장음표시 사용
412쪽
ALVINI EX PAE IVATIO TAB. XLII. a s
FIGURA PRIMA.I .arynx cum principio asperae arteriae, a latere sinistro Cartilaginis thyrreideae pars sinistra in priora flexa est, ad patefaciendos musculos , quos tegit. ABB Cartilago thyleoidea, ex interiore parte A Pars sinistra, BBB
CD Epiglottis CPars gibba, insinuata.
Fistulae laryngis pars laterata membranacea. F: Summitates cartilaginum adtaenoidearum. G in Adtaenoideus transversus. Η Arytaenoideus obliquus dexter, insertus cartilagini adtaenoideaeinistrae. II Arytaenoideus obliquus sinister. Otigo ejus a basi arytaenoideae sinistrae. Thyrrearytaenoideus sinister x Origo a cartilagine thyreoidea. 3 Insertus adtaenoideae sinistrae. Cricoarytaenoideus lateralis sinister x oritur a cartilagine cricoidea is Inseritur basi arytaenoideae siuistrae.
M Pars basis cartilaginis arilaenoideae sinistrae. Cticoantaenoideus posticus sinister. oritur a cartilagine cricoidea igInseritur basi arytaenoideae sinistrae. Cartilago cricoidem Iuxta musculum cricoarytaenoideum posticum N, instois paream in perficiem articularem Dieralem sin iram notat in explicatione, , cum qua articuletur apophrsis inferior cornuvinis ire reo ae Eamque in figura v xxx. deesse ejus in explicatione e monet. PPP Q Aspera arteria P, P, Annuli cartilagine primi tres in Q. Spatia inter annulos illos media. R Asperae arteriae pars postica, tota
De hoc, cui R. inscripsi, quod portionem esphagi esse Lancisius dicit ,
Ninssovius jam notavit , potius videri portionem membranaceam asperae arteriae. Explicatione tabula D figurae i. m.
Larynca parte posteriore. Epiclottidis pars posterior, quae sinuata. BI Cartilaginis thyrmideae fars interior Ces Processus saperiores, qui illigantur ligamentis ad ossis nyoidis cornua extrema pertinentibus. D: D Pro cessus inferiores, quibus cartilago crimide continetur. Et Summitates cartilaginum Mytaeuoidearum. FFFForytaenoideus transversius. Arytaenoideus obliquus dexter. H H Antaenoidem obliquus sinister. oritur a basi Mytaenoideae sinistrae. Pars basis cartilaginis adtaenoideae sinistrae. Ni Cricoarytaenoidei postici. Oritur a cartilagine crimidea flans ritur basi aritaenoideae. L Cartilago cricoidea.
413쪽
ALBINI EXPLICATI OB. XLII. FIGURA TAE R TI A. Hae ita respondet Vesalii secundae capitis xxx libri xx de humani corporis
fabrica, ut inde huc translata videatur.
