Zachariæ Pasqualigi Veronensis ... Variarum quæstionum moralium canonicarum centuria 14. In quibus ex principiis theologicis et sacris, atque ciuilibus legibus plura dubia, quæ ad praxim vtriusque fori pertinent tàm quò ad regulares quàm quo ad sæcul

발행: 1647년

분량: 289페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

231쪽

2ir . Quaest. Mors. Canon Centur. II.

non debet successor esse melioris conditionis, quam sit suus praedeces r. l. In omnibus ossiciis. f. Non debet. de l. Aliud est mendere . g. I . . De reg. iur. Quod speciali modo habet locum in casu nostro quia agitur de gratia Summi Pontificis, quae non subsistit , nec potest exequutioni mandari, nisi in terminis, in quibus est concessa, atque adeo niti iuxta petitionem alias factam a praedecessioribus apud Summum Pontificen. , quia concessio intelligitur semper secundum supplicata . O p. Inter dilectos. De. e 10Iramen. dc notant Becc. s. et r. Menoch: lib. 2. Praesumpt. 29. n. 8. de dictum est etiam. Centar. I. garit.

13. Num. 6.

io Denique. Vel Pontifex notitiam habuit styli curiae, quod omnium illorum beneficiorum stultus exprimantur

tamquam non excedentes valorem viginti quatuor ducatorum aureorum

adesse um vitandi solutionem annatarum . .vel non habuit. Si habuit, ut dicendum est habui se, quia agitur de eo, quod cocessione ipsius prasticatur quotidie coram ipse, &quod tanquam notorium praesumitur omnibus notum, Ut dicunt Glos. in I. I. C. De perici tui. Angel. in I. Si a duobus . s. De acquiren. h ressi Alexan. Cos 9 li b. I. Iata. l. Tiarius. S. Gicus. 1. De tib c psh. dicendum est, quod non respeaerit ad hunc alorem, quia non erat capax limitationis ad valorem centum aureorum . Si vero non habuit neque etiam concessio procedit quo ad hunc valorem, sed quo ad certum, quia concessio principis non se extendit ad incognita cum non possint cadere sub intentiooem ipsius. ii Quodsi haec non conuincerent,

ut reuera conuincunt, concessioneno

praedictam procedere de benefici js quoad verum valorem nec ex ipsa dispositio ne Pontificis, & indulto constaret hoc ipsum cum neque constet, quod procedat de beneficiis quo ad valorem, qui exprimitur in expeditione Bullarunia, ad minus estet dubium,de quo valore esset concessio intelligenda. Et proindo

recurrendum esset ad Summum Pontificem pro declaratione, & non ex propria auctoritate inducenda, quia adipsum spectat priuilegia a Sede Apostolica concessa declarare, ut communiter docent Cotta in Memorabilibus . verbo 'itii legitim. Gutierezlib.3.tra I. qu. .ntim. 2. Io. Garzias. De nobilit. Nos .I. . I. nt . I. c, 2. Gironda De priuileg.n. 83. Cocliter. De iuris es. Oraenarii

nis nLSI. Exfacto . . De oti'. ct pupil. stit. Cuius rei ratio est, quia illius est interpretari, cuius est condere. l. Si In perialis malefias. Se t. heges sacrati inmae C. De se ib. &ideo priuilegia debet explica ri ab ijς, qui ea concesserunt. ii Ex quibus deducitur. Non po se praedictam uniuersitatem impedire sub praetextu priu legij prouissiones Apostolicas ; quia etiam si beneficia prouisi clauderentur sub facultate ipsi concessa, adhuc prouisio Apostolica praeualeret , nam quando Ponti sex concedit alicui facultatem conserendi benefici λ , non abdicat a se illam potestatem, sed

cana su premam retinet tanquam ordinarius totius orbis iuxta Capitula Cantia per mciridum. q. qua l. 3. & Cap. mae m. Depraebendis. 6. ibi. Nos igitur attenden-

es, quod si memorato Diso prae iectam

concestatis pote LIatem, penes nos tameri nihil minus remanser maior. dc notat Ab bas in Cap. auia diuertatem. De conces. - praefend.

