Eos

323쪽

I. Tusc. i. m. I legitur morbos autem hos e turbatos motus, ut modo dixi, philosophi appellant, sed cum illa verba mea quidem sententia, de loco III 4 9 pendeant, de hoc prius videtur disserendum Stoicorum ententiam Cicero delandens sapientem liberum esse ab omni aegritudine, quam Graeci παθηappellent, graeco vocabulo latinum insaniae maxime adaptatum putat, quod et animi et corporis perturbationem significet. Quo loco plura verba in textum irrepsisse iam a veteribus editoribus animadversum est. Itaque verba id est insanitatem et aegrotum animum, quem appellarunt insaniam. Omnes autem perturbations morbos philosophi appellant negantque stultum quemquam his morbis vacare. Qui autem in morbo sunt, sani non sunt omnes insipientes igitur insaniunt Baiter uncis inclusit. Esse haec verba glossema ad nomen insaniae significat mentis aegrotationem et

mor Num tam luculentis argumentis Mine probavit, ut a re nu-bus penitus textu secluderentur cf. editionem Sohichii). Quod si orba id est insanitatem est glossema esse constat, quidquid ad id ipsum reserendum est, glossema sit necesse es Atqui parenthesis, quae paragrapho decima legitur, haud ambigue locum uncis inclusum spectat. Si verba ipsa in comparationem vocabis, idem iisdem sere Verbia est expressum perturbationes animi morbo a philosophi appellant ad verbum sero repetuntiu g. 10. morbos hos perturbatos motus philosophi appellant Quae quidem timilitudo non casu sane evenit, sed ab interpolatore, qui prius glossema scripserat, mussa adhibita cur elegantiae prior adnotatio est

324쪽

repetita. Sed etiam hoc argumento misso maxime adducor, ut ita rem se habere credam, quod utroque loco vocabulum philosophi minus accurate atque cum neglegentia quadam positum invenio. Cum enim tota argumentatio, qua Cicero utitur Stoicorum sit, philosophorum loco Stoicos huius doctrinae auctores nominari quisque desideret, quod

idem saltem hi philosophi exprimi debuit. Si igitur erratum illud

bis occurrit et inter utrumque Stoici doctrinae auctores asseruntur, parenthmis non ad verba, quae praecedunt, diligenter Stoici retinuerunt omnes insipientes esse non sanos, sed adg videtur reserenda, et quoniam illum locum glossema esse constret, nostrum quoque non esse Ciceronianum facile intelligendum. Quid

enim sibi uncii Lot modo dixi' um ad omnes insipientes esse non sanos spectat, quod sex tantum oculi a parenthesi Separatur, ut esse in mori pro esse insanum nulla inrerpretatione egeati

I Pro mone 6, 7 queritur cicaro quod lam ius fidentd- rideatur rumoribus, qui tum Romae divulgabantur, incidiari Milonem ompeio. Tum pergit omnia falsa atque insidiose

ficta comperta sunt, cum tamen, si metuitur et inmnunc Milo, non iam hoc Clodianum erimen timemuS, Ss tuas, tuas, inquam, suspieion a perhorr. Selinus seu loeus conreeturia vario inmmatus est. Veharas initores uneto a comperta Sunt posito scripserunt quod amem si velut relli quod si tamen, reminiore omisso si odium lectis-nem tinuerunt miniatumque cum tamen etc. a praseederit eominate tantum disiunxerunt, vino omisso si scripsit eu tamen metuitur. Richis post eum tamen aliquot vecta inouria librariorum omissa esse vel de industria Ciseronem hoc loco ista momis adhibuisse suspicatur. Oh cum tam ct si metuitur etiamnunc Militi legendum putavit. .8 Cicero ad Pompeium eonversus non esse, cur timsat Milonem disit, quoniai ruuwres omnes sala et insidiose oons et comperti sint. Nihilo minu credere imi tum rumoribus suspiculur. Hunc sensum loco impertios, si vulgatam odium scripturam melli coni tura mutos in cum tamen se metu i uidet etiam nunc Milo. o iam hoc etc. uetuitur ortasse omissa altera syllaba ui ex metui de ea ortum, se in si coniectum ii aru

325쪽

Editioni carminum Nicolai Hussoviani a se curatae' inseruit nuper Ioannes elegar duas epistulas soluta oratione scriptas, quarum altera ' carmen De statura, feritate ac venatione bisontis Bonae, oloniae reginae, altera ' opusculum De via et gestis Divi Hyacinthi Christophoro gydlovicio, palatino et capitane Craco-viensi ac supremo regni Oloniae cancellario, ab ipso poeta commendantur. Quas quidem epistulas qui Vel obiter perlegerit, facile cognoscet, quantopere auctor earum a sermone scriptorum quos vocant assicorum recesserit Ut paucis rem absolvam, haec appono insolitae locutionis exempla Epist ad Bonam p. 4 linea 7 sqq.). Quod locensis dum se facturum promisisset . . . mihi. . . iniunxit, ut aliquid super' natura et venatione huius serae scriberem . . . p. 56 3 sqq. opusculum per ' me . . . factum p. 5. l. 6 sqq. sperans aliquando futurum, quod hic te libellua ad 4 ui

Nicolaira foviani carmina edidit . . . Ioannes elegar corpus antimas morum poetarum Poloniae Latinorum usque ad Ioannem Cochanorium Vol. IV ci co viae. Sumptibus Acad. litter Cracov. 894.