Pharynei posteriore parte, una cum palato molli singua sit superiore. Lingua, a superiore parte. Morgagnus, cujus prudentiam ut laudavimus alia , ita hic quoque lasedandam ducimus, tametsi linguam hoc esse dicat, movet tamen in epist latanatomicarii. S. xv suspicionem exhibitae fortasse palmi osse supernae faciet. Acrudior praeterea haec figura sulpensos tenere plerosque possit. Quare committendum mihi non fuit, ut, cur linguam potius dixerim , retic rem Induxit primum luminis, umbrarum ratio. Est enim haec pars ad utrumque latus sirum convexa, quum superna Palati osse facies ibi sinuata siti si modo non fallor, qui per eam intelligo illam, quae ad narium iundum pertinet. Convexam hic esse Deiem apparet quoniam figura illuminatur a dextro tabulae latere, eoque para, quae lateri illi proxima est , ut in convexa facie, multum luminis habet , altera umbraeri contra atque esse deberet, si sinuata esset facies. Deinde, sinus, qui Per mediam longitudinem hujus partis pertinet, sinu respondet linguae figurae v. Si a tem superna palati osse facies esset, ibi aut eminentis illius suturae, quae insundo natium est, aut septi, quod ab ea surgit, aliquam saltem, quamvis rudem, notam videretur omisturus non fuisse. Eoque minus, quod, si palatum orseum effet, nudum esset quippe quod palati mollis ora tanquam abscissa exhibetur C C; certe non tanquam continuata per illam , de qua quaestio est, faciem. Et, si etiam ieci um esset membranis suis , ibi , ubi septum narium esse deberet, videretur tanquam rescissarum membranarum vestientium oras aliquo fuisse modo indicaturus. In icone autem facies haec tota licet sinum per mediam longitudinem exhibeat, sibi ramen ipsi continuata apparet. Et umbra illa major , quae mox ante oram palati mollis est, magis distare ab ea hoc , quod linguam dico , eoque linguam potius esse, quam palatum, indicare videtur. Palati mollis pars superior. CC mus, a postica parte ossum palatiis
DI DE Circumflexi palati mollis. D Pars carnea. E Tendo, inflexus circum hamulum processus Pterygoidei.Lancisium , qui fidi glossos abscissos esse hos tradit, jam emendavit WinsisIovius in explicatione i t esse dicens Perdis hylinos externos quos in historia musculorum nominavi circumflexos Emendavit quoque Morgagnus, epistola anatomica vis. S. xx ira qui appellat eos dato a Valsalva nomine musculorum tubarum novorum. Scrupulum omnem eximere potest tabulae xxx figuraxm in qua dextrum ex iis invenimus , omnino eundem, atque hac ex nota certius ibi cognoscendum , quod tendo ejus circum hamulum processus plerygoidei fleest itur. Neque obstat hoc, quod instovius, in explicatione figurae x Io. tabulae, Li e appellat salpingo Iaphsinum, aut potius plet a*imoideum iu explicatione autem hujus iv. tabulae ruri .i, persaph unum externum. Hoc enim , quicquid est , explicuit ipse in
414쪽
ALBINI EXPLICATIO AB. XLII ast
egregio illo opere, expositione anatomica construction corporis humani. In qua, ut rem paullo altius repetam, in tractatu de capite, primum S ccccxcvor, pura, eaque laudabili , qua solet, simplicitate , describit musculum Rheno alpingo amylinum , qui altero extremo ex arte a nexussi lateri Apheno ali portionis osseae iubae Oachii, ex fari portionim Asnitimae iubae eiusdem. Inde Procedat alam internam erras apparet enim pro externe reponendum est interne apophasis fier2go ea , ubi portio illis, musculi adnectat se alae illi altera portio descenda tisiti ad extremum alae, infectat se circum resectum sim hamulum ejusdem alae , tanquam circum rotulam , posteaque se adnecta volatilae palati circa etiam. Deinde paragrapho proxima sequente dicit, habere ne portiones illas duas pro duobus musculis Finctis, quorum unus videatur non nisi dilataudae tubae insemire, scilicet portio illa quae si adnexa vj si terno eae, es quae posset appellari terrio fa*imo deus. Alteram portionem e se tertim Apheno v linum, inposse etiam habita ratione adhaesionis cujusdam adiutam, appellari Rheno a*ingo ublinum , aut Ialpingo aphlalinum