232쪽

An facultas nominandi, Sc. Quaest.2o O. et Iet

ti aebeia.Vnde Pontifex concedit tantum facultatem cumulati vh, non priuatiuequo ad seipsum. Cap. Si a Sede . D praeben . in s. ubi Doctores. Gomegcum Baldo, & Monaco tra I. De gratiari

ideo huiusmodi prouisiones Apostolicae

non possunt impediri, qu a coeteri pro-u sores sequuta prouisione Pontificis habent manus ligatas, nam ubi Papa manus apponit, ligat inferiorum manus, ut dictum est quaeri. I 6 I. num. s. in sine. ia Nec prodest dicta: Vniuersitati, quod praetenditur de obseruantia praescripta nominandi ad omnia pr. x t beneficia. Quia non potest dici obseruantia praescripta, cum non fuerint pacifica , ct prouisiones Apostolicae in contrarium emanauerint per ea, quae tradunt Bart. l. 2. num. 22. . Soluto m. trimonio. Craueta Consi. II 3. niam. . alios citans. Alexan. Cos . . num. 7. lib. . Dec. Con 28. num. q. Corneus ConsiZI96. per totum. ub. . Rota Decis.3 6 3. niam, I par. a. Recent,

i Neque habet locum obseruantia in contrarium, quando verba priuilegij sunt clara, ut in casu nostro . l. 3.

inuene.C. De liber. rater. Rota Dem. Ia 6.niam. I. par. 2. Recent. alios citans. Quia

praetextu obseruantiae non potest aliquid praetendi contra formam, & dispositio. nem priuilegij, ut tradunt Aretin. Con-

LII7. n. m. 2. Rota citata Decis. Ia 6. n. 3. par. a. Recent

I s Accedit etiam, quod huiusmodi

praetensi obseruantia est praeiudicialis Summo Pontifici, quia tendit ad usurpandum ius nominationis ad beneficia, ct ad restringendum collationem faciendam a Summo Pontifice ad perstanas nominatas; unde non prodest,etiamsi eerlonguli tempus continuata nisset,

nisi constet de scientia, & acquiescentia Summi Pontificis, ut tradunt Abbas

in Cap. Cum accessissent. num. 3. De consit. Dec. ibi intim. 94. Gabr. Co I. Is I .n. I 6. Rota in Romana Concordiae S.Petrr. 12. Fe-hrtiari i6 o. coram Caualero.

i5 Quod praesertim valet, quia V banus VIII in Constitutione pro praeseruatione iurium Sedis postolicae,

quae incipit. Romanus Pontifex In sacra B. Petit. sub die s. Iunii Ie r. reijcit omnia pnaeiudicialia Sedi Apostobcae , quae

praetextu obseruantiae fuissequutae introducta sunt, declarans esse nulla, & irrita. Ita enim habet. Id. irco et a praedicta omnia, Vtiti Sedis ApoHolicae iurisdictioni, et et immunitati, aut libertati e

sia ticis, earumve bonis, iuribusque, a ructibus quomodolibetprietaicialia per praediarius, edi alios quos unque contra, amyrinterfacultates ei, concestas inriti, eo ira uerint , Osui nulla, c, inualida, nihilominus

abundantiori cautela uti volentes, omniumque , O gulorum quomo olibet praeiudiacialium quandocunque, ct is quibusiis, O ex quacunque cauis, ct quotii Mosact

rum , Ogesorum, ac sed equutorum quo runcunque, Nerorunque hic de necessitate forsan exprimendorum, ac inferendorum tenores, etiam maiores veriores propi ne expressis, ac de verbo ad φ erhum inferitis habentes Motu proprio, certaque scientia , ac matura deliberatione noLIris de die ApoLyblicae potinatis plenitudine, motique ex praedictis ea ι, aut illarum altera, seu ex aps ta tis, O rationabilibus animiam .nsrum motientibtis, ad quarum omnium,

