec quam tantum ille e Britannico immone latine reddidit, satis in se authoritatis habeat, an aliorum Authorum Testim ijs indigeat. Qui in nostras partes incIinant, ab ipse Galfredo tanquam a primo fonte quicquid asserunt Argumenti, deducunt: qui distentiunt, praeter coniecturas, parum pro se habent, nam liam historiam non producunt; sed ut facilius est denegare quam probare, ita levioris est nobis ii goth ita negantibus non credere, quam in quod dent, investigare. Mea veroscntentia, in a quo est ubi quis silet. ac ubi, quod ii vit, non probaueris; Nam ad historiam huius Antiquit tisrefutandam, non satis est quod ipse Pythagorico more dixerit, aut negaverit, nisi etiam soliada ratione per tractum temporis. & longam antiquitatis seriem quod paucis contigit) historiae
hqius veritate deducere possit. Ego omnes propemodum authores tam Utiquos quam mode
103쪽
nos qui de hac res ripserunt liceat mihi sine Amrogantia id dicere) perscrutatus sum, neminerit q. visco apud omnes, praeter Galfredum, invenio qui huius provi iaciae molem susceperit, donec ad Gulielmis nostrum Canadenu virum omniteraturae genere perpolitum perventum est: qui mira quadam scribendi dexteritate historiam bacBritannicam e tenebris tan quam postliminio ve- dicavi CScripsit fateor,Gildas cognometo sapiens episto quandam det excidio Britannis natus an- Do ab incarnatione Domini quadringentcsimo quadragesimου nono 23c a primo Saxonum asi tu quadragesimo quarto. Post hiinc venerabilis Beda historiam quandam ecclesi sticam degente
Anglorum composuit. virique'pro tempore illo scriptores doctissini nerunt, quorum prior in viiijs reprehendendis, posteriόr in miraculis r citandis ire ultum laboravit, neuter eorum citi. temporibus retroadus a Bruto ad Iulium Caes rem quicquam habet commersi, exinde vero Britanniae pauca sed varie &tumultuanter sum- .mis quasi labris attingunt. Post hos emergit quidam Gulielmus Netobrigeniis, qui de rebus An glicis quin que libros scri p sit, de Britannicis vero inullum. Vixit hic in diebus Regis Anglorum Iohannis annos circiter quinquaginta, post Gai nedum nostrum, vir certὸ ingens satis acuti , sed . profundioris malitiae fuit, in Momimethcnstris
totis viribus acerbissime invehitur, quid uid ha bestio se renςni. vel alibi acquirere potuit, in il-
104쪽
ΑsoLocvaeie v f. tum lingua venenata expuit. Quaecunque enim
de Estis Arthuri, &Merlini vaticinys scripserit
Galfredus, ipse ut fabulosa&commenta reiicit, in huius tamen consutationem nisil praeter nudam sitam opinionem, in prooemio, noli hi .
storice adfert. Ecquid denium Γbminem hunc in
tantum surorem impulerit, ut in patrios ita minageret cineres, plane nescio. De eo vero, quid albsentiant c ut meam opinione silentio priteream paucis tibi Lector narrabo. Graviter hunc Leladus reprehendit, quod tim acritet&calumniose cum Galfredo Mommiet liens etiani mortuo ae- cerearit; Ide testatur Baleus stis verbis, In hunc iniquior fuisse existimatur Gulielimus Ne bri- gensis,Polydorus Vero virgilius ingratus, utpote
qui in historia sua copilanda, ut plurimunt Gal-
fudi Testimonio utatur. Addit praetehea saleus Galfredum nostrum viruna pro illo seculo honineruditum historiam hanc e Britannico in se monem satinum trastulisse,&propterea in inter- pretem debacchari iniquum esse, sed ne demus illud quod Nevi brigeniis; s licet admodulii thiuriose nobis insinuare velit, non fuisse omnino Arthurum , aut no qualem in historijs proditum est hunc extitisse, ut altius huius fel indaginem non petamus, testes adhibeam Canderiumn strum, Lelandum,Priscium,Basinstochiu,The
dorum Clevium, &Iohannem Magnu Golsum Archiepiscopu saliensem, in Gothoru Sue numque historia, atque adeo infinitos alios G thores
105쪽
dit TRACTAT V stliores, qui ad unum omne fuisse Arthurum indubitanter asseverarunt, alij heroem praenobi- item, alij R egern invictissimum: alij sua gcsta, a-jii suam magnificentiam decantarunt: Adeo ut . Arctii episcopus V psallensis , licet ipse Gothus, Arthuri victorias admirabiles de Daci & Go- this in historia sua Gothica magna cum .admi- . ratione confessus sit. sin vero in prima histo- riae huius editione quaedam fortassis crepserint, quae cut Nembrigensis acriter contendit o fi- .dem aliquantulum excedant , a prima tamen cili-