externum Eum illum esse, quem communiter avellem persaph linum e ternum. Ex quo primum manifeste apparet, Heno Oayingo apblini nomen ina ccccxcv xxae generatim tribuere illi, quem vulgo teruil staphylinum externum vocant. Quum vero in portiones illas duas dividi animadverterit, pro duobus eas distinctis musculis habere , quorum alter posset pie go-falpimoidem appellariti alter proprio fibi magis nomine Oheno alpingo- phoelini, qui scis , qui communiter appelletur feriasaphlinus exiernus. Apparet praeterea mustulum , quem dicit communis ire oppectari peri Pi linum externum, alium non esse , nisi quem vulgo pterygostaphylinum externum scriptores vocant, quem ego circumflexum. Ex quo intelligitur , in explicatione tabulae XLII. gurae xv xvi in perser aphimum illum eximum designare quem vulgo pterygostaphylinum externum appellant. Deinde, quum in S cccc xc Ix illum , quem omismuniter appellent perissubdisinum externum, Posse etiam appellari alpingo- phlinum externum tradat ex eo intelligitur , eum, cui e tabulae, L r. figurarii 11 inscripsit, salpingo-staphylinum esse tradendo in explicatione, eundem illum , quem in explicatione tabula xLrae feristylatinum externum vocat, designare. Neque obstat, puto, hoc, quod in explicatione tabulaex Li nude appellat alpingo a disinum, in expositione autem, S illa ccccxcxx. DFingo vh linum externum. Nam externum appellat in expositione, ut distinguat ibi ab interno quando scilicet mox , S. orsalpingo- phlini interni nomen dat illi, quem caeteroquin appellat fle- ira pingo Otaph linum. In explicatione autem tabulaeta Lx vocat a pingo tu limum nude fortasse non ita attentus et quod tamen dissiculta tem creare non potest. Quoniam enim eundem in explicatione tabulae x Lxx vocat per sublinum externum , in expositione autem peristoph-Auum illum externum tradit appellari etiam post Alpiugo in intim eis iernum, manifestum est, in explicatione tabulaex Lx etiam externum illum velle , quamvis alpingo ty sinum vocet nude. Quum igitur perdis phoelium externus explicationis tabulae XLII. figurae I v. xvr l, c a plago vh3lium explicationis tabulae, L r. figurae x m. e snt unus idemque pierygostaphylinus externus, quem circumflexum appelli perspicuum est, in nomine tantum differentiam esse in explicatione , non in re. Quid autem caussae sit, cur in explicatione tabulae, LL, postquam fabiugo-
415쪽
usa ALBINI EXPLICATIO TIB. XLILFh suum e tradidit, mox addiderit, aut potius eD Pter3-sa iugo eum, restat expendendum Pter goo Pingo em quis sit, supra intelleximus ex expositione: nempe esse Rheno salpingo-sopb lini, quem S ccccxcvm. descripsit, portionem illam, quae adnexast post si terrio eae et quam in expositione te go salpingo eum , in explicatione autem , exigua illa quidem nominis differentia, pter alpingo deum appellat. Illum igitur' i esse piet alpingo eum tradit. Quod sic potius videtur intelligendum , ut velit, illum in figura esse locum illius ire, alpingo ei quam sic , ut velit, illum ipsum revera exstare in ea quippe quod in ea nulla musculi pars adnexa apparet processui pterygoideo, quin potius ultra eum totus ad
hamulum pertinere conspicitur. Haec tamen omnia, quantumvis vera esse putem, judicio viventis anno caedi occx LXII. opus hoc quum primum ed