O gularum veri cationem Ecclesiam Romanam praefatam , Sedemque ApoHoliacam, er quamcunque alium nunquam teneri υolumus, vora quasting e reuocationes hae tenus factas, quas innovamus, bacno a perpetua confiittitione declaramus omnia, ct ingula acta, decreta, indulta, concessiones, ordinariones, concordias, pacta, etiam nomine eiusdem Sedis ApoAblicae inita &c. eIiam cum praetens illarum exequutione, or ob ertiantia quantumlibet longissima, ac albi inde quomodolibet sequutis

quibuscunque etiam in fauor seu intuitu ,

veIcontem .cione Imperatoris,Regu aliorumque

233쪽

r in Quaest. Moral . Canon. Centur. II.

umque Principum etiam supremorum etialaicorum, Nationum, Rerumpublicariam , , Prouinciarum, Regnorum, aliorumque D miniorum, O incialium quorumcunque , vel Cisitatum, iuersitatum,c, Itudiorum,

Geueralium, Collegiorum, Religionumque, seu militarium Ecclesiarum, ct Monaseriorum ortimcunque ordinum, vel aliorum

auru nn r, etiam speciali nota dignorum ex

quacunque ratione, occasi ne, vel causa

quantumlibet pia , publica , s orabili ,seu

priuilegiata, etiam transactionis, vel concordiae , treguae, vel pocii etiam uniuersalis , ad maius malum, vel scandalum , et I afferitur, euitandum ineu ex ali s rationibus, ct causis,ct omnibus insimul cocurrentibus, alias indiuiduam expressonem requirent

bus insta rei jcit ea, quae introducta sunt ex minus legitima Constitutionum, Litterarum, seu dispositionum Apostolicarum interpretatione introducta sui, qualis est haec praetensa obseruantia nominandi ad omnia beneficia .cuiusuis valoris, quia non exprimuntur cum valolore excedente viginti quatuor duca

tos aureos.

17 Inao in specie in eadem Bulla declarat Pontifex, ac rei jcit ut nullas, &Crroneas praesentationes, nominationes&c. ad beneficia, quae non habent soli-lidum sundamentum concessionis Apostolicae, non obstante quacunque obseruantia in contrarium. Ita enim habet. In seperque cum etiam nobis innotuerit,quod aliquando in prouis nibus Ecclesiarum Cathedralitm, Metropolitanarum, Primatialium,alijssique gratijs, ct dispositionibus Apo-IIolicis fuit ob incuriam quorundam Sedis φοHolicae inti Romanae curiae mi alium in aduertenter in praiudicium liberae prouia sonis earum, narrata, vel eria Gan de facto admissa praesentatio, nominatio, vel supplicatio alterius, quatumlibet, ut praemi

risur, qualisiaci, a que eo quod de eius iure praesentandi, nominandi, vel pplicandi cons ius et, O aliquando praedicta, seu alia eidem Sedi Apo Iolicae narrativa praeiudicialis fortasse in praetens Ecclesiarum .himosam fundata extitit, etiam de eontrario

statu , aut alias de libera prouis ne,etian per litteras erectionis, aut alio modo appareret,seu conItare posset. Idcirco morti, scientia, deliberatione, ac potentatis plenis dine paribuspraesentium litterarum tenore praefatas narrativas , enuntiatiuas , seu affertiones quomodolibet eidem Sedi praeitis-eiales factas, seu a Fas , ac respectiuὸ

