장음표시 사용
61쪽
vixei itia iurus nec quicquam quod ad sacratissimariim V. M. Imp cp salutem,decus putationem pertinere videbitur quatenus postibile erit, intermittet.Consequenter etsi Hilchium uti praesidio aliquando et cophs equestribus foret, rogarit, ac saluus conaduetus repertus fuerit. Item licet Lanigrauium prpensum Catinneliboiensium comitem bacchaturum scripserit consultum s re, uti laederis catholici consiliarii&capita conuenirent, non ta men sequetur, illustrissimum idcirco Principem tumultuandi nimum liabuisse, sicuti quiuis minime partialis inferre non pote. rit, quod 'el ex eo apparet, dum disiunetiue scripsisse sertur, autem perpulchram, bonam, firmam pace habere debemus, aut instigni aliquo bello eam comparare. Vnde clarius lucet ad tranquilli atem Germaniae proniorem fuisse quodq; sacratissimam V. Impemq; secundas res anhelauerit, neque colligi potest studium turbarum in Imperio excitandarum. Si tamen huiusnaodi quid in aduersarios V.M.attentasset, idipsum pro excessibus eoiulaceare ac iustum bellum iure publico, in rem sacri Imperii mulioru membroru sintulariter inferre potuisset.Nunc vero ad placitum sacratissimae V.M.haec remittit,ea quaecun* libet,saeiar at qa alis ter aduersarij exponut huiusmodi interpretatione n5 penes ipsos, sed penes se illustrisi. Princeps esse putat. Hucytinet, d scripsit sacratissimae V.M. no necessariu fore uti serio ad molliatur aut gladium denudet tantum sussicere serium propositum, quod apertiuus eruite literis, quas olim doctor Heldius ad Episcopu Mogun. tinum dedit pura, pugnare debere eos etiam inuitos,qui pacis a mantiores sunt, A qtiae his prolixe assuuntur, magis ad defensio onem quam ad offensionem tendunt, sicuti impartiales satis intela ligere habent, licet in iis alicuius apparatus etiam mentio fiat,atta men aliud quam ad defensionem procliuem fuisse indagari non poterit. Quale & lite ae Uueissenset deria significant, desensionem tantum ingerentes, & quomodo recto ordine ea institui possit.
Deinde intexunt D. dobris Hesdu sti ipta der deliberatione in ambabus prouinco habita, & qua graue sit, qd in foederis caussa
nihil agitetur. Ex quo similiter licet anxius se crucient oflensi nem nullam extorquebunt. in nec arguit sanctissimum Pontificem nostrum coronatos aliquot numerare velle neo etiam ex
hac parte, quod ad ipsos faciat, inuenient. Adhaee nihil iacit illinstrissimum Braunsvicensium Duam latum curasse,quod ciuia
62쪽
si ne ocium procedereri ad manum forent. Etenim ex eo mani sestum e nullum tum auspicari, verum alios magis defendeare decreuisse quo etiam D. doctoris Heldii responsio trahi de LItem haec, si Caesarea Maiestas euigilauerit, tum demum probitastem micturam. Solum desectum esse in capite ioc modo virum suspendere, nulli esse tolerabile, nihil arguunt, alioqui etiam extra culpam quid culpam imo etiam digna,quae ad sydera vlidi laudibus euehantur, utpote per quae tandem pax & securitas in Imporis erigerenLEode speetat & alias vias esse posse. Ne ad Rhombum s quod in terra Uviroenbergesi res male successerit, maturandum esse qd p haud difficulter,si sacratissima I. Mnegocium auspicare procederet unt em huiusmodi clausuis ad defensione magis intelligedae. In vutissenseiderii literis nullius putera lacra V.M.reputationis,fit mentio,& quo pacto catholica confoederatio corroborari,nem ab aduersis is supprimi possit. Artisculi,qui e quadam illustrissimi Principis consultatione excerpti seruntur sua defensione quoq; sundatur.Etiam his ergo Ad intemdunt adversarii non obtinent, neque sequitur quod ex ea nulli tex N infirme inserunt sacratissima V.l in bellu acuere Braunsuisi assium Ducem voluisse.Hoc em ex omnibus emitteram centoni hus,quantum adhuc productum est,minimeoim docetur.Atinomen audent tin propterea V borum effundere murem pro leone
