Eos

251쪽

SVΜPTIBUS AEOCIETATIS PHILOLOGAE. Prosta Leopoli apud bibliopolas Gubrynowic et Schmidi, Lipsiae apud bibliopolam Carolum . tersemann.

254쪽

ΜaharusZka . . . . . . . .

255쪽

Str.

Philostrati maioris imagines... ree seminariorum Vindobon. sodales Jegienichi 202 planu de gob. olainger. propertius A. in hieWica. 8abat, D qnecdoche eiusque in orati carminibu usu, vi atque ra

257쪽

Quae Sallustius, dum in historiis crudelitatem Sullae depingit, defiarii Gratidiani cruenta caede et tormentis tradidit, ea mirum in nodum posterioris aevi scriptoribus placuisse ex eo conicias, quod oculi a Sallusti ad rei saevitiam repraesentandam excogitata iterum terumque repetitur, tamquam si semel emissa publici iuris acta esset. 0rum enim, quae apud Sallustium rem. 44 legimus fracta prius crura iraechiaque et oculi effossi, scilicet ut per singulos artus ex piraret . . . , prorsus similia inVenies apud Senecam de ira III, 18:ier singulos artus laceravit, Valerium Maximum IX, 2, 1 quam . . . ingulas corporis partes confringeret, apud Florum, qui quidem diligenissime Sallustii vestigia pressit II, 9, 26 ut per singula membra moeretur Verba igitur Sallustii, cuius imitatio in litteris Romanis tam late aluit, ita sese inculcaverunt auribus, ita haeserunt in animis, ut scri iures qui postea vixerunt, nequaquam religioni duxerint insolentius Sallustio inventa occupare. Excusabat eos nimirum mos ab omnibusnmprobatus, quem ut in poesi, ita inter solutae orationis cultores 'omae viguisse innumera exempla sunt argumento. Unumquemque mim scriptorem paullo audentioris stili excipiebat grex heredipetarum, Id expilabat eius thesauros, Omnique scrupulo exempto, si quid eliciterili esserat, in suum convertebat usum. Ut Croto illa etroniana, res- ublica quoque litterarum in duas hominum classes erat divisa, eos i aptabantur et alteros qui captabant. Cuius moris ut unum et lucu-entum asseram exemplum, satis erit monuisse id quod Valerius Maximuste Fabio Cunctatore paullo argutius excogitaverit, magnopere arrisisse 1

258쪽

Floro, alienarui argutiarum assiduo captatori. Quae enim Valerius 4ε Fabio VII, 3 7 protulit cuius non dimicare vincere fuit, surripllit Florus, apud quem legimus I, 22, 27 qui novam de Annibale victoriaci

commentus est non pugnare.

Imprimis argenteae latinitatis scriptores non desinunt aliquot locutiones omnibus locis insulctra, quas tum temporis in deliciis suisse patet. Rem ipsam aut eo explicabimus, quod scriptor quidam illustrisiis delectatus est, aut eo quod scholae rhetorum quasdam dicendi odimulas mire adammerunt, unde earum usus latius anmit. - Ita quidem, cum miserias temporum aut hominis fortunae ictibus progigati describebant, increbruit locutio, qua dicebatur id, quod ad miser aeomni ex parte quodammodo consummandam deesset, quasi culmen malorum fato esse adiectum Arellius Fuscus apud Senecam Controv. I, 7 6 in moribus corrupti saeculi depingendis haec dicit hoc prorsu, sabulosum repleto sceleribus nostris saeculo deerat, ut narraretur aliquis solutus a piratis, adligatus a patre. Cs eiusdem Sen. Contrex.

1, 2, 2 Id unum deerat, ut e. q. s. Velleius aterculus habet horum similia II, 26 Ne quid usquam malis publicis deesset et II, 47 ne quid ulli sanctum relinqueretur. Valerius Maximus, arto assimitatis vis culo cum Velleio coniunctus, scripsit IX, 2, 2 id enim malorundeerat, ut etc. . . . Florus qui stilo lascivienti fere nimis indulget non uno loco simili modo locutus est. s. 1, 34 ne quid turpitudiat desit II, 7 ne quid mali deesset II, 9 hoc deerat unum populi romadi malis, ut etc. II, 13, 2 ne quid malis deesset. In declamationibus maioribus, quae perperam Quintiliani nomine exornanthi eadem loeuli0 iterum iterumque occurrit. i. I, 15 ne quid sceleri impio deesset. VI, 8 sola scilicet calamitatibus nostris adhuc defuit culpa ui te

XlI, 9 hoc enim unum supererat ut . . . Similia sunt denique, quae Seneca in tragoedia hoenissarum docaste conquerentem inducii . 369 deerat aerumnis meis, ut et hostem amarem. - Quamvis vero Tacitus a scholasticis Θrmonis lenociniis nequaquam abhorruerili videtur is tamen hunc loquendi modum, utpote vilem et calcatuci Sprevisse, quamquam frequentes de saeculo corrupto querellae facile eum pellicere potuissent, ut aequalium mori obsequeretur. Etiam in laudationibu et vituperationibus hominum rerumqu'geStarum . quaedam deprehendi possunt communia, quae diversi auctore quasi ex promptuario omnibus patenti excerpsisse videntur. Qui sonites aliquid gesserunt eximiaque virtutis aut perversitatis praestiterunt messipia, a diis in terram missi esse dicebantur, quo homines egreἔjianimi admiratione imbuerent aut scelerum horrore implorent. Velleissi