retuo instovii, viri clarissimi amicissimique, ac suorum scriptorum i terpretis optimi lubens subjicio. F: Levatores palati mollis, extremis suis in palato molli convenientes. Hic, si in Lancisi explicatione pro 36. 6. reponas 3 p. a , quibus Morgagnum quoque uti video in epistola anatomica x. I xv, hoc Fcephalophar maeum esse voluit quemadmodum eum in oMus quoque intellexit, explicatione g. Noluisse, id satis etiam apparet ex eo , quod iidem sunt, atque illi, quos simul in figura, a designat numeris his, 38. Ad quod Eustachii magis illustrandum, nequeo, quin primum afferam, quae Morgagnus prolixe, pro sua consuetudine eleganter tradidit in modo- dicta epistola anatomica x. S. v. Expansonem, fa*mosaph linorum puta ante me, inquit, exhibere potuisse E iactius lab. XLai. g. vi , 3 p. . , nisi hos musculos cum in hae rigura, tum in respondente huic Iv. - 3 p. 16. , qua is causa nescio , sc inueres pinxisset, rei ab origine a nem, Missendere, ut oportebat, sed scendere,ideantur. A me me res i ut erumidi eonfitear sisereri interdum cogis, ne in hac forte in te retatione decipior,
praesertim cum viri conriment celeberrimi, non falselago taphlalinos , sed cephalopharyngaeos musculos ibi esse delineatos istamen ut in his , aliisque
ad phar gem attinentibus Eustachianis iconibus interpretandis , non sine meunditate animaiserto, me plerumque eadem quae illi sensisse ii est nonnunquam ubi intitus fatear, mihi aut sententiam aliam , si aliquam saltem dubitationem suis, esse, velut hic aeuaero enim Primum, num
viret ile esse posit, o ingosaphlinum musculum Eustachium ignoratiisse,
aui cum haberet Enhum n ouam in io detineationibus quae ad phardin-gem, Ducem spectant, Mibui eo Certe qui aureisoriam iubam, ibi jam saecula delitescentem, suis accuratissimis pervestigationibus retexerit, ejusque non osseam partem inter duos faucium seu gulae musculos , a paucis ad suum usque tempus bene cognitos procedere scripserit re audii orgon.), illi non pessis incognitum musculum ex rimare neque minimum, iubae eidem secundum longitudinem appossum et aut cum satis nosset , cumque hiae proximum novum iubae musculum Dei quinquies pinxisset Oab. xur. d. xii I. bab. x LII. A. xv. vi.), nunquam hunc alterum delineasse.
Atqui, nisi tibi nos suspicamur, ibi pictum agnoscasu nusquam pictum esse,
Diendum es Viris quidem celeberrimis videturbab. xi. i. g. xiit, udi ipsi litterulam e inscripserunt se. 6 p. i. , ibi musculum ostena salpingostaphylinum. Sed praeterquam quod num eodem nomine eundem quem nos, iniectigant musculum, incerium est , continuo se revocant, subiicientes, ostendi potius plerysalpin idaeum certe si eum locum in archeidipa Eustachii ia- , bula Disitir m Coo
416쪽
ALBINI EXPLICATI TAB. XLIlbula attentius inspiciamus, , cum siniso, qui nudus omnino pinstar , --
ternae Verriotius alae extremo processu comparemusn lanum et , circum processum exierum pingi tractinem se se introrsum reflectentem musculi ob delicet tubae notii, quema adum , de hoc alias F. vo n. xxx. ad te scribentes, coninmmimus ut non clium quam hunc , esse illam qui proximus ad posteriora appingitur, musculum, , rei ipsius natura docem, figurae commonstrent e quibus Paulo ante dicebamus, v. Et vae tab. x Laer.eundem musculum cum eadem tendinis inclexione, quater exhibentes, ut qui in his vocant, ad ripta littera i pterystaphylinum externum , in illa quoque haud alio nomine vocare , quo consequitur , haud alium quam nos ,
musculum de gnare ibi debuisse videantur. Igitur ne fabitiosi latiuum ab Eu Iachio nu quam pictum esse, dicamus biliquum erit, i in guris illis 1 v. 'vi sub litterati s rip. 16 delineari, exi timemus praesertim eum in utraque seiunctus flendatur a phai divis facie operiore, quod vi cephalopha meo, quema Mum nunc accipiunt, minime se maxime conomii alpingosaphylino. Vide enim in 1 v. f. ipso inferiore limbo M. o. ac eius de quo hic quaeritur, musculi sui lineola illae ollis quae brevesque An Frem Non ero undinem eri Utio. MissisAb eis id calpior fortasse creae dii, qui eas in sistra praesertim iconis parte et extraphar divis Ditis Aria.. num earum crus ituis in eodem musculo eo ad eundem modum in A. v I non pareret Credam potius, id Euliachium itioris, ui a seriore bardimis soci eum sejunctum esse musculum, Ae id