ostendentes. Quin contrarium probant, proque illustriis. Princism magis quam aduersams iaciunt, maxime vero si integrae, rioa particulatim insertae fuissent, tum enim oppositum & quod eant literarum,atque desensionis aduersar a praecipuam caussam sem. Per dederunt, apertius intuerentur. Quod nunc negocium Heno
ici Saxoniae quonda Ducis concernit, de quo mirum quam glos rientur, quo pacto Braunsvicensium Dux ex insidi j um atque Eltarem, unaque & Lanigrauium, quorum alter se Magde burgiae Buringrauium alter Catinnesi tensium se comitem praetendit, vocarique permittit, in summum Regalium α dignit eum periculum traducere cogitariti Non ignorat tissima vostra Maiestas quo pacto ipsa simulque Reaia Maiestas cum nona
nullis Electoribus, Princibus ac Statibus imperii ad sustentati:
nem verae nostrae catholicae fidei caeremoniarum, pacis, tranquilo itarie tiaritim, in sacro Germanicae nationis Imperio ante a
63쪽
Christianum laedus quoddani erexerit, quotempore Saxoniae
Dux Georgius piae 8c catholicae memoriae Princeps, Christia. nam eam unioifim una cum populis &subditis pro se, haeredis bus successoribus* suis aeceptauit, & ad eam seruandam se oblis auit,atq; adeo ut*testamentum deinceps, ultimam desuper oluntatem,honestam igantem ac firmam quam quidem sacra. tissima V. Maiestas postea eonfirmauit & corroborauio condeuret. Quum autem Deo ac naturae debitum persoluisset,in Dumatum Henricus Saxoniae Dux successit, quia sacratisssima V. Hi supradietie eatholicae unioni atque fratris vltimo elogio m
irem gereret,saepius requisitus,ubi nihili eam autoritatem pendere visus es: catholici Status explorata veritate iniquum duxerunt atque indignum memoria literis, sigillo,testamento Ducis Georgii, neque conueniens ut ad eam secessionem conniverent. Itaque de
mediis cogitauerunt, per quae Ducis Georgh pie destinisti subdiu
possent in vera & catholica fide perdurare, inque unionem dea sensiue reduci. Circa quae consilium situm, quatenus honestas Scutilitas suadebat, laederati inter quos etiam illustrissimus Princeps fuit interposuere sacratissimae* V.M. ea qus aduersarii proserunt,forte indicauerut ex supradictis caussis non immerito: sce, deris enim eiusdem affines modii quaesierunt populos retinendi, ac in eum statum, in quo antea suerat, reuocandi, nihil innouateri 'scuti aduersa in sacere consueuerunt. Quamuis enim in multis caussis in quas ipsimet cosenserunt,acceptaruti p) deeisum sit, vii neminem posterius ad conspirationem suam admitterent ax inlicerent, non tamen solum id facere non destiterunt, verum dire.cto cotra plurimos Statuspraecipue vero vetusta illam &catholicam urbem Matilhausensem, una cum Hildestitimis alijsmetui. talibus in suas sedias violenter compulerunt at receperuh vino torium luci expositum est .Iam vero in consultatione ea tam honestiis modus pricscriptus est, ut eum ingenuorum quisque culo pare non possit,qiti si in esse sitim deduetiis suisset multas calamistates amouisset tantumque procurasset, uti res bello non transigeretur,itaque consilia haec circa defensionem ambularunt. Sine flori potuit, illustrissimum Principem per Balthasarum a Stechau
exercitum eurasse consignari, quod vero hoc contigerit animo offendedi Henricum Saxoniae Ducem quide negamus, eaque consignatio sorte adhuc in vivi constituto Duce Georgio contigit.
