Commentariorum in M.T. Ciceronis Tusculanam primam, siue de morte, ... libri duo. Ioachimo Camerario Pabergensi autore. In hoc scripto copiosa es incerta disputatio de imitatione, defensaque utilitas atque bonitas, & ratio quaedam quasique uia demons

301쪽

S IOACHIMUS A ME

RARIUS IO A N NI O PD IN O

CRIBI s te cognouisse ratione de Imitat15c nostra qua ut probari tibi, ita covinisse te qui cotra iisda differeret, significas mihi Atq; fuisse commemoratu, quasi aduersuSRQ ,iudiciu Tyanei, de Epistola quada illius ad Sco- pelianu:cuius autoritate nostru labefactari uideretur. QVO O quidem te moueri, sed tame cognoscere uelle . de me quaesit existimatio de Epistola hac nostra. ot g quidem tibi probari ratione nostra in re, ut ego entio, studiorum praecipua, uiro doeto dic erudito opximis artibus atque disciplinis , valde gaudeo. Quod Rutem sint quibus illa nostra non placeant, nequem xQr, nec moleste fero. De Epistola uero Apollonii quaesit opinio mea, nunc, ut petiisti, tibi exponam:et 'haec, si animaduertet euolueris, in nostra disput xiQne ista longiuscula, non praeterita cile intelliges. Id dicamus rursum certius, at*,ut uis, explicatius. Primum igitur si maxime nos dat sententia Apol Qiui,tamen non tanti ut opinor, heri debeat, Ut PrQQpter eam persuasio ueritatis deserenda sit. Cum enim DP nulli mortalium tribuendum, tum non is est A pQ lonius,qui in tali disputatione quasi principatum nere, suac autoritate ullius iudicio obstare posse ui lux Sed nec illa nos dit Apollonii sententia, 'que apte contra nos assertur. Non enim nos disi

Dinimus ex profesta de istis generibus diuersitatis in uQne,sed de totius orationis Latins optima re pulcherrima

302쪽

x x Io Ac H. A MERARII chemma serma. qua inuenta et constituta, unicuique

sane uoluntatem sequi animi sui liberum cocessiim leti et in hoc scilicet proposito rectitudinis,l, ut dixi mus tu, Veritatis. Non enim certe negari potest , quin ad horum alius aliud magis idoneus sit. Tametsi milii ista distinctio orationis exposita uidetur argillius at tenuius, quam oportuerit δε fuerit melior haec , nisi fallor,qua solemus omnem expositionem quae oratione fiat, diuidere in orationem numerosam, seu metro:&soluta quae prosa dicitur,qua primum libros co

posuis. Pherecydem Syrium, uel Cadmu quendam JHilesium accepimus Inter haec genera duo relinqui

tur media historia,quae sit quasilolutum poema. Rursum metrorum uariae sunt formae,de quibus non atti ne hoc loco dicere. orationis autem solutae, duae ui 3

quae proprie Oratio generis appellatione uocatur,u hemensis concitata plena affectibus saltera metior & lenior, qui Sermo nominatur Sub illam igi x iudiciales materiae,id estcontentiones caduntihoc re liqua omnia complectitur quae enumerare singula ε hil necesse est. Poterati illa Ciceroniana partitio

Proponi, ct uidetur esse optima: Gentis esse unum o rationis uehemens &grande, alterum humiled fuit' missum,tertium interiectum inter haec duo mediocre

Primum regnat in animis auditorum, di quasi uim iis affert: secundum docendo , dis rendo, enuclean do,obtinet quod uult stertium est quam hoc uberi iquam illud astri sitius, quadam amoenitate plenim Sub haec omnes scilicet materiae subiiciuntur naixi mum in iudiciis ualet: alterum habet disputationesi philosophia,& doctrinam,ct explicationes sentes;

rum,delliberationes, consilia: temum

303쪽

also

: daudes di omnia ἰ- ὰ complectitur. Haec et

ii eiusmodi sun ut nullum alacultate eloquentiae eraqudi debeat neque possit: in uno tamen magis quam Ritero diuersorum ingenium evmentis uis elucet almu let. Vt quamuis Cicero oc in docendo subtilis,& in Dynando splendidus fuerit, tamen in tertio genere ela xionis θ uehementis princeps habitus omniti concec yone excelluit. Quod nisi ipse sciret ita esse de se per Risem uniuersis, nunquam iaccret ut tam ualde pra

Qicaret, praesertim ad Brutum. Sunt enim haec in Ora re,ut ' Hoc uehemens,incensum, incitatum,

qRO caussae eripiuntur, quod cum rapide feretur susti ςri nullo pacto potest. Quo genere nos mediocres, Rut multo etiam minus, sed magno semper usi imp xu, saepe aduersarios de statu omni deiecimus Nobis Pro Iamiliari reo summus orator non respondit Horxenuus. A nobis homo audacis . Catilina in Senatu ac ςui tus obmutuit Nobis priuata in caussa, magna Sci. RV Quiri coepisset Curio pater respodere, subito asse eum sibi uenenis ereptam memoria diceret. Quid V demiserationibus loquar, quibus eo sum usus plu idus, quod etiam si plures dicebamus, perorationem men mihi omnes relinquebat. In quo, ut uidere e Vere non ingenio sed dolore assequebar. Alio i m in oro, aliorum in scholis magis laudata oratio. ini autem prosecto esse oportet omnium, uel quae V*gςneribUS continentur, uel de quinque illis,

β keu eloquentiae, quae sapientum hominum indu intormari solet. Sed ut illa ait apud Plautum miriba liercula,