far muscusirum, intelligeremus, neque cillam faciem, sed ad exos palinium, in quo et pinxit, attinere. Nams minime in hoc pingere , seudole dumtaxat a se impossum indicare voluisset non umbrae deerant , quibus in A. vi fecundum artis leges Cunctis, Eidenter fosset Agniscare alio seu tamen placeat, cephalophar maeos ibi esse delineatos iis minus Lee- res posse, crederem, quibus pharyngis fornix rugaeque hujus semicis iueodem iconismo ad num. 3. I. Diisentur Proponi, id es infra gurgulionem, quem praeclare delineatum mima rei ad num Ar i. . Nam supra hunc Ialpingsaph linos quidem conflat a notura ipsa postos esseu cephalophat gaeos autem non modo supra Phar vis fornicem , sed tanto superius mons ari, non est,erisimile. Mi enim illum fornicem Eusachim ut eum a nexa pocleriore pha vis sarie iam depressisset, quam fatis esset , ut a temgo in picientibus gurgulio appareret una tamen hos quoque depressisset musculos qui fornice ipsi non uni altiores. Sed mihi suae fori quaeris; non ibi somni repraesentari, verum detractis altioribus ae posterioribus ex iis musculis qui pha vem complectuntur, pars hHM iuremiae tuniciae concidentis , e
que rugosa videtur ostendi. Caeterum eis propositam ostens alpingostvl3lis paris interpretationem in meae relinquo non es tamen reticensim, mem ea consentientem invenisse Valsalaam , ut qui in altera adnotata scheda, eosdem quos dixi muscidos pro salpingotaphylinis, non pro cephalopharyngaeis ab Eustactio esse Mineratos riuod cum adnotata , illud animaisertere simul potuit, non trahes illos, sed in trian is modum per molle palatum sese explicantes haud mulio aliter quam irae indicaeteram , a tanto anatomico fuisse exhibitos , si mori trianguli vertex non sursum , sed deersum versus spectare Hactenus Morgagnus Quem vides dubitanter quidem scribere, sed ita tamen, ut gravia argumenta asserat, cur salpingosta dilini videri debeant, Chaud dissiculter cernas , inclinare ad credendum, non esse alios. Iro iis etiam habuit Santorinus , i observationibus anatomicis
417쪽
capite, o g. xv. Atque ego quoque Wantea habui in historia muscul, rum , libri iri capite x, ubi appellavi levatores palati mollis nunc etiam eos esse indicavi in explicatione. Quo magis mearum partium hic esse video, apradictum scrupulum, si possim, eximere. empe quo minus alpingviaphdilinos illos est musculos haud cunctanter dicamus, obstare hoc videtur, quod ab origine ad finem non descendere , sed ascende , deamur, ut recte est a Morgagno animadversum. Et fortasse hoc ipsum
quod communis eorum mucro in figura sursum tanquam ad caput erectus sit , adduxit Lancisium , insoWumque , ad existimandum esse cephalopha maeum. Atque idem illud suspensum me olim tenuit. dique enim alii quidem, ac salpingsaphlini esse videbantur m tamen ut-
sum, non deorsum ducti. Itaque aut errasse Eustachium censendum erat, aut, quod potius erat , intelligere me eum male , suspicandum. Postea
autem, figuras iterum ac saepius examinans , ac cum corporibus conserens,
pharyngem quidem rectam hic exhiberi animadverti palatum autem molle una cum musculis ad id pertinentibus , nimirum a pingo phylinis illis,
musculis tubarum notiis, quos circumflexos palati mollis in historia musculorum,oini navi exhibe ii cicina a parte priore, depressa a posteriore. Ut quis caput ante oculos habeat cum pharyngis parte posteriore palatoque molli ac musculis huc pertinentibus: Ibaryngem 'oidem positu recto consideret caput autem, unaque cum eo palatum molle ac musculos illos, occipitio in poste lora depresse , facie uisum versus directari, in totum
illo polit capitis, collique, qui est figuraxm tabulaeta ut musmodi enim positu capitis qui a posteriore parte adspiciet, alpingo plativo, illos