64쪽
Porro alteram consultationem, quae post illam facta dicitur eiusmodi fuisse sicut aduersarii exponunt aut glossant, nequit illu strissimus Princeps recordari,& si ita esset in se tamen non amplius compleisteretur quam uti sacratissima V. M. praecipuos ad se aeacerseret atque moneret, qui si recte monentem sequi noluerint Rogalibus & dignitatibus exuerentur. An ergo hoc in loco sacratis, simarum V. Maiestatu reputatiois Imperi,cla salutis ratio magis habita fuerit quam ut aduersarii priuarentur, ad quemvis imparatialem illustrissimus Princeps se remittit, ne* obsitit quod sacra. tis ima V. M. id quod occuparet, ei in seudum concederet at ida circo religiose Imperiaq; zelo minimeoim aestuasse,ini proprisco
moditati studuisse hoc em salso praedicat ne* sacratissims U. M hoc propositum suit. Sed huiusmodi ud obiter alicubi sorte notatu tanu faba pueri reperunt, unde temere tin gloriari no erubesi cunt. Atque haec illustrissimus Princeps non idcirco narrat, innuab iis abhorreat, verum uti veritas luci exponatur, quod enim saacratissimae V. M. iussu sacere potuisset, id etiam sacere necessario debuisset.Verum hic articulus alio animo proponitur,ut videliscet occasionem inde, quamin infirmam iaciant, illustrissimu Principem in sequentibus iniuriandi rumores de ipso excitandi, aliaoqui quid haec ad propositum potuerunt ne idcirco legitime bellum instituerec illustiissimum Principe Ducatu e mere quod
quidem nemo unqua ei timabit.Deinceps loquuntur de virgine quadam defuncta quicum ea asstum sit cupiuicit ita alteram proomiscuo populo fabulandi materiam proponere, quorum ea conssuetudo es uti a veritate deuia minime tamen omnium rubore afficiantur.Et sicuti ex aduersariorum propositione colligitur, non
potuit eo tempore in Ducatu suo illum issimus Princeps suisse. Quid ergo audent de hoc tam multa aniliter disputares Iam voro quum Ratisponae coram sacratissima vestra Maiestate ideir, accusaretur, satis superque respondit . quae quidem denuo hi erepetit reuocatque. Pros ito mirabile est eos sacratissimam vostram Male item huiusmodi nugis molestiire, diuque cum m
gna vigiliarum atque missam m exaggeratim detinere, quum trinihili ea obsequia pendant mo pro ludibrio habeant. Vnde euis denter apparet,qd ipsimet plenum sua religione non magni aesti
65쪽
alioqui huiusmodi exaggerationem procul dubio posthabuis,sent. Quod si illustrissimus Princeps de talibus in hac corona di
cere vellet, certe posset ad longum minime mentiendo, qualibus adtibus vitam Lanigrauius atque aliquot ali j propagarim, nil odare, apud quos ne nnem quidem peccandi adhuc inuenias. Si, quidem manifestiam est Lanigrauium Vna coniuge non contenotum,contra diuinam autoritatem religionem catholicam Imperio
ales tinetiones, quod quidem ab exordio fidei Christianae usque
ad haec ista ne auditum quide sitit,etiam aliam superinduxisse, bis nasque uxores eodem tempore habuisse constitutas. Quoide emplo fiat, iudicent sacratissimae vestrae Maiestates, Eleetores, Principes&Status. Itaque infamiam incurrit, nullius honoris &&dignitatis capax, nullius p aestimationis homo a sacratissima vestia Imperatoria Maiestate ad exemplum aliorum merito castigandus.Maiores nostri, quia polygamiam ut rem inhonestam repudiabant, a Cornelio Tacito plurimum commendantur, legis turque in Deuteronomio, non habebit uxores plurimas,quae allisciat animum eius.Hoc autem illi illustrissimus Princeps vereo lectat, quod & ipse quasi legitime ac probe factum confitetur.Sie flagitiosum iacinus sequitiir flagitiosa confessio. Et quia tanta, tam inhonesta vim inaudita scandala a Saxoniae Eleeiore praetenso Magdebuiem Burchgravio suam Academia Vuittembergo
si tolerantur,iudicanturque non iniqua,in pari culpa reatusaussa non possunt non constitui. Porro habetadhuc alia,quae optimis circunstant m vallata in medium produci possent dignaque flammas censeri,ni ratione sacratissimae vestis Imperatoris Maiiestatis habendam sibi duceret. Enimuero audit duas minime adhuc illi coiuges sufficere, sed praeter eas etia tertiam & deinceps plurimas
ducere conari,ut interim taceam de concubinis quarum non exisguus quoque numerus est. Illustrissimus certe noster Princeps non inuideret hisce duobus, Saxoniae videlicet Electori & Has. siae Lanigrauio, si maiorum suorum vestu's insisterent, neque inauditis huiusmodi minusque Christianis negocus se impliciarent. Quum autem hoc in loco literarum quarundam fiat recita, tio quas illustrissimus Princeps ad coniugem suam pie desumctam quondam exarauit, multomagis in memoriam reuocandae suissent illae, quas Lanigrauius a priore uxore honestissima Prinscipis Georgii Ducis Saxoniae filia extorsit, in quibus profiteri coo