259쪽

II, 102, 2 Censorinum demerendis hominibus natum appellavit 116, 2 virtutes Cossi celebrat, adulescentis in omnium Virtutum exempla geniti. 129, 1 mentionem fecit omponii Flacci nati ad omnia quae recte facienda sunt Apud Valerium Maximum VI, 9, 2 simili modo

laudatur Scipio Africanus, quem di immortales nasci voluerunt, ut esset, in quo Virtus se hominibus ostenderes. Seneca ad ol. 14, Scipionem Aemilianum in hoc natum esse praedicat ne urbi Romanae aut Scipio deesset, aut Carthago superesset. In tractatu vero ad Helvium 10 4 Caligulae graviter perstringitur perversitas, quem Videtur remi natura edidisse, ut ostenderet, quid summa vitia in summa fortuna possent . Idem denique Seneca de benes , 8, 2 laudavit Demetrium quem videtur rerum natura nostris tulisse temporibus, ut ostenderet nec illum a nobis corrumpi, nec nos ab illo corrigi posse . tremo loco apponam verba ex declamationibus maioribus se

quihuliani descripta, ubi Decl. III, 3 haec de Mario leguntur: quod exemplum divinitus nobis datum videtur, quid in homine virtus

Aliis porro locis comparationes ad Vim sententiarum augendam auctores usurparunt easque ita consormatas, ut eiusmodi locutione quae arto similitudinis vinculo conexae essent, ex scholis duxisse

originem recte suspicari possis. Velleius Marianae proscriptionis aevitiam his verbis notavit II, 22, 1 mihi illa victoria suisset crudelius, nisi mox Sullana esset secuta valerius Maximus de Deciis disserena V, 6, o talia addidit unicum talis imperatoris specimen esset, nisi animo suo respondentem filium genuisset Florus Il 12, 4, postquam Catilinae asseclas sanguinem humanum ex pateris bibisse narravit, hac exclamatione horrorem expressit summum nefas ni amplius esset propter quod biberunt. Ila quidem illi scriptores, quos inter historicos triumviros si lasticos recte nuncupaveris, saepius affinitate quadam scribendi inter se consentiunt et communi quadam nota insigniti apparent, quam iis schola impressisse videtur. Rationem tamen, quae inter Velleium o Valerium Maximum intercederet fuisse artiorem ipsi iam demonstrare conati sumus in dissertatione Analectis Graec Latinis, Cracoviae a. 1893 editis, inserta similitudinesque aliquot apud utrumqu' auctorem deprehensas inde manasse coniecimus, quod Valerius nonnunquam maioris natu auctoris vestigia pressisset Argumentis, quae ibi ad suspicionem nostram firmandam protulimus, liceat uno addere quasdam Observationes, quas supplementi vice fungantur velleius II, 3, 1 iberium

tribuniciae potestatis consortione aequatum esse Augusto narrat ei

260쪽

locutionem hanc iteravit II, 103, 2. Valerius Maximus eadem me consortionis usus est saepius IV, 2, 2 imperii), IV, 6, 3 sath, IV, 7 praet deliciarum),HV, laudis). Quam quidem vocabuli larinam propterea

adnotandum Ess censui, quia raro exhibetur a Livio unum deseripsi locum, quo auctor eadem Voce simili modo atque Velleius usus est CL 40. 8. 12 consor nem inter bonos aeges). In transitione narrationis, dum ad laudes alicuius hominis sese convertit Velleias. duobus locis verbum usurpavit si audam di. Cf. II, 76, 1 testimonio . . non fraudabo avum meum: II, 2, 1 praeclarum actum Saturnini ne fraudetur memoria CL praeterea apud veli II, 12 6 non tamen huius consulatus fraudetur gloria et II, 32, 2 testimonio fraudare. Horum vero similia legimus apud Valerium Maximum 1, 1 9: Bibaculus . . . laude fraudandus non est. Cuius quidem vocabuli hac vi praediti usus posteriore

demum increbruit aetate. CL Curti IV, 3, 31 ne duces quidem laude fraudandi sunt), Ρlinii H. . 32, 21 ne fraudentur gloria sua), Quintiliis Instit. II, 14, 1 non fraudaverim debita laude). Innumeris sere locis

tam apud Velleium quam apud Valerium laudes aut vituperationes hominum, qui rebus gestis inclaruerunt, vocabulo efficiendi et enuntiato apposito, quod ex particula a pendet, exponuntur. Dum quidem exemplorum enumerationi supersedemus, liceat tamen observare locos, quibus uterque auctor eiusmodi enuntiata eodem prorsus modo cons marit Verbis enim Velleii, quibus Cicero celabratur II, 34. 3 qui effecit, ne

quorum arma Viceramus, eorum ingeni Vinceremur, promus respondet

Valerii de votueni morte narratio VI, 3, 3 essecitque ut quem honeste spiritum profundere in acie noluerat, turpiter in catenim consumeret. Simili modo laudavit Valerius Catonem II. 10, 8 quae scit vinus quidem effecit, ut quisquis sanctum et egregium civem significare velit sub nomine Catonis definiat. - Eiusdem dormae enuntiata invenies apud Velleium II, 118 4 et Senecam de clementia 1, 15, 2.

Sod haec hactenus. Dum enim minutam quaestiunculam persero tamur, ampliorem deseruimus materiam, quae et maiori est momenti et ructus promittit uberiores. His igitur scriptoribus dimissis, denuo a semita in rectum tramitem transgrediamur, qui ad vastiorem campum nosmet doducat. - Senii et languoris certum esse indicium, si auctores simplicitate anum spreta et abiecta, novitatis vero studio abrepti se monem Bisaltata ratione detorquent idque praecipue captant, quonaecondistius sit et lassos animos lectorum inusitato cultu aut sententia rum exquisitarum nitore pungere et excitare possit, nemo proseeionem, Quod quidem vitium aetatis argenteae scriptores ita invasit ut ne praestantissimi quidem viri, Seneca philosophus et Tacitus ab