tione Author si opus fuerit erroris sui veniam habet. madmodum enim in vitibus aliquid semper est redundans, quod amputari possit : scin historia quamvis accuratissit me scripta, semper aliquid erit, quod addi vel adimi potest. scriabunt enim vario more plerumque omnes ut cuiaque est ingenium) alius dilatando, alius pcrstringendo.Alius rei veritatem ad amussim enucle n-do observat, & ad hoc rcligione qua iam se astrictum esse existimat, alius opinionem suam adiu-git, & rei puritate phaleratis suis verbis adulterat. Alius laudat, alius taxat,stius asserit, alius negat, i Vtcunque autem scripserint, b necessitatis,& mia seriar ut ita dixerim ) proccsserit, ut omnem p. ne scriptorum fidem, cx lcctor u opinione & credulitate mutucntur; QSoniam vero de veritate huius historiariam agitur, in eius rei disquisiti ne, primum quod contradici poterit refellendii,
deinde, quibus potero Ai gumentis, id quod as
106쪽
sumpsero, approbadum est. Propterea dabo operam quantum in me est ut huic controvorsae, quae varijs opinionib'huc& illuc fluctuantibus, longe lateq; agitata est,finem aliquem , in quo lector se reponat, costituam. Post Nembrigetissim prodierut alii fortassis eum imitati. qui historiam hanc in primis radicibus convellut, & Bruti origine vel omnino tollere ves salte labefactare conatur. Vt, quod in aperto est, non taceam, duri
uscul' hac in causa mihi videtur Iohanes beat i hamstedas, Abbas sancti Albani, qui totum hunc Ucesium de Bruto ut de more suo loquar pocti cu esse potius, quam histolicua sic rit. Quato modestius fecisset Is si qus sciret, lixisset potius scam bitrari, qua quae nescibi tam cofidenter assi mare.
Silvium Binti nostri patrem, Ascanij filium fuisse
negat. Titus Livius historiarii princeps, homo in hac scribendi arte parum igαarua, & qui ad ca te pora aliquantulum propius vixerit, decadis suae primae folio secundo nam obsignatis tabulis agam tecum venerande vir J luce clarius id assi r-mat: viri horum fides adhibenda sit, aliorum esto iudicium. Id certe vir tam cruditus, &praescrtim de hac re scripturus, ignorare non debuit. Sunt vero qui aliquando libentius ignorant, veliberius peccent: si eo animo fuerit is , ignorantiae suae veniam habet, non malitiae. Si ta- men in re tam perspicua claudicaverit, verendum est, ne in rebus magis obscuris etiam cae
cutiat: Quidquid ergo in Bruti nostri deroga-
107쪽
tionem venerabilis ille Abbas, in silo natio nobis adseri , eiusdem esse farinae suspicionem
admodum inducit. In rebus vero dubiis & a m moria hominum adeo remotis c quis enim rem tam veterem procerio assirmet tutius semper est antiquitatis auisoritati cedere. Post hunc moi
sitam nobis infert Iohannes Tminus Bolingdunensis in commetarijs suis de rebus Albionicis Britannicis, atque Anglicis, Ille Insulam hane Britannicam fuisse quondam Galliae continentis partem & peninsulam confidenter assirmat, α coniecturas suas projcere no dubitat, fuisse que dam hinc Isthmum, latitudinis circiter quinque passuum, nempe quantum abest Fulvianum Canti j oppidum a portu Rutupino qui nunc Dovet dicitur, per quem cui inquit) uccus exhinc in Galliam sine navi se transitus patuit,sicut ex Italia in Siciliam, &Sycia in Cyprum,a Calpa monte in Hispania, ad Abylam in Africa quondam fuisse,ac hodie ex reliquaGricia in Peloponesum esse proditum est: Durasse Isthmum hunc, dunec tandem erebro maris impulsit,&continuis suctibus exesus & penitus abserptus fuerit, v
de ab authore isto insertur, c sed qua ratione non video ) Insulam hane post Isthmi huius avulsi ncm a Gallia, ante eversionem Trojae dictam fuisse Britanniam. quod si ita sit, aliunde quam a Bruto denominari Insulam hanc multis Argo
mentis contendit, credat Iudaeus apella, non
so, quid sibi vult Britannicum illud vocabulum
108쪽