easdemfacultatum, industorum, gratiaram Aposolicarum concessones, ac litterarum expeditione actas non expeZ atis, nec acceptis litteris ipsorumpriuilegiato mo a priuilegiandorum, concessiones quorue tuta vim conuentionum, er pactorum quomodώ- Iibet expiratorum fuisse, esse erroneas , erroneque respective expeditas, nullum propterea , cum nonsis aequum, ut error veritali praeualeat, intulisse, nee inferre potuisse neque in futurum posse praeiudirium Seditosolieae, declaramus, ct decernimus, o respectiuὰ omnia praeiudicialia Iosi mus , irritamus, cte. Et quibus satis liquet, praetensam obseruantiam, de qua modo loquimur non posse obtendi tamquam eamque . ut praeiudicialis Sedi Apost licae, nulla, & erronea iam declarata est 1 Summo Pontifice. Et quia in hac materia extat Decisio S. Rotae Romanae, eam subij clam in confirmationem Praedictorum. Haec autem omnia, quae in hoc volumine dicta sunt, S. R omanae Ecclesiae iudicio omnino submitto tuoque benigne Lector. In quibus . si qui quod tibi arrideat, deprehenderis, Dei dona agnosce;

si quid, quod displiceat, humani ingeni j

imbecillitatem excusa ; atque si te no pigebit admonere, charitati tuae plurimum debebo.

234쪽

Cameracen. Canonicatus.

Merc. 2 O. Nouembris I 626.

Uni vacasset Canonic tus in Cathedrali Ecclesia per obitum Poeret demense Ianuarii proxime praeteriti, filii de illo uti reseruato ratione mensis fixi a Sanctiss. D.N. prouisus David,& illius prouisioni se opposuerit Guillelmus

ad eundem Canonicatum nominatus

in vim indulti per Romanos Pontifices concessi uniuersitati Gymnasiorum Lovanien nominandi Clericos ad quaecunque beneficia quouis mense etiam Apostolico, vel ordinario vacantia. Dubitatum fuit. An Dauidi prout apo stolico obstent huiusmodi priuilegia. Et fuit resolutum non obstare, quia supradictum indultum est limitatum,&restrictum ad beneficia, quorum fructus

non excedunt summam ducatorum Io o

de Camera, ut apparet ex indulto sel. rec. Pauli V. qui nominationes concessas, & limitatas ad valorem 6o. ducatorum per suos praedecessores Sixtum IV. Leonem X. Adria fium VI. dc Gregorium XIII. ampliauit usque ad hanc summam ducatorum ιoo. unde Guillelmo nominato, vi sibi sui stagetur indultum huiusmodi, & repellat prouisum apostolicum incumbit onus pro . bandi canonicatum, de quo agitur,non excedere summam praedictam Io .duc.

n. lib. 3. dc suit dictum in Leodyen. Can nicatus I 3. Nouembris. Is 87. edi z. Iunij II 89. coram bo. mem. Carrinale Pamphis

coram R. P. D. meo Remboldo, quae proba

tio nedum deficit, sed imo ex deductis pro Davide probatur contrarium , quod scilicet canonicatus lono excedat summam praedictam.

Nam praesupposito, quod ultra distributiones quotidianas dari consuetas iis, qui personaliter inseruiunt diuinis ossiciis adsint in dicta Ecclesia Cathedraliquaedam portiones mensae capitularis nuncupatae Assisa maior , & Assisa minor, quae Canonicis pnesentibus ,&λ- sentibus causa studi , vel alias ex priuilegio aequaliter assignantur. Et quod ista quantitas excedat valo

rem annuum ducatorum I 7o.

Et demum, quod canonicatus, de quo a tur nullo sit onere grauatus.