66쪽
acta est secudo matrinionio se nolle refragi vitem quo huius eontracti praetensi matrimonia literae a quodam inter alios qui se Heramannum a Maliburg cognominat, sigillatae suerint, non iniucundum, verum auditu interim si proserretur obligatio) seret horarendum. Consequente nisi mores & consuetudinem aduersariuorum probe illustrissimus Princeps nosceret,non immerito miraretur, quod incendiorum nullam iaciunt mentionem, quorum ipsum cum ministris Sc necessarin suis, non tantum per Germ niam,verum etiam per totum orbem iniuriose, inique, impudens ter buccinarunt autore ne dicam quam grauiter idcirco coram sacratissima vestra Maiestate reum secerint ad eorroborationem producendo quasdam praetensas,laceras mentitasque tortura exatorias consessiones, procul dubio sacratissima V. Maiestas quid
ad ea responderit, adhuc habet in recenti memoria.Nune ergo, si basis esset aliqua,prodire deberent, attamen omnino tacent, & ne leuis quidem dem susurrus auditur. Ita maliciam suam ostenadunt, faciuntque nae tacendo, ut nihil praeter sucum populo dis uendidisse, sicuti S inal as omnibus, credantur. Idcirco nullam
ipsis fide amplius adhibendam sacratissimas vestras Maiestat' vos Electores, Principes & Status non puto ignorare.Qui em semel malus, semper praesumitur malus. Ca m quia suggilla. tiones, infamiae atq; iniuriae huiusmodi plusu horrendae 5c atro.
ces,quin etiam intolerabiles, ob quas aduersam merito in eam poenam in quam innocentes traducere sunt conati, incidant, conuonit sacratissimae V.Maiestati, hosce blaterones atque alienae samae depeculatores ita tractare, & ut dignam laesi satissaestionem,restis tutionem aestimationem P recipiant. Ad haec Lanigrauius ante haec tempora gloriatus est se per instructionem illustrissimi Principis Secretaria quem ceperuno multa probaturum, sed ea instructio in lucem minime adhuc prod ii, qua quidem plurimum auudire desiderabam. Videor mihi videre inutilem esse, ae secudum
eam aduersarios posse puniri,quapropter non temere retenta est.
Conantur ad haec illustrissimo Principi adscribere, quo pacto in bellum contra ipsos suscipiendum huiusmodi delatione, quia animo c5ciperent Germaniae rempublicam exam tare,sacratissimam vestram Maiestatem protrudere cogitarit. Verum inique cum iblustrissimo Principe denuo agunt, i Deo optimo maximo teste Germaniae ruina ne in mentem quidem unquam venit, tantum
67쪽
quomodo ea a praesentibus calamitatibus eripi possit perscruta,
trus sicuti ex aduersariorum productione impartialis quilibet iacile haurit. Ad ea autem, quae de Lanigrauio ac Vuirtenbergensi,um Duce D. Matthias Held doctor scripsit, si opus erit fideliter ipsemet recteo respondebit, quem quidem illustrissimus noster Princeps in omnibus talem sensit qualem in ossiciis S ministeriis sacratissims V.Maiestatis expediendis, in reputatione eiusdem fama p amplianda in successibus promouendis fidelem & vigilan, rem decet versari, cuius rei sacratissima V. Maiestas clementissismum procul dubio testimonium praestabit. Iam vero quod ser, tur illustrissimus Princeps scripsisse,aduersarios meditari bella atque seditiones, ne ab infideli religione destituros, hoc equidem non inficiatur, falsum minime de 'o sicut notorium est locutus, quin etiam rem se ita habuisse,suo periculo com probauit.Quam, obrem in tam mantista & dilucida re, non necessaria est aduersa iras longior excusatio, quod enim inustum est plusu verum suisse euentus docuit. Sed & quae de Lanigrauio specialiter iuxta copiam hie insci ta scripsit,hoc ita, sicuti quiuis ex aliquo circulo arreptus lassi cienter potest defendere: qui vero fidem adhibere nolisi
ad laeta oculos conuertat inueniet enim exaetissimam horum, ita
ut manibus palpari possit, doctrinam. At ν ille etiam quam acerahus Anabaptistarum hostis suerit eliciture sua propria hac purogatio qua illos eiectos e finibus suis contedit. Ne enim Imperaiori js constitutionibus exilium satisfacit, quin pestiferas eiusmodi sectas ac conventicula potius auget. Attamen aegre potest adduae ut credat Anabaptistarum quenquam a Lanigrauio profuga. tum. Quandoquidem ante haec tempora officiarm suis iniunxi ne tales punirentur.Et si cet custodiis aliquando premeretur,mox tamen libere dimissi sunt. Ita p palpum hominibus obtrusit, naspiciliam ut dicituo vendidit. An autem etiam ipsemet, una e consiliarib suis quidam Baptismum iterarim, ves priore consteti fuerint Hermannus ille,qui se inliburgensem cognominaqvnus equatuor praecipuis consiliarib, si aliter quam delato tur mento examinaretur, sat respondebit. Et quae idcirco in ciuitate Susiatiensi ac Vuesiliensi attentant, nemo est qui nesciat. Vt praeateream insigne dicti liburgensis de eodem praeconium,quem non puduit proferre, a Lanigrauio cacodaemonem vinctum Gami detinetixum si solue mirabilem humanarum retusore conu
