장음표시 사용
341쪽
men se credunt loqui per libertatem rectitudinis. Vnde RElati admonendi sunt, ne plusquam decet , sint liberi; & humiles admonendi sint, ne plusquam expedit, sint subiecti; ne,
aut illi de sensionem iustitiae vertant in exercitationem superbiae, aut isti, cum student, plusquam necesse est hominibus subiici, compellantur eorum etiam vitia venerari. Considerandum vero est , qudd plerumque elatos utilitis corripimus, si eorum correptionibus , quaedam laudum so menta mi sceamus : Inserenda namque sunt illis, aut talia bona,quae in ipsis sunt, aut dicendum certe , quae poterant esse , si nota sunt: Et tunc demum resecanda sunt mala, quae nobis displicent, cum prius ad audiendum eorum placabilem mentem secerint praemissa bona, quae placent a nim & equos indomitos blanda prius manu tangimus, ut eos nobis plenitis postmodii in etiam per flagella subigamus.
Pro Gulosi, ct pro a Ninentibus.
ADMONITIO XIlI. A Liter admonendi sunt Gulae dediti, atque aliter Absti
nentes: Illos enim superfluitas locutionis, leuitas operis, atque tu Furia istos vero si peimpatientiar, seph vero superbiae culpa comitatur. Nisi enim Gulae deditos immoderata loquacitaS raperet , diues ille , qui epulatus quotidie dicitur splendide, in lingua grauius non ardui et, licens; Pater Abraham mi rere mei, di mitte Loget arum, ut intingat extremum digiti tui in aquam, pt refrigeret linguam megm, quia crucior in haesumma. Rursum quia Gulae deditos leuitas protinus operis sequitur, aut horitas sacra testatur dicens; Sedit Populus mauocare, ct bibere, ct surrexerunt Iudere; quos plerumque edacitas usque ad luxuriam pertrahit, quia,dum satietate venter extenditur, aculei libidinis excitantur. Qub contra, nisi mentes abstinentium plerumque impatientia hsinu tranquillitatis excuteret, nequaquam Petrus, dum diceret ; δwnimate inride pesra vir Iem, in virtute scientiam,
342쪽
iorientia autem absinentiam, protinus vigilantEr adiungeret dicens e sn abstinentis autem statientiam; deesse qui ppe abstinentibus patientiam praevidit, quae eis, ut adesset, admonuit. Rursum, nisi cogitationes abstinentium aliquando superbiae culpa transfigeret, Paulus minime dixisset; qui non
manducat, mavocantem non iussicet.
Admonendi ergli sunt Gulae dediti, nis in eo,qubd escaruindelectationi incumbunt, luxuriae se mucrone transfigant, &quanta sibi per esuin loquacitas, quanta mentis leuitas insidietur, aspiciant; ue,dum Ventri molliter seruiunt, vitiorum laqueis cruce lithr astringantur. At contra admonendi sunt abstinentcs, ut illicite temper aspiciant, ne cum Gulae vitium fugiunt, acriora his vitia quasi ex virtute generentur; ne , dum carnem macerant, ad impatientiam si' ritus erum-Pat , & iam nulla virtus est, qudd caro vincitur, si spiritus ab ira superatur. Admonendi fiunt, ut abstinentiam suam , Scsemper sine immutatione custodiant, & nunquam hanc apud
occultum Iudicem eximiae virtutis credant, ne, si sortast ei, clam magni meriti esse creditur, cor in elationem subleuetur. Admonendi sint abstinentes, ut nouerint, quia iunc placentem Deo abstinentiam offerunt, clina ca, quae sibi de alimentis subtrahunt, indigentibus largiuntur.
Pro Largientibus sua , pro Mupientibus aliena.