non deorsum, sed, ut Eustachius exhibet, sursum ductos videbit oque eos tu una cum palato molli exhibuisse intelligimus etiam ex Musulis tubarum notiis. Eo enim, aeque atque salpingsub linos, positu capitis recto, a basi eranti non sursum, sed deorsum duci manifestum est , quoad tendo circum hamulum processus plerygoide inflectatur. Et in hac tamen iv.figura, .in vi musculi, quibus Des inscrip , quos musculos iubartim notio esse, extra omne dubium est sursum ducuntur j ad illum quidem modum , ad quem dexter eorum in tabulae, Li figurae xio. , hoc est, capite ut in figura illa posito, facie sursum versus directa , occipitio deorsum. Solaque differentia haec, ut in figura, o I tabulaex L r. il parte exhibeantur hoc positu capitis priores in his autem tabulae, Lir. v. xvi a posteriori Hoc etiam confirmat lingua quam puto, sive, si velis, palati Sperna facies, A. Ejus enim sive linguae, sive palati osset, Positus ita quoque erectus est, ut positum esse dixi palati mollis. Quae si quidem vera sunt, una tamen alterave dissicultas in figuris superest, quarta nempe sexta tabulae hujus x Lix Prima haec : stylopharyngeorum principium, as figurae iv, Wo- figurae ut altiore in iis Ioco positum est , quam principium tum a pinguiaphylinorum tum
musculorum iubarum noυorum D D: tamen deberet esse inseriore.
riuntur enim stylopharynge a radicibus procemaum styliformium , quibus Q : Inscripsi in figura xiii tabulaex L fal inguiophoelia autem ab Oisbus petrosis, ibi ubi desinit pars ossea tubae Eustachianae, hoc est, juxta loca, quibus L eadem in gura inscripsi et mmo juxta eos oriuntur musculi iubarum nisi - α in figura eadem. Duae si aut in figura illa, aut in capite etiam ipso, eodem modo post , considerabis , manifestum erit, infimam inter eas esse stylopharyngeorum originem, contra atque in Disitired by Comi
418쪽
ALBINI EXPLICATIO AB. XLII. assfigura iv. Qui tabulae, Lir exhibitum esse videmus. Altera dis euitas haec in figuris illis, 1 v. Ar tabulae, Lix, alpingo ph linorum principium etiam pone stylopharyngeos collocatum est videtur. Et tamen r vera distant inter se a principio it topharynge magis , quam prima prin- .cipia salpingosaphylinorum quippe qui, ut dixi , oriuntur e locis, : Κfigurae x m. tabulaeta Liri quum stylopharynge a radicibus oriantur processuum styliformium in Q figurae ejusdem. Sive autem Eustachius ad illa non ita attenderit, , ut aliquando in mentem venit suspicari , up riorem iconis partem, ex lingua, palato molli circumflexis , Nevatoribus constantem, ad sequentia minus recte accommodaverit sive aliud aliquid subsit, dubium eue non potest, qui in tabulaeta Lir figura xv. G: G, in vi. O: O, sint stylopharyngei; in iv. Cui Brit palatum molles in iisdem DE: DE sint musculi iubarum nota , ita quidem positi, ut in figuraxm tabula x LI. . t quoniam eo positu capitis etiam a pingosaph lini sursum ducuntur, apparet, ni alio , quo minus illos , de quibus ni quaeritur, quibus F: Fin figurata v. Cur tabulae XLII. inscripsi, alpingo phlinos illos esse credamus, non obstare hoc , quod a senoni in figuris illis. G: Stylopharyngei. : Principia, quibus oriuntur a processibus styliso
H: H Constrictores superiores pharyngis. αβ Extrema , quae in media postica parte pharyngis conveniunt. I: Consti ictores pharyngis mediis Dexter nudus et sinister tectus inferiore. Extrema, quibus conveniunt. latere exhibuit tabulae, Li figura, r. L. Ubi exhibuit a cornu ossis hyoidis orientem. R Constrictor pharyngis inferior , Extremum, quo sinister cum dextro
Hic mendum aliquod in explicationem instoWi irrepsisse, ut facile fit, non dubito ac pro ho-crico-Phar meo voluisse thyro crico pharymeum. Quod tametsi per se satis apparet, monendum tamen duxi , ne quem foris
Commune extremum Diophadnges, palatopharynge , α in membrana pharyngis evanescens,, cartilagini hirmidea insertum. Esse portionem communis illius extremi declarat idem illud extremum Q.