Cla quae ichael egienichi intra de hac ussoviani carminum aditione seripsit Nisi.J. x L l. p. 4-2. h l. l. p. 57-60. Praepositiona super de Husaovianua aepissime utitur, veluti uiatia Bonam p. 4 l. 8 et 10), p. 6 l. 20 sqq.). CL Salluat Iug. I, 5 ne superri de tali scelere suspectum sese haberet. Hoc loco liceat mihi monere, in Epist ad Bonam multa praesertim p. 6 exu et p. 6 init. inesse, quae Sallustii praeelaram illam ad Bellum Catilinae praelationem imprimis c. 1 et 2 in memoriam revocent.

326쪽

lectionem allici et p. 5 si 13 sqq.). Video nam . . . secundissima pectora iacere neglectui et e proferre non OSS . . .

Epist ad Christophorum gydlovicium p. 59 l. 4 acerrime ad lavio m ' bellis collidebantur p. 59 l. T quorum nomen i memoria per olonos deleta interiit . . . I p. 9 sq. 10 nostrorum inquietudine freti l. 8 sqq. haereticorum pravis ad in Ventionibus possit unquam convelli CL elegari praes p. 44-47).

Quae cum ita sint, unusquisque semel monitus concedet, rem periculosae plenam aleae esse, textum epistularum ussoviani coniecturis

temptare, id quod nuperrimus earum editor et ipse observavit praesp. M. Bis tamen elegar coniecturae periculum scit. Νimirum in pist ad Bonam p. 6 l. 25 sed prosecto non Vides quo plus et regno Oloniae prodesso queas quam si Te bonis uri, bus praestes favorabilem ac benignam, ex quibus et rei publicae plurimum commodi ac ornamenti processerit et celebris ui nominis fama hac vi maxime se laudibus suorum permiscebit pro lectione exemplaris inartOryseiani suorum coniecturam suam: uorum intextum induxit. Ac genetivo obiectivo suorum nonnisi Bonae reginae gentiles Sive cognatos designari, ex eis epistulae verbis, quibus deinceps inde a l. 26 usque ad finem egregiae virtutes gentis sortiarum hΗ soViano celebrantur, luculenter apparet. Itaque pronomen uorum pro tralatici suorum exspectamus et I. elogar in textu reposuit Quamquam quis, quaeso, negabit, fieri potuisse, ut poeta olonus a

culi decimi sexu, qui De vita et gestis Divi Hyacinthi v. io eleg pronomine reflexivo pro demonstrativo eri abusus esset cf. Pel-cgari praes. p. 44 et eiusdem carminis v. 89 sq. scripsisset Actaque res illic suerat post mille ducentos Sedecimo, numerans a Partu virginis, anno ubi poeta sermonis patrii usu inductus licZη pro legitimo dativo participii numeranti nominativum numerans r ram collocasse putandus est, s praef. elegariis. T), olonorum loquendi consuetudinem secutus stawa wego gwiet nego

me suorum pro uorum etiam in ratione soluta adhi ret2 Sed ut concedam coniecturam modo ommemoratam fortasse SuperVacaneam neque tamen prorsus reiectaneam videri, at sacere non

Possum, quin alteram acriter impugnem. In pistula enim ad Christophorum Igydlovicium p. 58 l. 4 qui sc Divus Hyacinthus . . . sin

327쪽

Ρolonam in christianitate non satis tunc adulta idolatriae plena, ritibus monstrosia non tantum vicina, sed et ipsa insecta, ita stabiliverat, ita in fide Christi firmaverat ut . . . lectionem libri agellonici vicina suo Marte in vicinia mutavit. Quae coniectura quam tenui pendeat

filo, nullo negotio congnoscetur, si Hussoviani verba in sermonem e naculum OnVersa proponentur ator sc gw. Jacen . . . Olfh W chra

Achanstwie, 6wcina iedogo virgatem, Mnem iaWochwalsima, ie-tylko blistonem do potwornych brgydom, leo itale nimi gahalonem, in v terdetit, is umocnit, terZe ChrysisSa, e . . . Adiectivum igitur vicina optimum praebet sensum, qui pessumdatur recepta ed ris coniectura vicinia, quando vitam verba: rem olonam in christianitate ritibus monstrosis non tantum vicinia, sed et ipsa infecta ita stabiliverat nullo artificio explicari quount. Iam si quaeris, quidnam causae fuerit, cur elegar in scriptura libri Cracoviensis haereret, reperies eum oculis et ipsa in errorem inductum esse, quibus vocem vi cicii a opponi dehis existimarsi. At tonendum est, inde a Livii temporibus

scriptores Latinos voculas et ipse' cet sodem sensu usurpasse ac particulam etiam, ita ut verba in christa nitate non tantum monstrosis it bus vicina, sed et ipsa in se et idem Valeant atque ... non tantum Vicina, sed etiam insecta Extremo Verbo moneo, e datim monstrosis ritibus ex adiectivo vicina apto ablativum monstrosis ritibus ad participium insecta esse subaudiendum.

Sehmala l. c. p. 546 nota Massiae iat nur ipse u offue.' CL M. Sat. II. 6, 209. Hortua ubi et tecto vicinus iugis aquae

lana . . . oreti

328쪽

κANTIAS.

329쪽

Wita Charonis Charonis Charoniel

CHARON.

CHARON.

330쪽

D DIONYEOS.