Uinim fuit Dominis,non posse dubitari , quin huiusmodi etiam portiones

sint computandae in fruistibus canonicatus, tum attenta d spositione Iuris communis, tu Ita quam appellatione frui fusi canonicatus veniunt, nedum, qui colliguntur ex pnaebenda , verum & com

praehenduntur illi redditus, qui percia piuntur ex massa grossa, statisque men sibus inter Canonicos praesentes, & ab sentes ex causa priuileiata aequaliter diuidi selent iuxta notata per Glos in cap.

fere. Tum etiam ex speciali dispoitione iei. rec. Gregorii xiii. qui idem vi

detur

235쪽

detur sensisse in eius indulto, dum expressis verbis declarauit, in valore Ductuum exprimendorum per nominatum ab uniuersitate Loiianieli haben.

dam esse rationern onerum quorunc unque, siue illa sint pe sonalia, siue realia, vel perpetua. ac etiam pensionum, quibus grauati sint fructus grossi canonicatus, v ct alterius bene sic ij ad absesa tem in studio, vel alio loco priuilegiato spectantes, ita ut onera praedicta diminuant valorem canonicatus, & cestare

visa est dissicultas ex responso Illustriss- morum Concilij Interpretum , quod fructus dictae Amsae maioris, & minoris stat c lisendi fructus praebendae, ut vocant grossi, non autem distributiones quotidianae. Nec suffragatur Guillelmo, quod fructus Canonicatuum illarum partium soleant ex prsmi per non excessum in ducatis et q. ut de consuetudine totius Germaniae Leodienaea nonicit 9. Decembris is 89. & in Colonien. canonica μιι. a. O.Maij I 6 Q 2. coram bo. mem. Cardia

ale Pamphiliocin Lodien. canonicarus,crsi'lobia et 7. Februarii 1612. coram bo. mem. Cardinale Sacrato, &in Paderbor-

Reuerendiss. D. meo quoniam tal qconsuetudo vim obtinet quidem in pro-uasiqnibus, quae fiunt in Curia ad essectum iustificationis narratiuae factae ilia gratia concessa per Papam ,& in his ter minis procedunt dictae decisiones,& hoc

introductum suit per concordata , ut euitetur lutio annatae in Curia : non autem ad alios esse ius cum imo , ut valide fiant nominationes concessae ex priuilegio Verus valor, prout est veniat omnino exprimendus quemadmodum in his terininis pulchrὰ notat Reb iura

citim frustra in praedictis indultis concessis Universitati sui et limitata facultas nominandi ad beneficia valoris 6 o. vel Ioo. ducatorum, cum scirent summi Pontificςs, valorem cuiuscunques

etiam opulentissimi benefici; is illis par:

tibus non exprimi nisi in et ducatis,&alioquin-etiam illusum esset voluntati Romanorum Pontificum si dum ipsi refrinxerunt indultum ad benescia valla fris duc. ioo. dumtaxat, sub hac tamerta postea cautela consuetudin is Germani Eexprimendi in ducatis tantum 2 q. Lo- uanienses inuaderent beneficia valoris tercentorum, & quater centoruin , &vltra ducatorum. Et tamen intentionis Summorum

Pontificum in dd. indultis suit succurrere clericis pauperibus de honesto sita. sidio Ecclesiastico us'. ad dictam. summam duc. Io o. annuam, in quam computari esse omnia beneficia per nominatos vigore aliarum nominationum o tenta, etiam quod illa resignauerint, vesnominationes prosequuti non fuerint, resoluit alias Rota in dicta Leoaeen. Cano-nlcatus a. Iunii 1 89. coram rati bismo cardinale Pamphilio, 3c huiusmodi summa duc. Ioo. visa est congrua pro cleriis cis , ut litterarum studijs incumbant, etiamsi lectoris munere langantur, pro'

ut etiam ducat. Ioo. congruam, compe

tentem pro Rectoribus Parochiali ut o Ecclesiarum existimauit Sac. concilium

Vnde in hanc sententiam eo libensius DD. inclinarunt, quia praesupponebstturpGuillelmum olim in vim sim lis n Omi nationis obtinuisse satis commodum canonicatum , quem tamen postea reii gnavit reseruata sta pensionς scutorum ioo.& ita se reddidit quoque incapacem alterius nominationis, prout ex es Ecauetur in indulto sel rec. Greg. X III ibi quod si secerint cessiones huiusmodi, nullae sint,& cedentes ad suturas istilicet nominationes) omnino inhabilescenseantur eo ipse, Se sic cunis indulto iam contrauenerit Guillelmus eiusdem vadulti priuile io gaudere non debet, Vt

ri terminis istius priuilegi j Gregorii

Et ita re lutum Davide selum in r-

236쪽

ΙNDEX

Primus numerus Centuriae: Secundus Quae stionis: Tertius Lateralis est .