R Liter admonendi sunt, qui sua iam misericordi thr tri-άα buunt;atq; aliter, tui adhuc alicua rapere contendunt. Admonendi liliat nainque, qui iam si a misericorditer tribuunt , ne cogitatione tumida super eos, quibus terrena largiuntur, sie extollunt, ne idcirco se meliores aestiment, quia, contineri per se caeteros, videat. Nam terrente domus Dominus famulorum ordines, minister laque dispertiens, hos, ut regant, illos verti, si ituit, ut ab aliis regantur: Istos iubet, ut. necessaria caeteris piaebeant, illos , ut accepta ab alijs sumant
343쪽
3oo Admonitio D. Gregorij Tapae
Et tamen plerumque offendunt,qui regunt, ct in Patris familias gratia Permanent, qui reguntur. Admonendi sunt igitur,qui,iam quae possident, misericordi. thr tribuant, ut a Caelest i Domino dispensatores sepositos subsidiorum temporalium agnoscant , ct tanto humiliter praebeant, quanto S aliena elle intelligunt, quae dispensiant. Cumque in illorum ministerio, quibus accepta largiuntur ,
constitutos se esse , considerant, nequaquam eorum mentes tumor ibi euet, sed timor prae Oat. Admonendi sunt etiam, qui iam sua misericorditer largiuntur, ut sollicith custodire studeant, ne, cum commissa speccata eleemosynis redimunt, adhuc redimenda committant: Ne venalem Dei iustitiam aestiment, si,cum curant pro peccatis nummos tribuere, arbitrentur, se posse inulte peccare et Melior quippis est anima, quam esca, melius corpus, quam vestimentum ς qui ergo e sicam , aut Vestimentum pauperibus largitur, sed tamen Animae, vel Corporis iniquitate polluitur, quod minus est iustitiae, obtulit, ct quod maius est culpae, commisit; sua enim Deo dedit, ct se Diabolo . At contra admonendi sint,qui adhuc & aliena rapere contendunt, ut sollicith audiant,quid veniens in iudiciu Dominus dicat; ait namque; Esurivi, G non dedinis mihi manducare;
tivi, G non dedictu mihi potum ; hospes fui , G non collegi-
sis me; nudus, ct uou operuistis me; Infirmus, ct in Canere, O non visit is ine; quibus etiam praemittit dicens ; discedite. me maledim in linem aeternum , qui paratus es Diabolo,
Angelis eius: Ecce nequaquam audiunt, quia rapinas, vel alia quaelibet violenta commiserunt, ' tamen aeterni S gehennae ignibus mancipantur. Hinc ergo colligendum e st, quanta damnatione plectendi siunt, qui rapiunt aliena, si tanta animaduersione seriuntur, qui sua indiscrete tenuerunte Perpendant, quo eos obliget reatu res rapta, si tali subiicit poen qnon tradita: Perpendant, quid mereatur iniustitia illata , litanta percussione digna est pictas non im Pensia. Pro
344쪽
Pro Exhortationibus Paruuentium.
foro aliena non spetentibus, nec Gua Largientibus , G prosa Dibuentibus, ct aliena rapere
AD monendi sunt, qui nec aliena appetunt, nec sita largiuntur, ut sciant ibi licite, qudis ea , de qua simplisiunt, cunctis hominibus Terra communis est , ct idcirco alimenta quoque omnibus communiter profert. Incassum ergbse innocentes putant, qui commune Dei munus sibi priuatim Vendicant: Qui, cum accepta non tribuunt, in Proximorum nece grassantur; quia tot pene quotidie perimunt, quotmOrientium pauperum apud se sublidia abscondunt. Nam, cum quaelibet necessaria indigentibus ministramus , sua illis reddimus, non nostra largimur; iustitiae debitum potius ituimus, quam misericordiae opus implemus; unde Psalmista concinens, dicit: 'Dsersit, dedit Pa ercibus, iustitia eius manet in arternum; Cum enim largitatem impensa in Pauperibus prce misisIet, non hanc vocare misericordiam, sed iustitiam maluit; quia,quod a communi Domino tribuitur, iustum profecto est, ut, qui accipiunt, eo communiter utantur. Admonendi sunt tenaces , ut nouerint, qubd hanc primam iniuriam faciunt Deo , quia danti sibi Omnia, nullam milericordiae hostiam reddunt .' At contra admonendi sunt, qui ct ea, quae habent, tribuunt, ct aliena rapere non desistunt; ne, dum valde munifici Videri appetunt, de boni specie deteriores fiant. Hi etenim propria indissercte tribuentes, non solum ad impatientiae murmurationem proruunt, sed cogentu se inopia usque ad auaritiam deuoluuntur. Quid eorum mente inscelicius t quibus de largitate nascitur auaritia, ct peccatorum seges quasi virtute seminatur.