M Pharyngis membrana. oesophagus, truncatus. Cartilaginis thyrmideae processus inferior dexter PII Aspera arteria, truncata.
Lingua cum epiglottide de osse hyoide, a latere sinistro.
Lingua. BC piglottis B Dorsum C ars sinuata. DEFG os hvoides. D Basis E Cornu sinistrum. et Cornu dextrum GAdditamentum granisorme. H An fila, quae a radice linguae ad epiglottidis dorsum pertinentura tig mentum epiglottidis 3 Rr, a Conis
419쪽
,s ALBINI EXPLICATI AB. XLII. Conset Morgagni epistolam ad Lancisum Santorini observationum anatomicarum capitis vi. S. xv I , sinstoNi explicationem tabula Dufigurae v. c.
Glandulae in dorso radicis linguae. Numeri 6 3 , fus quibus in rum ex lateribus ossis holius Agameniim apparere indicat Lancisius, designant basem inossis hyoidis. Fortasse designare voluit lineolas, quae sunt mox supra principium sinistri cornua ob dis quas Winsso;us vocat ligamentum hyo lotticum sini um, explic tione . Ego in medio relinquere hanc rem malui, quae satis perspicua
Pharynx, una cum palato molli, lingua, ut figura xv. A Linguae dorsum. Vide annotationem ad A figurae I v.
B Palati mollis pars superior CC ora ejus a postica parte ossium palatici
secti. Et in Cireumflexi palati mollis D Pars carnem 'eudosi inflexus ci cum hamulum processus plerygoidei. Vide annotationem ad D D figurae xv. FI: Levatores palati mollis, α extremis suis convenientes in palato molli. Vide annotationem ad F: figurae 1 v.
III Ora incisae membranae faucium supra quam , quicquid membranae faucium in nares pertinet, non exhibitum , quo iis fauces inspici ab hae parte possit. Membrana faucium, sive pharyngis, nuda. De hac parte aliquid memoratum in annotatione ada: figurae iv. Salpingopharyngeus. Hunc esse sal pingopharyngeum, quem in historia musculorum libro r. capite vir descripti, ut olim scribens historiam illam , existimavi,
in ea indicavi, tum in libri 111 capite Luri. creviti, tum in libri 1 r. capite xii. bi ita nunc quoque mihi videtur. Eadem in historia indicavi, alpingo phardingaeum esse Santorini observationum auaromicarum capit vix S. v. Anteque eum a Drakio, in anthropologiae libri . capite x, musculum illum carneis illi, ibis, quae oriantur a radice caritaloginis excatiatae pro gratu, tam is aurem , descriptum esse , adducto
ibi Drahit illo loco, significavi. Neque, ut ab Eustachi exhibitum noti esse sentirem, haec satis me movebant, quae Santorinus tradit, Mammis musculorum paris, ques, habita uiri que extremi ratione , alpingo-Ha-
, divaeum dicat, -- Eustachium, se qui tubae primum notitiam in anatomen inrexerit, non modo descrotionem, verum ne indicium quidem deis
iusse. Ex figura autem sal pingopharynges, quam nunc dedi in tabulis meis anatomicis musculorum hominis, tabulae, figurarit o. qu judicari poterit, anne ei, Santorini descriptio satis conveniat, AEustachii figura. Quanquam huic in totum similis non est partim differt obliquitate , eo praesertim, quod illi palatopharyngei orae, qua per posteriorem eandemque exteriorem interioris membranae pharyngis partem ducta , alter alte
420쪽
AEL VINI EXULICATIO TAB. XLIX usprum spectat, ut in Eustachii figura , non adjungitur : sed illi parti ejus,
quae intra pharyngis lateralem partem eminens, ibi membranam ejus mo- odietam quodammodo attollit ignoramus autem an Eustachius eum pro