abbas. B BAS potes eligi is creto

C. I. g. 79. n. 2.

Abbates, Praepin i cte. Regulares non temntur reddere rationem Disopo. c.2.q Isa n q. Vide Praelatu . recularis. Visitatio

Abb itis a.

Cui tu aetatis ribeat esse Moesalis ligenda in M.

mouo non sime contraria sacris canonibus, quomodo acri ienda. c. I. g. I 2. n- s

Priuiixia absolu ni possunt ad libitum simitari, fi auferri. ibia. n. 7. Vide conisessarius.

Absbltiendi facultas quo ad

Regulares. Regularas tirtute prini IClartim in me ab lare, o a reseruatis Ponti libui quet istam exceptis.

Non p unt Regulares absoluere ab exeommunia ratione eontra retulantes, quae tractamur in S. Rit m congregatione eoram Sanctissimo.

n. . .

Regulares non possunt ex declaratione s. Congν gratonis abfluere a cenjuris reseruatis Epis

Nee etiam Delusa dicta Belaration/. ibid: n. 3. Reincidentiae resa in priuilegos pro abs ima RCHaribus intuitu recigionis, quos compre

hendat. c. z. q. 168. I. T.

Regulares non babent minorem facultatem ab La ut tali,

237쪽

uenui, quam habean araeli. a. q. 363. u. .

Ponti se notim dare maiorem saeuitutem absobuendi Regularibus, quam habeant Paracla, dat aequalem. ibid. Cur superiores regulares possint abstui ab Pi reseruatiι, a quibus p unt ibi absoluere. c.2.

vide Nouitius . Priuilegia regulatrum . Regulares. Absolutio a reseruatis Privilegia absoluendi a reseruati, Pont cisH su blata quo ad aliquos casus . c. I.q- n I. Luiust facultaι.abfluendi a reseruatis. c. 2.

Facultas absolurni a res uatis en prasilo foro

interiori . ibid. n. 3.

An facultas absoluendi a reseruatis eoneessa ab Episcopo an inparetur o/dinaria. ibid. n. . Eligi ad absuundum . refertiatis es eligi ad ceditum mini terium . c. I. q. 66.n 3.

Dereetum clementis VIII. probibet Regularibus, ne etiam in eas nec Datis , aut impedimenti absoluant is ea usibi expressis. c. 2.

q. 46. n. I.

Legitimὸ imped impotes avolui a reseruatis absq;

eo, quod adeat Romanam Curiam. c. a. q. I 3. Absoluti a reseruatis ratione legitimi impedimenti eo tranfaecto tenentur adire Romanam Sedem. Clerici eoAegialiter viventes absoluti is reseruatis Papa non tenentu se aes tare . C.L. q. I 8.

n. 6.

Nee Ianitores. ibid. Id e Uetales. ibid. Hab his facultatem ab Episcopo absoluenia a referuatit non pote i alteri committere, ut seipsum

absoluat, c a. q. Io .n DFacultas absoluendi a reseruatis , an sit alteri eo munieabile ibid. n. .

Vide Casus reseruatus. Reseruatio. Accetarium. Cones primi si conceditur aerassorium. e. I. Corruente principali corruit etiam accessorium. and O accessorium non sequatur naturam principalis. c. i. q.2. n. s.

Aectus eorruit ex aestEIta potestatis. c. t. q.

Actui, is os io accipit interpretationem dpor Hate dispon ntis. c. I. g. v. Π . Agens praesumitur velis, ne actus pι reat. e. i.