304쪽

ατο IOAcΗ. AMERARII liercula, Etiam opilionem de grege unam habere poculiarem ouem: 1ta fateor peculiariteri quasi pro Prie certos ad certum aliquod genus orationis ocre rum quoque , quas illa exponere gestiat, non si

lum deserti uoluntate, sed etiam impelli ab ipsa na tura, quam sequi oportet solam ducem adlauclcm decus. Ita fit ut singuli in singulis, cum quideri'

nilail omniu negleXerint, emineant atque consipsoantui Disputat apud Cicerone Crassus et ipse percopiose de hac dissimilitudine oratiois, ius soleat de natula' qdissimilibus existere grauitatis, lenitatis, asperitati rcontentionis, rcmissionis, hilaritatis, holioris, uenu

fiatis. Quae omnia studio, non illa quidem comparantur sed claborantur ad tui tutem atque laudem Nasurae autem si imperium rincipatus, quam sequii ' tur, cui p parent cuncti, quibus decus θύ gloria ingendo dicendo* appetitur Ita fit, ut diligentis opta/oc cura posterior sit δε naturae obtempei et . Vertii 'hanc errare atque discurrere non oportet, sed comitare sibi, destinatam certo proposito, applicatar' qad exemplum, quod unum spe fiet ac imitetur H ς habuisse omnes praestantes eloquentia uiros, dubiiῖ ri non potest habuisse tamen, siquidem ipsi quod cu'que tandem genus persecere, impersedium Nobis Vtem in uno Cicerone, quaecunque uel fuere unqV conspicuae in ullo,uel omnino numerarmaominari prossint laudes ac uirtutes elocutionis, propositae sun atque exhibitae ad imitandum. In quo qui ita se gero ut studium suum inseruire quasi iusssis naturae liben ter patiatur,facile appraehendet aptam sibi θ co se nientem cuiuscunque generis eminentiam A

305쪽

sunt Cui similis ipse Cicero, nemo credo pronunciare uelit: pie indicat, quem imitatus, quo inprimisdoctore V m lucrit. Sed hos ut longe post se reliquit, ita exemplum expiesiit, constituiti lins, non quidem nimia δbue, sed cui par, nedum praeclarius quicquam fi δὲ nequeat ut iam qui illam tantam copiam atquemdgnitudinem e uim ac splendorem orationis Om Diuus uirtutibus dicendi resertaris completae, non h ς' primendo assequatur, sed intelligendo per piciat, ei non mediocris eloquentiae facultas quaesi neque parua laus debita esse uideatur. Non t m Pn negandum, quin insint in hoc, quae acutis cer V , subtilius , aptius, denique quolibet modo in

VII ab aliis dicta facta que sint Nisi enim hoc sat

x, turnam huius, non humanam excellentiam con ituerem. Sed de toto opere dcuniuersare loquimur. Qi ego autem cum rerum natura quasi belli su

ς/piendi autor ulli esse uelim. Valeat illa inprimis, i , 8'ς in eloquentia sed quas copq studiorum

hi RQ U tis augeatur, k diligentiae atque curat nitrumentis ornetur. Estne igitur hoc contrarium RiiQni nostrae, quam uolumus esse comparandi se di 'Rimi , perfecti bonitate uerborum, figura- ἡ in f Hunc etiam communem esse ad om i. 2 'ς δ Δ partes eloquenti ae necesse est, quo cera

hi liqra directa, non allucinando perueta

poli sperandum . Deductio autem in discen

si ''m hi isti mo ' non gentis est , sed

, QVirinae nulla potest neque dici nequeri dis imitationem . quae a nobis ad quem mo- μ' , quodq; exemplum constituta sit, te iam c

M a nouisse

306쪽

gnouisse intelleximus . Hanc qui subuertunt ac convellunt,ic exemplum illud remouent , quamuis deinde praecepta quaedam subiiciant, Mostendant scriptorum magnam alec patentem & promiscuam multitudinem, o optimos quosque eligi iubeant tanquam duces: non ii secus tamen facere mihi uiden tu , quam si quis gubernandi imperitus , arrepto clauo euerterit nauem aec tum clamitet , cum ubiq; in aquis remi foricidissipati fluitent, hortetur*maetantes in gurgite vasto, ut quisque circunspiciat fir ψmissimam tabellam, cui incumbens salutem quaesituerus esse uideatur. Nos igitur illos, quicunque sunt, non audiemus: neque mouebimur ulla ostentatione laudis in eloquentia comparatae, absc hac ratione uel potius talem nullam neque ostendi posse tequς Omnino esse , pro certo dubitatoc tenebimus. Sed de hoc secimus in summa cupiditate defenden di optimi falutaris stud plus iam uerborum quam fortasse aliqui fieri oportuisse arbitrentur. Quarς ad illa te remitto Ad ea autem, quae quaeris,breuita qresponderepossum: uel commendari ab Apollonio Prudentiam illam, qua unusquisque, quemadmod in uitae genere dcligendo, sic etiam oratione usurpa

da,sequatur maxime naturam ipse suam,&Mineru*

quod si non fiat prouerbio repraehenditur,obsecundet . Hoc enim certe probandum, neque aliter fici par est. Vel si quid ille sensit aliud exquirat enim hQς qui uolet nobis si contrarium uideatur, audacter reqciendum esse. Quicquid autem id sit, in illa, qu ad defensionem huius rationis collegimus, inciderς Ταxistimamus: ut neque reiectus huius autoritati rneque

307쪽

neque rei ambiguitas, neque omnino caussa ipsa nou m uelut aduocationcm requirere ac iam habita oratione fatis superi explicata desens alesse uideatur Vale mi Oporine. Tubingae, Id. Ianuarii.