separato musculo habuerit, an potius pro parte palatopharyngei. Ego sane, quia perexilis est, xcum palatopharynge conjunctus quum historiam musculorum scripsi, deberemne ut separatum a palatophadnge proponere dubitavi , qui d alios pharingis musculos in tam multos dividendos non esse, paullo ante, capite Liv. docuerim, kab aliis divisos comjunxerim Quum tamen separandus esse potius videretur, idcirco ejus historiae, capite vir subjunxi haec erunt fanasse, quibus videbitur pala-iopha me fuisse, ungendus nos autem separatiimus ab eo , quod ipse diu separatus est et ' ne ejus accessione palmophar meus memigeretur di cuius enihil caeterum quoque moraturus, si quis adjungere ei potius velit A quibus video Morgagnum non abhorrere quippe qui in epistola anatomica x. S. xvii r scribit, salpingophar gaeum hoc scilicet Eustachii, de quo quaeritur , fasce designari, attendas ea quae de alpingophar)ngaeo scribens epistolarii. n. Liv , ex ratio producturus sis soria ei Eustachio non omnino indignum,ideri osse. In epistola autem illarii ex Drakii anthropologiae libri r capite x affert haec si in superscieri
terna faucium a ver orae curneorum harum , qui Priorem ad acutum
angulum decussat. Is nascitur non solum ex lateribus uti ae , sed paruere radice cartilaginis pro meatu a Palato ad aurem h. e. Eubiachiana iubae excatatae, , oblique ad fuam in glandulosa Phaongis membrana inseritonem descendit. v Et addit deinde Morgagnusti quando tamen quod mihi nondum id faepius, uita eo , aliis accireti, ut Ara tot, , iam confertas, si dispostas indenirent, ut ex imis mactent peculiarem musculum facere; ego quoque in quibus cadaveribus sic apparebimi, in iis pro musculo libenter agnoscam, nemini tamen Propterea obstanc, ne arbitrio usu a Va alia oblato Aid est x. n. vi.), Dralium, aut alium Potius sequatur, cui forte placeat tenuiores Pharyngis musculoso sectucos majoresque contrahere Caeterum fieri posset , ut cuipiam Eustachius tale quid , quale Santorinus de musculi Diopharynge divisione tradit , exhibere voluisse videretur Lato eum carne tenta ne exortu, obsidiDiaeis radice proficisci, Santorinus in observationum anatomicarum capite vir. S. o. scribit post ires circiter latos digitos, demissum ad phar vis lateralem angulum bifariam dirimi e quarum partium altera tenuior superior sit , altera major. Earumque major videri posset apud Eustachium esse musculus o tenuior, L. Qua in sententia, insoNum tusse, qui Eostachii musculum , cui Cinscripsi, in explicationeis parvum est indicat si A Phaongeum Samormi fortasse quispiam suspicetur atque eo quidem magis, quod Lancisio , musculum, cui O inscripsi, stylophar vaeum esse tradentita tacite videtur assentiri l jusmodi autem interpretationem assensu nostro comprobare facilius possemus, nisi haud mediocre illud intervallum inter musculum L a, quem interjectum apud Eustachium videremus , tanta intercedente palatopharynge M latitudine quum tamen tenuiorem illam stylopharynge partem, de qua meminit Santorinus, partem majorem toto ductu proxime inveniamus comitari. Vide musculorum hominis tabulae, figuram xl. MN Palatopharyngei. N Pars ex palato molli veniens, truncata. Sane quum ab omnibus, a quibus recessi , invitus recessi , tum ab illiu praecipue, qui vivi, ac spirantes, rem anatomicam mirifice ornant, suoque