68쪽
ditionem. Vnde quiuis facile intestigit, an alium, quam ad ciuile
bellum & seditiones animum habuerit. Sed quum multa sint in digna, quibus consistere nequeunt, tum nihil minus est seredum, quam quod student illustrissimum Principem in odium rapere, fingunt* sacratissimas V.M.ab eo iniuriosis verbis impetitas, araque idcirco grauiter laesas.Quo tamen commento egregie proaricantur,neqs minimum huius consarcinatis huiusmodi particu,
larum centonibus edocebunt. Nam Sc si scriptu sit: Reliqui con. Dederati minime credunt sacratissimam V. M rem serio agere, tantum inter Principes bellum seminare. Item toti laederi pera quam molestum esse, catholicam unionem ab Imperator is subaiannari.Item R. M tantum nego Hungariam fulturam, quod ςonfoederalitas facile obliuiscetur.Item secratissimam V.M. non
semper cunct/torem,verum reputationis suae aliquando mem rem fore atque unionem defensuram .Praetereas sacratissima V.
M. liter nolit accingit,satius suisset, si in Germaniam ea non rediisset. Ad hax sacraxissimam V.M. Fabium agere omnem illi cassonem elabi. Post emo illustrissimum Principem plus una litera gut verbo, quam alios lactis posse. Non tamen colligi potestne concludi, sacratissimis V. M. ab illustrissimo Principe iniuriam sadiam, cum in omnibus nullum iniuriosum verbum possit inueniri.Proinde indubitate confidit sacratissim s V. nihil temere usi: si edixuras. Verum obsecundantem diligentem illam v lyntatem, qua sacratissimas V.M. a cum complicibus suis semPer coluit,amorem* eum, quo incredibiliter huc usin vii altius sasratissima: V. M. Imperiique gloria, reputatio, decus surgerent,
stu ui considerabunt,qu quidem etiam nunc videre summo
bere exoptat,& pro iis se salutem* suam offerre ulterius antea onim satis magna huius stud a exempla sacratissimae V. M. de s do videre potuerunt non subterfugit. Subinde quum aduersa ratiam di sta inualida esse sentiant, nem satis commode sacratissis
mas V. M. posse exacerbare, ita tela depromus,Municis quia sacratissima: U. M. pessimas suas adinventiones expedire noluerunt ita enim haec libenter adaptarent, ut continua si videri possint, cum tamen huiusmodi non sint ad consiliarios vestros se conuertisse, in eosque iniuriose multa expuisse seductum illu, 'issimus Princeps negat, necis unquam rationes spesque suas in malas practicas conieci aut ad eiusmodi persuasiones ingenium iii exem
69쪽
exercuit.Iniqui itaque sunt aduersarii haec dicendo & huiusmodi
studio praeter alios mirum quam ipsimet teneantur.Simultates es quidem aliquae inter ipsu in & D. ranucllam intercesseru quorum gratia coram sacratiissima V. M. conqueri non abhorruit. Nunc vero omnis ea controuersia per sacratissimam V. M. possata est,& quae circa eam contigerunt, in portu nauigant.Vnde hosnestius huiusce rei mentionem non secissent. orsum enim liscspectant niti ad dignoscendam ipsorum mentem, quodque mu tua acuere odia iras tantum conantur. Est autem perpetuus hic
Euangelia illius quo se laetano fructius, exitiale virus passim inastillare discordias bella odia denique varias calamitates seminare. Quae extraneas personas in aduersariorum actione attingunt ad ea non cogitur nunc respondere:si principales illustrissmum Principem conuenerint non recusabit contra eos legitima sua responssone qua cuiuis satisfieo Vii. Apparet ergo ex supra dictis omnishus quod illustrissimus Princeps suique complices sacratissimas
vestras Maiestates ante oculos semper habuerunt, honoreque &reuerentia exaetissime affecerunt. Atque utinam pari studio ad. uersaria hi nostri fuissent intenti, aut eidem adhuc pro viribus incumberent,procul dubio res se melius cum catholica nostra reoligione, Germaniaeque salute, quam proh dolor nunc videmus, haberet. Ad quod Deus optimus maximus pro aeterna sua b nitate gratiam indulgeat. Porro si duriora tela depromere non Potuerunt,consultius fuisset,si 8c haec domi continuissent. Enima uero quia magnifica promissa miram sp expectationem de se vas rus in angulis mouerunt idem ipsis,quod in partu montium contigit nato ridiculo mure, nanque ubi ad rem ventum est, meras nugas attulerunt. Ad ultimum tamen proponunt,neque sacratis. simae vestrae Maiestati, neque suis addictissimis amicis, neque a.