Etiam cum impro Iati e verbori' urbe b. stiteri. ibid. Faciens Ultimum actum , censetur cre, Ut mi.

A Ius , ct dic ostio aeripit interpretatio arm dpo . te late dispouentis. c. i. q. 72 u. 2ALius praesumitu fleri prout de im e M i mi P.

Praesumitu fieri, proot magis licit M.A Ius d bet sub dioeri quantum poteriti ne pereat.

ALius prohibitus quo adsubsantiam, e I nullus.

At ius legitimi quinam sint. C-I q. so. n. q. Actus praestimitu ad Ius secundum dispositionem

iuris. c. a. q. I93 n. .

Vide Factum . Gestum. Aestus inualidus. Ratim alio actus inuandi es nouus actita . c. I.

vide Irtitum. Nullitas... ccusatio. Areusatio secundum ius ei vile non pueH rei erari ab eodem accusatore. e. I q. 26 n. I. Neque etiam secundum ius Canonieuinti . ibid.

Neque secundum constentiam. ibid. n. 3. Facta aeeusatione extinguitin potestas iterum

Nedum sequuta sententia, sed etiamsi iudex non

prosequatur pausam. ibid. n. q. Nisiiudexpraeuaricetur. ibid.n. s. Si deli tuis δει condemnatum,non e thrata reii

ratio accusationis. c. I. g. 6. n. 6.

Accusatio facta ab Cm nonpotes ab alio rei tera

Potui rei terari inprimiti Meufi:ο praeuaricetia

238쪽

M. vide Regulares. Alternatiua Vι si gratui, fo/ oe et reo, .mut posse dum is

praeuaricatione . ibid nu oram aee M onem ab Ho insitutam , poteri illamininus e c. n. Iudex non pol J innovationem accusatinns at In alis iis incit unum mpim. Er. . o. mittera, si sciat δ aho in Blutam. c. r. q.17. n 7. n. . Animus.

Idificium Liae probibu aedificia, quae causant Eeritum rebus eo umbus, subjeit peracula petπι

Vice Princeps. Alienatio. Prohibitio uenandi ineludit etiam fundationem

Alienatio quo ad Ecclesiam.

Finis p bibitionis alienandi res Eeelsa. c. a.

Rerum Eeelsa earum alienatio eonceditur ex causa inde arbitasolemnitabe . c. a. q. 17 .

Luahs necessitasNouiratum, in res Eec a possint ahenari. ibi In I. Causa, ob quam res meis possum anenari, debet esse authorizata. Evis. In alienatione rerum Eeeles respiciendum adip. - vntitatem. itid. n.6. Paulina. Α'bitiosae, probisset alienari non βο- tam bona detiam res meis .c. 1 g. 18I .n. 3. Vide Pe unia. Bona Ecclesiae. 'i' limenta. Vsens semidio alterius tenetur tirum alere. c. x.

g. I 16. n. s.

Cerant. eausa, ob qua uni debita alimen/is cessant etiam a menta. c. a. q.II 6. n.2. Superio nostrans alimenta alicui contra ius praetensum cc sputilosine i ius co sensu, non inieraunc cat. Fama aestis duIurat animum , O Quintatem operandis. c. I q. 89 n I. Vide Mens. voluntas. Anniuersaria. Celebratio anniue fariorum ere. non pertinet ad exequutionem ultimarum uoummum. t.

q. I 2. n. .

Vide. Capella. Annus. minor quadraginta annis, qui quadrages

Non eri maiis quadraginta anniι ,'qui non ex rasit, ibid. n.6. Annus non completiumn venit in numeren pret

Ingrinus aliqu/m amum peruenit ad Numme eis ante i m ι G2. q. I 2 n. 3. Anmupraecedens insecundi omnem fuaspa rei anus sequentem, or qui es in aliqua sar-D isitas , es anu annum subsequentem. c. a.