Prius itaque admonendi sunt, ut tenere sua rationabiliter sciant, ct tunc demum, ut aliena non ambiant , si enim radix culpae in ipsa effusione non exuritur, nusquam per ram
345쪽
3o8 Admonitio D. Gregord Papae
exuberans auaritiae spina siccatur; occasio ergo rapiendi ibia trahitur, si bene prius ius possidendi disiponatur . Admonendi sunt, ut bona misericordiae per interiectam rapinae nequitiam non confundant: Violenter enim exquirunt, quae misericorditer largiuntur , sed aliud est, pro peccatis mi fiericordiam facere, aliud, pro misericordia facienda peccare, quae iam nequaquam misericordia nuncupari potest ; quia ad dulcem fructum non proficit, quae Pcr Virus pestiferae radicis amareidit.
Pro Discordibus, ct pro Paratis. ADMONIT lo XUI. A Liter admonendi sunt Discordes, atque aliter Pacati .
Discordes namque admonendi sunt,ut certiis me sciant, quia quantistilici virtutibus Polleant, spiritales fieri nullatenus possunt, si uniri per concordiam proximis negligunt. Scriptum quippe est: Fru Ius uatem siritus es clarius, gaudium , ax ; Qui ergo scruare Paccm non curat, ferre fructum spiritus recusat. Admonendi sunt Dilcordes, Ut nouerint, quod tamditi nullum boni operis Deo sacrisiicium immolant, quamditi a proximorum charitate discordant . Scriptum namque est: Si ostieri munus tuum ad Asture, ct ibi νecordialas fueris, fiata frater tuus habet aliquid aduersam te ; reouyze ibi munus Iuum aute ρ stare, G pudet pritis reconciliari fratri tuo, Gryne seniens osseret mauuό tuum . EX qua Prieceptione pen-1andum est, quorum hollia rc pellitur, quam in tollerabilis culpa inopst a tur. Nam, clim mala cuncta bonis sequentibus diluantum, pensemus, quanta sint mala discordiae, quae nisi extinctam inditus fuerint bonum subsequi non permittunt. At contra admonendi nant Pacati, ne , dum plus quali necesse est, pacem, quampo:sident, amant, ad perpetuam peruenire non appetant. Pierumque enim grauius intentio-uem mentium rerum tranquillitas tentati ut quo non sunt
346쪽
Pro Exhortationibus Poenitentium. 3 9 molesta, quae obtinent, eo minus amabilia fiant, quae vacant;&quo delectant prassientia, eo non requiran ur aeterna. Pax ergo praesens ita tenenda est, ut ' diligi debeat, & contemni; ne, si immoderate diligitur, diligentis animus in culpa capiatur .
Unde & admonendi sunt Pacati, nδ, dum nimis humanam pacem desiderant, prauos hominum mores nequaquam redarguant, & consentiendo peruersis, ab Aut horis sui se pace dii iungant; ne, dum hulnana foras iurgia metuunt, interni foederis discillione feriantur. Quid est enim pax transitoria , nisi quoddam vestigium pacis aeternar ὶ quid esse ergo dementius potest, quam vestigia in puluere improsta diligere, sed ipsum, , quo impressa sunt, non amare Pro Coniugatis, taberis a Coniugio .