In cuiuis illustrissimum Principem fidem seruasse:quodque proopriae commoditatis gratia nulli unquam pepercerit, aeque imo pudenter, quin moribus 8c vitae ipsorum ita conuenit, ut non
magis possit.Quod igitur ad Daniae regem spectat rogat illustrissimus Princeps aduersarios, viri potius, an sacratissimae vestrae Maiestati, an vero Daniae Regi fidem seruare magis debuerit c
Erga Daniae Rege uti affine decuit, se gessit, ne ingratu illi acu
fecit. Sacratissimae vero V. fidςlitatis iuramento fuit astrictus, cuius vigoreri debuit, diligeter executiis est. Vn no pGt hoc nole
70쪽
Hagnopere suggillari. tmim quo paeli, Acm suum Lanigravius Georgium Saxoniae Ducem pie delatustum obseruauerinquum grammatophorum huius, Matthiam nomine, ex insidii captum obuelaret literas* in iniuria eius, quem patris loco habere debebat resignaret, quis est,qui nesciat: Erga ereditores suos iblustrissimus Princeps ita se gessit, quod nemo ipsum reprehedet. Facile credit aduersarios,potissimum vero Lanigrauium creditores huiusmodi ex parte incitasse, ac si ea propter in infidesitatem& damna illustrissimum nosti um Principem traducere potuin sent, non defuisset impigra voluntas ne* enim alios fractus husiusmodi Euangelium, quam damna proximis & iniurias secum adserti Sed quam tenaces ipsi fidei sint,multa possent disputari, quae tamen modo prstermittimus. Nunc igitur omnia vobis illustrissimi nostri Principis facta & cogitata illustrantur,nunc inno
centia sua patere potest homicidia populorum obaerationes, subaornationes occultorum hostium, quibus Gostinenses sunt vortati, inique illi imputantur. Ciura Gostariensium de quibus supplicium sumptum est maleficos, ac iudicio secudum desictorum
qualitatem suisse c5 natos sacratissimam V.M. abillustrisitismo Principe minime laesam, quin contrarium ipsimet docuerusim' contra Augustarii recessus constitutionem in sacratissimae V.m saluo conducto doctorem Delinghausen captum G larienses ob incendia & monasteriorum emplorum sacellorum deo uastationes etallariorum seruorum necem, multa alia facino, ra,quae primi perpetrarunt, in menam ruptae pacis incidisse, quae quidem omnia sacratissimae V.M.uti bene ponderentur, remittimus.Neqs falsum est,illustrissimu Principem coram saeratissima V. grauiter conquestum, quod famosis Saxoniae Ducis Sc nigrauit libellis respondendi occasio inuum tamen priores inscribendo fuisseno ipsi aulinetur, eius p puncti gratia publice in consessu procerum Imperii protestatum, luce enim expositum
est ipsum Eiusmodi ii is caussam & originem non dedisse, sed
aduMarios, quemadmoda etiam haec extorserunt,quapropter salso accusatur,quod promissis sacratissimae V. M. sactis non stete, ritiSed nec netari potest psum post Ratisponensem recessum in Saxoniae Ducem Sc Lanigrauium nihil euulgasse, scripta ν quae ad Balthasarum a Stechau dedit Comitiales decisionra anticipasse ontra vero tantarauium sub distam Spirensem in infimiam