Quando infauorabilibus annus iarceptioBabeam pro completo. e.r. q. I. n. lo. Perueniens ad certum annum an si minor. iEo

ctuando annus no debeatesse compismi, si exprimatus in Ablativo. γ.q. t. nT. Mentis. requirens meisum fg a trigesimum annum in uno casu declarat, quod in alio ea requirat anniran quaisag smum cotti pletum-- pro Abbaiis eligenda. c. I. q. . iavide Tempus.

Annus probationis. Annus probationis eis procripi profusuris.

Vide Professio. Antecedens Subluis anteeedenti MEtur, quod inde estis sum

Appellatio.Qpeoatio prasrium innocentia contra oppresse

239쪽

i non

et AI, h, i a ιontra iudicii venenum .ibid. Approbatio .

Bannitus. t omnia priuist,

temporale commodum an spectus de barros Appeuatio non eoneeitur in praemissicium regia Privilegia concedentia minatis. c. I.q.8 .m P Lil j isis Dbhi, Papisei νea ea rim. ihi 'vide Regulare ibid.

Beatificatio, '' Vide Canoniratio Belgς

mittit appellationem. c.2.q. II7. n. 3. a tete non daturo prilatio . ibi L . q. Bene.

240쪽

RERVM. Beneficium L n cium Prines is derit in permanem. e. I. ando, & quomodo beneficium Principis iis

permanere. c. I.φῖ. I.

vide Gratia. Priuilegium.

Beneficium Icclesiasticum ἰ

erpti. c. I. q. s. n. I.

Valeι reualidatio beneμν sub eonditisur , quod fructus non sint percepti, forum ιpereepit post gratia concessonem, neet ante eAeg-

Datariam exprimatur. C 2.ρ. O . n. I.

Facuitas nominandi aut conferendi beneseia non exeeintia valorem centum ducatorum aurea.-rum non se extendit ad omnia, qua ex renou- maene exprimuntur , ut non excedentia vi νεm v aenti quatuor ducatorum. ς. a. q. 2o

Fa'liai nominandi ad henescia certi valoris respiciis vinum valorem. c. q.2 o, 3.

Beneficium quo ad unionem . mavnis benefeiorum ad capitulum probi q. ιυμ iis Clement. si una. oe reb. Eccl. non

Beneplacitum. est ad Mn pla itum , es alligatum aliena

Mati Regulares dispen me in bigama suos obdit M. ibid. n. 7. 8. IMO I An priscilegia Retularis extendan3M '-Iandum in Maamia in ordine a. dignitates. istaen. I .vide Irregularitas . Praelati Regulares. priuilegia Resularium. Birginani. tuam duram ce Monostia BisiuancruM. Conee Climentis VIII. profundatione nouorum Mona lariorum B gittano vn . ibid.

An in v tute ium cone Foris Clement. VIII. possina erigi Mona Ieriasmplicia Bisgittam rum. ibis. Bona Anim . Fona anima praeserenda bonis corporis . c. r.

Pona, ct fructus Heli sureum, dum venduntur, non possunt grauari abellii . c. I q.73

Laicus non potes viis modo dis nere de bonis

Vide Alienatio quo ad Ecclesiam. Bona Ecclesiasticorum. Bigamia. scopus potes dispensere in biga a militudi

Praelati gulare possunt dispensaresuos δεθῶ.tοι in eadem biga a. ibid. n. a. Episopus poteH dispensare in vera, ct intra elativa bigama quo ad ordines minores. ibidi.

Praelati Regulares pessunt in eadem biga a M. DUare si mos subditos qud ad ordisus mi

nores . ibid.

Bon quuntu personam possessoris . c. I. q. N.

n. s.

Vide Bulla Coehae. Exemptio. Gabella. Bona Immobilia. stua nam Iiat bona mobilia. c a. q. I 73 .n- uid requiratur, ut aci qua Ius bona immobilia

sunt in continuo pericula non computantu 3 in te

SEARCH

MENU NAVIGATION