ADMONITIO XVII. A Liter admonendi siunt Coniugiis obligati, atque aliter h
Coniugij nexibus liberi. Admonendi sunt namque a Coniugios obligati, ut cum vici sirin, quae sunt alterius, cogitant, sic eorum quisque studeat placere Coniugi, Vt non displiceat Conditori: Sic ea, quae huius Mundi sunt, agant, Vt tamen appetere, quae Dei sunt, non omittant: Sic de bonis praesentibus gaudeant, ut tamen sollicita intentione malae aeterna pertimescant, quod bene, ac breuiter Paulus eXPrimit dicens: habens Iruorea. -τρώβm non Babent essesnt: O qui flent, ras, quam non flentes: qui gaudenc, tanquam non gaudentes. V Xorem quippe, quasi non habendo, habet, qui sic per illam carnali consolatione utitur, ut tamen nunquam ad praua opera a melioris intentionis rectitudine eius amore flectatur. Non flendo autem , flere est , sic exteriora aduersia pilingere, ut tamen nouerit, aeternae quoque sepei consolat one gaudere.' rursum , non gaudendo , gaudere est, sic de infimis animum attollere , ut i men nunquam desinat summa sormidare. AdmO
347쪽
3i o Admonitio D. Gregorij Papae Admonendi sint Coniuges, ut ea, in quibus sibi aliquando
displicent, ct patientes inuicem tolerent, ct e X hortantes iu- uicem saluent e Scriptum namque est: Inuicem onera sectra
portate , ct site a Implebitii legem Corini; lex enim Christicharitas est , quia ille nobis, S largiter siua bona contulit, 2
sequanimiter mala nostra portauit. fAdmonendi quoque sunt di Coniuges, ut eorum quisque, non tam, quae ab altero tolerat, quam, quae ab ipso tolerentur , attendat; si enim sua, quae portantur, consideret, ct quae ab altero sustinet , leuius portat. Admonendi sunt Coniuges, ut suscipiendae Prolis se meis minerint causa coniunctos, ct cum immoderata admixtioni seruientes, propagationis articulum in usum transferunt voluptatis , perpendant, quod licet e X tra non exeant, in ipsio tamen Coniugio Coniugij iura transcendunt. Unde necesse est , vi crebris exhortationibus moneantur , ut defleant, quod pulchram copulae speciem admixtis voluptatibus m
At contra admonendi int, qui ligati Coniugijs non sunt, ut Coelestibus prieceptis eo rectius serviant,quo eos ad curas Mundi nequaquam iugum copulae carnalis inclinat, ut, quos Onus licitum Coniugia non grauat, nequaquam pondus illicitum terrenae sollicitu Ginis prarinat, scd tantd eos paratiores dies ultionis, quanto expeditiores, inueniat, ne quo meliora agcre Vacantes polliant, sed tamen negligunt, eo supplicia
Admonendi sunt Coelibes, ut si tentationum procellas cum dissicultate salutis tollerant, Coniugii portum petant: Scrip tum namque est, meliaρι es nabere, quam pri . Fro COUbi, G pro Ignaris peccaIoram Carni I.
ADMONITIO XVIlI. A Liter admonendi sunt peccatorum carnis Conscii, atque
348쪽
Pro ExhortatIonual Parri enitam. yῖ rAdmonendi namque sunt peccata carnis e X perti, ut mare saltem post naufragium metuant, & perditionis suae disicrimina, vel cognita perhorre sicant, ne, qui pie post perpetrata mala seruati sunt, haec improbh repetendo moriantur. Admonendi sunt itaque, ut studeant, quatenus, si accepta naturae bona integra seruare noluerunt, salthm scissa resarciant; quibus nimirum necesse est, ut perpendant in tam . magno fidelium numero, quam multi & se illibatos custodiant, S alios ab errore conuertant quid ergdisti dicturi sunt, si alijs in integritate stantibus, ipsi nec post damna resipiscant ZAdmonendi sunt, ut praeterita commissa considerent, &imminentia de uitent. Admonendi, ut vigilanti cura conspiciant, post delicta nobis, ad se redeuntibus, Deus quanta beneuolentia sinu in suae pietatis expandat, clim per Prophetam dicat: Si dimiserit Vir Vxore uam, di illa recedens duxerit Virum aliuis, nunquid reuertetur ad eum pura Z nunquid non polluta , ct
contaminata erit mulier illai tu autem fornicata es cuin amIIoribus multis,tamen reuertere ad me dicit Dominus: Ecce de fomnicante,& relicta Muliere argumentum iustitiae proponitur, &tamen nobis redeuntibus post lapsum non iustitia, sed pietas e X hibetur; ut hinc utique colligamus , si nobis delinquentibus tanta pietate parcitur; a nobis, nec post delictum redeuntibus, quanta improbitate peccatur; aut quae ab illo erit super
improbos venia , qui non cessat vocare poli culpam . At contra admonendi sunt peccata carnis ignorantes, Ut tanto sollicitius praecias tam metuant, quantu altius
Admonendi siunt, ut nouerint, quia quo magis loco prae- eminenti consistunt, co crebrioribus sagittis insidiatoris impetuntur,' quia tan id ardentius solet erigi, quanto robustius se conspicit vinci; tantoque intolerabili lis dedignatur vinci, quantb contra se videt per integra infirmae carnis castra pugnari .