Brit) quod toties nobis inculeat Troinus, unde Britanniam sive a colore terrae, sive post Isthmi abscissione, ab assinitate alterius vocabuli guit aeque barbari deducere velit, plane nescio, nec ignorantiam meam agnoscere erubesco. utcunq;
vero sibi placet Autnor verbis istis peregrinis &inconsuetis uti certe etymologia loge petita est ingenue tamen fatetur se ab alijs Britannicae linguae gnaris accepisse vocabuli huius significati nem, & provide quidem hoc addit, ne orte invenisse suspiciatur: Qui tandem sunt illi Britan- Micae lingui gnarsequi constat fuisse apud Britannos huiusmodi vocabulum λ aut si fuerit. sensum hunc habere, aut si habuerit, quid quaese ad hoc
proposum facit Θ vereor ne mea in hac re ignorantia quae plerunque valde credula est, curiosior sit quam par est. Miror tamen Troinum tam nobile Regni initiatorem, qualis erat Brutus, abdicare, & tanquam e caelo in synagoga prolapsum, a terra, limo& luto, a rebus stramineis, si is de paludosis nomen patriae imponere. Denominan- . tur fateor interdum regna a fluvijs ut Iberia, quae nunc Hispania est, ab lbero fluvio, & India ab Indo, & alia alibis saepius vero fluvij. urbes & regna a per nis nomen auspicantur. Ex fluvijs, Humber noster ab Humbro Rege, Sabrina fluvius
a Sabrina filia Estrildis; apud Romanos Tyb iis a Tyberino ibi submerso cclebre apud posteros nome accepit. Ita de urbibus, Roma a Romulo, Constantinopolis a Constantino, Lavi-
109쪽
1oi' TRAc TAT usnium a Lavinia Latini silia; in regnis&provin- cijs forum Iulium ab Iulio, Latini a Latino, ut
Livius habet, & Dardania a Dardano nomeri sortita sunt Huius autem usus apud omnes gentes adcb Dequens est', ut non opus sit alia cxempla hic recensere, ne candelam soli via
dear accendere. Tantum enim praevaluit nominum ista impositio, ut etiam cum haereticis &malignis locum obtineat. sic Donatistie a Donato , Atriani ab Arrio, Manichaei a Mane, Novatiani a Novato, Ebionitae ab Ebione, NOstoriani a Nestorio nomen habciat. Apud mo tales enim no est aliud vinculum efficacius, quod
animos hominum & mores magis coniungat& conglutinet, quam cadem nominis impositio. Huisis tei memorabile ex em plum habes Lia apud Titum Livium, nec a proposito nostro alienum erit, hic repetere. Cum primum aEneas
V in Italiam venit, ubi tunc Aborigines sub R ' ge Latino habitarunt, post aliquod bellum il-
latum quam primum Rex Latinus hostes suos V Trojanos esse audiuerit, & Ducem AEneam filium Anchisae, dextra fidem futurae amicitiae V sanxit; foedus inter duces ictum est, inter exe ' citus facta salutatio. Deinde Lavinia Latini fi- lia Hincae in Matrimonium data cst. Turnus
Rex Rutulorum, cui pacta Lavinia ante adven- tum assineae fuerat, praelatum sibi advenam aegre patiens, simul Latino & AEncae bellum intulit, AEnaeas adversiis tanti belli terrorem ut animos
110쪽
Aboriginum sibi conciliaret, ne sub eodem iu- re soluim, sed etiam nomine omnes essent, v- tramque gentem tam Trojanos quam Abori gines Latinos appellavit, nec deinde Aborigines Trojanis studio & fide erga Regem AEncam cessere. Tantam apud cos fuisse communis appellationis vim intelligimus, & apud nos futuram speramus, si tandem ex Anglis, & Sc tis Antiquo nostro nom .re resumpto & recuperato Britanni denuo appellabimur. sed de hoc obiter, ad nostrum institutum revertamur, ad eos scilicet, qui Brutum nostrum fuisse nolunt. In ore enim omnium est, an Brutus fucrit, nec-nes Deus bone di quid hodie. in controversiam non vocant isti dubitabunduli ξ In comiti js, in convivijs, in conventiculis , etiam in tonstrinis de hac re disputatur. quid tandem de his
Brutus, vel Britannia male meruit, ut certam his originem cile non sinant. Dicent vero hi se non suis solum opinionibus insistere, sed&doctorum quorudam dogmata ad opinionum' suarum fulcimentum possu se producere:vt,Had. Iunium, Buchananu, Vivem, Polydorum, Bodb-num, & alios summo ingenio viros, qui hac in re haesitarunt. Omittam, Candenum nostrum quIcerte mihi instar omnium cst, nobis urgent, cuius ego in indagando industriam, in discernendo iudicium, in explicando clegantiam uti non possum n qn agnoscere,sic eius opinioni prae reliquis G omni-