Admonendi sunt, ut incessanter praemia suspiciant, ct ita benter procul dubio, tentationum, quas tolerant, labores
349쪽
3 i a Admonitio D. Gregorij Papae
calcabunt; si enim attendatur scelicitas, quae sine transitu af tingitur , leue fit, qudd transeundo laboratur. Admonendi sunt peccata carnis ignorantes, ne superioris ordinis celsitudine se coeteris praeserant, chim, ab inserioribus quanta se melitis agantur, ignorant, in eXam ine namque re Iudicis mutat merita ordinu in qualitas actionum. Fro Laudantibus IllicIta, quae faciunt; ct pro non Deutiantibas praua, quae aceusent.
ADMONITIO XIX. A Liter admonendi sunt, qui illicita, quae faciunt, etiam
laudant; atque aliter, qui accusant praua, nec tamcnde uitant.
Admonendi sunt enim illi, qui illicita, quae faciunt, etiam laudant, ut considerent, qu bd plerumque plus ore, quam opere delinquant: opere namque per semetipses solos praua
Perpetrant, ore autem per tot Personas iniquitatem exhibent , quot audientium mentes, iniqua laudantes, docent. Admonendi ergo sunt, ut si eradicare mala dissimulant , saltem seminare pertimescant. Admonendi sunt, ut eis perditio priuata sufficiat. Rursumque admonendi sunt, ut, si esse mali non metuunt, erubescant saltem videri, quod sunt. Plerumque enim culpa , dum absconditur, effugatur; quia, dum mens erubescit videri, quod tamen esse non metuit, erubescit quandoque sesse , quod sugit videri. At contra admonendi sunt, qui accusent praua. nec tamen de uitant, ut provide perpendant, quid in districto Dei judicio pro sua accusatione dicturi sunt, qui de reatu sitorum crimnum,etiam semetipsis iudicibus, non excusantur. Hi ita que quid aliud, quam praecones sunt sit 8 voces contra culpas proserunt, & semetipsos operibus reos tradunt. Admonendi sint, ut videant, quia de occillia iam retributione iudicij est, qudii eorum mens, malum, quod perpe
350쪽
Pro ExhortatIonibus Poenuentiuis . 3l3 erat, IlIuminatur, ut vide i, sed non conatur, ut vincat; vequo melius videt, eo deterius pereat, quia & intelligentiae lumen percipit, ct actionis prauae tenebras non relinquit; nam, clim acceptam ad adiutorium scientiam negligunt, hanceontra se in testimonium vertunt ὁ & de lumine intelligentiae augent supplicia , quod prosectu acceperant , ut possent de iere peccata,mo ' antibus frequenter in minimis, edi pro excedem ibat aliquando in grauioribus.
ΛDMONITIO XX. A Liter admonendi sunt, qui lic Et minima , crebrd tamen
illicita faciunt; atque aliter, qui se paruis custodiunt, sed aliquando in grauioribus demerguntur. Admonendi sunt, qui quamuis in minimis, sed tamen Dequenter excedunt, ut nequaquam considerent qualia, sed quanta committunt. Facta enim sua, si despiciunt timere is, dum pensant, debent sermidare, cum numerant: Alios quippe gurgites fluminum paruae, sed innumerae replent guttae pluuiarum ; S hoc agit sentina latenter excrestens, quod patenter procella seviens. Hinc videlicet scriptum est: Vis modica spernit, paulatim decidit; qui enim peccata minima fere, ac deuitare negligit,a statu iustitiae, non quidem repente , sed partibus totus cadit .
Admonendi sunt, qui in minimis frequenter eκcedunt, ut λllicitε considerent, quia nonnumquam in parua deteritis , quam in maiori culpa peccatur; Maior enim quo citius, quia sit culpa, agnostitur, ced etiam celerius emendatur: Minoe verti, dum quasi nulla creditur, ed peius , quo & securius in usu retinetur; unde fit plerumque, ut mens assueta malis leuibus , nec grauiora perhorrestat, atque ad quandam authoritatem nequitiae Ber culpas nutrita perueniat, & tan id in maioribus contema at pertimescere, quanto tu minimis didicit non timendo Peccare .